Кіріспе
Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі десанттық шабуыл кемесі (LST) – танктарды, көліктерді, жүктерді тасымалдау және әскерлерді тікелей жағалауға түсіру үшін 1939–1945 жылдары Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жасалған кеме. Шағын су айдыны және мұрын есіктері мен пандустары доктар мен пирлерсіз кез келген жағажайға десант шабуылы жасауға мүмкіндік берді. LST мұхиттан өтуге де, жағалауға тікелей тоқтауға да мүмкіндік беретін арнайы конструкцияға ие болды. Мұрынында көліктерді түсіру үшін ашылатын үлкен есік және пандус болды. LST кемесінің түбі жалпақ болғандықтан, жағаға тікелей тоқтап, тік тұра алды. Екі перне және рульдер жағалауға тоқтағанда зақымданудан қорғалған. LST кемелері Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, оның ішінде Тынық мұхитындағы және Еуропалық театрларда кеңінен қолданылды. Алғашқы танктерді түсіретін кемелер британдық талаптар бойынша, қолданыстағы кемелерді қайта жабдықтау арқылы салынды; кейін Ұлыбритания мен АҚШ бірлескен жоба бойынша ынтымақтасты. Британдық кемелер 1942 жылдың соңында Алжирге жасалған одақтас шабуылында қолданылды. 1943 жылы LST кемелері Сицилия және Италияға жасалған шабуылдарға қатысты. 1944 жылдың маусым айында олар Нормандияға жасалған шабуылға шыққан үлкен флот құрамына кірді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде одақтастар үшін АҚШ-та 1000-нан астам LST салынды, ал Ұлыбритания мен Канада тағы сексенін шығарды.
Landing Ship, Tank (LST), or tank landing ship, is the naval designation for ships first developed during World War II (1939–1945) to support amphibious operations by carrying tanks, vehicles, cargo, and landing troops directly onto a low slope beach with no docks or piers. The shallow draft and bow doors and ramps enabled amphibious assaults on almost any beach. The LST had a highly specialized design that enabled ocean crossings as well as shore groundings. The bow had a large door that could open, deploy a ramp and unload vehicles. The LST had a flat keel that allowed the ship to be beached and stay upright. The twin propellers and rudders had protection from grounding. The LSTs served across the globe during World War II including in the Pacific War and in the European theatre. The first tank landing ships were built to British requirements by converting existing ships; the UK and the US then collaborated upon a joint design. The British ships were used in late 1942 during the Allied invasion of Algeria, by 1943 LSTs participated in the invasion of Sicily and mainland Italy. In June 1944 they were part of the huge invasion fleet for the Normandy landings. Over 1,000 LSTs were laid down in the United States during World War II for use by the Allies; the United Kingdom and Canada produced eighty more.
Маракайбодағы кемелерді түсіру
1940 жылы Дюнкерктен британдықтардың эвакуациясы Адмиралтействоға одақтастарға Еуропа құрлығына қарсы амфибиялық шабуылдарда танктер мен басқа да көліктерді жағалаудан жағалауға жеткізе алатын салыстырмалы түрде үлкен, мұхитқа жүзуге арналған кемелер қажет екенін көрсетті. Уақытша шара ретінде, Венесуэладағы Маракайбо көлінің қиын өткелдерінен өту үшін салынған 4000-4800 тонналық "көлдік танкерлер" олардың аз сусыру қабілетіне байланысты қайта жабдықтау үшін таңдалды. Бұл кемелерге мұрын есіктері мен пандустар қосылды, осылайша алғашқы танктерді тасымалдау кемелері, LST (1), пайда болды. Олар 1942 жылы Алжирді басып алу кезінде өзінің тиімділігін дәлелдеді, бірақ олардың тік мұрындықтары жеткілікті жылдамдық бермеді және жаңа, жылдамдығы жоғары корпус дизайнының қажеттігін көрсетті.
Боксерлік сынып
Алғашқы мақсатты түрде салынған LST жобасы – бұл премьер-министр Уинстон Черчилль жасаған идеялардың кішірейтілген нұсқасы еді. Ол 13 «Черчилль» жаяу әскер танкін, 27 басқа да көлікті және 200-ге жуық адамды (экипажсыз) 160 км/сағ жылдамдықпен тасымалдауға мүмкіндік беруі керек еді, бірақ оның су айдыны жеткілікті терең болмағандықтан, оны оңай түсіруге болмады. Нәтижесінде, 1941 жылдың наурыз айында тапсырыс берілген үш кемеде (аты жоқ) мұңдық есіктерінің артында ұзын пандус сақталды. Кемелер 1941 жылы «Харланд энд Вольф» компаниясында салынып, 1943 жылы аяқталды. «Брюзер» мен «Трастер» Салерноға шабуылға қатысты. Үшеуі де десант операциялары кезінде жау ұшақтарын жерден басқару үшін истребительдерді басқару кемелеріне айналдырылуы жоспарланған, бірақ тек «Боксер» ғана айналдырылды. АҚШ жеті LST (1) құрастыруға тиіс еді, бірақ жобалау және LST Mark II жобасының дамуындағы мәселелерге байланысты жоспарлар тоқтатылды. LST (1) кемелерінің құрылысы 1943 жылға дейін созылды, ал олардан бұрын АҚШ-тың бірінші LST (2) кемесі суға түсірілді.
Даму
1941 жылдың тамызында Ньюфаундленд штатының Аргентия қаласында өткен Атлантика конференциясында АҚШ президенті Франклин Д. Рузвельт пен Ұлыбритания премьер-министрі Уинстон Черчилльдің алғашқы кездесуінде Адмиралтействоның көзқарастары расталды. 1941 жылдың қарашасында Адмиралтействоның шағын делегациясы АҚШ-қа келіп, АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Кемелер бюросымен кемелерді жетілдіру және АҚШ-та "Боксер" типтес кемелерді одан әрі салу мүмкіндігін талқылады. Осы кездесуде Кемелер бюросы осы кемелерді жобалауды өз міндетіне алды. Бұрынғы келісім бойынша, бұл кемелер АҚШ-та салынатын болды, осылайша британдық кеме жасаушылықтары Корольдік теңіз күштері үшін кемелер салуға көбірек назар аударатын болды. Техникалық талаптарда Атлантика мұхитын кесіп өте алатын кемелер қажет екендігі көрсетілді, ал оларға алғашқы "Атлантикалық танктерді тасымалдау кемесі" (Атлантикалық (Т.Л.К.)) деген ат берілді. 91 метрлік кемені "кеме" деп атау қате деп есептелді, сондықтан тип "Танктерді тасымалдау кемесі (2)" немесе "LST (2)" деп қайта аталды. LST (2) жобасына алғашқы британдық LCT кемелерінен алынған элементтер енгізілді, олардың авторы, британдық делегация мүшесі сэр Роуланд Бейкер болды. Олардың бірі кеменің борларына жеткілікті көтерілгіштік беруді қамтамасыз етті, тіпті танк палубасы сумен толғанда да кемені су үстінде ұстап тұруға мүмкіндік берді. LST (2) HMS Boxer кемесінің жылдамдығынан айнып, тек 0,8 метрден кем емес жылдамдықпен жүзеді, бірақ жағаға шығарда 3 фут (1 метр) суға батып, шамамен бірдей жүк көлемін тасымалдайтын.
Дизайн
Бірнеше күннің ішінде Кемелер бюросының қызметкері Джон Нидермейр екінші дүниежүзілік соғыс кезінде салынған 1000-нан астам LST (2) кемелерінің негізгі дизайны болған, сырт пішіні ерекше кеменің эскизін жасады. Теңізде саяхаттау үшін терең суға бату және жағаға жағалау үшін шалшық суға батудың қарама-қайшы талаптарын қанағаттандыру үшін кеме үлкен балласт жүйесімен жобаланды, ол теңізге шығу үшін толтырылып, жағаға жағалау операциялары үшін сорғыланатын еді. Кеменің жағадан өзіндік күшпен шығуына көмектесетін аспап пен механикалық жеңілдеткіш жүйе де қосылды. 1941 жылдың 5 қарашасында алғашқы эскиз Ұлыбританияға жіберілді және дереу қабылданды. Содан кейін Әскери-теңіз министрлігі АҚШ-тан Корольдік Әскери-теңіз күштері үшін 200 "LST (2)" салып беруді сұрады. Алдын ала жоспарлар бастапқыда LST-нің ұзындығы 280 фут (85 м) болуы керек еді; бірақ 1942 жылдың қаңтарында Кемелер бюросы бұл суреттерді ұзындығы 290 фут (88 м) болатын кеменің техникалық талаптарына алмастырды. Бір ай ішінде соңғы жұмыс жоспарлары жасалды, ол жалпы ұзындығын 328 футқа (100 м) дейін ұзартты және 50 фут (15 м) ені мен кемінде 3,8 фут (1 м) суға батуын қарастырды. Бұл схема кеменің салмағын үлкенірек ауданға бөліп, оны түсіру кезінде судың үстінде жоғарырақ тұруына мүмкіндік берді. LST танктер мен көліктерді тасымалдай алатын. Үлкен өлшемдер сонымен қатар дизайнерлерге барлық одақтас көліктеріне сыйымды болу үшін нос есігінің ашылуын және пандустың енін кеңейтуге мүмкіндік берді. LST-нің өлшемдері мен салмағы артқан сайын, палуба мен қабырғалардағы болат қалыңдығы артты, ал нос астындағы қаптамалар күшейтілді. 1942 жылдың қаңтарына қарай LST-нің алғашқы масштабты моделі салынды және Вашингтондағы Дэвид Тейлордың модельдік бассейнінде сынақтан өтті. Танк қозғалтқыштары жұмыс істеп тұрғанда танк бөлімін жеткілікті түрде желдету үшін шаралар қабылданды және көліктерді негізгі палубадан танк палубасына түсіру үшін лифт орнатылды. 1942 жылдың сәуірінде Форт-Нокста (Кентукки штаты) LST-нің ұңғыма палубасының макеті салынды, ол LST ұңғыма палубасының ішіндегі желдету мәселесін шешуге көмектесті. Ғимараттың ішкі бөлігі нақты LST-де кездесетін барлық ерекшеліктерді көшіру үшін салынды. Бронетанкілер күшінің үйі болған Форт-Нокс ішінде сынақ жүргізу үшін танктерді ұсынды, ал кеме жасаушылар ұңғыма палубадан зиянды газдарды шығара алатын желдету жүйесін әзірледі. Сынақ үш ай ішінде аяқталды. Бұл тарихи ғимарат бүгінге дейін Форт-Нокста сақталып тұр. LST-нің алғашқы операциялары АҚШ Әскери-теңіз күштерінің 18 ғасырғы ережелерін жеңуді қажет етті: "Кім кемелерін жартастар мен саздарға ұшыратып жіберсе, жазаланады". 1943 жылдың басында Квенсетте, Род-Айлендте концепциялық сынақ кезінде дизайнер Нидермейр алғашқы АҚШ LST-нің командиріне кемесін толық жылдамдықпен жағаға айдап әкелуге кеңес берді.
Provisions were made for the satisfactory ventilation of the tank space while the tank motors were running, and an elevator was provided to lower vehicles from the main deck to the tank deck for disembarking. In April 1942 a mock up of the well deck of an LST was constructed at Fort Knox, Kentucky, to resolve the problem of ventilation within the LST well deck. The interior of the building was constructed to duplicate all the features found within an actual LST. Being the home to the Armored Force Board, Fort Knox supplied tanks to run on the inside while Naval architects developed a ventilation system capable of evacuating the well deck of harmful gases. Testing was completed in three months. This historic building remains at Fort Knox today. Early LST operations required overcoming the 18th century language of the Articles for the Government of the United States Navy: "He who doth suffer his ships to founder on rocks and shoals shall be punished " There were some tense moments of concept testing at Quonset, Rhode Island, in early 1943 when designer Niedermair encouraged the commanding officer of the first U. S. LST to drive his ship onto the beach at full speed of .
Өндіріс
LST(2) LST 1 және «LST 491» кластары ретінде салынды. 1942 жылдың 6 ақпаны, 1943 жылдың 26 мамыры және 1943 жылдың 17 желтоқсанындағы үш жеке актіде Конгресс LST-лерді, сондай-ақ басқа көмекші кемелерді, эсминецтерді және десанттық кемелерді салуға рұқсат берді. Үлкен құрылыс бағдарламасы жылдам қарқын алды. LST құрылысына соншалықты басымдық берілді, тіпті бұрын қадасы салынып қойылған әуе тасымалдағыш кемесінің қадасы да LST-лерге орын беру үшін асығыс түрде алынып тасталды. Бірінші LST-нің қадасы 1942 жылдың 10 маусымында Вирджиния штатының Ньюпорт-Ньюс қаласында салынды, ал алғашқы стандартталған LST-лер қазан айында құрылыс догынан шығарылды. 1942 жылдың соңына дейін жиырма үш кеме пайдалануға берілді. LST құрылысы бағдарламасы бірнеше ерекшеліктерімен көзге түсті. Негізгі жоба әзірленгеннен кейін келісімшарттар жасалып, сынақ кемесінің құрылысы аяқталмастан бұрын құрылыс жұмыстары басталып кетті. Алдын ала тапсырыстар ауызша немесе телеграмма, телефон және әуе поштасы арқылы жеделдетілді. Кейбір материалдардың тапсырысы тіпті жобалау жұмыстары аяқталмас бұрын берілді. Басты қозғалтқыш сияқты ауыр жабдықтардың көп бөлігі тікелей Әскери-теңіз күштерімен қамтамасыз етілсе, қалған сатып алулар Кемелер бюросының бөлімшесі – Материалдық координациялау агенттігі арқылы орталықтандырылды, бұл бағдарламаға қатысқан көптеген құрылысшылардың бір-бірімен бәсекелесуін болдырмады. Тапсырылған материалдарды қатаң бақылау арқылы агенттік құрылыс кестесінің рекордтық уақытта орындалуын қамтамасыз етті. LST-лерге қажеттілік өте шұғыл болды және бағдарлама соғыс бойы жоғары басымдыққа ие болды. Көптеген кеме құрылысы қызметтері жағалаудағы кемежайларда орналасқан, олар негізінен үлкен, терең суға жүзетін кемелерді салу үшін пайдаланылды, сондықтан LST-лер үшін жаңа құрылыс нысандары ішкі су жолдары бойында салынды, ал кейбіреулері болат құрылыс кемежайлары сияқты ауыр өнеркәсіптік зауыттардан қайта жабдықталды. Су жолдарындағы көпірлер кемелерді жылжытуды қиындатты, олардың көпшілігі теңіз күштерімен өтетіндей етіп өзгертілді. Теңіз күштерінің арнайы «Ферри командасы» жаңадан салынған кемелерді соңғы жабдықтау үшін жағалау порттарына тасымалдауды ұйымдастырды. Соғыс кезінде салынған 1051 LST-нің 670-і Орта Батыстағы бес «егістік кеме жасаушы» зауыттарымен қамтамасыз етілді. Пенсильвания штатының Невилл аралындағы Dravo Corporation зауыты жобаның жетекші кеме жасау зауыты болып табылды, ол 145 кеме салды және құрылыс уақытын және шығындарын барлық LST кеме жасаушы зауыттарында азайтатын құрастыру технологияларын әзірледі. Миссури аңғары көпірі және темір компаниясы кез келген кеме жасау зауытынан ең көп LST салды, оның 171-і Индиана штатының Эвансвилл қаласында салынды. Иллинойс штатының Сенека қаласындағы Chicago Bridge and Iron кеме жасау зауыты 156 кеме шығарды және олардың беделі мен дағдылары, әсіресе дәнекерлеу саласындағы шеберлігі үшін таңдалды. Пенсильвания штатының Амбридж қаласындағы American Bridge Company 119 кеме салды.
Өзгерістер
1943 жылға қарай LST құрылысының мерзімі төрт айға дейін қысқартылды. Соғыс аяқталған кезде бұл екі айға дейін кеміді. Кеме дизайнын тұрақты ұстауға көп күш жұмсалды, бірақ 1943 жылдың ортасына қарай пайдалану тәжірибесі жаңа кемелерге белгілі бір өзгерістер енгізуге алып келді. LST 513-тен бастап, танк палубасы мен бас палуба арасындағы жабдықтарды көшіруге арналған лифт, бас палубаға буынды жалғанған пандуспен ауыстырылды. Бұл көлік құралдарына бас палубадан тікелей танк палубасына, содан кейін жағалауға немесе пирске жүріп өтуге мүмкіндік берді, бұл кемеден түсу процесін жылдамдатты. Кейінгі LST 542 класындағы өзгерістерге навигациялық көпірдің қосылуы, күніне белгілі бір мөлшерде суды дистилляциялайтын қондырғының орнатылуы, бас палубаның орталық бөлігінен танк палубасының желдеткіш құбырларын алып тастау, кішкентай десанттық танк (LCT) тасымалдау үшін бас палубаны күшейту, сондай-ақ броняны және қару-жарақты жаңарту, 3"/50 калибрлі зеңбірек қосу кірді.
Қозғалтқыш
Буды Admiralty үлгісіндегі 3 барабанды су құбыры типті қазандықтармен қамтамасыз етілді, олар жұмыс істеді. Негізгі қозғалтқыштар 4 цилиндрлі үш есе кеңейтілген 4 кривошипті типте, Yarrow Tweedy Slick жүйесінде теңгерілген, цилиндрлері былай болды:
Жоғары қысымды цилиндр – 18.5 дюйм диаметрлі
Орта қысымды цилиндр – 31.0 дюйм диаметрлі
Алдыңғы төмен қысымды цилиндр – 38.5 дюйм диаметрлі
Артқы төмен қысымды цилиндр – 38.5 дюйм диаметрлі
Жалпы соққысы болды. Поршень және сырғанауыш клапан сарықшаларының барлығы тығыздағыштарға металл төсемдермен жабдықталған, ал барлық поршеньдер төсем сақиналарымен және серіппелермен жабдықталған. Жоғары қысымды клапан поршеньді типте, ал қалғандары теңгерілген типте болды. Негізгі қозғалтқыштар 185 айналымда үздіксіз 3450 а.к. қуатты дамытуға арналған. Кемелер екі бұрандалы болғандықтан, қозғалтқыштар алдыңғы жағында кривошип білігіне білікпен жалғастырылған, бұл қозғалтқышты сол немесе оң жаққа орнатуға мүмкіндік берді.
High pressure 18.5 in diameter Medium pressure 31.0 in diameter Forward low pressure 38.5 in diameter Aft low pressure 38.5 in diameter
The common stroke was The piston and slide valve rods were all fitted with metallic packing to the stuffing boxes, and all pistons fitted with packing rings and springs. The high pressure valve was of the piston type, whilst the remaining ones were of the balanced type. The main engines were designed to develop at 185 rpm continuously. With the ships being twin screw, the engines were fitted with a shaft coupling to the crank shaft at the forward end, allowing the engine to be turned end to end to suit either port or starboard side fitting.
Құтқару кемелеріне арналған өзгерістер
LST (3) тапсырысқа берілген кезде LST (2) бағдарламасы толыққанды іске қосылды және LST кемелеріне Америкада Корольдік теңіз күштері үшін құрастырылып жатқан 112 фут (34 м) ұзындықтағы LCT5 немесе LCT6 кемелерін тасымалдауға мүмкіндік беру үшін ұқсас шаралар қабылданды. LCT кемесінің палубасына көтерілуі қажет болды, ал оны кене тәрізді тірек блоктарында орналастырып тасымалдауға болады. Іске қосылу кезінде кеме "іске қосу жолдарына" жай ғана кене блоктарындағы бұрандаларды босату арқылы қойылды, бұл іске қосу жолдарының салмақты қабылдауына мүмкіндік берді. Іске қосуды жүзеге асыру үшін LST корпустағы бактарды сақтықпен сумен толтыру арқылы шамамен 11 градусқа бұрылды. Түсірілу биіктігі шамамен 3 метр болды, ал іске қосылғаннан кейін бірден кеменің қозғалтқыштары іске қосылып, ол пайдалануға дайын болды. Бұл әдіс LCT5 кемелерін Ұлыбританиядан Тынық мұхиты аймағына тасымалдау үшін қолданылды, бірақ LST (3) кемелерінің пайдаланылғаны туралы мәліметтер жоқ, олардың көпшілігі соғыс аяқталғаннан кейін немесе соғыс кезінде құрастырылды. Соғыс аяқталғаннан кейін де шағын десанттық кемелерді тасымалдайтын кемелерге қажеттілік болды, сол себепті екі LST (3) кемесі LCM (7) тасымалдау үшін арнайы жабдықталды. Бұл кемелердің ұзындығы 18 метр, салмағы шамамен 28 тонна болды және кеме палубасында көлденең орналастырылды. Оларды арнайы орнатылған 30 тонналық кран көтерді. Бұл 30 тонналық кран LST (3) кемесінің стандартты жабдығы болған екі 15 тонналық кранды алмастырды. 30 тонналық кран 15 тонналық краннан биік және мықтырақ болды. LCM (7) кемелері гидравликалық домкраттармен жабдықталған арбаларға түсірілді. Бұл арбалар палубаның екі жағындағы рельстермен жүріп, кемедегі арқандар арқылы тартылды. Кемелердің ішкі кеңістігі алдыңғы бөлігінен артқы бөлігіне дейін толтырылды, әр кеме рельстер арасындағы бекітілген тіреулерге домкратпен түсірілді. Осы стандартқа сәйкес құрастырылған кемелер LST 3043/HMS Messina және LST 3044/HMS Narvik болды. Бұл кемелер LCM кемелерін тасымалдаса да, тиеу және түсіру операцияларын тек қана қолайлы ауа-райы жағдайында ғана жүзеге асыра алатындықтан, шабуыл операцияларында қолданыла алмады; сонымен қатар оларда десанттық кемелерді күтіп-ұстауға қажетті жабдықтар болмады (мұндай мүмкіндіктер Dock Landing кемелерінде қарастырылған). Десанттық шабуыл кемелері – жалпы ұзындығы 12 метр, ені 3 метр, толық жүктемеде салмағы 13 тонна болатын, броньмен жабдықталған ағаштан жасалған кемелер. Суға бату тереңдігі 1 метр, ал әдеттегі жүгі 35 сарбаз және жабдықтарды құрады. Ford V8 қозғалтқыштарының теңіздік модификациясымен жабдықталған екі Scripps қозғалтқышы кемеге жүктемесіз жылдамдық, қызметтік жылдамдық және бір қозғалтқышта жылдамдық беруге мүмкіндік берді. Қару-жараққа әдетте артқы жағында Bren жеңіл пулеметі және алдыңғы бөлігінде екі Lewis пулеметі орналастырылды. LST (2) кемесімен тасымалданатын LCM (7) кемелері айтарлықтай үлкен болды: ұзындығы 18 метр, ені 5 метр, көтеру салмағы 28 тонна, толық жүктемеде салмағы 63 тонна. Жағаға шығу үшін суға бату тереңдігі 1 метр болды, ал Hudson Invader бензиндік қозғалтқыштары (кейіннен Gray дизельдік қозғалтқыштарымен ауыстырылды) жылдамдық берді. Жобаның басты талабы – 40 тонналық Черчилль танкін немесе бульдозерді тасымалдау болды. Соғыс аяқталған кезде 140 кеме құрастырылған, ал кейбіреулері 1970 жылдарға дейін пайдаланылды.
The main requirement of the design was to carry a 40 ton Churchill tank or bulldozer at 140 had been completed when the war ended, and some saw service through to the 1970s.
Нұсқалар
Кейбір LST (3) кемелері LST (A) ("шабуыл" үшін A) болып түрлендірілді, осылайша ең ауыр британдық танктерді қауіпсіз тасымалдау мүмкін болды. Екі LST (3) кемесі басқару кемелеріне, LST (C) түрлендірілді: LST 3043 және LST 3044. Соғыстан кейін олар HMS Messina (L112) және HMS Narvik (L114) аталды. Олардың қару-жарағы он 20 мм Оерликон зеңбірегі және төрт 40 мм Бофорс зеңбірегімен күшейтілді. Екі LST (3) кемесі құрылыс кезінде LST (Q) бас штаб кемелеріне айналдырылды. Бұл L3012 болды, ол L3101 (кейін HMS Ben Nevis) және LST 3013 болды, ол LST 3102, содан кейін HMS Ben Lomond аталды. Олар LST "аналық кемелері" ретінде жұмыс істеді, көп жағынан LST (2) корпусына негізделген американдық кемелерге ұқсас. Негізгі палубада 40 офицерге арналған екі Quonset үйі орнатылды. Танк палубасындағы орындар тағы 196 сарбазға арналды. Аспазхана және жаңа өнімдер сақтауға арналған 16 муздатқыш қорап, кеме экипажы үшін қалыпты жабдықтарға қосымша берілді. Төрт қосымша дистилляциялық қондырғы орнатылды, ал балласттық резервуарлар тұщы су сақтауға бейімделді.
Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызмет
Кентукки штатының Нокс фортындағы бронежабдықтар мектебінде LST-нің нақты үлгілері ретінде ғимараттар салынды. Оқу кезінде танк экипаждары осы құралдармен өз көліктерін LST-ге тию, ішінде маневрлеу және одан шығуды үйренді. Осы ғимараттардың бірі тарихи маңызы бар екендігінен Нокс фортында сақталған және оны әлі де көруге болады. 1943 жылдың маусым айында Соломон аралдарында алғашқы шайқасына қатысқаннан бастап, 1945 жылдың тамызында соғыс аяқталғанға дейін LST-лер Екінші дүниежүзілік соғыста маңызды рөл атқарды. Олар Еуропа театрларында Сицилияға (Хаски операциясы), Италияға, Нормандияға және Оңтүстік Францияға шабуылдарға қатысты, ал Тынық мұхитындағы аралдарды басып алу науқандарында маңызды элемент болды, нәтижесінде Филиппин азат етілді және Иво Джима мен Окинава басып алынды. Көптеп өндірілгеніне қарамастан, LST-лер сирек кездесетін тауар болды. Черчилль Жерорта теңізінде Италиядағы десанттық операциялар үшін жеткілікті LST-лерді сақтап тұрудың қиындығын, сондай-ақ шығыс театрларға үлкен санды жылжыту логистикасын, әрі Еуропадағы ірі әскерлерді жабдықтауды сипаттады. LST өте әмбебап кеме екенін дәлелдеді. Олардың 39-ы десант кемелерін жөндеу кемелеріне (ARL) айналдырылды. Бұл түрлендіруде алдыңғы бөлігіндегі рампа мен есіктері алынып тасталды, ал алдыңғы бөлігі герметикалық жабылды. Зақымдалған десант кемелерін жөндеу үшін кемеге крандар, жуыртқыштар мен лебёдкалар орнатылды, ал негізгі және танк палубаларында ұстаздар, станоктар және электр шеберханалары құрылды. 36 LST шағын госпитальдық кемелерге айналдырылды (LSTH). Олар стандартты LST-лерге көмектесіп, танктер мен көліктерді түсіргеннен кейін жараланғандарды жағадан эвакуациялады. LST-лер Нормандиядан D-Day+114 (1944 жылғы 28 қыркүйек) күніне дейін 41 035 жараланған әскерді Англияға қайтарды. Басқа LST-лерге қосымша крандар мен жүк тиейтін құралдар орнатылып, олар тек оқ-дәрілерді толықтыру үшін пайдаланылды. Олардың бұл рөлінде ерекше артықшылығы болды, өйткені олардың үлкен көлемі екі немесе үш LST-ге бір мезгілде зәкірленген шайқас кемесінің немесе крейсердің қасына жақындап, стандартты оқ-дәрі тасымалдау кемелеріне қарағанда оқ-дәріні жылдамрақ толықтыруға мүмкіндік берді. Үш LST (2) британдық "Жауынгерлік бағыттағы тендерлерге" (FDT) айналдырылды, олардың десант кемелерін моторлы катерлерге ауыстырды және AMES типті 11 және типті 15 истребительді басқару радарымен жабдықталды, бұл D-Day десант аймандарының әуе қорғанысы үшін жерден басқарылатын ұшыруды (GCI) қамтамасыз етті. Осы кемелердің ішінде HMS FDT 216 Омаха және Юта жағалауларында орналасты, HMS FDT 217 Sword, Juno және Gold жағалауларына бекітілді, ал HMS FDT 13 жалпы кеме қатынасы арнасын қамту үшін пайдаланылды. 6 маусым мен 26 маусым аралығында FDT-лермен басқарылған одақтас ұшақтары күндіз 52 жау ұшағын және түнде 24 жау ұшағын жойды. Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы кезеңдерінде кейбір LST-лерге амфибиялық операциялар кезінде шағын бақылау ұшақтарын ұшыруға арналған ұшу палубалары орнатылды. Бұлар USS LST 16, USS LST 337, USS LST 386, USS LST 525, LST 776 және LST 906 болды. Тағы екі кеме (USS LST 393 және USS LST 776) ұшуға және қонуға арналған Броди жүйесімен жабдықталды. Жапонияға қарсы соғыс үшін жиналған флоттардағы десант кемелерінің жалпы тоннажы, десант кемелерін есептемегенде, бес миллион тоннан асып түсетіні және олардың барлығы төрт жыл ішінде салынғаны болжанады. Соғыс бойы LST-лердің зақымдарды қабылдауға және аман қалуға қабілетті екендігін көрсетті. Экипаж мүшелері оларға "Үлкен Баяу Мақсат" және "Үлкен Қозғалмайтын Мақсат" деген ат қойғандарына қарамастан, LST-лер олардың саны мен операцияларының ауқымына сәйкес аз шығынға ұшырады. Олардың тапқырлықпен жобаланған құрылымдық орналасуы ерекше күш пен жүзу қабілетін қамтамасыз етті. Соғыстан кейінгі кезеңде "Жеңіс" кемесімен соқтығысқанда зақымданды, бірақ аман қалды. LST жау үшін құнды нысана саналғанмен, жаудың шабуылынан тек 26 кеме жоғалып кетті, ал 13 кеме ауа райының, рифтің немесе апаттың салдарынан зардап шекті. Екінші дүниежүзілік соғыстың теңіз құрылысының бағдарламасы бойынша барлығы 1152 LST-ге келісімшарт жасалды, бірақ 1942 жылдың күзінде құрылыс басымдықтарының өзгеруіне байланысты 101 келісімшарт тоқтатылды. 1051 LST-нің 113-і Ұлыбританияға Lend-Lease шарты бойынша берілді, ал тағы төрт кеме Грекияның теңіз күштеріне тапсырылды. Басқа кеме типтеріне түрлендірулер 116 кемені құрады: 6 түрлі кеме (AG), 14 моторлы торпедалық катер тендерлері (AGP), 7 өздігінен жүретін казармалық кемелер (APB), 13 соғыс зақымдарын жөндеу кемелері (ARB), 39 десант кемелерін жөндеу кемелері (ARL), 3 құтқару кемелері (ARST), 4 әуе кемесін жөндеу кемелері (ARVA, ARVE), 1 алдын ала авиациялық базалық кеме (AVB), 4 сыныпталмаған түрлі кемелер (IX) және 36 LSTH. Апатта батқан бір LST кейіннен көтеріліп, жабық баржаға (YF) айналдырылды.
Америка Құрама Штаттары
Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Әскери-теңіз күштерінде үлкен мөлшерде десанттық кемелер қалды. Олардың жүздегені жойылды немесе батырылды, ал қалған кемелердің көпшілігі болашақта пайдалану үшін "консервацияға" қойылды. Сонымен қатар, көптеген LST кемелері қарусыздандырылып, мыңдаған басқа көліктік кемелермен бірге жеке секторға сатылды, бұл соғыстан кейін АҚШ-та кеме құрылысының күрт төмендеуіне әкелді. Соғыстан кейін көптеген LST кемелері су астындағы ядролық сынақтарда нысана ретінде пайдаланылды, олар қолжетімді болды және ешқандай айқын әскери мақсаты болмады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңінің LST кемелері кеңінен таралды және шағын жүк тасымалдаушылар, паромдар және дредждер ретінде жұмыс істеуді қоса алғанда, көптеген жаңа коммерциялық қолданыстар тапты. Осыған байланысты, соғыстан кейінгі жылдары LST кемелерін салу көлемі шамалы болды. 1947 және 1949 жылдары қолданысқа енгізілген LST 1153 және LST 1154 Әскери-теңіз күштері салған жалғыз бумен жүретін LST кемелері болды. Олар кемеге орналасу жағдайларын жақсартты және алдыңғы кемелеріне қарағанда жүк көлемін арттырды. Корея соғысы кезінде Инчхондағы сәтті десанттық операция LST кемелерінің тиімділігін тағы да көрсетті. Бұл көптеген әскери шенеуніктердің атом бомбасының пайда болуымен десанттық операциялар өткенге кетті деген бұрынғы пікіріне қайшы келді. Корея соғысы кезінде бірнеше LST кемелері АҚШ-тан Корея соғыс театрына қажет болған, бірақ баяу және аз қашықтықтағы LSU тасымалдау үшін қайта жабдықталды, "қос тіркеме" әдісі қолданылды. Келгеннен кейін LSU кемесі LST кемесінен бүйірге сығаланып түсті. Сонымен қатар, LST кемелері Корея соғысы кезінде Гренландиядағы Туле әуе күштері базасын салу кезінде тасымалдау үшін пайдаланылды. 1950-ші жылдардың басында "Терребонн-Париш" класындағы он бес LST кемесі салынды. Бұл жаңа LST кемелері 17 метрге ұзын болды және екі емес, төрт дизельді қозғалтқышпен жабдықталды, бұл олардың жылдамдығын арттырды. Үш дюймдік / 50 калибрлі екі зениттік орнатылым ескі екі 40 мм зениттік қаруларды алмастырды, ал басқарылатын қанатты перваненің арқасында кеменің кері жылдамдығы артты. 1955 жылдың 1 шілдесінде көптеген LST кемелеріне округтер немесе Луизиана штатындағы шіркеулердің аттары берілді, оларға дейін тек әріптік-сандық корпус нөмірі болған. 1950-ші жылдардың соңында "Де Сото Каунти" класындағы жеті LST кемесі салынды. Бұл бұрынғы LST кемелерінен жақсартылған нұсқа болып табылды, экипаж мен десанттық әскерлер үшін жақсы тұру жағдайларына ие болды. Дәстүрлі LST қақпасы конфигурациясымен қол жеткізілген "соңғы" дизайн деп есептелген олар .
Коммерциялық паромды пайдалану
1946 жылы Ұлыбританияда жаңа көлік тұжырымдамасы әзірленді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде десант кемелері мен қайықтарының зор әлеуеті танылды; егер танктарды, қару-жарақтарды және жүк көліктерін тікелей жағажайға айдап әкелу мүмкін болса, онда теориялық тұрғыдан соған ұқсас операцияны азаматтық коммерциялық нарықта да орындауға болады, егер порттарда тиісті жабдықтар болса. Осы идеядан бүкіләлемдік паром индустриясы өркендеді. Екі дүниежүзілік соғыс аралығында лейтенант-полковник Франк Бастард Атлантикалық бу компаниясын құрды, мақсаты – арзан трансатлантикалық саяхаттар ұйымдастыру. Бұл жоспар іске аспады, бірақ ол 1943 жылы Брайтон құмдарында LST кемесінің сынақтарын бақылады, сол кезде оның бейбіт уақыттағы мүмкіндіктері анық көрінді. 1946 жылдың көктемінде компания Адмиралтействоға үш кеме сатып алу туралы өтінішпен жүгінді. Адмиралтейство сатуға келіспеді, бірақ келіссөздерден кейін ASN-ге үш кемені күн сайын 13 фунт 6 шиллинг 8 пенниден бос жалға алуға рұқсат берді. Бұл кемелер 3519, 3534 және 3512 LST болды. Олар тиісінше Empire Baltic, , және , деп аталып, White Star Line кемелерінің атауларын соғыс кезінде мемлекеттік қызметте болған кемелерге берілген "Empire" атауымен біріктірді. Жалға алынған кемелерді жаңа рөлге бейімдеу қажет болды. Біріншіден, кемедегі тұрғын үйлерді жақсарту қажет болды, сондай-ақ қозғалтқыш және қазандық бөлмелерінде өзгерістер енгізу қажет еді. Оларды пайдалануға беру үшін өзгертілген түтіктер мен навигациялық құралдармен қамтамасыз ету қажет болды. 1946 жылдың 11 қыркүйегінде таңертең Атлантикалық бу компаниясының алғашқы рейсі өтті, Empire Baltic Тилбериден Роттердамға Голландия үкіметі үшін 64 көліктің толық жүгімен жүзіп кетті. Ваальхавенге жеткенде кеме соғыс кезінде қолданылған әдіспен жағаға шығып, артқы якорьмен бекітілді. Кеме түн бойы жағада тұрып, келесі күні таңғы сағат 08:00-де қайтып келді. Алғашқы бірнеше сапарда осындай баяу жұмыс темпі сақталды, мүмкін, соғыс зардабынан порт жабдықтары қолжетімсіз болғандықтан жағажай пайдаланылды. Роттердамға жасаған алғашқы сапарынан кейін ASN британдық армия үшін мыңдаған көліктерді Тилбериден Гамбургке, ал 1955 жылы Антверпенге тасымалдау үшін жаңа кемелерін пайдаланды. 1948 жылы алғашқы үш LST-ге тағы бір кеме қосылды, , Empire Doric деп қайта аталды, ASN коммерциялық операторларды Ланкаширдегі Престон догы мен Солтүстік Ирландияның Ларн порты арасындағы жаңа бағытты қолдауға көндіргеннен кейін. Бастапқыда Ливерпуль таңдалды, бірақ басқа операторлардың қарсылығы Ланкаширге көшуге әкелді. Алайда, жаңа бағыт ашылғанға дейін Престон мен Ларн қалаларында арнайы порт құрылыстарын салу қажет болды – екінші дүниежүзілік соғыс кезінде инженерлер Престонда салған соғыстың соңындағы жүк тиеу пантоны және Мулбери портынан Ларн қаласындағы кемежайға көпір арқылы қосылған жүретін понтон. Бұл жаңа бағыттың алғашқы рейсі 1948 жылы 21 мамырда Empire Cedric кемесімен жүзеге асты. Алғашқы рейстен кейін Empire Cedric Солтүстік Ирландияға қызмет көрсетуді жалғастырды, бастапқыда аптасына екі рет қызмет көрсетті. Empire Cedric ASN флотының жолаушы сертификатын алған алғашқы кемесі болды және оған елу жолаушыны тасымалдауға рұқсат берілді. Осылайша Empire Cedric коммерциялық/жолаушылар тасымалы бойынша жүретін әлемдегі алғашқы кеме болды, ал ASN осы қызмет түрін ұсынатын алғашқы компания болды. Бұл қызметтегі алғашқы жүктің бірі – Моффатс Оф Блэкберннің атынан әрқайсысы 65 газ плитасы бар екі жүк көлігі болды, олар осы жолмен жүк тасымалданатын алғашқы коммерциялық көліктер деп саналады. Престон-Ларн бағыты кеңейе берді, сондықтан 1950 жылы Белфастқа бағыт қосылды. Бұл қызмет 1950 жылы ашылды, және Престоннан аптасына алты-жеті рет Белфаст немесе Ларнға дейін көбейтілді. 1954 жылы Британдық көлік комиссиясы (BTC) лейбористік үкіметтің ұлттандыру саясаты аясында ASN-ді өз қолына алды. 1955 жылы тағы екі LST – Empire Cymric және Empire Nordic – қазіргі флотына жалға беріліп, флоттың саны жетіге жетті. Гамбург қызметі 1955 жылы тоқтатылды, ал Антверпен мен Тилбери арасында жаңа қызмет ашылды. Жеті кемеден тұратын флотты бөліп, әдеттегі үш кеме Тилбериде орналасқан, ал қалғандары Престон мен Солтүстік Ирландияға қызмет көрсетеді. 1956 жылдың соңында АСН-нің бүкіл флоты Суэц дағдарысы кезінде Жерорта теңізінде пайдалану үшін алынды, ал автокөлікпен жүру / автокөлікпен жүру қызметі 1957 жылдың қаңтарына дейін қайта құрылмады. Бұл кезде ASN Суэц дағдарысының салдарынан резервтен шығарылған он екі Адмиралтейство LST (3) кемесін басқаруға жауапты болды, бірақ олар қызметке үлкермеді.
Әскери қызмет
Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін дүниежүзі бойынша материалдық-техникалық жабдықтарды қайта бөлу маңызды міндет болды. Сауда кемелерінің жетіспеушілігі мен жоғары құнына байланысты 1946 жылы Корольдік армияның азаматтық флоты Корольдік теңіз флотынан жеті LST (десанттық кеме) алуы шешілді. Оларға көрнекті корпустың офицерлерінің есімдері берілді: Эван Гибб, Чарльз Маклеод, Максвелл Брэндер, Сноуден Смит, Хамфри Гейл, Реджинальд Керр және Фредерик Гловер. LST-лер Сауда кеңесінің ережелеріне сәйкес келуі және сауда флоты стандарттарына жеткізілуі керек болды, бұл ұзаққа созылған жөндеу-құрылыс жұмыстарын, қосымша тұрғын үйлерді де қамтыды. Жұмыс аяқталғаннан кейін бес кеме Таяу Шығысқа, ал екеуі Қиыр Шығысқа бағытталды. Мандатты Палестинаны эвакуациялау кезінде Хамфри Гейл мен Эван Гибб Хайфа мен Порт-Саид арасында әрқайсысы он бес рет сапар жасап, барлығы 26 000 тонна көлік құралдары мен жабдықтарды тасыды. 1952 жылға дейін осы сияқты жұмыс бүкіл әлемде жалғасты, содан кейін кемелер Атлантик булы навигациялық компаниясына, ал 1961 жылы тікелей Соғыс министрлігі тапсырысымен Британдық Үндістан булы навигациялық компаниясына берілді. RASC енді олардың басқаруымен айналыспады.
Авиациялық оқыту
1950-1960 жылдардағы Корольдік теңіз күштерінде тікұшақтарды пайдаланудың қарқынды өсуі жағалаудағы және судағы оқу және қолдау инфрақұрылымын кеңейтуді қажет етті. Ұшқыштарға арналған операциялық оқу Портленд және Калдроз әскери-әуе базаларында жүргізілді. 1950 жылдардың ортасында кейбір авианосецтерді жабу және қалғандарын десанттық авианосецтерге түрлендіру қолайлы палубалардың жетіспеушілігіне әкелді. Бұл 1964 жылы жаңа кемеге тапсырыс беруге себеп болды; алайда ол 1967 жылға дейін қолжетімді болмады. Осы уақыт аралығында LST 3027 кемесін уақытша оқу кемесі ретінде пайдалану туралы шешім қабылданды. Бұл жұмыс 1964 жылы Девонпорт кеме құрылысшылығында жүзеге асырылды. Жүк бөлімінің алдыңғы палубасы барлық кедергілерден тазартылып, тікұшақтарды пайдалану үшін нығайтылды. Бұрын қару орнатуға арналған шағын палуба үйі сақталды, бірақ қарулар орнатылмады, оны ұшу палубасының офицері тікұшақтарды басқару орталығы ретінде пайдаланды. Палуба астында, танк палубасының алдыңғы бөлігінде екі авиациялық отын бакі орнатылды және ұшу палубасының алдыңғы бөлігінде отын құю орындары қарастырылды. Бактар бөлектеу қабырғасымен жабылды, ал қалған кеңістік дүкендерге, шеберханаларға және тұруға пайдаланылды. Соңында, енді қажеттілігі болмағандықтан, мұрындық есіктер жабылды. Ұшу палубасы роторлары айналып тұрған екі Westland Wessex тікұшағына немесе роторлары бүктелген алты тікұшаққа арналған болды. Жаңа атау берілген ол қызметте өте пайдалы болды және көптеген сабақтар алынды, олар Engadine кемесіне енгізілді.
Екінші дүниежүзілік соғыс
LST 342 1943 жылы 18 шілдеде Соломон аралдарының жанында Ro 106 жапондық теңіз асты қайығынан атылған торпедадан батып кетті. Суретші Макклеланд Баркли шабуыл кезінде қаза тапты. 1944 жылы 28 сәуірде «Тигр» жаттығуы барысында, амфибиялық десантқа дайындық кезінде, неміс «E» катерлері Лайм шығанағындағы конвойға шабуыл жасады. Екі LST (LST 531 және LST 507) торпедалармен батырылды, тағы екеуі зақымдалды, нәтижесінде 729 американ армиясы мен теңіз күштерінің әскери қызметкері қаза тапты немесе жоғалып кетті. 1944 жылы 21 мамырдағы Батыс Лох апатында LST 353 Гавайидегі Перл-Харбордың Батыс Лохында тұрғанда жарылып кетті. Бұл басқа LST кемелерінде де жарылыстарға әкеп соқты. LST 39, LST 43, LST 69, LST 179 және LST 480 батып, басқалары зақымдалды. Жарылыстардан 163 теңізші қаза тауып, 396 адам жараланды.
Соғыстан кейінгі
USS LST 52 1946 жылы шілдеде Бикини атолындағы атом бомбасы сынақтарында, "Крестжол" операциясында нысана ретінде қатысты. LST 467 1979 жылы АҚШ Виргин аралдарының жанында жасанды риф ретінде батып кетті. Булоч округі (Вьетнам Халықтық Әскери-теңіз күштерінің қарулы көлігі HQ 505 ретінде) 1988 жылдың 14 наурызында Джонсон Оңтүстік Рифінде Қытаймен болған қақтығыста батып кетті.
Филиппин
Филиппин әскери-теңіз күштері 1940 жылдардың соңында LST Mk.2 түрінің 20-дан астам бірлігін алды. Олардың ішінде Laguna (LT 501) BRP, бұрынғы USS LST 230 және Benguet (LT 507) BRP, бұрынғы USS Daviess County (LST 692) кемелері бар. Sierra Madre (LT 57) BRP, бұрынғы USS Harnett County (LST 821) кемесі Екінші Томас атоллында мәңгілікке жағаға отырды. Бұл кеме алдыңғы қадамдық бекет ретінде қызмет етеді және қазіргі уақытта Қытай мен Филиппин арасындағы аумақтық шиеленістің орталығында тұр.
Сингапур
RSS Resolution (L 204), бұрынғы USS LST 649, Сингапур Республикасының Әскери-теңіз күштері Сингапурдың Туас Әскери-теңіз базасында оқу кемесі ретінде пайдаланады. Ол 1975 жылдың 5 желтоқсанында Сингапур сатып алған USS LST 836, LST 649, LST 629, LST 579 және LST 613-тен құралған бес десанттық кемелердің бірі болды.
Оңтүстік Корея
LST 849 1945 жылы қолданысқа берілді және 2006 жылға дейін активті қызметте болды. Ол 1945 жылдың мамыр-маусым айларында Окинава шайқасында қатысты және Екінші дүниежүзілік соғысындағы қызметі үшін бір ұрыс жұлдызымен марапатталды. 1958 жылы Корея Республикасының Әскери-теңіз күштеріне берілді, ROKS Wi Bong (LST 676) деп аталды және 2006 жылға дейін сол жерде қызмет етті. Вьетнам соғысы кезінде мыңдаған әскерлерді және олардың жабдықтарын Оңтүстік Кореядан Оңтүстік Вьетнамға тасымалдау үшін пайдаланылды. 2007 жылы қызметтен босатылып, теңіз күштерімен келісім бойынша Оңтүстік Кореяның Гунсан қаласына теңіз мұражайында көрсету үшін сатылды.
Вьетнам
Тран Хан Ду (HQ 501), бұрынғы Марикопа округінен, Вьетнам Республикасы Әскери-теңіз күштеріне ауыстырылды. Сайгон құлағаннан кейін Солтүстік Вьетнам күштері тарапынан тұтқынға алынды. 2003 жылға дейін Вьетнам Халық Теңіз Флотында активті қызметте және қолданыста болып келеді.
Америка Құрама Штаттары
LST 325, бұрынғы RHS Syros (L 144), Индиана штатының Эвансвилл қаласындағы мұражай кемесі. LST 393 – Мичиган штатының Мускегон қаласындағы мұражай кемесі. MV Cape Henlopen, бұрынғы LST 510, жолаушылар мен автомобильдерді тасымалдауға арналған кемеге айналдырылды және Нью-Лондон (Коннектикут штаты) мен Лонг-Айлендтің шығыс жағындағы Ориент-Пойнт арасында қызмет етеді.
Қазіргі заманғы даму
1969 жылы LST-нің қолданысқа енгізілуі LST конструкциясындағы жаңа тұжырымдаманың басталуын білдірді. Ол 20 LST-ден тұратын жаңа кластың алғашқы кемесі болды, ол тұрақты жылдамдықпен жүзуге қабілетті. Осы жылдамдыққа қол жеткізу үшін LST-нің дәстүрлі, дөңгелек алдыңғы есіктері ұшталған кеме мұртымен ауыстырылды. Жүк түсіру 112 фут (34 м) ұзындығындағы, алдыңғы бөлігінен жұмыс істейтін (тұжырымдамасы түпкілікті HMS Boxer-ге ұқсас) және екі еселік тіреуіштермен қолдалатын рампа арқылы жүзеге асырылады. Танк палубасының артқы қақпасы LVT-ларды суға түсіруге немесе басқа көліктерді десант кемесіне (LCU) немесе пирске түсіруге мүмкіндік береді. LHA, LPD және LSD құрамындағы жоғары жылдамдықты десанттық эскадрильялармен жұмыс істей алатын Newport класының LST танкілерді, басқа ауыр көліктерді және тікұшақтармен немесе десант кемелерімен оңай түсірілмейтін инженерлік жабдықтарды тасымалдай алады. Newport типіндегі кемелер 1990 жылдары АҚШ, Испания, Чили, Австралия және Малайзия әскери-теңіз күштерінде қызметтен алынды, бірақ Бразилия, Мексика, Марокко, Тайвань және жақын арада Перу әскери-теңіз күштерінде өзгертілген түрінде әлі де қолданыста. Басқа жерлерде 1967 жылдан 2002 жылға дейін 100-ден астам польшалық кемелер салынды. Үндістан әскери-теңіз күштерінде "Полночный" класының жеті LST және LCU кемелері бар.
Бұрынғы операторлар
1997 жылы соңғы LST, ARA Cabo San Antonio кемесін қолданыстан шығарды.
2013 жылы жалғыз кемесін қолданыстан шығарды.
2017 жылы соңғы кемесін қолданыстан шығарды.
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін барлық LST кемелерін қолданыстан шығарды. 1998 жылы соңғы кемесін қолданыстан шығарды.
1993 жылы әскери-теңіз флоты таратылғаннан кейін соңғы кемесін қолданыстан шығарды. 2017 жылы соңғы кемесін қолданыстан шығарды.
Германияның қайта бірігуінен кейін 14 кемесін қолданыстан шығарды. Перс шығанағындағы Бубиян шайқасында екі кемесін жоғалтты. 1992 жылы соңғы кемесін қолданыстан шығарды.
2002 жылы соңғы кемесін қолданыстан шығарды.
2009 жылы өрт салдарынан жалғыз кемесін жоғалтты.
1991 жылы үкімет құлағаннан кейін жалғыз кемесін қолданыстан шығарды. 1975 жылы қалған төрт кемесін Филиппинге берді.
2012 жылы соңғы кемесін қолданыстан шығарды. Корольдік флоттың көмекші флоты 2008 жылы соңғы кемесін қолданыстан шығарды.
2000 жылы соңғы кемесін қолданыстан шығарды.
1992 жылы Хорватия екі кемесін басып алды.
decommissioned its only in 2013.
decommissioned its last in 2017.
decommissioned all its LST's following World War II. decommissioned its only in 1998.
decommissioned its last s, following the dissolution of its navy in 1993.
decommissioned its last in 2017.
decommissioned its 14 following German reunification. lost its two s during the Gulf War at the Battle of Bubiyan. decommissioned its last in 1992.
decommissioned its last in 2002.
lost its only due to a fire in 2009.
decommissioned its lone in 1991, following the collapse of the government. transferred its four remaining s to The Philippines in 1975.
decommissioned its last in 2012. Royal Fleet Auxiliary decommissioned its last in 2008.
decommissioned its last in 2000.
two s were captured by Croatia in 1992.