Кіріспе

Американдық баптист тарихшысы және профессоры Уильям Роско Эстеп (12 ақпан 1920 жыл - 14 шілде 2000 жыл) – американдық баптист тарихшысы және профессоры. Ол анабаптист қозғалысы бойынша сарапшы болды.

Еңбек жолы мен өмірі

Эстеп 1954 жылдан 1990 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін Оңтүстік-Батыс баптистік теологиялық семинариясында шіркеу тарихының профессоры болды, алайда ол 1994 жылға дейін оқытуын жалғастырды. Осы кезеңде ол баптистер мен анабаптистер тарихы, діни бостандық және әлемдік миссионерлік қызмет сияқты тақырыптарда көптеген еңбектер жазды. Ол сондай-ақ Американдық шіркеу тарихы қоғамы, Сенім және тарих конференциясы (президент ретінде), Оңтүстік баптистік тарихи қоғам, Техас баптистік тарихи қоғам және Техастың баптистік жалпы конвенциясының тарихи комитеті сияқты бірнеше шіркеу ұйымдарында жұмыс істеді. Эстептің ең маңызды еңбегі – 16 ғасырдағы анабаптистік қозғалысы туралы зерттеулері, ол осы тақырыпта бірнеше кітап жазды. Оның әріптесі, Оңтүстік-Батыс баптистік теологиялық семинариясының теология профессоры Джеймс Лео Гарретт: «Эстеп 20 ғасырдағы анабаптизмді зерттеген төрт жетекші американ ғалымының бірі болды» деді. Ол Эдна Элисқа үйленді, олардың Уильям Мерл Эстеп және Мартин Эндрю Эстеп есімді екі ұлы, сондай-ақ Рода Элейн Макдональд, Мэри Макдауэлл Морган және Лена Джейн Гипсон есімді үш қызы болды. Ол қайтыс болған кезде тоғыз немересі болды. Оның қызы Элис Энн Эстеп және ұлы Мартин Эндрю Эстеп бұрын қайтыс болған. Ол 80 жасында Форт-Уорт қаласындағы (Техас штаты) үйінде асқазан безінің қатерлі ісігінен көз жұмды.