Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1864 жылы АҚШ Азамат соғысының шайқасы
1864 battle of the American Civil War
Седар-Крик шайқасы немесе Белл-Гров шайқасы 1864 жылдың 19 қазанында АҚШ Азамат соғысы кезінде болды. Шайқас Солтүстік Вирджинияның Шенандоа аңғарында, Седар-Крик, Миддлтаун және Валли-Пайк маңында өтті. Таңертең генерал-лейтенант Джубал Эрли өзінің Конфедерация армиясы үшін жеңіске жеткендей көрінді, ол 1000-нан астам тұтқынды және 20-дан астам артиллериялық құралды жаулап алды, сондай-ақ 7 жаудың жаяу әскер дивизиясын кері шегінуге мәжбүр етті. Генерал-майор Филип Шеридан басқарған Одақ армиясы кешке жиналып, Эрлидің әскерін ығыстырып шығарды. Шериданның әскері таңертең жаулап алған барлық артиллерияны қайтарып алды, сонымен қатар Эрлидің көптеген артиллериялық құралдарын және вагондырын басып алды. Тығыз тұмандықта Эрли таң атпай шабуыл жасап, көптеген ұйықтаған Одақ әскерлерін толығымен алаңдатты. Оның кішкентай армиясы Одақ армиясының бөлімдеріне бірнеше бағыттан шабуыл жасады, бұл оған күтпегендіктен басқа уақытша сандық артықшылықтар берді. Шамамен сағат 10:00-де Эрли күштерін қайта ұйымдастыру үшін шабуылды тоқтатты. Шеридан, шайқас басталғанда Вашингтондағы кездесуден оралғанда, жеделдеп майданға беттеп, шамамен сағат 10:30-да келді. Оның келгені кері шегініп жатқан армиясын сабырландырып, қайта жандандырды. Сағат 16:00-де оның армиясы жоғары жауынгерлік қабілеті бар атты әскерін пайдаланып қарсы шабуыл жасады. Эрлидің армиясы жеңіліп, оңтүстікке қашты. Бұл шайқас Шенандоа аңғарындағы Конфедерация армиясын қиратты және ол енді аңғар арқылы Вашингтонға немесе солтүстік штаттарға қауіп төндіре алмады. Сонымен қатар, Шенандоа аңғары Конфедерация армиясы үшін маңызды жабдықтаушы болды және Эрли енді оны қорғай алмады. Одақтың жеңісі Авраам Линкольннің қайта сайлануына көмектесті, ал Винчестер және Фишерс-Хиллдегі бұрынғы жеңістермен бірге Шериданға мәңгілік даңқ әкелді.
The Battle of Cedar Creek, or Battle of Belle Grove, was fought on October 19, 1864, during the American Civil War. The fighting took place in the Shenandoah Valley of Northern Virginia, near Cedar Creek, Middletown, and the Valley Pike. During the morning, Lieutenant General Jubal Early appeared to have a victory for his Confederate army, as he captured over 1,000 prisoners and over 20 artillery pieces while forcing 7 enemy infantry divisions to fall back. The Union army, led by Major General Philip Sheridan, rallied in late afternoon and drove away Early's men. In addition to recapturing all of their own artillery seized in the morning, Sheridan's forces captured most of Early's artillery and wagons. In heavy fog, Early attacked before dawn and completely surprised many of the sleeping Union soldiers. His smaller army attacked segments of the Union army from multiple sides, giving him temporary numerical advantages in addition to the element of surprise. At about 10:00am, Early paused his attack to reorganize his forces. Sheridan, who was returning from a meeting in Washington, D. C. when the battle started, hurried to the battlefield and arrived around 10:30am. His arrival calmed and revitalized his retreating army. At 4:00pm his army counterattacked, making use of its superior cavalry force. Early's army was routed and fled south. The battle ruined the Confederate army in the Shenandoah Valley, and it was never again able to maneuver down the valley to threaten the Union capital city of Washington, D. C. or northern states. Additionally, the Shenandoah Valley had been a key producer of supplies for the Confederate army, and Early could no longer protect it. The Union victory aided the reelection of Abraham Lincoln, and along with earlier victories at Winchester and Fisher's Hill, won Sheridan lasting fame.
1864 жылы Вирджиниядағы Одақ және Конфедерация стратегиясы
1864 жылдың наурыз айында генерал-майор Улисс С. Грант Батыс майданынан шақырылып, генерал-лейтенант шеніне көтеріліп, барлық Одақ әскерлеріне қолбасшылыққа тағайындалды. Гранттың стратегиясы, оның ізашарларынан өзгешелігі, Одақ әскерлерінің аумақтарды бағындырудың орнына Конфедерация әскерлерін жою мақсатымен бірігіп күресуі болды. Ол бір мезгілде бірнеше Одақ күштерін қолданып, Конфедерация күштеріне бір майданнан екінші майданға күштер ауыстыруды қиындатты. Вирджинияда генерал Роберт Лидің Солтүстік Вирджиния армиясы басты нысанаға айналды. Ли әскерін қуумен қатар, Вирджинияның Шенандоа аңғарынан келетін оның жабдықтау жолдарын кесіп тастау үшін де шаралар қабылданатын болды. Бұл жабдықтар көбінесе Вирджиния орталық темір жолы, Вирджиния және Теннесси темір жолы және басқа да темір жолдар арқылы тасымалданды, олар да нысанаға алынды. Доңғалақтың Конфедерация армиясы Лидің 1864 жылдың маусым айында Солтүстік Вирджиния армиясының екінші корпусының бөлімшесі ретінде құрылып, генерал-лейтенант Джубал Эрлиге қолбасшылық берілді. Оның мақсаты Лидің Солтүстік Вирджиния армиясының маңызды азық-түлік көзі болған Шенандоа аңғарын қорғау болды. Тағы бір мақсат – Одақтың астанасы Вашингтонға қауіп төндіріп, Одақты ресурстарды қайта бағыттауға және Конфедерацияның астанасы Ричмонд маңындағы Солтүстік Вирджиния армиясына жасалған қысымды азайтуға мәжбүрлеу еді. Маусым айында Эрли Личбург шайқасында және Кернстаун шайқасының екінші кезеңінде Одақ әскерлерін жеңді. 9 шілдеде ол Мэриленд штатындағы Монокаси шайқасында жеңіске жетті. Екі күннен кейін Эрли Форт-Стивенс шайқасында Вашингтонға қауіп төндірді, бірақ майданға шұғыл түрде келген күштермен кері қайтарылды. Содан кейін Эрли шілде айының соңында бригадалық генерал Джон Маккоусланд басқаратын атты әскерін солтүстікке шабуылға жіберді, нәтижесінде Пенсильвания штатының Чемберсбург қаласы өртенді.
In March 1864, Major General Ulysses S. Grant was summoned from the Western Theater, promoted to lieutenant general, and given command of all Union armies. Grant's strategy, different from his predecessors, was for the Union armies to fight together with the objective of destroying Confederate armies instead of conquering territory. He would use multiple Union forces at the same time, making it difficult for the Confederates to transfer forces from one battlefront to another. In Virginia, General Robert E. Lee's Army of Northern Virginia was a target. Not only would Lee's army be pursued, but steps would be taken to cut off its supplies that came from Virginia's Shenandoah Valley. Those supplies often moved on the Virginia Central Railroad, Virginia and Tennessee Railroad, and other railroads—which also became targets. The Confederate Army of the Valley was created by Lee in June 1864 as a detachment of the Army of Northern Virginia's Second Corps and was commanded by Lieutenant General Jubal Early. Its purpose was to protect the Shenandoah Valley, which was a major source of food for Lee's Army of Northern Virginia. Another objective was to threaten the Union's capital of Washington, forcing the Union to divert resources and relieve some of the pressure on the Army of Northern Virginia near the Confederate capital of Richmond. In June, Early beat Union forces in the Battle of Lynchburg and Second Battle of Kernstown. On July 9, he won the Battle of Monocacy in Maryland. Two days later, Early threatened Washington in the Battle of Fort Stevens, but was repelled by reinforcements rushed to the battlefield. Early then sent cavalry commanded by Brigadier General John McCausland on a northern raid in late July that resulted in the burning of the town of Chambersburg, Pennsylvania.
Шериданның науқаны
Чемберсбургті өртеп жіберген ат әскерінің шабуылынан кейін Грант Эрлидің қауіпті жою қажет деп шешті. Тамыз айының басында Грант төрт әскери ұйымды Орта әскери дивизияға біріктірді, ал генерал-майор Филип Шеридан 7 тамызда өзінің ат және жаяу әскерлерін Шенандоа армиясы деп атады. Армия құрылған кезде үш мақсаты болды. Біріншісі – Эрлидің әскерін Потомак өзені аймағынан және төменгі (солтүстік) Шенандоа аңғарынан ығыстырып, оңтүстікке қарай қуу. Екіншісі – Лидің армиясын азық-түлікпен және жабдықтармен қамтамасыз ету үшін аңғардың мүмкіндіктерін жою. Үшіншісі – Вирджиния орталық теміржолын бұзу. Шеридан тамыз айында кез келген әскери сәтсіздік президент Абрахам Линкольннің қайта сайлануына кедергі келтіруі мүмкін деген алаңдаушылық білдірді. Қыркүйек айында Шеридан үшінші Уинчестер шайқасы мен Фишер төбесіндегі шайқаста Эрлиге қарсы шешуші жеңіске жетті. Шеридан Шенандоа аңғарына иелік етіп, Вирджиния штатының Стаунтон қаласына дейін жетті және Эрлидің әскері аңғардан тазартылды деп есептеді. Эрлидің қаупі азайғаннан кейін Шеридан Конфедерацияның Вирджиниядағы әскерлерін жабдықтау мүмкіндіктерін жоюға күшін жұмылдырды. Шериданның армиясы (көбінесе ат әскері) осыны белсенді түрде істеді, егістіктерді, амбарларды, диірмендерді және фабрикаларды өртеп жіберді. 26 қыркүйектен 8 қазанға дейін жүргізілген операция жергілікті тұрғындар арасында «Өртеу» немесе «Қызыл қазан» деп белгілі болды. Ол Харрисонбург, Порт-Република, Стаунтон және Уэйнсборо аймақтарын қамтыды. Шериданның сөзіне сүйенсек, жойылғаннан кейін «Винчестерден Стаунтонға дейінгі 148 шақырымдық аңғарда адам мен малға аз орын қалды». Бұл әрекет Гранттың мақсаттарының біріне қол жеткізгенімен, Грант Лидің армиясын Ричмондта жабдықтауды қамтамасыз ететін теміржолдарға шабуыл жасағанды жөн көрді. Оның құрамында 8748 жаяу әскері болды. 12 қазанда жазылған бұйрық бойынша Райттың VI корпусына келесі күні Ашбидің өткелі арқылы Вирджиния штатының Александрия қаласына аттануға бұйрық берілді. Александриядан Шеридан Грант пен Потомак армиясын нығайту үшін VI корпусты жіберуді жоспарлады.
After the cavalry raid that burned Chambersburg, Grant decided that Early's threat had to be eliminated. In early August, Grant consolidated four military organizations into the Middle Military Division, and Major General Philip Sheridan assumed command on August 7—calling his force of cavalry and infantry the Army of the Shenandoah. At its creation, the army had three objectives. First was to drive Early's army away from the Potomac River region and lower (northern) Shenandoah Valley, and pursue it southward. Second was to destroy the valley's capacity to provide Lee's army with food and supplies. Third was to disrupt the Virginia Central Railroad. Sheridan was cautious in August because of a concern that any military disaster could hamper the re–election of President Abraham Lincoln. In September Sheridan had decisive victories over Early at the Third Battle of Winchester and at Fisher's Hill. Sheridan took possession of the Shenandoah Valley as far south as Staunton, Virginia, and considered Early's army cleared from the valley. With Early much less of a threat, Sheridan could focus on denying the Confederacy the means of supplying its armies in Virginia. Sheridan's army (mostly cavalry) did this aggressively, burning crops, barns, mills, and factories. The operation, conducted primarily from September 26 to October 8, has been known to locals ever since as "the Burning" or "Red October". It encompassed the area of Harrisonburg, Port Republic, Staunton and Waynesboro. Sheridan claimed that when the destruction was completed, "the Valley, from Winchester up to Staunton, ninety two miles [148 km], will have but little in it for man or beast." While this action achieved one of Grant's goals, Grant preferred attacks on the railroads that supplied Lee's army in Richmond. It consisted of 8,748 infantry effectives. In an order written October 12, Wright's VICorps were ordered to depart on the next day through Ashby's Gap for Alexandria, Virginia. From Alexandria, Sheridan planned to send the VI Corps to reinforce Grant and the Army of the Potomac.
Хеппс Хилл мен Шеридан Вашингтонға барады
Шеридан әскерінен жасырылған Ерлидің әскерлері 13 қазанда Страсбургтің солтүстігінде орналасқан Хуппс-Хиллге жетті. Олар шайқасқа дайындалып, XIX корпустың лагерін оққа тұтып бастады. Ерлидің шабуылы Одақ жаяу әскері үшін күтпеген болып келді, ал Крук бастапқыда Конфедерация әскерлері Одақ сарбаздарын өз күштерін және орналасқан жерін көрсетуге мәжбүр ету үшін кішкентай барлау тобын жіберді деп ойлады. Батыс Вирджиния армиясынан полковник Джозеф Тобурн дивизиясы оқ атуды тоқтату үшін алға жылжыды және Абрам Стикли фермасында Кершоу дивизиясымен шайқасты, нәтижесінде 209 Одақ және 182 Конфедерация сарбазы қаза тапты немесе жараланды. Бұл шайқас Ерли үшін қателік болды, себебі алты күннен кейін болатын шайқаста VI корпустың 9 мың тәжірибелі әскері үлкен рөл атқарды. Грант пен Стэнтон Шериданның әскерін Гордонсвилл және Шарлоттсвиллге жылжытып, Конфедерацияның теміржолдарына қауіп төндіруін қалады. Шеридан логистиканың қиын болатынын мәлімдеді. Осы кезде Шериданға Ерлидің «виг-ваг» сигналдарын жіберіп, Лонгстриттің Бірінші корпусы Петербургтен оған (Ерлиге) қосылуы мүмкін екенін білдіргені хабарланды. Бұл Ерли тарапынан жасалған қасақана бұрмалаушылық болды, ол Федералдарды Аңғарға қарай шегінуге итермелеуді көздеді, бірақ оның орнына Шеридан атты әскерін Седар-Крик бойындағы жаяу әскер лагерлеріне қайтарды. Шеридан мен оның штабы 17 қазан күні таңертең Вашингтонға келді.
Concealed from Sheridan's army, Early's troops arrived at Hupp's Hill, just north of Strasburg, on October 13. They deployed in battle formation, and began shelling the camp of the XIXCorps. Early's attack was a surprise for the Union infantry, and Crook originally believed the Confederates had sent a small reconnaissance force for the purpose of causing the Union soldiers to reveal their strength and location. Colonel Joseph Thoburn's division from the Army of West Virginia moved forward to silence the guns and fought with Kershaw's division at the Abram Stickley farm, which resulted in 209 Union and 182 Confederate casualties. The engagement was a mistake for Early, as the 9,000 veterans from the VI Corps made a big difference in the battle that would take place six days later. Grant and Stanton still wanted Sheridan to move his army toward Gordonsville and Charlottesville to threaten Confederate railroad operations. Sheridan continued to argue that the logistics would be difficult. At that time, Sheridan was notified that Early was sending wig wag signals implying that Longstreet's First Corps might join him (Early) from Petersburg. This was disinformation on Early's part, hoping that it would induce the Federals to withdraw down the Valley, but instead, Sheridan sent his cavalry back to the infantry camps along Cedar Creek. Sheridan and his staff arrived in Washington on the morning of October17.
Гордон жоспар жасайды
17 қазанда Гордон Массануттен тауына көтеріліп, одақтың сол жағының осал екенін анықтады, себебі одақ әскерлері қорғаныс үшін тау мен өзендерге сүйеніп тұрды. Гордон Ерлиді одақтың сол фланкіна шабуыл жасауға көндірді және олар Шеридан әскерін жоя алады деп сенді. Ерлидің келісімі Гордонның конфедерат әскерлеріне одақтың сол жағын айналып өтуге мүмкіндік беретін құпия жол табуына байланысты болды. Келесі күні Гордон Шенноа өзенінің (Солтүстік саласы) бойымен барлау жүргізіп, тар жол тапты. Ол өз талдауларын Ерлиге ұсынды, және Ерли 19 қазанның таңында басталатын шабуылға рұқсат берді. Шабуыл таң атпай басталып, әдетте аңғарда болатын таңғы тұманды пайдаланатын еді. Гордон үш дивизияны одақтың сол фланкіне тылдан шабуыл жасауға жетекшілік етеді, ал Кершоу дивизиясы алдыңғы шепке шабуылдайды. Уортон дивизиясы мен артиллерия Кершоудан солтүстік-батысқа қарай шабуылдайды, одақ артиллериясы Гордон мен Кершоуға бұрылғанша күтеді. Россер Седар-Крик өзенінің бойымен солтүстікке қарай жылжып, одақтың оң жағында орналасқан одақ атты әскерінің одақтың сол жағына көмектесуіне кедергі келтіруді үміттенеді. Гордоннің күші тар тау жолын пайдаланып одақтың сол фланкінің артына өтеді, бұл таң атқанға дейін позицияға жету үшін 18 қазан кешкісін аттандыруды талап етеді. Полковник Уильям Х. Ф. Пейн басқаратын шағын атты әскер бригадасы Гордонмен бірге Миддлтаун маңындағы Белл Гроув плантациясындағы Шериданның штабын тұтқындау миссиясымен жүреді. Ломакс Фронт Рояль арқылы Ньютаунға (кейін Стефенс Сити деп аталды) өтеді, онда ол Долиналық жол арқылы одақтың шегінуін кесіп тастайды. Гордон үш дивизияның колоннасына басшылық еткен кезде, бригадир генерал Клемент А. Эванс Гордон дивизиясына басшылық етеді. 18 қазанда конфедерат көшбасшылары өздерінің сағаттарын синхрондады. Олар шабуылға дайын болуды сағат 5:00-ге жоспарлады. Күтілгендей, конфедераттардың тыныш жақындауына қалың тұман көмектесті. Барлық үш колонна сағат 3:30-ға дейін өз орындарында болды. Оның әскері сағат 4:00 шамасында Кастермен қысқаша шайқасты. Ерли сағат 5:15 шамасында Уортонға қосылды.
On October 17, Gordon climbed Massanutten Mountain and determined that the Union left was vulnerable, as the Union forces appeared to be relying on the mountain and rivers for defense. Gordon persuaded Early to approve an attack on the Union left flank, and believed they could destroy Sheridan's army. Early's approval was contingent on Gordon finding a concealed route that would enable the Confederate troops to get around the Union left. On the next day, Gordon scouted along the Shenandoah River (North Fork), and found a narrow trail. He presented his findings to Early, and Early approved an attack that would begin on the morning of October 19. The attack would be made before dawn, and would take advantage of the morning fog that normally occurred in the valley. Gordon would lead three divisions in a rear attack on the Union left while Kershaw's Division would attack the front. Wharton's Division and the artillery would attack down the pike, northwest of Kershaw, waiting until the Union artillery was turned toward Gordon and Kershaw. Rosser would move north along Cedar Creek, hoping to keep Union cavalry located on the Union right from coming to assistance on the Union left. Gordon's force would use the narrow mountain trail to get behind the Union left, which required an evening (October 18) departure time in order to be in position before dawn. A small brigade of cavalry commanded by Colonel William H. F. Payne would move with Gordon with the mission of capturing Sheridan at his headquarters at the Belle Grove Plantation house near Middletown. Lomax would move via Front Royal to Newtown (later named Stephens City), where he could cut off a Union retreat down the Valley Pike. During the time Gordon had command of the column of three divisions, Brigadier General Clement A. Evans would command Gordon's Division. On October 18, the Confederate leaders synchronized their timepieces. They planned to be in position for the attack at 5:00am. As they hoped, the Confederates' quiet approach was aided by the presence of heavy fog. All three columns were in position by 3:30am. His men skirmished briefly with Custer around 4:00am. Early joined Wharton around 5:15am.
Батыс Вирджиния әскері
Кершоу дивизиясы таңғы сағат 5:00 шамасында Тоберннің 1-ші дивизиясының окоптарына шабуыл жасады. Көтеріліс толығымен болды және Вест Вирджиния армиясының көп бөлігі лагерьде дайынсыз жайлы жатқан – көбісі шатырларында ұйықтаған. Дюпон мен Уайлдс екі полкі Кершоу дивизиясының Конфедерацияның алғашқы шабуылдарын баяулатқан жалғыз нәрсе болды. Союздың 1-ші дивизиясының командирі полковник Тоберн Миддлтаунда әскерін жинауға тырысқанда конфедерациялық ат әскерінен жараланып қайтыс болды. Союздық 2-дивизияның қолбасшысы полковник Резерфорд Б. Хейс Тоберн дивизиясына шабуыл жасалғанын өзінің дивизиясына Гордонның бағанасынан жеті бригададан тұратын қатар шабуыл жасамас бұрын білген. Хейстің екі бригадасы болды, ал оның бірінші бригадасы ғана Гордонның шабуылшыларын қабылдауға дайын болды. Оның оң жағында (оңтүстік-батыста) орналасқан Екінші бригада әлі де шатырларында болды, содан кейін Тоберннің кері қайтқан адамдары лагерь арқылы шапқан. Көп ұзамай Хейз дивизиясы да кері шегінді. Кері шегіну кезінде Хейздің аты өлтіріліп, ол қысқа уақытқа есінен таныды. Ол жарақаттанып, қамауға алынар алдында қашып құтылды. Солтүстікке қарай, союздық полковник Дж. Говард Китчингтің жаңадан жиналған уақытша дивизиясы аз ғана қарсылық көрсеткеннен кейін қашқан. Ат үстінде Китчинг аяғына жараланды, бірақ өз адамдарын жинауға тырысты. Бастапқыда кері қайтарылса да, Кершоу мен Эванс түнгі сағат 8:00-ге дейін екі одақтық дивизияны солтүстік-батысқа қарай айдап әкетті. Бұл Геттидің оң жағынан тыс қалған екі Конфедерация дивизиясын, Кершоу мен Эвансты, қалдырды. Сол кезде Геттидің 2-дивизиясы Миддлтаундан оңтүстікке қарай жалғыз ұйымдасқан одақтық жаяу әскер болды. Оң жағында қолдау болмағандықтан, Гетти дивизиясын Миддлтаундан батысқа қарай жартылай орманды төбедегі қала зиратында қорғаныс позицияларына көшірді. Бір сағаттан астам уақыт бойы Гетти дивизиясы осы позицияны Рамссер, Пеграм және Уортон дивизияларының Конфедерацияның фронттық шабуылдарына қарсы қорғады. Осы уақыт ішінде Гетти Рикетстің жаралануына байланысты VICорпстың командалығын және бригадир генерал Льюис А. Грант дивизияның қолбасшылығын өз мойнына алды. Сағат 9:00 мен 10:00 аралығында Райт Торбертке ат әскерін союздық оң жақтан сол жаққа жылжытуды бұйырды. Россерге қарсы тұру үшін Кастер дивизиясының үш ротасын қалдырып, Кастер мен Мерит Миддлтаундан солтүстік-шығысқа қарай 1,21 км жердегі Долиналық автокөлік жолының батыс жағына көшті. Олар қатты артиллерия атысына тап болса да, Ертеде одақ әскерінің артқы жағына жетуіне кедергі жасады. 19 қазанда таңғы сағат 6-да Винчестерден оңтүстікке қарай орналасқан пикеттер оған алыс жерде артиллерия дауысы естілгенін хабарлады. Шеридан бұл шу Гровердің барлау миссиясынан шыққан деп есептеп, есепті жоққа шығарды. Бірақ қосымша хабарламалар келгенде, ол аттарды дайындауға және жылдам таңғы асты жеуге бұйырды. Таңғы сағат 9-да ол оңтүстікке қарай Valley Pike-ке қарай бет алды. Шеридан шайқас дауыстарының тез өсіп жатқанын байқағандықтан, әскері өзіне қарай шегініп бара жатқандығын түсінді. Ол Винчестерден оңтүстікке қарай 3 шақырым жерде артқа шегінген адамдар мен арбаларға тап болды. Ол қорқып қалған ер адамдардың барлық нәрсе жоғалып кеткенін естіп, артта қалғандарды тосқауылға алу үшін кезек күтуді бұйырды. Райт Ньютаун мен Миддлтаун арасындағы қорғаныс желісін ұйымдастыруға кіріскен болатын. Шеридан таңғы сағат 10.30-да келіп, ерлерді сапқа жинап, аяқтауды бастады. Оның қасында болу әскерлеріне күш берді, бір сарбаз оны "электр тогының әсері" деп сипаттады.
Kershaw's Division attacked the trenches of Thoburn's Union 1st Division around 5:00am.|group=Note Surprise was virtually complete and most of the Army of West Virginia troops were caught unprepared in their camps—many were asleep in their tents.|group=Note The partial brigade conducted a fighting withdrawal to the Valley Pike that took over 30 minutes. Du Pont's efforts and Wildes' two regiments were only thing (other than fog) slowing the initial Confederate thrust by Kershaw's Division.|group=Note The Union 1st Division commander, Colonel Thoburn, was mortally wounded by Confederate cavalry while trying to rally his troops near Middletown. Colonel Rutherford B. Hayes, commander of the Union 2nd Division, learned of the attack on Thoburn's division only a few minutes before his own division was attacked by a line of seven brigades from Gordon's column. Hayes had two brigades, and only his First Brigade was in formation to receive Gordon's attackers. His Second Brigade, located on his right (southwest), was still in their tents—and then had Thoburn's retreating men racing through their camp. Soon, Hayes' division was also retreating. During the retreat, Hayes' horse was killed and he was briefly knocked unconscious. Although injured and almost captured, he escaped. Further north, Union Colonel J. Howard Kitching's Provisional Division of raw recruits fled after showing little resistance. On horseback, Kitching was wounded in the foot, but continued trying to rally his men. Although initially repulsed, Kershaw and Evans drove the two Union divisions northwest by 8:00am. This put two Confederate divisions, Kershaw and Evans, beyond Getty's right. At that time, Getty's 2nd Division became the only organized Union infantry south of Middletown. With no support on his right, Getty moved his division back about to a stronger defensive position at the town cemetery on a partially wooded hill west of Middletown. For over an hour, Getty's division defended this position against Confederate frontal assaults from the divisions of Ramseur, Pegram, and Wharton. During this time, Getty assumed command of the VICorps because of the wounding of Ricketts, and Brigadier General Lewis A. Grant assumed command of the division. Between 9:00am and 10:00am, Wright ordered Torbert to move the cavalry from the Union right to the Union left. Leaving three companies from Custer's Division to face Rosser, Custer and Merritt moved to the west side of the Valley Turnpike, about threequarters of a mile (1.21km) northeast of Middletown. Although they faced strong artillery fire, they prevented Early from getting to the rear of the Union army. At 6:00am on October 19, pickets south of Winchester reported to him that they heard the distant sounds of artillery. Sheridan assumed the noise was from Grover's reconnaissance mission, and dismissed the report. As additional reports arrived, he ordered the horses to be saddled and ate a quick breakfast. By 9:00am he was riding south to the Valley Pike. Sheridan noticed that the sounds of battle were increasing in volume quickly, so he inferred that his army was retreating in his direction. He encountered retreating men and wagons less than 2 mile (3 km) south of Winchester. Hearing stories from panic stricken men that all was lost, he ordered a line set up to intercept stragglers. Wright had already begun to organize a defensive line between Newtown and Middletown. Sheridan arrived around 10:30am and began to rally the men to complete the line. His presence inspired his soldiers, and one soldier described it as like an "electric shock".
Ерлидің тоқтауы
Ертемен сағат 10:00-ге дейін ол 1300 одақтық тұтқынды және 24 артиллериялық құралды қолға түсіріп, жеті жаяу әскер дивизиясын шайқастан ығыстырғаннан кейін Конфедерацияның жеңіске жеткенін сенді. Ерте Миддлтаунға келгенде, конфедерациялық шабуылды одақтың артиллериясы мен атты әскері тоқтатқанын көрді. Айырықша жағдай, одақтың екі атты әскер дивизиясының шайқасқа қатысуының басты себебі – бірнеше күн бұрынғы Ертенің Лонгстрит алдауы болды. Жеңісін тиімді пайдаланбағанның орнына, Ерте қайта ұйымдасу үшін шабуылды тоқтатуға бұйрық берді, бұл шешімі Гордон сияқты бағыныштыларынан кейіннен сынға ұшырады. Ертемен екінші кездесуде Гордон VI корпусына қарсы шабуылды дереу бастауды қалады және кейіннен «өлімге әкелетін тоқтату таңертеңгі сәнді жеңісті кешкі апатты жеңіске айналдырды» деп жазды. Боханеннің сөзіне қарағанда, өлімге әкелген тоқтату сағат 13:00-ден 16:00-ға дейін жалғасқан түскі үзіліс болды. Тағы бір мәселе – аштықпен күресіп жатқан конфедерациялық әскерлердің көпшілігі таңертеңгі шабуылда тастап кетілген одақтың лагерьлерін тонауға тоқтаған еді. Одақтың қарсы шабуылы сағат 4:00-ке дейін басталды. XIX корпус, бригадир генерал Уильям Дуайт 1-ші дивизияға, ал Гровер 2-ші дивизияға қолбасшылық етіп, одақтың негізгі шебінің оң жағында орналасты. VI корпус Гровердің сол жағында болды. Круктың Батыс Вирджиния армиясы VI корпусына қолдау көрсету үшін автокөлік жолының жанында резервте тұрды. Одақтың жаяу әскерінің шабуылы тоқтап қалды. Дуайт Гордонның сол қанатын айналып өте алды, бірақ Гордонның дивизиясын шырғаға қарай итеруге қол жеткізе алмады. Гордонның оң жағында Кершоу мен Рамсердің дивизиялары тас қабырғалардың артында орналасып, артиллерияның көмегімен қорғалды. Гровердің дивизиясы мен Райттың VI корпусы оларға қарсы аз ғана жетістікке жетті, ал Гровер қайтадан жараланды. Одақтың сол жағында Меритттің атты әскері екі шабуыл жасады, бірақ конфедерациялық артиллерия мен жау жаяу әскерінің қарсы отынан кері шегінді, бұл жаяу әскер VI корпустың ілгерілеуіне кедері келтірді.
By 10:00am, Early believed he had a Confederate victory, after capturing 1,300 Union prisoners and 24 artillery pieces, and driving seven infantry divisions off the field. When Early rode into Middletown, he found that the Confederate attack had been stalled by Union artillery and cavalry. Ironically, the main reason two of the Union cavalry divisions were present for the battle was Early's Longstreet ruse from a few days earlier. Instead of exploiting his victory, Early ordered a halt in his offensive to reorganize, a decision for which he later received criticism from subordinates such as Gordon. In a second meeting with Early, Gordon wanted to press the attack against the VI Corps immediately, and later wrote that the "fatal halting converted the brilliant victory of the morning into disastrous defeat in the evening". Bohanan says the fatal halt was the afternoon lull that lasted from 1:00pm until 4:00pm.|group=Note Early's main reason for caution was concern over the Union cavalry, which had repeating rifles, on the Confederate flanks. Another problem was that many of the hungry Confederate troops had stopped to plunder the Union camps abandoned in the early morning attack. The Union counterattack began just before 4:00pm. The XIXCorps, with Brigadier General William Dwight now commanding the 1st Division and Grover returning to command the 2nd Division, was on the right of the main Union line. The VICorps was to the left of Grover. Crook's Army of West Virginia was held in reserve close to the turnpike, as support for the VI Corps. The Union infantry attack stalled. Dwight was able to overlap Gordon's left flank, but could not push Gordon's Division toward the pike. On Gordon's right, the divisions of Kershaw and Ramseur were positioned behind stone walls and assisted by artillery. Grover's Division and Wright's VICorps had little success against them, and Grover was again wounded. On the Union left, Merritt's cavalry made two charges only to be repulsed by Confederate artillery and enfilading fire from enemy infantry that had resisted the advance of the VICorps.
Кастер шабуылға қосылады
Союздың оң жағында Кастердің бірінші бригадасы Россермен жартылай атысқа түсті. Кастер бригада командирімен үш полк қалдырып, дивизиясының қалған әскерін сол жақтағы жаяу әскердің шабуылына қарай алып кетті. Ол Ерли әскерінің артынан келіп, Седар Крикке дейінгі Долина жолындағы көпірді бақылауға алуды жоспарлады, бұл Конфедерацияның негізгі кері шегіну жолын кесіп тастайтын еді. Конфедерация сарбаздарының көптегені одақтың атты әскерінің қашып кету жолына қарай жылжып келе жатқанын көргенде, үрейленіп, кері шегіне бастады. Кастердің арыққа қарай шапқан түрі Дуайтке жаяу әскердің шабуылын қайта бастауға сигнал берді. Гордон дивизиясының қалдықтары, Кастердің пайда болуынан бұрыннан үрейленген еді, енді Дуайттан және Конфедерацияның оң жағындағы одақтың жаяу әскерінен жаңа шабуылдарға ұшырады. Көп ұзамай Гордон әскерінің көп бөлігі Долина жолына қарай қашып кетті, бұл Кершоу және содан кейін Рамсер дивизияларына да тараған домино әсерін тудырды. Осы уақытта, бұрыннан жараланған Рамсер әскерін қайта жинауға тырысты. Оның аты атып түсірілді, ал ол өлімге душар болды. Кастер одақтың оң жағында болса, Меррит дивизиясы одақтың сол жағында болды. Меррит дивизиясының полковнигі Томас Девиннің екінші бригадасы Кастер келмес бұрын Седар Крик көпірін басып алды, сондықтан Кастер өзінің екі алдыңғы полкін (5-ші Нью-Йорк және 1-ші Вермонт) көпірдің оң жағына алып барды, олар арықты кешіп өтіп, Долина жолымен (оңтүстікке) қашып бара жатқан жауды қуды. Ресми тізімдер 1864 жылдың 31 қазанында командирді полковник С.С. Сандерс деп көрсетеді. Седар Крик пен Фишер Хилл арасындағы далалар қашып бара жатқан адамдармен, вагондармен, санитарлық машиналармен және артиллериямен толы болды – барлығы одақтың атты әскерінің қылыштармен қууында болды. Конфедерация үшін жағдай Страсбургтың оңтүстігіндегі Долина жолындағы шағын көпірдің құлауымен нашарлады, бұл вагондармен немесе артиллериямен өтуге мүмкін емес етті. Ерли әскері таңғы шабуылда тартып алған одақтың барлық қару-жарақтары мен вагондарын, сондай-ақ өздерінің көп бөлігін тастап кетуге мәжбүр болды. Шериданның қууы кешкі уақытта аяқталды. Кері шегінетін конфедерация әскері Фишер Хиллінде уақытша жиналды және келесі күні таң атқанға дейін оңтүстікке қарай жылжыды.
On the extreme Union right, Custer's First Brigade was engaged in halfhearted fire with Rosser. Custer left his brigade commander with three of his regiments, and took the remaining men from his division toward the infantry attack on his left. He planned to get to the rear of Early's men and secure the Valley Pike at the bridge over Cedar Creek—which would cut off the main Confederate route of retreat. As many of the Confederate soldiers saw Union cavalry moving toward their escape route, they began to panic and retreat. The appearance of Custer riding toward the creek was a signal for Dwight to resume his infantry attack. The remnants of Gordon's Division, already panicked from Custer's appearance, now had a renewed attack from Dwight and more Union infantry on the Confederate right. Soon most of Gordon's men fled toward the pike, and it caused a domino effect that spread to Kershaw's Division and then Ramseur's. During this time, Ramseur, who was already wounded, tried to rally his men. His horse was shot dead, and he was mortally wounded. While Custer was on the Union right, Merritt's Division was on the Union left. Colonel Thomas Devin's Second Brigade from Merritt's Division took possession of the Cedar Creek bridge before Custer got there, so Custer took his two lead regiments (5th New York and 1st Vermont) to the right of the bridge where they forded the creek and continued chasing the fleeing enemy up (south) the Valley Pike. The Official Records identify the commander, as of October 31, 1864, as Colonel C. C. Sanders.|group=Note The fields between Cedar Creek and Fisher's Hill were filled with fleeing men, wagons, ambulances, and artillery—all being chased by Union cavalry using sabers. The situation worsened for the Confederates when a small bridge on the Valley Pike south of Strasburg collapsed, making it impossible to cross with wagons or artillery. Early's army was forced to abandon all of the captured Union guns and wagons from the morning attack, as well as most of its own. Sheridan's pursuit ended at nightfall. The retreating Confederate soldiers gathered temporarily on Fisher's Hill, and moved further south before dawn on the next day.
Шығындар
Союз тарапынан ресми баяндамада 644 офицер мен сарбаздың қаза тапқаны, 3430-ы жараланған, 1591 адам тұтқынға алынды немесе жоғалып кетті – шайқас жағынан союз тарапының жалпы шығыны 5665 адамды құрады. VICорптар мен XIXКорпус екі мыңнан астам шығынға ұшырады, бірақ VICорптар көбірек қаза тапқан және жарақат алған. Шабуылдың басты құрбандары болғандықтан, Батыс Вирджиния армиясының 540 адамы тұтқынға алынды немесе жоғалып кетті, ал XIXКорпустың 2383 шығынының 790 адамы тұтқынға алынды немесе жоғалып кетті. Екі бригада командирі қаза тапты: VI корпустың бригадир генералы Дэниел Д. Бидуэлл және кавалерия корпусының полковнигі Чарльз Рассел Лоуэлл. Бұл көрсеткіш 2910 адамды құрайды, бұл одақтың шығынынан әлдеқайда аз. Конфедерация 300 вагон мен санитарлық машинаны, сондай-ақ 43 артиллериялық құралды (оның ішінде таңертең тұтқынға алынған 20 одақтық құрал) жоғалтты. Американдық майдангерлік сенім қоры одақтың 5764 және конфедерацияның 3060 шығынын тізімдейді. Одақ әскері 1591 сарбаздан астамды тұтқынға алды, оның ішінде бірнеше сарбаз бірнеше рет тұтқынға түсті, бірақ көптеген тұтқындар қараңғыда қашып кетті, ал оларды ұстаушылар басқа сарбаздарды іздеді. Одақтың жеңісіне атты әскердің пайдаланылуы маңызды рөл атқарды. Шайқастан екі күн өткен соң, Шеридан екі атты әскер командирі – Меритт пен Кастер, сондай-ақ бір жаяу әскер командирі – Геттиді жоғарылау туралы өтініш білдірді. Көптеген адамдар Одақтың жеңісі үшін Шериданға алғыс айтты және ол «Harper’s Weekly» журналының мұқабасында бейнеленді. Шериданның жауынгерлерге тигізген әсері күшті болғаны даусыз. Басқалары Райттың VI корпусы конфедерациялық шабуылды тоқтатқандықтан және Райттың тактикалық шешімдері Шериданға әскерін табысты жинауға мүмкіндік бергендіктен, оған көп үлес тиесілі деп санайды. Конфедерация әскерінің сағат 10:00-ден кейін белсенділіксіздігі, Гордонның шағымдарының бірі, Одақ әскеріне қайта ұйымдасуға және ақырында шайқаста жеңіске жетуге мүмкіндік берді. Шериданның Шенандоа аңғарындағы жеңістері Линкольннің қарашадағы қайта сайлану науқанына көмектесті. Тамыз айының басында Линкольнге оның қайта сайлануы күмәнді екені туралы хабарланды. Одақ әскерінің сандық артықшылығы күмәнді болып тұрды және ел соғыстан шаршады. Одақ сарбаздарының көпшілігі 1864 жылы аяқталатын үш жылдық келісімшарт бойынша әскери қызметке алынған. Тарихшы Марк Нилидің пікірінше, Макклеллан жеңіске жеткен болса, құлдық соғыстан кейін де жалғасқан болар еді. Шеридан бірден үлкен даңққа ие болды, ақын Томас Бьюкенен Рид генералдың атағын арттырған танымал өлең – «Шериданның саяхаты» өлеңін жазды. Шериданның табысы оны Грант пен Уильям Текумсе Шерманнан кейінгі мәртебеге жеткізді және ол ақырында АҚШ армиясының бас қолбасшысы болды. Гутзон Борглум салған Седар-Крик шайқасында әскерін басқарып тұрған Шериданның атты мүсіні 1908 жылы ашылды және Вашингтон қаласының Шеридан шеңберіне орнатылды. Шериданның даңқына қарамай, Эрлидің мәртебесі айтарлықтай төмендеді. Ол қабілетсіздік және басқарудағы нашарлықтарға айыпталды және енді оның бағыныстыларының сенімін жоғалтты. Оның әскерінің бір бөлігі Ричмондқа қайта шақырылды. 1865 жылдың 2 наурызында Эрли мен оның әскерінің қалдықтары Уэйнсборо шайқасында Кастерден жеңіліске ұшырады және Доңғалақтың армиясы таратылды. Эрли қашып құтылғанымен, оның артиллериясы, арбалары және штаб жабдықтары тұтқындалды, ал оның әскері тұтқындалды, өлтірілді немесе ауылдық жерлерге тарап кетті.
The official report for the Union listed 644 officers and men killed, 3,430 wounded, and 1,591 captured or missing—a total of 5,665 casualties for the Union side of the battle. Both the VICorps and XIXCorps had over 2,000 casualties, but the VICorps had more killed and wounded. As the principal victims of the surprise attack, the Army of West Virginia had 540 men captured or missing, and 790 of the XIXCorps' 2,383 casualties were captured or missing. Two Union brigade commanders were killed: Brigadier General Daniel D. Bidwell from the VI Corps, and Colonel Charles Russell Lowell from the Cavalry Corps. This totals to 2,910, which is far less than the Union casualties. The Confederates also lost 300 wagons and ambulances, and 43 artillery pieces (including 20 Union pieces captured in the morning). The American Battlefield Trust lists casualty totals of 5,764 for the Union and 3,060 for the Confederates.|group=Note The highest ranking Confederate casualty was Major General Ramseur, an infantry division commander, who was mortally wounded and captured by the 1st Vermont Cavalry Regiment. The Union army captured many more soldiers than the 1,591 count, including some soldiers multiple times, but many prisoners escaped in the darkness while their captors searched for more men. Once the Union cavalry was utilized, it had a crucial role in the Union victory. Two days after the battle, Sheridan sought promotions for two cavalry commanders, Merritt and Custer, and one infantry commander, Getty. Many people gave Sheridan credit for the Union victory, and he was featured on the cover of Harper's Weekly. It is "beyond dispute" that Sheridan had an electrifying effect on his men when he arrived at the battlefield. Others believe that Wright deserves much of the credit, as his VI Corps stopped the Confederate attack, and Wright's tactical judgements made it possible for Sheridan to successfully rally his men. The Confederate army's relative inactivity after 10:00am, one of Gordon's complaints, allowed the Union army to reorganize and eventually win the battle. Sheridan's victories in the Shenandoah Valley helped boost President Lincoln's re election campaign to victory in November. Earlier in August, Lincoln was being advised that his reelection was in doubt. The Union army's numerical superiority was in trouble, and the country was tired of the war.#tag:ref|Many of the Union's soldiers were on three year enlistments that expired during 1864. Historian Mark E. Neely Jr. believes that if McClellan won, slavery would have continued after the war. Sheridan enjoyed instant acclaim, and poet Thomas Buchanan Read wrote a popular poem, Sheridan's Ride, that added to the general's fame. Sheridan's success propelled him to status only eclipsed by Grant and William Tecumseh Sherman, and he would eventually become Commanding General of the United States Army. An equestrian statue of Sheridan rallying his men at Cedar Creek, sculpted by Gutzon Borglum, was dedicated in 1908 and stands in Washington, D. C.'s Sheridan Circle. Contrasting Sheridan's fame, Early's status declined considerably. He was accused of incompetence and mismanagement, and no longer had the confidence of his subordinates. Portions of his army were recalled to Richmond. On March 2, 1865, Early and the remnants of his army were defeated by Custer in the Battle of Waynesboro, and the Army of the Valley ceased to exist. Although Early escaped, his artillery, wagons, and headquarters equipment were captured—and his men were captured, killed, or scattered to the countryside.
Жауынгерлік алаңның сақталуы
Cedar Creek ұрыс алаңының бір бөлігі 2002 жылы құрылған Cedar Creek және Belle Grove ұлттық тарихи паркінің құрамында сақталған. Парк үш округті қамтиды және жаяу жолдары, көрмелері, сондай-ақ Belle Grove плантациясының сарайы бар. 1790 жылдары болашақ президент Джеймс Мэдисонның жекжаттысы салған Belle Grove 1968 жылғы 5 қарашада Вирджиния ескерткіштерінің тізіліміне енгізілді. Ол сондай-ақ 1969 жылғы 11 тамызда Тарихи орындардың ұлттық тізіліміне және Ұлттық тарихи ескерткіш ретінде тіркелді. Американдық шайқас алаңы қоры және оның серіктестері 1996 жылдан бері 19 мәміле арқылы Cedar Creek шайқас алаңының 729 акрдан астам жерін сақтап қалды.
Portions of the Cedar Creek battlefield are preserved as part of Cedar Creek and Belle Grove National Historical Park, established in 2002. The park encompasses about across three counties, and has trails, exhibits, and the Belle Grove Plantation Manor House. Belle Grove, built in the 1790s by the brother in law of future President James Madison, was listed in the Virginia Landmarks Register on November 5, 1968. It was also listed in the National Register of Historic Places, and as a National Historic Landmark, on August 11, 1969. The American Battlefield Trust and its partners have preserved more than 729 acres of the Cedar Creek battlefield in 19 different transactions since 1996.