Кіріспе

Американдық теолог Карл Фердинанд Говард Генри (22 қаңтар 1913 – 7 желтоқсан 2003) – американдық евангелистік христиан теологы, 20 ғасырдың ортасы мен соңында неоевангелистік қозғалыстың интеллектуалдық және институционалдық жетекшісі болды. 1942 жылы Солтүстік баптистік теологиялық семинариясын бітіргеннен кейін дін қызметкері болып тағайындалды, содан кейін түрлі оқу орындарында сабақ беріп, лекция оқыды және неоевангелистік қозғалысқа байланысты көптеген еңбектерді жариялады және редакциялады. Ол неоевангелизмге және оның ұзаққа созылған мұрасына үлкен әсер еткен, Евангелистердің ұлттық қауымдастығы, Фуллер теологиялық семинариясы, Евангелистік теологиялық қоғам, «Christianity Today» журналы (оның негізін қалаушы редакторы) және Жоғары христиандық зерттеулер институты сияқты көптеген маңызды евангелистік ұйымдардың құрылуына қатысты. Оның неоевангелизм туралы ойлары бүгінге дейін талқыланып келеді және оның мұрасы американдық әлеуметтік және саяси мәдениетте өзгерістерге ықпал етуде. Ол христиан болып сенген жылы, христиандық қызметке арналған өмірді бастау үшін колледжге түсуге шешім қабылдады.

Отбасы

Оның әйелі Хельга Бендер Генри 1955 жылы Лос-Анджелестегі Union Rescue Mission туралы кітап жазды. 1999 жылы ол ата-анасының сол елдегі қызметі туралы "Cameroon on a Clear Day" атты кітап шығарды. Олардың ұлы Пол Б. Генри 1985 жылдан 1993 жылы қайтыс болғанға дейін Мичиган штатынан АҚШ конгрессмені болды.

Білім

Франк Э. Гейбелин, содан кейін Стони Брук мектебінің директоры, оған евангелистік либералды өнерлерді оқытатын Уитон колледжінің каталогын берді. Ол 1935 жылы оқуға түсті, онда Гордон Кларктың философиялық тұжырымдары оған зор әсер етті. Уитон колледжінде Генри сонымен қатар теру және журналистика пәндерін оқытты. Сол жерде ол миссионерлік қыз Хельгамен танысып, 1940 жылдың тамызында оған үйленді. Ол Уитоннан бакалавр және магистр дәрежелерін алды. Содан кейін ол Солтүстік баптистік теологиялық семинариядан теология докторы ғылымының кандидаты дәрежесін алды. Генри 1942 жылы баптист пасторы болып тағайындалды. 1949 жылы ол Бостон университетінен докторлық диссертациясын қорғады. 1942 жылы Генри Ұлттық евангелистер қауымдастығын құруға қатысты, бірнеше жыл бойы оның кеңесінде қызмет етті және олардың "Бірлескен евангелистік іс-қимыл" журналының кітап редакторы болды. 1947 жылы Генри Харольд Оккенга, Харольд Линдселл, Эдвард Джон Карнелл және радио евангелисін таратушы Чарльз Э. Фуллермен бірге Калифорния штатының Пасадена қаласында Фуллер теологиялық семинариясын құруға көмектесті. Ол семинарияның алғашқы жылы әрекеттегі декан болып қызмет етті және ол "Христианство сегодня" журналын құру үшін кеткенге дейін профессор ретінде жұмыс істеді. Генри Америка Құрама Штаттарының және әлемнің әртүрлі елдеріндегі колледждерде, университеттерде, семинарияларда және конференцияларда қонақ лектор немесе профессор ретінде дәріс берді, соның ішінде Жапонияда, Сингапурда, Үндістанда, Либерияда, Оңтүстік Кореяда, Югославияда, Филиппинде, Нидерландыда және Румынияда. Осы білім ошақтарының қатарында Азия теологиялық зерттеулер және миссионерлік орталығы, Бетел университеті (Миннесота), Христиандық теологиялық семинариясы, Колумбия Библия колледжі, Денвер консервативті баптистік семинариясы, Гордон діни мектебі (қазір Гордон Конвелл теологиялық семинариясы деп аталады), Хиллсдейл колледжі, Гонконг баптистік колледжі (қазір Гонконг баптистік университеті деп аталады), Латын Америка теологиялық семинариясы, Сонгсил университеті, Шығыс баптистік теологиялық семинариясы (қазір Палмер теологиялық семинариясы деп аталады), Оңтүстік баптистік теологиялық семинариясы, Тринити евангелистік діни мектебі және Винона көлінің жазғы теологиялық мектебі бар.

Жаңа евангелизмге әсер ету

Генри 1940-1950 жылдарғы фундаменталистік-модернистік дауларға жауап ретінде пайда болған неоевангелизмнің дамуындағы ең ықпалды тұлғалардың бірі болды. Генри православиелік христиан теологиясын тек христиандық шеңберде емес, кең мәдени байланыс арқылы дамытуға ұмтылған жаңа қозғалысты құруды көздеді. Дэвид Ф. Уэллс Генридің кітапқа сенуінің және Құдайдың христиандықтың негізі ретіндегі маңыздылығына нанысуының арқасында 20 ғасырдың басындағы теологиялық либерализмге қарсы, Киелі кітапқа негізделген теологияны қайта жаңғыртуға көмектескенін айтады. Генридің ықпалы, егер ол евангелистік «Christianity Today» журналын құрмағанда және Фуллер теологиялық семинариясы мен Тринити евангелистік діни мектебін құруға атсалыспағанда, осы деңгейде болмас еді. Хауервас шіркеудің басты мақсаты әлемді өзгерту емес, Иса Мәсіхтің жақсы жаңалығына адал куәлік беру екенін айтады. Шіркеудің билік пен жетістік емес, махаббат, қонақжайлық және кешіріммен сипатталатын өмір салтын ұстануын қамтамасыз етуі керек. Генридің тағы бір сыншысы – Дэвид Ф. Уэллс, Генридің теологиясының кейбір тұстарын қолдағанмен, мәдени байланысқа қатысты идеяларымен келіспейді, Генридің христиандық шындықты қорғауға бағытталған күші қазіргі мәдениетке тиімді болмады деп санайды. Оның пікірінше, Генридің тәсілі тым тар және қоғамдағы кең ауқымды мәдени және әлеуметтік мәселелерді қамтымайды. Джордж М. Марсден Генридің «Заманауи фундаментализмнің мазасыз санасы» (1947) кітабын сынға алып, оның фундаментализмді дұрыс сынап, евангелизм үшін мәдени байланысқа баса назар аударатын жаңа бағыт жасауға көмектескенін айтады. Алайда Марсден Генридің сынының оның жеке теологиялық және мәдени көзқарастарымен шектелгенін де атап өтеді. Ол Генридің фундаментализмнен тыс тұрғандықтан, оның әлеуметтік және мәдени контексті оны шатастырады және басқа евангелистерге қарағанда мәдени байланысқа көбірек мән береді дейді.