Кіріспе

Канадалық көп аспапты орындаушы, ағылшын футболшысы Эрик "Гарт" Хадсон (2 тамыз, 1937 жылы туған) – рок-топтың клавишашысы және кейде саксофонисті ретінде танымал канадалық көп аспапты орындаушы, ол 1994 жылы Рок-н-ролл даңқы залына енгізілді. Ол топтың дыбысының негізін қалаушылардың бірі болды, Keyboard журналы оны "рок әлеміндегі ең ұлы органшы" деп сипаттады. Ричард Мануэль 1986 жылы, Рик Данко 1999 жылы, Левон Хелм 2012 жылы және Робби Робертсон 2023 жылы қайтыс болғаннан кейін, Хадсон – топтың соңғы тірі мүшесі. Лоури органның шебері Хадсонның басқа негізгі аспаптары – фортепиано, аккордеон, электрондық клавиатуралар және саксофондар (альто, тенор, сопрано, баритон, бас). Ол көп сұранысқа ие және беделді сессиондық музыкант, ондаған артистермен, соның ішінде оған ерте әсер еткен Элтон Джонмен бірге өнер көрсетті.

Ерте өмір

Хадсон Канаданың Онтарио штатындағы Виндзор қаласында дүниеге келді. Оның ата-анасы – Фред Джеймс Хадсон мен Оливе Луэлла Пентленд музыканттар еді. Анасы фортепиано мен аккордеонда ойнап, ән айтатын. Әкесі, Бірінші дүниежүзілік соғыста ұшқыш болған және ферма инспекторы қызметін атқарған, домбыра, C мелодиялық саксофон, кларнет, флейта және фортепианода ойнайтын. Хадсон отбасымен 1940 жыл шамасында Лондонға (Онтарио) көшіп келді. Кішкентай кезінен пианино сабақтарын алған Хадсон шіркеуінде және ағасының жаназа бюросында орган ойнады, сондай-ақ аккордеонда ел әндерін орындады. Классикалық фортепиано, музыка теориясы, гармония және контрапункт бойынша білім алған Хадсон алғашқы әнін он бір жасында жазды және 1949 жылы, он екі жасында би тобымен кәсіби түрде алғаш рет сахнаға шықты. Ол Браухдейл мемлекеттік мектебі мен Медуэй орта мектебінде оқыды, содан кейін Батыс Онтарио университетінде музыканы (негізінен Бахтың хоралы мен «Жақсы Темперленген Клавирді») оқыды. Осы кезеңде ол классикалық репертуардың қаталдығына көңілі толып, бір жылдан кейін оқуын тастады. 1956 жылы ол Лондон тобы «Silhouettes» құрамына қосылды. Топ Виндзор/Детройт аймағына көшіп, жұмысқа толырақ жағдайға тап болды. 1958 жылы сол жерде «Silhouettes» лондондық Пол «Лондон» Хатчинспен бірігіп, «Пол Лондон және Каперс» тобын құрды. Хадсон негізінен топта саксофонда ойнады, кейде Джонни Джонсонның стилінде фортепианода да ойнады, бірақ Детройттегі бір шоуда алғашқы Лоури органымен танысып, оны алуға бел буды. Топ орташа сәттілікке жетіп, көптеген жұмыстарды орындады, 1960 жылы Торонтода бірнеше ән жазды, атын «К» әрпімен «Kapers» деп өзгертті, содан кейін Чикагодағы Chess Studios студиясында тағы бірнеше ән жазды. 1961 жылдың жазында, Лондондағы «Kapers» тобының концертінен кейін Ронни Хокинс пен Левон Хелм Хадсонға алғаш рет жүгінді, оны Хоукс тобына қосылуға шақырды, бірақ ол ұсыныстан бас тартты. Хоукс табандылық танытты, ал 1961 жылдың желтоқсанында Хадсон екі талаппен топқа қосылуға келісті: Хокинс оған Лоури орган сатып алсын және басқа топ мүшелері оған музыка сабақтары бергені үшін аптасына 10 доллардан қосымша төлесін. Бұл екінші талап оның ата-анасына оның шешімін түсіндіру үшін болды, олардың рок-н-ролл тобында ойнап, жылдар бойы алған музыкалық білімін ысырап етеді деп ойлап қорқуын қалады. «Соңғы Вальс» фильміндегі сұхбатында Хадсон өзінің ертегі қорқыныштарының себебін түсіндіре келе режиссер Мартин Скорсезеге былай деді: «Джазды 'жаман' деп есептейді, өйткені ол жаман адамдардан келген, бірақ шындығында 52-ші көшедегі және Нью-Йорк көшелеріндегі ең ұлы дін қызметкерлері музыканттар еді. Олар ең керемет емдеу жұмыстарын жасады. Олар адамдарды жақсы сезіндіретін және емдейтін музыканы қалай ойнау керектігін білді». 24 жастағы Хадсон Ронни Хокинстің қосалқы тобы The Hawks-қа қосылғанда, топта 21 жастағы Левон Хелм (добыл), 18 жастағы Робби Робертсон (гитара), 18 жастағы Рик Данко (бас) және 18 жастағы Ричард Мануэл (фортепиано) болды. Енді болашақта The Band атымен танылатын топтың құрамы толыққанды болды.

Лоуридің органы

Хадсон рок-н-ролл мен ритм-н-блюсте Хаммонд органын пайдаланбаған санаулы органшылардың бірі болды. "Шауқұрттар" тобына қосылғаннан кейін Хадсон өтемақысының бір бөлігі ретінде жаңа Lowrey органын сатып алу туралы келіссөздер жүргізу мүмкіндігін пайдаланды. Lowrey органының мүмкіндіктері ерекше болды, және Хадсон Ронни Хокинс пен "Шауқұрттар", Боб Дилан және "The Band" тобымен бірге Lowrey-ді пайдалана берді, үш түрлі модельде ойнады: бастапқыда Festival (FL) консолі, ол 1969 жылы Lincolnwood TSO 25 модельімен ауыстырылды, ал кейін H25 консольдік моделі, "The Last Waltz" фильмінде көрсетілгендей.

Топ: 1965-1976 жылдар

Хокинстің қатаң бақылауымен «Хоукс» табысқа жеткен топқа айналды. Олар 1963 жылы Хокинстен бөлініп, екі сингл жазды және үнемі гастрольдік сапарларға шықты, әдетте Левон және Хоукс деп таныстырылатын барлар мен клубтарда өнер көрсетті. Хадсон 1965 жылы Джон Хаммондтың «So Many Roads» альбомында Робертсон (гитара) және Хелм (барабан) қатарында сессиялық музыкант ретінде жұмыс істей бастады. 1965 жылдың тамызында менеджер Альберт Гроссманның көмекшісі Мэри Мартин оларды Боб Диланмен таныстырды. Қазан айында Дилан мен Хоукс «Can You Please Crawl Out Your Window?» синглын жазды, ал 1966 жылдың қаңтарында «Blonde on Blonde» альбомына материалдарды жазды. Дилан оларды 1966 жылы АҚШ, Австралия және Еуропа бойынша өткен әйгілі «электрлік» турнесіне қатыстыруға шақырды. (Диланның 1966 жылғы тобымен түсірілген «Royal Albert Hall» концерті туралы альбом 1998 жылы ғана жарық көрді.) 1966 жылдың шілдесінде Боб Диланның мотоцикл апатынан кейін топ Вудсток маңындағы Нью-Йорк штатының Вест-Согертис қаласындағы қызғылт үйге қоныстанды. Дилан жиі келіп тұратын, ал Хадсонның олардың бірлескен жұмыстарын жазған жазбалары «The Basement Tapes» альбомына айналды. 1968 жылы топ өзінің тұңғыш альбомын «Music from Big Pink» деп атады. Альбом Лос-Анджелесте (Capitol) және Нью-Йоркте (A&R студиясында) жазылды. Capitol бастапқыда топты «Crackers» деп атауды жоспарлаған, бірақ «Music From Big Pink» жарық көргенде олар ресми түрде «The Band» деп аталды. Альбомға Хадсонның органда орындаған «Chest Fever» әні енді, бұл ән топтың тікелей концерттерінде «The Genetic Method» деп аталатын соло органды кіріспемен кеңейтілді, ол әр өнер көрсетілімінде әртүрлі орындалатын импровизациялық туынды еді. Мысалы, «Rock of Ages» концерттік альбомынан оны естіруге болады. Хадсон аккордеонды да шебер ойнайды, ол «The Band» тобының «Rockin Chair» әнін, «The Basement Tapes» тобының «Ain't No More Cane» әнін, Диланның «When I Paint My Masterpiece» әнін және Бобби Чарльздың «Down South in New Orleans» әнін «The Last Waltz» кезінде орындады. Оның саксофондық сололарын «Tears of Rage» («Big Pink») және «Unfaithful Servant» («The Band») сияқты әндерде естуге болады. Хадсон 1975 жылғы «Northern Lights Southern Cross» альбомындағы «Ophelia» әнінің студиялық нұсқасындағы барлық мыс және ағашпен соққан аспаптарды орындаған. Бұл альбом, «The Band» тобының Калифорниядағы Малибудегі Shangri La студиясында жазылған алғашқы альбомы болды, сонымен қатар Хадсон өзінің аспаптар жиынтығына синтезаторларды қосты. Хадсон инновациялық сүйемелдеу жасады. Мысалы, «Up on Cripple Creek» әнінде Хадсон вах-вах педалі арқылы клавинет ойнайды, бұл еврей арфасының немесе бақаның дауысына ұқсас батпақты дыбыс тудырады. Бұл клавинет-вах-вах педаль конфигурациясы кейінірек көптеген фанк музыканттары тарапынан қабылданды. «The Band» тобының бастапқы құрамы 1976 жылғы Алғыс айту күні Сан-Францискодағы Винтерленд бал залында өткен әйгілі соңғы концертімен аяқталды, бұл «The Last Waltz» фильмінде бейнеленген жұлдызды эстрадалық шара болды.

The Band қайта құрылды: 1980-1990 жылдар

The Band соңғы вальстен кейін тағы бір альбом шығарды, Islands, содан кейін тарап кетті. Ол кезде Хадсон әнші-актриса әйелі Модқа үйленген еді. Оның Малибудағы Big Oak Basin Dude Ranch атты жеке меншігі болды, ол 1978 жылы орман өртінен қирады, бұл алдын ала жасалған кеңейтілген жөндеуден кейін, әсерлі студияны да қамтыды. Ол осы кезеңде сессиялық музыкант ретінде белсенділік танытты, көптеген басқа суретшілердің, соның ішінде Эммилу Харрис, Ван Моррисон (Wavelength) және Леонард Коэннің (Recent Songs) фильмдерінің саундтректері мен альбомдарында ойнады. 1980 жылы Лос-Анджелестің екі жүз жылдығына арналған мультимедиалық шоу – Our Lady Queen of the Angels үшін ол музыка жазды. 1980-жылдардың басында ол Call тобының бір альбомына қатысып, олармен бірге MTV-де көрсетілген музыкалық бейнежазбада пайда болды. Call тобының "the walls came down" бейнежазбасында ол екі бөлек пернетақтада ойнап жатқанын көруге болады. 1983 жылы The Band Роби Робертсоннан басқа барлық бастапқы мүшелерімен қайта құрылды. 1978 жылы Хадсонның ранчосында тұрған Ричард Мануэль 1986 жылы өз-өзіне қол жұмсады. Қосымша музыканттардың алмасу тізімімен толықтырылған The Band 1990-жылдары үш альбом шығарып, гастрольдік сапарларын жалғастырды. 1988 жылы Хадсон Хэл Уилнер продюсерлік еткен Stay Awake: Various Interpretations of Music from Vintage Disney Films альбомы үшін "Feed the Birds" әнін жазды. 1990 жылы Хадсон, аккордеон мен сопрано саксофонда ойнап, Левон Хелм мен Рик Данкомен бірге, әншілермен үйлесімде, Роджер Уотерстің Берлин қабырғасындағы "The Wall" атты масштабты қойылымына қатысты. The Band мүшесі ретінде Хадсон 1989 жылы Juno Hall of Fame және 1994 жылы Rock and Roll Hall of Fame-ге енгізілді. Ол өзінің әріптестері Рик Данко, Левон Хелм және Робби Робертсонның жеке жобаларында да ойнады.

Жеке орындаушы: 2001 жылдан қазіргі уақытқа дейін

Хадсон өзінің тұңғыш жеке альбомын, The Sea to the North, 2001 жылдың 11 қыркүйегінде жарыққа шығарды. 2002 жылы үйі ипотекаға беріліп, Робертсонның "The Band" тобындағы үлесін сатып алғаннан кейін, Хадсон үшінші рет банкроттық жариялауға мәжбүр болды. Ол ән жазу мен өнер көрсетуді жалғастырды. 2002 жылдың 13 шілдесінде оған Канаданың Оңтүстік блюз қоғамының өмірлік жетістіктері үшін сыйлығы табысталды. 2002 жылы ол бұрынғы Flying Burrito Brothers тобының педальді сталь гитарашысы Снеки Пит Клейновпен бірігіп, Burrito Deluxe тобын құрды. Топ құрамында Moody Brothers тобынан Карлтон Муди жетекші вокал мен гитарада, Amazing Rhythm Aces тобының бассисті Джефф "Стик" Дэвис және барабаншы Рик Лоноу болды. Топ Georgia Peach және The Whole Enchilada атты екі альбом жазды, содан кейін Клейнов 2004 жылы денсаулығына байланысты топтан кетіп қалды. 2005 жылы Хадсон өзінің 12 мүшелі "The Best!" тобын құрды, оның құрамында әйелі Мод (2022 жылдың 28 ақпанында қайтыс болды) вокалда өнер көрсетті. Сол жылы Гарт пен Мод Хадсон Live at the Wolf атты фортепиано мен вокалдық альбомын шығарды, ол Онтарионың Лондон қаласындағы Wolf Performance Hall концерт залында тікелей жазылған. 2005 жылдың 20 қарашасында Хадсон ең үздік аспапшы номинациясы бойынша Hamilton Music Award сыйлығын алды. Ол қазір де көп сұранысқа ие сессиялық музыкант ретінде жұмыс істеп, Neko Case (Fox Confessor Brings the Flood және Middle Cyclone), Chris Castle (Last Bird Home), Teddy Thompson (Separate Ways), Secret Machines (Ten Silver Drops), The Sadies (Live 2006), The Lemonheads, Jonah Smith (2006 жылғы дебюттік альбомы), Yesterday's News (The Northside Hotel), Billy the Kid (The Lost Cause) және тағы да басқалармен бірге өнер көрсетеді. 1986 жылы Нью-Йорктегі Union Square Theatre сахнасында Стэнли Кейс жазған және Брэд Мейс қойған "Dragon Slayers" атты Бродвейдің офф-Бродвей өндірісіне түпнұсқа электрондық музыканы жазды. 1990 жылы өндіріс Лос-Анджелесте жаңа актерлік құраммен қайта қойылды. 2006 жылы Хадсонмен бірге өнер көрсеткен әртістердің арасында Ронни Хокинс, The Sadies, Neko Case, Heavy Trash, John Hiatt, North Mississippi All Stars, Blackie and the Rodeo Kings және Chris Zaloom болды, олардың кейбіреулері жазылған. Хадсонның фортепианодағы шеберлігі 2007 жылғы Daniel Lanois-тің Here Is What Is атты деректі фильмінде ерекше көзге түседі. 2010 жылы Хадсон Garth Hudson Presents: A Canadian Celebration of The Band альбомын шығарды. Альбомда The Band тобының әндерін орындайтын канадалық әртістердің туындылары жинақталған. Хадсон әрбір тректе ойнайды және альбомды Peter J. Moore-мен бірлесіп өндірді. Альбомда Neil Young, Bruce Cockburn, Blue Rodeo, Cowboy Junkies, The Trews, Great Big Sea, Hawksley Workman, Mary Margaret O'Hara, Chantal Kreviazuk, Raine Maida және Ian Thornley сияқты әртістер өнер көрсетеді. Гарт Хадсон соңғы рет 2023 жылдың 16 сәуірінде Нью-Йорктің Кингстон қаласындағы Flower Hill House Concert No. 6 концертінде өнер көрсетті, онда ол Дьюк Эллингтонның "Sophisticated Lady" шығармасын орындады.