Добинс әуе базасы: тарихы мен қазіргі жағдайы

Кіріспе

Грузиядағы әскери база, АҚШ Доббинс Әуе резервтік базасымен (Доббинс АРБ) бірге орналасқан Әуе күштерінің өндіріс орналымы, қазіргі уақытта Риккенбакер деп аталады.

Доббинс Әуе резервтік базасы немесе Доббинс АРБ – Атлантадан солтүстік-батысқа қарай шамамен 32 шақырым жерде орналасқан Мариетта қаласындағы АҚШ Әуе күштерінің резервтік әуе базасы. Бұл база бастапқыда Доббинс Әуе күштері базасы деп аталған, ол Екінші дүниежүзілік соғыста Сицилия жанында қаза тапқан C-47 ұшқышы, капитан Чарльз М. Доббинстің құрметіне аталған. Бұл орналасқан жерде Әуе күштері резервтік командасының (AFRC) 94-ші әуе көлігі (94 AW) және оның C-130 Hercules ұшақтарының паркі орналасқан, сонымен қатар AFRC-нің Екінші жиырма бірінші әуе күшінің (22 AF) бас кеңсесі де осында. Доббинс АРБ Грузия Ұлттық гвардиясының Армиялық авиациялық қызмет орталығының (AASF #2) және олардың UH-60 Blackhawk және UH-72 Lakota тікұшақтарының да орналасқан жері. AASF #2 құрамына 1-ші батальон, 171-ші жалпы қолдау авиациялық полкі; H компаниясы, 171-ші авиациялық полкі; C компаниясы, 151-ші авиациялық полкі; және 1-ші бөлімше, C компаниясы, 111-ші жалпы авиациялық қолдау батальоны, 111-ші авиациялық полкі кіреді. Доббинстегі қосымша резервтік бөлімдерге Теңіз жаяу әскерлерінің резерві мен Әскери-теңіз күштерінің түрлі бөлімшелері кіреді. Доббинс АРБ-да екі ұшу-қону жолағы бар, олардың бірі генерал Люциус Д. Клей атындағы Ұлттық гвардия орталығымен (бұрынғы Атланта Әскери-әуе станциясы) оңтүстік жағынан бөліседі. 11/29 ұшу-қону жолағы – негізгі жолақ, оның ұзындығы 3048 метр (10000 фут), ені 91 метр (300 фут), магниттік бағыттары 110 және 290 градус. Екінші ұшу-қону жолағы, «шабуыл жолағы» деп аталатын 110–290 нөмірімен белгіленген, 1067×18 метр (3500×60 фут) өлшемді және 11/29 ұшу-қону жолағына параллель. Жыл сайын 14 000-нан астам ұшу операциясы жүзеге асырылады, бұл Доббинс кешенін әскери және АҚШ үкіметінің басқа да органдарының барлық түрлерінен келетін әртүрлі әуе қозғалысы операцияларымен өте қарбалас нысанға айналдырады. Бұл әуе қозғалысы әлемдегі ең жұқ жүретін әуежайдың (Хартсфилд-Джексон Атланта халықаралық әуежайы) аймағында жүреді және көптеген орташа көлемді коммерциялық әуежайлармен салыстырылатын деңгейде жұмыс істейді.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Кобб округі, Джорджия штаты, бастапқыда Атлантаның Кэндлер әуежайына балама ретінде қарастырылған бұл әуежай 1941 жылы Рикенбеккер әуежайы ретінде салынды. Бұл әуежайға бірінші дүниежүзілік соғыстың үздік ұшқыш-асы, капитан Эдди Рикенбеккердің есімі берілді. 1940 жылы президент Франклин Д. Рузвельт Армия Әуе Корпусының генерал-майтабы Люциус Д. Клейді, үлкен әуежай құрылысы бағдарламасына қатысқан Жаңа Азаматтық Әуе Шаруашылығы Басқармасының (CAA) басшысы етіп тағайындады. Олардың 450-ден 500-ге дейін шығыстан (нацистік Германия және фашистік Италия) немесе батыстан (Жапония империясы) АҚШ-қа қарсы соғысқа дайындық үшін салынды. 1940 жылы CAA жергілікті билік жерді берсе, Кобб округіне заманауи асфальтталған әуежай салуды ұсынды. Бұл аймақта қорғаныс өнеркәсібі үшін жұмыс күші болуы мүмкін болғандықтан, жергілікті шенеуніктер жақын маңдағы ірі ұшақ зауытын тартуға үміттенеді. 24 қазанда Кобб округі үкіметі осы әуежай жобасының бар екенін жариялады және үш перспективалы учаскеге сатып алу опцияларына қол қойылғанын мәлімдеді. 1941 жылдың 2 қаңтарында Атланта қалалық кеңесі де жобаны мақұлдаған қаулы қабылдады. Армия Әуе Корпусы жақында Кандлер әуежайының бөлігін (қазіргі Хартсфилд-Джексон Атланта халықаралық әуежайы), Атлантаның негізгі қалалық әуежайын иеленгендіктен, Кобб округінің жаңа әуежайы Атланта үшін де резервтік әуежай ретінде қарастырылды. Мамыр айында жергілікті билік Мариеттадан оңтүстік-шығысқа қарай 3 1/2 миль жерде, АҚШ 41-ші тас жолының батыс жағында, Мариеттаны Атлантамен байланыстыратын жаңа төрт жолақты супершоссе бойындағы жерді сатып алу үшін облигациялар шығарды. Кейіннен CAA осы жерде 1219 метрлік екі ұшу-қону жолағын салуға 400 000 доллар бөлді. W. L. Florence компаниясы, Powder Springs, Джорджия, 290 000 долларлық ең төмен бағаны ұсынды және келісімшартты жеңіп алды. Бұл баға 400 000 доллардан кем болғандықтан, CAA осы құрылыс жобасына үшінші ұшу-қону жолағын қосуға мүмкіндік алды. Құрылыс 1941 жылдың 14 шілдесінде басталды. Келесі айда Gulf Oil Corporation және Georgia Air Services әуежайды аяқталғаннан кейін жылына 12 000 долларға жалға алуға келісті. 1941 жылдың қыркүйегінде бірінші дүниежүзілік соғыстың үздік американдық ұшқышы, содан кейін Eastern Airlines президенті және бас директоры Эдди Рикенбеккер осы әуежайды өзінің құрметіне Рикенбеккер әуежайы деп атауға келісті. Сол айда АҚШ Әскери-теңіз күштері теңіз авиаторларын оқыту үшін осы әуежайды пайдалануға рұқсат сұрады. (Теңіз күштері 1941 жылдың наурыз айында қазіргі ДеКалб Пичтри әуежайында "Атлантадағы теңіз авиациялық резервтік базасын" құрды.) Қазан айында Georgia Air Services 180x160 фут көлеміндегі екі ұшақ ангарын салуға 70 000 долларлық келісімшартқа қол қойды. Бұл әуежай толыққанды аяқталмаса да, 1941 жылдың қазан айында салтанатты түрде ашылды.

Originally intended by Cobb County, Georgia, as an alternative airfield for Atlanta's Candler Field, this airfield was constructed in 1941 as Rickenbacker Field. This was named for the former U. S. Army Air Corps top flying ace of World War I, Captain Eddie Rickenbacker. The push to build this airport came in 1940 when President Franklin D. Roosevelt selected General Lucius D. Clay of the Army Air Corps to be the chief of the new Civil Aeronautics Administration (CAA), which was engaged in a huge program of airfield construction. About 450 to 500 of these were built in preparation for any possible war against the United States from the east (Nazi Germany and Fascist Italy) or from the west (the Empire of Japan). In 1940, the CAA offered to build a modern paved airport in Cobb County if the local governments provided the land. Due to the potential labor force for defense factories in this area, local officials also hoped to attract a large aircraft factory adjacent to the site. On October 24, the government of Cobb County announced the existence of this airport project, and it also revealed that purchase options had been signed for three prospective sites. The Atlanta City Council also passed a resolution endorsing this project on January 2, 1941. Since the Army Air Corps had recently taken over part of Candler Field (now Hartsfield–Jackson Atlanta International Airport), the principal municipal airport for Atlanta, the new airport in Cobb County was also seen as a reliever airport for Atlanta. In May, the local government issued bonds to purchase located 3 1/2 miles southeast of Marietta along the western side of the new four lane superhighway, U. S. Highway 41, linking Marietta with Atlanta. The CAA next allocated $400,000 for construction of two 4000 feet (1219 m) long runways on the land. The W. L. Florence Company of Powder Springs, Georgia, the low bidder with a bid of $290,000, won the contract. This bid, well below the estimated cost of $400,000, allowed the CAA to add the third runway to this construction project. The construction began on 14 July 1941. In the next month, the Gulf Oil Corporation and Georgia Air Services agreed to lease the airport, once completed, for $12,000 per year. In September 1941, Eddie Rickenbacker, America's leading flying ace of World War I, and then the president and general manager of Eastern Airlines, agreed to have this airport named Rickenbacker Field in his honor. In the same month, the U. S. Navy requested permission to use this airport for the flight training of Naval aviators. (The Navy had established the "Naval Aviation Reserve Base Atlanta", at what is now the DeKalb Peachtree Airport, in March 1941.) In October, Georgia Air Services signed a $70,000 contract for two 180x160 ft. airplane hangars to be built. Although it was far from completion, the dedication of this airfield took place in October 1941

Жапонияның Перл-Харборға шабуыл жасауынан кейін жаңа әуежай құрылысы қарқынды жүрді. 1942 жылдың қаңтарында Bell Aircraft Company-ның негізін қалаушы және президенті Лоуренс Дейл Белл осы жерді Соғыс министрлігі үшін үкімет қаржыландыратын ұшақ зауыты үшін тексерді. Сонымен қатар, Әскери-теңіз департаменті жаңа әуежайды көмекші теңіз әуе станциясы ретінде иелену ниетін жариялады. Теңіз күштері дереу жерді иелену рәсімдерін бастады. Соғыс департаменті, өз кезегінде, Рикенбеккер әуежайын иеленуге арналған Әскери-теңіз күштерінің тілегіне қарсы емес екенін және жаңа зауытын басқа жерде салады деп мәлімдеді. Кобб округі үкіметі Әскери-теңіз күштерінің хатшысы Фрэнк Ноксқа үндеу жасап, оны Теңіз күштерінің жоспарларын өзгертуге шақырды, өйткені ұшуды оқытуға басқа да мүмкіндіктер бар еді. Хатшы Нокс осы әуежайға қатысты Теңіз күштерінің талаптарынан бас тартып, оны Әуе күштеріне қалдырды. (Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Теңіз күштері Атлантаның солтүстік-шығысында орналасқан Гейнсвилл қаласында (Джорджия штаты) көмекші теңіз әуе станциясын құрды.) 1942 жылдың 23 қаңтарында Bell Aircraft Company және Соғыс департаменті Мариетта маңында 40 000 жұмысшыны жұмыспен қамтитын ұшақ зауыты салынатынын жариялады. Сонымен қатар, Соғыс департаменті 19 ақпанда "Рикенбеккер әуежайы" Мариетта армиясының әуежайы деп аталатынын жариялады. Оның құрылысы 1942 жылдың наурыз айында басталса да, ресми іргетасы қаланған рәсім 1942 жылдың мамыр айында капитан Рикенбеккердің қатысуымен өтті. Рикенбеккер азаматтық және әскери авиация үшін жұмысшыларды даярлауға бағытталған авиациялық білім беру бағдарламасын құрып, қаржыландырды. Сондай-ақ 1942 жылы Атланта қаласы Чаттахучи өзенінен жаңа зауытқа су жеткізуге арналған құбыр салу жұмыстарын бастады. Рикенбеккер әуежайын иеленуге қоса, АҚШ Әуе күштері (USAAF) әуежайдың солтүстігіндегі жер учаскесін гарнизондық аймақ үшін сатып алды. Мариетта армиясының әуежайы 1943 жылдың 6 маусымында 58-ші бомбалау операциялық жаттығу қанатының құрамындағы палаткаларда орналасқан әскери қызметкерлермен іске қосылды. 1943 жылдың соңында мұнда 42 офицер және 356 сарбаз қызмет етті. Мариетта армиясының әуежайының міндеті – USAAF үшін B-29 Superfortress ауыр бомбалаушыларын қабылдау сынағынан өткізу, B-29-ды модификациялау және әскери әуе депосын пайдалану болды. Сарбаздарға арналған казармалар 1943 жылдың қараша айында аяқталды. 1944 жылдың 1 қаңтарына қарай мұндағы әскери қызметкерлердің саны 73 офицер және 1263 сарбазға жетті. Бір кезге Мариетта армиясының әуежайы USAAF-тың Екінші әуе күштеріне XX бомбалау командасының басшылығымен қарастырылды. 1944 жылдың 12 сәуірінде Мариетта армиясының әуежайы "17-ші бомбалау операциялық жаттығу бөліміне" қайта бағытталды. 1943 жылдың көктемінде жақын орналасқан Bell Aircraft Company-ның зауыты, B-29 Superfortress ұшақтарын жасауға арналған қосымша өсімдік (Рентон, Вашингтон және Уичита, Канзас (бұрынғы Stearman Aircraft) және Небраска штатының Омаха қаласындағы Offutt Field-тегі Мартин зауытынан басқа) аяқталды. Соғыс департаментінің "Defense Plant Corporation" осы зауытты салуға төледі және оны "№6 зауыты" деп атады. Bell Aircraft алғашқы B-29-ын кестеге сәйкес аяқтады және ол 1943 жылдың 4 қарашасында алғаш рет сынақтан өтті. 1944 жылы B-29 өндірісі баяу өсті, ал 1944 жылдың күзінде Bell Aircraft-тың жаңа B-29 өндірісі Соғыс департаментінің мақсаттарына жете бастады және одан да асып түсті. 1945 жылдың қаңтарына қарай Bell Aircraft 357 B-29A ұшағын аяқтады. Соңғысы аяқталғаннан кейін, Мариеттадағы өндіріс B-29B Superfortress ұшағына ауыстырылды, ол компьютерленген қару жүйесі және басқа да компоненттері жоқ B-29-дың қарапайым нұсқасы болды, бұл рұқсат етілген бомбалық жүктемені 11 000-нан 18 000 фунтқа дейін арттырды. Жаңа B-29B радары, фюзеляж астындағы қанат тәрізді радарлық қаптамаға орнатылған, жердің жақсырақ суреттерін берді. 315-ші бомбалау қанаты, Гуамдағы Солтүстік Батыс әуежайында орналасқан, Жапонияға қарсы түнгі төмен биіктіктегі бағыттық миссиялар үшін көптеген B-29B ұшақтарын алды. Bell 1946 жылдың қаңтарында зауыт жабылғанға дейін 311 B-29B ұшағын салды. Ең шарықталу кезеңінде Bell Bomber зауыты 28 263 адамды жұмыспен қамтыды.

After the Japanese attack on Pearl Harbor, work on this new airfield accelerated rapidly. In January 1942, Lawrence Dale Bell, the founder and president of the Bell Aircraft Company, inspected this site for a proposed government financed airplane factory for the Department of War. Meanwhile, the Department of the Navy announced its intention to take over the new airfield as an auxiliary naval air station. The Navy shortly began land condemnation proceedings. The Department of War, in turn, announced that it would not contest the wish of the Department of the Navy to take over Rickenbacker Field, and that it would build its new factory elsewhere. The Cobb County government appealed to the Secretary of the Navy, Frank Knox, urging him to change the Navy's plans. Since other options were available for flight training. Secretary Knox relinquished the Navy's claim on this airfield and left it to the Army Air Forces. (During World War II, the Navy established an auxiliary naval air station at Gainesville, Georgia, just northeast of Atlanta.) On January 23, 1942, the Bell Aircraft Company and the Department of War announced that an aircraft factory employing up to 40,000 workers would be built near Marietta. Also, the Department of War announced on February 19 that "Rickenbacker Field" would be renamed the Marietta Army Airfield. Although its construction began in March 1942, its official ground breaking ceremony took place in May 1942, with Captain Rickenbacker present. Rickenbacker went on to establish and pay for an aviation educational program to train workers for both civil aviation and military aviation. Also in 1942, the City of Atlanta began work on its contribution: a pipeline to supply the new factory with water from the Chattahoochee River. In addition to taking over Rickenbacker Field, the United States Army Air Forces (USAAF) purchased a parcel of land just north of the airfield for a cantonment area. The Marietta Army Airfield was activated on June 6, 1943, with its personnel housed in tents as part of the 58th Bombardment Operational Training Wing. At the end of June 1943, there were 42 officers and 356 enlisted men stationed here. The mission of the Marietta Army Airfield was acceptance testing of B 29 Superfortress heavy bombers for the USAAF, the modification of B 29s, and the operation of an Army Air Depot. Barracks for the soldiers reached completion in November 1943. By January 1, 1944, the number of soldiers stationed here had risen to 73 officers and 1,263 enlisted men. For a period of time, the Marietta Army Airfield was assigned to the USAAF's Second Air Force under the XX Bomber Command. On 12 April 1944, the Marietta Army Airfield was reassigned to the "17th Bombardment Operation Training Unit". In the spring of 1943 the adjacent Bell Aircraft Company's factory, an additional plant (besides a pair of Boeing plants Renton, Washington and Wichita, Kansas (former Stearman Aircraft) and a Martin plant at Offutt Field, Omaha, Nebraska) for manufacturing B 29 Superfortresses was completed. The "Defense Plant Corporation" of the Department of War paid for the construction of this factory, and the department called it "Plant #6". Bell Aircraft completed its first B 29 on schedule, and this was first test flown on November 4, 1943. The production of B 29s at this factory increased slowly during 1944, and by the fall of 1944, Bell Aircraft's output of new B 29s began to meet and exceed the goals of the Department of War. By January 1945, Bell Aircraft had completed 357 B 29A's. After the completion of the last one of these, the production in Marietta was switched to the B 29B Superfortress, which was a simplified version of the B 29 without the computerized gun system and other components that raised the allowable bomb load from 11,000 to 18,000 pounds. The new B 29B radar, mounted in a wing shaped radome under the fuselage, gave much better images of the ground. The 315th Bombardment Wing based at Northwest Field, Guam, received most of the B 29Bs for night low altitude pathfinder led missions against Japan. Bell built a total of 311 B 29Bs before the plant closed in January 1946. At its height, the Bell Bomber plant employed 28,263.

Соғыстан кейінгі

Мариетта армиясының әуеайлағы соғыстан кейін де ашық қалды және Грузия Әуе ұлттық гвардиясы (ANG) мен Әуе күштерінің резервтік бөлімшелеріне үй болды. Соғыстан кейінгі алғашқы ANG бөлімі, 128-ші истребитель эскадрильясы, 1946 жылғы 20 тамызда Мариеттада P-47 Thunderbolts ұшақтарымен құрылды. Содан кейін 9 қыркүйекте 116-шы истребитель тобының штабы, ал Оңтүстік-Шығыс штаттарындағы 56 Әуе ұлттық гвардия бөлімшелеріне басшылық ететін 54-ші истребитель қанатының штабы құрылды. 1948 жылы жақын орналасқан Чамблидегі бұрынғы Атланта Әскери-теңіз әуе базасының бір бөлігі мен казармалары инженерлік технология институтын құру үшін штатқа берілді, ол әр түрлі техникалық салаларда оралған әскерлерді тез оқытуға мүмкіндік берді. Сондай-ақ 1948 жылы әуеайлақ АҚШ Әуе күштері құрылғаннан кейін Мариетта Әуе күштері базасы болып өзгерді. 1950 жылы Әуе күштері базаны екінші дүниежүзілік соғыста көліктік ұшқыш болған Мариетта қаласының капитаны Чарльз М. Доббинс құрметіне Доббинс Әуе күштері базасы деп атады. Капитан Доббинс 1943 жылғы 11 шілдеде Сицилия жанында қаза тапты, өйткені бұрын Люфтваффе (Германия әуе күштері) шабуылына ұшыраған АҚШ Әскери-теңіз күштерінің артиллериялық ұшақтары оның C-47 ұшағын жаңылысқандықтан атып түсірді. Ол күніне үш рет десантшыларды тасымалдауға аттанды. Соғыстан кейін Bell Aircraft Plant #6 бес жыл жабық болды. 1951 жылы Lockheed Aircraft Corporation зауытты Корея соғысы үшін B-29 ұшақтарын модификациялау үшін иеленді. Lockheed сондай-ақ Боингтен алынған лицензия бойынша зауытта 394 B-47 Stratojet ұшағын құрастырды. Бұған қоса, Lockheed Мариеттада B-47 модификациялау бағдарламасын жүргізді. B-47 өндірісі мен модификациялау жұмыстарын жүргізу үшін әуеайлаққа 10 000 × 300 фут (91 м) ұшу-қону жолағы салынды. Жылдар бойы Lockheed зауыты Lockheed JetStar бизнес-джетін (C-140), C-130 Hercules, C-141 Starlifter және C-5 Galaxy ұшақтарын жасады. 1957 жылы жақын орналасқан Чамблидегі қазіргі Peachtree DeKalb әуежайындағы Атланта Әскери-теңіз әуе базасы (NAS Atlanta) Доббинс Әуе күштері базасына көшірілді. Әскери-теңіз күштері өздерінің қажеттіліктері үшін Доббинс Әуе күштері базасының оңтүстік-батыс бөлігінде гарнизондық аймақ құрды. 1962 жылы Оңтүстік Техникалық институты (қазіргі Кеннесоу мемлекеттік университеті) төрт жыл бұрын Доббинс Әуе күштері базасы Джорджия университетінің жүйесіне берген жерде сабақтарды бастады. 1992 жылғы маусымда базаның ресми атауы Доббинс Әуе күштері базасынан Доббинс Әуе резервтік базасына (Dobbins ARB) өзгертілді. 2003 жылы Әуе күштерінің резервтік басқаруы атауын Доббинс Бірлескен Әуе резервтік базасына (Dobbins JARB) қайта өзгертті. Алайда, NAS Атлантаның 2009 жылғы 29 қыркүйекте жабылуына байланысты атауы Доббинс Әуе резервтік базасына қайта өзгертілді. 2005 жылғы қыркүйекте 53-ші ауа райын зерттеу эскадрильясының "Hurricane Hunter" ұшағы, Катрина дауыл Миссисипи штатындағы Билоксидегі Кислер Әуе күштері базасындағы олардың негізгі орнына үлкен зиян келтіргеннен кейін Доббинс JARB-ден ұшып кетті. Көптеген эвакуацияланған адамдар да Атланта аймағына Доббинс JARB арқылы келді, соның ішінде жергілікті ауруханаларға қабылданған көптеген медициналық науқастар. Жылдар бойы АҚШ Әуе күштері мен Әуе ұлттық гвардиясымен бірге Доббинс Әуе күштері базасында P-51 Mustang, F-51 Mustang, F-84 Thunderstreak, F-86 Sabre, C-97 Stratocruiser, C-123 Provider, C-124 Globemaster II, F-100 Super Sabre, F-105 Thunderchief, F-4 Phantom II, C-7 Caribou, C-130 Hercules және F-15 Eagle сияқты әртүрлі АҚШ Әуе күштерінің ұшақтары орналасқан. Әскери-теңіз күштерінің ұшақтарына A-4 Skyhawk, A-7 Corsair II, A-6 Intruder, F/A-18 Hornet және C-9 Skytrain II (АҚШ Әскери-теңіз күштері) және OV-10 Bronco, AH-1 SeaCobra, UH-1 Huey және F/A-18 Hornet (АҚШ Теңіз корпусы) кірді.

Marietta Army Airfield remained open after the war and became the home of Georgia Air National Guard (ANG) and Air Force Reserve units. The first post war ANG unit, the 128th Fighter Squadron, activated at Marietta on 20 August 1946, with P 47 Thunderbolts. This was followed by the activation of the headquarters of the 116th Fighter Group on 9 September and the activation of the headquarters of the 54th Fighter Wing which commanded 56 units of the Air National Guard throughout the Southeastern states. In 1948, part of the land and barracks at the original Naval Air Station Atlanta in nearby Chamblee were given to the state for the purpose of creating an engineering technology school that could rapidly train returning soldiers for civilian work in various technical fields. Also in 1948 the airfield became Marietta Air Force Base as a result of the creation of the United States Air Force. In 1950, the Air Force renamed the base Dobbins Air Force Base in honor of Captain Charles M. Dobbins of Marietta, a World War II transport pilot. Captain Dobbins died near Sicily on July 11, 1943, when US Navy gunners who had earlier suffered a Luftwaffe (German air force) attack mistakenly downed his C 47. He was flying his third mission of the day, dropping paratroopers. Following the war, the Bell Aircraft Plant #6 remained closed for five years. In 1951, Lockheed Aircraft Corporation took over the plant to modify B 29s for the Korean War. Lockheed also went on to build 394 B 47 Stratojets at the plant under license from Boeing. Additionally, Lockheed also conducted a B 47 modification program at Marietta. To handle the B 47 production and modification work, the airfield received a 10,000 × 300 feet (91 m) runway. Over the years, the Lockheed plant constructed the Lockheed JetStar business jet (C 140), C 130 Hercules, C 141 Starlifter, and C 5 Galaxy. In 1957, Naval Air Station Atlanta (NAS Atlanta) at the present day Peachtree DeKalb Airport in nearby Chamblee moved to Dobbins AFB. The Navy constructed a cantonment area on the southwest portion of Dobbins AFB for their use. In 1962, the Southern Technical Institute (now Kennesaw State University) began classes on land given to the University System of Georgia by Dobbins AFB four years prior. In June 1992 the official name was changed from Dobbins Air Force Base to Dobbins Air Reserve Base (Dobbins ARB). In 2003, the Air Force Reserve Command changed the name again to Dobbins Joint Air Reserve Base (Dobbins JARB). However, with the closure of the NAS Atlanta on 29 September 2009, the name reverted to Dobbins Air Reserve Base once again. In September 2005, the 53rd Weather Reconnaissance Squadron Hurricane Hunter aircraft flew out of Dobbins JARB after Hurricane Katrina did major damage to their normal home at Keesler Air Force Base in Biloxi, Mississippi. Numerous evacuees also came to metro Atlanta through Dobbins JARB, including many medevaced medical patients taken in by local hospitals. Over the years, a wide variety of U. S. Army Air Forces and U. S. Air Force aircraft have been stationed at Dobbins AFB with the Air Force Reserve and the Air National Guard, including the P 51 Mustang, F 51 Mustang, F 84 Thunderstreak, F 86 Sabre, C 97 Stratocruiser, C 123 Provider, C 124 Globemaster II, F 100 Super Sabre, F 105 Thunderchief, F 4 Phantom II, C 7 Caribou, C 130 Hercules and the F 15 Eagle. Naval aircraft have included the A 4 Skyhawk, A 7 Corsair II, A 6 Intruder, F/A 18 Hornet and C 9 Skytrain II of the U. S. Navy and OV 10 Bronco, AH 1 SeaCobra, UH 1 Huey and F/A 18 Hornet aircraft of the U. S. Marine Corps.

Қазіргі және болашағы.

1995 жылы Lockheed Martin Marietta компаниясымен бірігіп, Lockheed Martin компаниясы құрылды. C-130 Hercules 1955 жылы алғашқысы құрастырылғаннан кейін 60 жылдан астам уақыттан бері өндірісте. F-22 Raptor және Joint Strike Fighter ұшақтары бойынша жұмыстар да жалғасуда. Доббинс АРБ-ның өзіндік пошта индексі 30069, ал Lockheed Martin-нің де өз индексі бар – 30063. Дегенмен, АҚШ пошта қызметі үшін соңғысы үшін қабылданатын жалғыз жер атауы (қала) – Мариетта. Доббинс АРБ сонымен қатар автоматты ауа райы станциясы болып табылады, ол әр сағаттың алдында 5 минут бұрын мәліметтер береді. 2008 жылға дейін ол тек таңғы 7-ден кешкі 11-ге дейін (6:55-10:55/22:55) жұмыс істеді, бірақ кейде 2004 жылғы дауылдар кезінде (Франсис, Жанна, Иван) болған күшті жел сияқты ерекше жағдайларда түнде де мәліметтер жіберді. The Weather Channel (TWC) және Weatherscan-да көрсетілетін жергілікті жағдайлар қазір TWC-нің 2000-жылдардың ортасында (онжылдықта) орнатқан басқа жүйесінен алынады. Оған дейін жергілікті кабельді теледидар жүйелері үшін түнгі мәліметтер Фултон округі әуежайынан келіп түсті. АҚШ-тың көптеген базалары сияқты, Доббинс АРБ-ны да елдегі әскери құрылымды оңтайландыру және қажетсіз шығындарды азайту мақсатында жабуға бірнеше рет әрекет жасалды. Соғыстан бері базаның айналасындағы жерлер дами бастады. 1978 жылы OV-1 Mohawk, 1989 жылы A-7 Corsair II және 1993 жылы C-130 Hercules ұшақтарының базаға жақын тұрғын үйлерге құлауы осындай тығыз орналасқан қала маңында базаның қауіпсіздігі туралы сұрақтар тудырды. Әуеайлақ қазір үлкен қалалық құрылыстар теңізінде орналасқан. Қауіпсіздік мәселелеріне байланысты әуе шоуларында ұшу демонстрациялары бірнеше жыл бұрын тоқтатылды, бірақ Әскери-теңіз күштері 2004 және 2006 жылдары, ал Әскери-әуе күштері 2008 және 2010 жылдары (2008 жылы USAF Thunderbirds-тің KMGE-де 15 жылдан астам уақыттан кейін алғашқы көрсетілімі болды) әуе шоуларын өткізді. Шуылға байланысты шағымдар жалғасуда, ал базаны жабуға жасалған әрекеттерге 1995 жылы бұрынғы АҚШ сенаторы Сэм Нанн сияқты ықпалды жергілікті саясаткерлер қарсылық көрсетті. Дегенмен, кейбір адамдар оны бастапқыда жоспарланғандай коммерциялық әуежайға айналдыруды ұсынды (Доббинс АРБ-ны метро Атлантадағы екінші ірі коммерциялық әуежайға айналдыру, әлемдегі ең көп трафиктік әуежай – Хартсфилд-Джексон Атланта халықаралық әуежайына көмекші болу). 2005 жылғы Базаны қайта құру және жабу комиссиясының (BRAC) ұсыныстары қабылданғаннан кейін Доббинс АРБ Солтүстік Грузиядағы жалғыз АҚШ әскери мекемесі болып қалды. Грузияның Ұлттық әуе күзетшісі 1996 жылы Робинс әуе базасына көшірілді, ал базадағы жалғыз әуе күштерінің ұшатын бөлімшесі – әуе күштерінің резервінің C-130 ұшақтары болды. 248-ші медициналық компания (әуе жедел жәрдем) және Армия Ұлттық гвардиясының 151-ші авиациялық полкінің бөлімдері де сол жерде орналасқан. Грузия армиясының Ұлттық гвардиясы BRAC-қа байланысты жабылған NAS Атлантаны басып алғандықтан, көптеген бөлімшелер Доббинс АРБ-ға көшірілді, ол Атлантадағы Әскери-теңіз операциялық қолдау орталығы ретінде белгілі ұшуға жарамсыз командаға айналды. Доббинс сонымен қатар АҚШ Әуе күштері резервінің көлік шеберлік орталығына ие, ол көлік мамандығы саласындағы әуе күштерінің резервіне қосылатын әскери қызметкерлерге жеделдетілген оқыту, мамандандырылған дағдыларды оқыту және резервтік бөлімдердің көлік авиаторларын белсенді қызметке шақыруға дайындық бойынша оқытуды қамтамасыз етеді. Доббинс АРБ-ның басты қақпасының жанында Вичитада құрастырылған B-29 ұшағы "Sweet Eloise" (B-29 80 BW, AAF Ser. № 44-70113) орналасқан, ол екінші дүниежүзілік соғыста бомбалаушы ұшақтарды өндірудің естелігі ретінде көпшілікке көрсетіледі. Дегенмен, Мариеттада құрастырылған кем дегенде екі B-29 ұшағы бүгінгі күнге дейін сақталған. Біреуі Кордельдің жанындағы Джорджия ардагерлері мемлекеттік саябағында (B-29A 15 BN, AAF Ser. № 42-93967) орналасқан, ал екіншісі (B-29B 55 BA, AAF Ser. № 44-84053) Уорнер Робинс, Джорджиядағы Робинс әуе базасының Ұшу мұражайында орналасқан.

In 1995, Lockheed merged with Martin Marietta to become Lockheed Martin. The C 130 Hercules remains in production 60 years after the first one rolled out in 1955. Work also continues on the F 22 Raptor and the Joint Strike Fighter. Dobbins ARB has its own ZIP code, 30069, and Lockheed Martin also has its own ZIP code, 30063, however, Marietta is the only place name (city) considered acceptable by the United States Postal Service for the latter. Dobbins ARB is also an automated weather station, reporting five minutes before every hour. Until sometime in 2008, it only reported from 7am to 11pm (6:55 to 10:55/22:55), although it occasionally reported overnight during unusual weather conditions, such as strong winds due to the 2004 hurricanes (Frances, Jeanne, Ivan). Local conditions shown on The Weather Channel (TWC) and Weatherscan are now taken from a different system set up by TWC during the mid 2000s (decade); until then, overnight conditions for local cable TV systems came from Fulton County Airport. Like most U. S. bases, Dobbins ARB has had to fend off several attempts at closing it, as part of streamlining the country's military and reducing unnecessary spending. Development has steadily encroached upon the base since the war. 1978 OV 1 Mohawk 1989 A 7 Corsair II and 1993 C 130 Hercules plane crashes into residential areas near the base raised questions of safety in having a base in such a densely populated suburban area. The airfield now sits in a vast sea of urban development; flying demonstrations at air shows were discontinued some years ago because of safety concerns, although the Navy hosted air shows in 2004 and 2006, and the Air Force side hosted air shows in 2008 and 2010 (2008 marked the first time in over 15 years of a USAF Thunderbirds performance at KMGE). Public complaints about the noise continue, and attempts to close the facility have been thwarted so far by powerful local politicians, such as former U. S. Senator Sam Nunn in 1995. However, some have proposed that it again become a commercial airport, as it was originally envisioned (there have been calls for Dobbins ARB to become the second major commercial airport in metro Atlanta, to be a major reliever to Hartsfield–Jackson Atlanta International Airport, the busiest airport in the world). Dobbins ARB is the only U. S. military facility left in northern Georgia after the 2005 Base Realignment and Closure Commission (BRAC) recommendations were enacted. The Georgia Air National Guard transferred to Robins AFB in 1996, leaving Air Force Reserve C 130s as the only Air Force flying unit at the base. The 248th Medical Company (Air Ambulance) and elements of the 151st Aviation Regiment of the Army National Guard are also based there. More units relocated to Dobbins ARB as the Georgia Army National Guard took over NAS Atlanta as the latter closed due to BRAC and became a tenant non flying command known as Navy Operational Support Center Atlanta. Dobbins is also the home of the U. S. Air Force Reserve's Transportation Proficiency Center which provides accelerated training for Airmen joining the Air Force Reserve in transportation career fields, specialized skill training, and pre mobilization readiness training for Reserve component transportation Airmen called to active duty service. Near Dobbins ARB's main gate stands a Wichita built B 29 named "Sweet Eloise" (B 29 80 BW, AAF Ser. No. 44 70113), which is on public display as a memorial to World War II bomber production at the site. However, at least two Marietta built B 29s have survived the years. One is on display at the Georgia Veterans State Park near Cordele (B 29A 15 BN, AAF Ser. No. 42 93967) and the other (B 29B 55 BA, AAF Ser. No. 44 84053) is located at Robins Air Force Base's Museum of Flight in Warner Robins, Georgia.

Негізгі бірліктер

Доббинс әуе резервтік базасындағы ұшатын және ұшпайтын ерекше бөлімдер.