Абилендегі Дайесс Әуе базасы

Кіріспе

АҚШ Әуе күштерінің Абилин маңындағы базасы, Техас штаты, Америка Құрама Штаттары

Дисс Әуе күштері базасы (AFB) – АҚШ Әуе күштерінің (USAF) Абилин қаласының орталығынан оңтүстік-батысқа қарай 7 миль (11 км) және Форт-Уорт қаласынан батысқа қарай 150 миль (241 км) қашықтықта орналасқан база. Дисс базасының негізгі бөлімі – 7-ші бомбалау қанаты, ол Жаһандық соққы күшінің 8-ші Әуе күшіне қарасты. Бұл қанат АҚШ Әуе күштеріндегі екі B-1B Лансер стратегиялық бомбалаушы қанатының бірі, екіншісі – Оңтүстік Дакота штатындағы Элсворт Әуе күштері базасындағы 28-ші бомбалау қанаты. 317-ші Әуе көлік қанаты, Әуе қозғалысы күшінің 18-ші Әуе күшіне қарасты, жалға берілген бөлім және C-130 Hercules әскери көлік ұшақтарының дүние жүзіндегі төрт белсенді орнының бірі. Dyess AFB 1942 жылы Абилин әскери әуе базасы ретінде құрылды. Ол Техас штатының тумасы және Батан өлім маршынан аман қалған лейтенант-полковник Уильям Дайес құрметіне қайта аталды. 2023 жылғы мәліметтер бойынша, 7-ші бомбалау қанатына полковник Сет У. Спаньер басшылық етеді. Бас штабтың орынбасары – полковник Сэмюэл М. Френд, ал бас сержант – бас сержант Ришел Д. Бейкер. Дисс базасы 7-ші бомбалау қанатының орны болып табылады, ол төрт топтан тұрады. 9-шы және 28-ші бомбалау эскадрильялары B-1B ұшақтарымен ұшады. Сонымен қатар, 28-ші бомбалау эскадрильясы – барлық B-1B ұшақ экипаждары үшін USAF оқу орталығы. Базада 5000-нан астам адам жұмыс істейді, бұл оны аймақтағы ең ірі жұмыс берушіге айналдырады. Dyess AFB базасында 200-ге жуық нысан, сондай-ақ 988 отбасылық тұрғын үй бар және белгілі бір аумақты қамтиды. Базаның жергілікті қоғамға жылдық экономикалық әсері шамамен 310 миллион долларға жетеді.

Тарих

База 1942 жылы сәуір айында Батаанда жапондықтарға түскен, Техас штатының Албани қаласының тумасы, лейтенант-полковник Уильям Эдвин Дайс есімімен аталған. 1943 жылы сәуірде қашып құтылған Дайс, 1943 жылдың шілдесіне дейін суасты қайығымен эвакуацияланғанға дейін Минданаодағы партизандық күштермен бірге күресті. АҚШ-та қайта оқыту барысында, оның P-38 Lightning ұшағы 1943 жылдың 23 желтоқсанында Калифорния штатының Бербанк қаласының жанында ұшып келе жатып өртенді. Ол адамдар көп шоғырланған жерге құлаудан бас тартты және P-38 ұшағы бос алаңға құлап, қаза тапты.

Қырғи қабақ соғыс

Корея соғысы басталғаннан кейін көп ұзамай Абилин қаласы әскери орналасу қажеттігін мәлімдеді. Олар бұрынғы Тей әуе күштері базасының (AAF) 1500 акр (6 км²) жері жаңа база үшін өте қолайлы орын деп есептеді. Қала басшылары Пентагонға сұраныспен жүгінді. Қала жаңа базаны құруға деген ниетін көрсету үшін, базаға жақын 14 км² жерді сатып алуға шамамен 1 миллион доллар жинады. Олар сол кездегі АҚШ сенаторы Линдон Б. Джонсонның (D TX) назарын аударды, ол әскери шенеуніктерді Абилиндегі базаны қайта ашуға көндіруге қабілетті болды. Нәтижесінде, 1952 жылдың шілдесінде Конгресс Tye AAF орнында әуе күштері базасын салуға қажетті 32 миллион долларды мақұлдады. Ол Абилин әуе күштері базасы деп аталды және құрылыс басталғаннан кейін үш жылдан астам уақыт өткен соң, база 1956 жылдың 15 сәуірінде ашылды. Дайстің алғашқы жауынгерлік бөлімі – 341-ші бомбалаушылық қанат, ол 1955 жылдың 1 қыркүйегінде құрылды. 341-ші қанат Стратегиялық әуе қолбасшылығының (SAC) құрамына кірді, ол B-47 Stratojet ұшақтарымен ұшты, және 1961 жылдың 25 маусымында олар қызметтен шығарылғанға дейін осы ұшақтарды пайдаланды. 1956 жылдың 1 желтоқсанында базаның атауы АҚШ Әуе күштерінің лейтенант-полковнигі Уильям Э. Дайстің құрметіне Дисс әуе күштері базасы деп өзгертілді. 96-шы бомбалаушылық қанат 1957 жылдың 8 қыркүйегінде Дайске көшірілді және бірнеше жыл бойы 341-ші қанатпен бірге жұмыс істеді. Оған B-47 және B-52 ядролық бомбалаушыларымен қатар KC-97 және кейін KC-135 жанармай құю ұшақтары да кірді. Салқын соғыс кезінде база ядролық шабуыл болған жағдайда үнемі дайындыққа келтірілді. Тіпті базадағы кинотеатрлардағы белгілер КСРО кино көрсетілімі кезінде ядролық шабуыл жасаса, ұшқыштарға дереу ескерту беретін болды. Бұл белгілерді бүгін де кинотеатрда көруге болады. Вьетнам соғысы кезінде 96-шы BW-дан B-52 және KC-135 (917-ші ARS) Arc Light, Young Tiger, Bullet Shot, Linebacker және Linebacker II сияқты әртүрлі әуе операцияларына белсенді қатысты, олар Солтүстік және Оңтүстік Вьетнамда жүргізілді. B-52 ұшақтары негізінен Гуамдағы Андерсен әуе базасынан және Таиландтағы Утапао әуе базасынан ұрыс тапсырмаларын орындады. KC-135A ұшақтары негізінен Таиландтағы Утапао RTAFB, Филиппиндегі Кларк AFB, Окинавадағы Кадена AFB, Гуамдағы Андерсен AFB және Гуамдағы NAS Agana әуежайларынан ұшты. 1959 жылдың 19 қарашасында АҚШ армиясы Дисс әуе базасында 5-ші зымыран батальонының 517-ші артиллериясының батальондық штабының құрылысын басталды. Dyess AFB-де және оның айналасында орналасқан SAC бомбалаушыларын және Atlas F зымырандарының шахталарын қорғау үшін орнатылған екі Nike Hercules нысаны Sweetwater әуе күштері станциясында орнатылған "BIRDIE" жүйесімен басқарылды. Фантом тауындағы DY 10 және Абилиннің оңтүстік-батысында орналасқан DY 50 нысандары 1960 жылдан 1966 жылға дейін жұмыс істеді. 5/517-ші операциялық болған кезде Дайс әуе базасында орналасқан бөлімшелерге SAC-тің 819-шы стратегиялық аэроғарыш дивизиясы, 96-шы BW және 578-ші стратегиялық зымыран эскадрильясы кірді. 578-ші Алтас F зымырандарының бірнешеуі Nike нысандарының жанында орналасқан. Армияның әуе қорғанысының басқару пункті Sweetwater AFS-тен батысқа қарай 37 миль жерде орналасқан. Екі нысан да бұрынғы армиялық бекеттердің жанында орналасқан. Барклей лагері Екінші дүниежүзілік соғыста жаяу әскер дивизиясының оқу орталығы ретінде қызмет еткен, ал Фантом-Хилл форты шекаралық бекет және Баттерфилд бағытындағы аялдама болды. 1961 жылдан бері C-130 Hercules ұшақтарының әртүрлі үлгілері Dyess AFB-де орналастырылды. C-130 ұшақтары бастапқыда 64-ші әскер тасымалдаушы қанатына (TCW) тағайындалды және 1963 жылдан 1972 жылға дейін 516-шы әскер тасымалдаушы қанаты C-130 қанаты болды. 1972 жылы 516 TCW 463-ші тактикалық әуе көлігі қанатымен (463 TAW) ауыстырылды. Вьетнам соғысы кезінде TAC C-130 экипаждары әдетте Тынық мұхитындағы C-130 қанаттарына Вьетнамдағы операцияларды қолдау үшін ауысты. 1974 жылы 463 TAW тактикалық әуе қолбасшылығынан әскери әуе көлігі қолбасшылығына (MAC) қайта тағайындалды. 1962 жылдан 1965 жылға дейін Дайс әуе базасының айналасында 12 SM-65 Atlas зымыран орны орналасқан. Dyess нысандарын 578-ші стратегиялық зымыран эскадрильясы басқарды. 1965 жылы Atlas зымырандары қызметтен шығарылғаннан кейін, барлық нысандар әскериленбеді. 1985 жылдың маусым айында 96-шы B-1B Lancer ұшағын B-52 Stratofortress ұшағының орнына алды, ал 1986 жылдың қазан айында ядролық дайындық статусын алды. IOC-ге қол жеткізгеннен бері Dyess ең үздік бомбалаушы оқу орталығы ретінде танылды және ұшақтарының, авиациялық сынақ станцияларының және қолдау жабдықтарының ең жоғары миссиялық қабілеттілігін сақтау бойынша флотты жетекшілік етеді. Көп ұзамай Кеңес Одағы құлдырады және базаның болашағы туралы көптеген сұрақтар туды. 1991 жылы 463-ші тактикалық әуе көлігі қанаты жай ғана 463-ші әуе көлігі қанаты (463 AW) деп аталды. 1992 жылдың қазан айында екі қанаттың да басқарушы командалары өзгерді. 96 BW жаңадан құрылған Әуе шайқасы қолбасшылығына қайта тағайындалды, ал 463 AW жаңа Әуе көлігі қолбасшылығына тағайындалды.

Shortly after the Korean War broke out, the city of Abilene called for the need of a military installation. They believed the 1,500 acres (6 km2) of the former Tye AAF were the perfect site for a new base. The city's leaders went to The Pentagon with their request. The city showed their determination for a new base by raising almost $1 million to purchase an additional 3,500 acres (14 km2) adjacent to the site. They were able to attract then U. S. Senator Lyndon B. Johnson's (D TX) attention, who had the power to persuade military officials to reactivate the base in Abilene. Finally, in July 1952, Congress approved the $32 million needed to construct an air force base on the Tye AAF site. It was to be called Abilene Air Force Base and a little over three years after first starting construction, the base was opened on 15 April 1956. Dyess' first active combat unit was the 341st Bombardment Wing, which activated on 1 September 1955. The 341st was part of the Strategic Air Command (SAC), flying the B 47 Stratojet, which it continued to operate until its inactivation on 25 June 1961. On 1 December 1956, the name of the base was changed to Dyess Air Force Base in honor of the late Lt Col William E. Dyess, USAAF. The 96th Bombardment Wing moved to Dyess on 8 September 1957 and for a few years worked alongside the 341st. It included not just B 47 and B 52 nuclear bombers, but also the KC 97 and later on the KC 135 refueling aircraft. During the Cold War, the base was constantly on alert in case of nuclear attack. Even signs in the base's movie theater would instantly alert pilots in the scenario that the USSR would initiate a nuclear attack during a movie. These can still be seen today at the theater. During the Vietnam War, B 52s and KC 135s (917th ARS) from the 96th BW participated heavily in various air campaigns, including Arc Light, Young Tiger, Bullet Shot, Linebacker, and Linebacker II missions over North and South Vietnam. The B 52s flew combat missions primarily out of Andersen AFB, Guam and Utapao RTAFB, Thailand during these missions. The KC 135As flew primarily out of Utapao RTAFB, Thailand, Clark AFB, Philippines, Kadena AFB, Okinawa, Andersen AFB, Guam, and NAS Agana, Guam. On 19 November 1959, the United States Army conducted groundbreaking ceremonies at Dyess AFB for the battalion headquarters of the 5th Missile Battalion, 517th Artillery of the U. S. Army Air Defense Command. Installed to defend the SAC bombers and Atlas F missile silos stationed at and around Dyess AFB, the two Nike Hercules sites were controlled by a "BIRDIE" system installed at Sweetwater Air Force Station. Site DY 10, located at Fort Phantom Hill and site DY 50, located southwest of Abilene , remained operational from 1960 until 1966. Units stationed at Dyess Air Force Base while the 5/517th was operational included SAC's 819th Strategic Aerospace Division, the 96th BW, and the 578th Strategic Missile Squadron. Several of the 578th's Altas F Silos are located near the Nike sites. The Army Air Defense Command Post was located 37 miles west at Sweetwater AFS. Both of the sites were located near former Army posts. Camp Barkeley served as a World War II infantry division training center, while Fort Phantom Hill was a frontier outpost and stop on the Butterfield stage route. Since 1961, various models of C 130 Hercules aircraft have been stationed at Dyess AFB. The C 130s were originally assigned to the 64th Troop Carrier Wing (TCW) and from 1963 to 1972, the 516th Troop Carrier Wing was the host C 130 wing. In 1972, the 516 TCW was replaced with the 463d Tactical Airlift Wing (463 TAW). During the Vietnam War, TAC C 130 crews routinely rotated to forward based C 130 wings in the Pacific theater to support operations in Vietnam. In 1974, the 463 TAW was reassigned from Tactical Air Command to Military Airlift Command (MAC) as part of a USAF wide initiative to place both strategic and tactical airlift assets under MAC control. From 1962 to 1965, Dyess Air Force Base had 12 SM 65 Atlas missile sites stationed around it. The Dyess sites were operated by the 578th Strategic Missile Squadron. After being decommissioned in 1965, the Atlas missiles were removed and all sites demilitarized. In June 1985, the 96th received its first B 1B Lancer replacing the B 52 Stratofortress, and in October 1986, assumed nuclear alert status. Since achieving IOC, Dyess has been recognized as the premier bomber training center and leads the fleet in maintaining the highest mission capability status of its aircraft, avionics test stations and support equipment. Shortly after, the Soviet Union fell and left many wondering the fate of the base. In 1991, the 463d Tactical Airlift Wing was simply designated the 463d Airlift Wing (463 AW). In October 1992, the parent commands of both wings changed. The 96 BW was reassigned to the newly established Air Combat Command, and the 463 AW was assigned to the new Air Mobility Command.

1990 жылдар

1993 жылдың 1 қазанында 96-шы және 463-ші әуе шабуылдық эскадрильялар таратылып, олардың орнына бұрынғы B-52 және KC-135 ұшақтарымен жабдықталған 7-ші қанат орналасты. Бұл қанат бұрынғы Карсвелл әуе базасында дислокацияланған болатын, ол базаны қайта құру және жабу шаралары нәтижесінде NAS Fort Worth JRB/Carswell ARS болып қайта құрылды. 7-ші қанатқа Дайс әуе базасының B-1B және C-130 ұшақтары қосылды, соңғысы Әуе көлігі бас басқармасынан Әуе шабуыл бас басқармасына ауыстырылды. Бірінші жылында 7-ші қанаттың көптеген міндеттері оны АҚШ Әуе күштеріндегі ең белсенді бөлімшелердің біріне айналдырды. C-130 ұшақтары Еуропа мен Парсы шығанағына жүк тасымалдау миссияларын орындап, бүкіл әлемге тарады. B-1 ұшақтарының экипаждары мен техникалық қызметкерлері посткеңестік 21-ші ғасырда "Lancer" ұшағының мақсатын жаңаруға күш салды. 1997 жылы Дайс әуе базасының C-130 ұшақтары Әуе көлігі бас басқармасына қайтарылды, ал 317-ші әуе көлігі тобы Дайс әуе базасының C-130 эскадрильяларына басшылық ететін бөлімше ретінде қайта құрылды. Сол кезде 7-ші қанат 7-ші бомбалау қанаты болып қайта аталды. Бұл бөлімшелердің бөлінуіне қарамастан, 7-ші бомбалау қанаты мен 317-ші әуе көлігі тобы Дайс әуе базасында қалып қойды. Дайс әуе базасының ерекшеліктерінің бірі – ондағы әскери ұшақтардың үлкен коллекциясы. "Дайс сызықтық әуе паркі" деп аталатын бұл жерде 34 ұшақ, 7 инертті оқ-дәрі және Екінші дүниежүзілік соғыстан бастап қазіргі уақытқа дейінгі бір модель бар, олардың көпшілігі бұрын Дайс әуе базасында орналасқан. Бұл коллекция базаның басты тас жолы – Арнольд бульварының бойында орналасқан. Барлық ұшақтардың біреуін қоспағанда, қалғандарының бәрі бұрын ұшқан. Соңғы қосылған ұшақ – 2003 жылы соңғы рейсін жасаған алғашқы операциялық B-1B "Lancer", ол "Абилин жұлдызы" деп аталды. Оны базаның алдыңғы қақпасында, жолдың екінші жағында орналасқан, жақында зейнеткерлікке шыққан C-130 "Hercules" ұшағымен бірге көруге болады (бұл қазіргі уақытта Дайс әуе базасында орналасқан екі негізгі ұшаққа құрмет көрсету). Дайс әуе базасының тағы бір ерекшелігі – оның негізгі энергия көзі. 2003 жылдың қаңтарында Дайс әуе базасы АҚШ-тағы Қорғаныс министрлігінің жаңартылатын жел энергиясымен толығымен қамтамасыз етілген алғашқы базасы болды. Бүгінде Дайс әуе базасы энергияның көп бөлігін биомасса сияқты басқа жаңартылатын энергия көздерінен алады және ол АҚШ Әуе күштеріндегі ең "жасыл" базалардың бірі саналады. Тай әуе базасының қалдықтары әлі де көрінеді. Ескі ұшу-қону жолағының бөліктері, сондай-ақ Дайс әуе базасының батыс жағындағы тұрақ алаңының бір бөлігі сақталған.

On 1 October 1993, the 96 BW and 463 AW were both inactivated and replaced by the 7th Wing, a former B 52 and KC 135 wing that had been located at the former Carswell AFB, which was being realigned as NAS Fort Worth JRB/Carswell ARS as a result of Base Realignment and Closure action. The 7th Wing incorporated Dyess' B 1Bs and C 130s, the latter which transferred from Air Mobility Command to Air Combat Command. Within its first year, the 7th Wing's diverse mission made it one of the most active units in the United States Air Force. The C 130s were deployed around the globe performing several airlift missions to Europe and the Persian Gulf. The crews and support people of the B 1s focused on enhancing the purpose of the Lancer in a post Soviet 21st century. In 1997, Dyess' C 130s were transferred back to Air Mobility Command, and the 317th Airlift Group was reactivated as the parent unit for Dyess' C 130 squadrons. At the same time, the 7th Wing was redesignated the 7th Bomb Wing. Despite this separation as units, both the 7th Bomb Wing and the 317th Airlift Group remained at Dyess. One of the many unique features of Dyess is its extensive collection of static military aircraft on display. Collectively known as the "Dyess Linear Air Park", it contains 34 aircraft, 7 inert ordinances and one model from World War II to the present, many of them formerly based at Dyess, and is located along the base's main road, Arnold Blvd. All but one plane has been flown before. Its most recent addition is the first operational B 1B Lancer, known as The Star of Abilene, which made its final flight in 2003. It can be seen at the front gate to Dyess along with a recently retired C 130 Hercules located on the other side of the road (a tribute to the two main aircraft currently housed at Dyess). Another unique feature of Dyess is its main source of energy. In January 2003, Dyess became the first Department of Defense installation in the United States to be powered exclusively from renewable wind energy. Today, most of the energy Dyess receives is from other sources of renewable energy, such as biomass, and is considered one of the "greenest" bases in the USAF. The remnants of Tye AAF can still be seen today. Parts of the old runway still exist, as well as part of its parking area on the west side of Dyess.

Терроризмге қарсы жаһандық соғыс

7-ші бомбалаушылық қанат және 317-ші әуе көлігі тобы 2001 жылдың 11 қыркүйегінен кейін көп ұзамай қайтадан қызметке шақырылды. Екеуі де "Тұрақты бостандық" және "Ирак бостандығы" операцияларында маңызды рөл атқарды және осы рөлді атқарып келеді. 7-ші қанаттың көптеген B-1 ұшақтары мен техникалық қызметкерлері Оңтүстік-Батыс Азияға жөнелтіледі. Олар сол жерден даладағы әскерлерге тікелей әуе қолдауын көрсетеді және B-1B Lancer ұшағымен жоғары дәлдікті соққылар міссияларын орындайды. 317-ші әуе көлігі тобы 2003 жылдың желтоқсанынан бері Оңтүстік-Батыс Азияда үздіксіз орналасқан, онда топ "Ирак бостандығы", "Тұрақты бостандық" және Африка мүйізіндегі Бірлескен операциялық күштерге әуе көлігімен көмектеседі. 2015 жылдың 1 қазанында Дайс Ғлобальді соққы қолбасшылығының құрамына енді.

SM-65F Atlas зымыранының орындары

578-ші стратегиялық зымыран эскадрильясы әрқайсысында бір зымыраннан тұратын он екі зымыран орнын пайдаланды. Форт Фантом-Гилл көлінің оңтүстік-шығысына қарай 1,5 миль, Албань қаласынан оңтүстікке қарай 1,5 миль, Клайд қаласынан оңтүстік-шығысқа қарай 2,5 миль, Клайдтан оңтүстік-батысқа қарай 9,6 миль, Коулман көлінің оңтүстік-шығысына қарай 1,5 миль, Лэон қаласынан шығысқа қарай 2,7 миль, Брэдшоудан солтүстік-шығысқа қарай 3,4 миль, Винтерс қаласынан солтүстік-шығысқа қарай 4,9 миль, Брэдшоудан солтүстік-батысқа қарай 11,9 миль, Трент қаласынан оңтүстікке қарай 13,1 миль, Ансоннан оңтүстік-батысқа қарай 3,2 миль, Коринттен батыс-солтүстік-батысқа қарай 1,4 миль.