Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1865 жылы АҚШ Азамат соғысы кезінде болған шайқас.
1865 battle during the American Civil War
Тарихшы Эдвард Г. Лонгакер бұл хабарламаның сенімділігін күмәнді деп санайды, оны Пикеттің жесірі 30 жыл өткен соң еске алғанын айтады. Ол күйеуінің естеліктерін әдейі ұлғаюға, бұрмалауға және жалған мәлімдемелер жасауға бейім болған. Лонгакер Пикеттің баяндамасында Лидің Форд депосына баратын жолды қорғау туралы ғана нұсқау берілгенін, ал хабарламаның бірде-бір көшірмесі табылмайды деп жазды, бұл туралы тарихшы Дуглас Саутхолл Фримен де 1944 жылы айтқан. Қорғаныс үшін ең қолайлы орын болмаса да, Бес бұлақ қорғалуға тиіс еді. Пикет кейін Лидің хабарламаны алғанын және одан көмек күтіп, қосымша күш жіберетінін жорамалдаған. Сол жақтан жасалған шабуылды тойтаруға ерекше назар берілгенімен, Пикеттің әскері Динвидди сот үйінен қайтқаннан кейін Бес бұлаққа келгенде бастапқыда салынған бекініс сызығын күрт жақсартуға үлкермеді. Сызықтың орналасқан жері тиімді таңдалмаған, өйткені оның бір бөлігі көлеңкелі, төмен жатқан жерде болды.
Historian Edward G. Longacre discounts the reliability of the report of this message, saying it was recalled 30 years later by Pickett's widow, who tended to exaggerate, distort and falsify her husband's records. He wrote that Pickett's report only mentions Lee's direction to protect the road to Ford's Depot and that no copy of the message has ever been found, which historian Douglas Southall Freeman also had noted in 1944. Even if it were not the best location for a defense, Five Forks had to be defended. Pickett later wrote that he assumed Lee had his message and would make a helpful diversion and send reinforcements. While particular attention was given to improving the refused left flank, Pickett did not have the line that initially had been constructed when his men had reached Five Forks substantially improved after his men returned from Dinwiddie Court House. The location of the line was not well chosen because some of it was in low places.
Конфедерация күшінің орналасуы
Конфедерация шебі Бес Форкста тек алдыңғы жағында терең емес арықпен жіңішке қарағай тіректерінен ғана тұрды, сонымен қатар Пикеттің күштерін дұрыс орналастыра алмауы да себеп болды. Әсіресе атты әскерлер су тасқынына ұшыраған орманды аймақтарда орналасқандықтан, тар жолмен ғана майданға жақындауға мүмкіндік алды. 24 жыл өткен соң Уоррен тергеу комиссиясында Фитцху Ли конфедераттардың Белі Оук жолындағы Бес Форкста әдеттегіден азырақ сақтық танытқанын айтты, себебі олар тек атты әскерге қарсы күресуді немесе генерал-лейтенант Ричард Андерсон корпусының қолдауына ие болуды күтті, егер одақтың жаяу әскері Шеридан күштерін қолдау үшін өз шебін тастаса. Тарихшы Эд Берсс Фитцху Ли мен Пикеттің Уайт-Ок-роуд шайқасының нәтижесін білмегені немесе оның маңыздылығын түсінбегені туралы жазды. Андерсонның жалғыз дивизиясынан генерал-майор Бушрод Джонсонның екі бригадасы Пикеттің құрамында болды, ал Уайт-Ок-роуд пен Клейборн-роудта қалған әскерлер шайқастан кейін әлсіреп, батысқа қарай кесіліп қалды. Пикеттің Бес Форкстағы шебі негізінен Уайт-Ок-роудтың солтүстігінде, «қарсы тұрған» (артқа иілген) сол қанатымен қазылған. Ол Уайт-Ок-роудтың Динуидди Корт-Хаус жолымен (солтүстікке қарай Форд-роуд) және Скотт-роудпен қиылысының екі жағында шамамен 3 км-ге созылды, жартысынан астамы әр жақта. Пикет В. Х. Ф. «Руни» Лидің атты әскерін шептің оң жағына орналастырды, ал Руфус Баррингер бригадасы Гиллиамның фермасының батыс шетіндегі оң жақ қанатты күзетті. Оңнан солға қарай шепті бригада генералдары Монтгомери Корс, полковник Роберт М. Майо (жарақат алған бригада генералы Уильям Р. Терридің орнына) және бригада генералдары Джордж Х. Стюарт, Уильям Генри Уоллес және Мэтт Рэнсом басқарды. Сол қанатта полковник Томас Т. Мунфорд дивизиясынан 8-ші Вирджиния атты полкі Конфедерация армиясының ең жас генералы, бригада генералы Уильям Пол Робертс басқаратын атты бригадамен байланыста болды. Бұл полк пен батальоннан тұратын шағын бөлімше Пикеттің шебінің соңы мен Клейборн және Уайт-Ок жолдарының қиылысындағы негізгі конфедерациялық қорғаныс шебінің соңы арасындағы 6 км-лік кеңістікті қамтуға тағайындалды. Мунфордтың қалған дивизиясы Форд жолының артында, Бес Форкстағы шептің ортасында орналасты. Полковник Вилли Пеграмның алты зеңбірінің үшеуі орманды жерде атыс алаңы бар жерге орналастырылды, ал қалған үшеуі Бес Форкстағы батареяға орналастырылды. Майор Уильям М. Макгрегор батальонының төрт зеңбірі оң қанатқа орналастырылды. Томас Л. Россер дивизиясы резервте болды, Хэтчердің жолағынан солтүстікке қарай вагондарды күзетті. Россер кейіннен осы тапсырманы сұрағанын еске алды, себебі аттары шаршап, күтім қажет болды. Шеридан Мерритке Пикеттің күштерін Кастер мен Девин дивизияларымен қууға бұйрық берді. Кастер дивизиясының полковнигі (бригадир генералы) Уильям Уэллс бригадасы вагонды күзетуден шақырылды. Кастер Пеннингтон мен Кейпхарт бригадаларымен Адамс және Брукс жолдарының қиылысына жеткенде, Уоррен корпусының Айрес дивизиясы таңертең сол жерге келгенін көрді. Сулы жердің салдарынан Мерит Кастердің әскерін аттан түсіріп, конфедерацияның оң қанатын айналып өту үшін ел арқылы жылжытуға шешім қабылдады. Кастердің әскерлері бірнеше конфедерациялық артта қалғандарды тұтқындап, Бэр-Мадмның Скотт жолымен өтуін күзетіп тұрған патрульді ығыстырды. Кастердің әскерлері Уайт-Ок-роудтағы конфедерациялық қорғаныс шебіне бірнеше жүз метр жақындағанда, күшті қорғанысқа шабуыл жасамай, сызықты тексеру үшін жауынгерлік патрульдерді жіберуге шешім қабылдады. Олар сызықта әлсіз жер таба алмады, сондықтан Кастер өз әскеріне өздерін ұстап тұруға бұйырды. Содан кейін Стагг өзінің атты күшін 1-ші АҚШ атты полкімен бірге Фитцхугтың әскерін қууға жіберді, ал Гиббстің қалған бригадасы дивизияның оң қанатын және артқы жағын қамтыды. Осыдан кейін Пенингтон Фитцхуг бригадасынан, Стагг бригадасынан емес, Скотт жолының арғы жағында болды. Атты сарбаздар бұдан әрі бұйрық күтіп, жерге тіреуіштер жасады. Уэллстің Кастер дивизиясының бригадасы таңғы сағат 11-де Динуидди сотының ғимаратына вагондармен келді. Уэллс өз әскеріне сағат 13:00-ге дейін демалуға рұқсат бергеннен кейін, олар Кастерге хабарлау үшін майданға көтерілді. Шеридан Бэбкокка бұл қажет емес деп үміттенетінін айтты.
Not only did the Confederate line at Five Forks consist only of slim pine logs with a shallow ditch in front but Pickett's disposition of his force was poor. The cavalry in particular were poorly placed in wooded areas inundated by heavy streams so that they could only move to the front by a narrow road. At the Warren Court of Inquiry 24 years later, Fitzhugh Lee said the Confederates made less careful dispositions than usual along White Oak Road at Five Forks because they expected to face only cavalry or to be supported by Lieutenant General Richard Anderson's corps if Union infantry left their lines to support Sheridan's force. Historian Ed Bearss has written that Fitzhugh Lee and Pickett either did not know the result of the Battle of White Oak Road or failed to realize its significance. Two of Major General Bushrod Johnson's brigades, from Anderson's only division, already were with Pickett and the troops left at White Oak Road and Claiborne Road were weakened and cut off to the west after the battle. Pickett's line across Five Forks was dug mainly just north of White Oak Road, with a "refused" (bent back) left flank. It extended about 1.75 mile (3 km) about half on each side of the junction of White Oak Road with Dinwiddie Court House Road (Ford's Road to the north) and Scott Road. Pickett placed W. H. F. "Rooney" Lee's cavalry on the right of the line with Rufus Barringer's brigade watching the right flank at the western edge of Gilliam's farm. From right to left the line was held by the brigades of Brigadier General Montgomery Corse, Colonel Robert M. Mayo, who replaced the injured Brigadier General William R. Terry, and Brigadier Generals George H. Steuart, William Henry Wallace and Matt Ransom. On the left flank, the 8th Virginia Cavalry Regiment from Colonel Thomas T. Munford's division was in contact with the understrength cavalry brigade led by the Confederate Army's youngest general, Brigadier General William Paul Roberts. This small unit of a regiment plus a battalion was assigned to cover the 4 mile (6 km) between the end of Pickett's line and the end of the main Confederate defensive line at the junction of Claiborne Road and White Oak Road. The rest of Munford's division was positioned on Ford's Road behind the center of the line at Five Forks. Three of artillery Colonel Willie Pegram's six guns were placed along the line where fields of fire in the wooded location could be found, with the other three placed in battery at Five Forks. Four guns of Major William M. McGregor's Battalion were put on the right flank. Thomas L. Rosser's division was in reserve, watching the wagon train north of Hatcher's Run. Rosser later recalled that he asked for this assignment because his horses had been ridden hard and needed attention. Sheridan ordered Merritt to pursue Pickett's force with Custer's and Devin's divisions. Colonel (Brevet Brigadier General) William Wells's brigade of Custer's division was recalled from guarding the wagon train. When Custer reached the junction of Adams Road and Brooks Road with Pennington's and Capehart's brigades, he found Ayres's division of Warren's corps had arrived at that location about dawn. Due to the wet ground, Merritt decided to deploy Custer's men dismounted and move them cross country to turn the Confederate right flank. Custer's troopers captured a few Confederate stragglers and drove off a patrol guarding the Scott Road crossing of Bear Swamp. When Custer's men approached within several hundred yards of the Confederate defensive line at White Oak Road, he decided not to attack the apparently strong defenses but to send out combat patrols to test the line. They could not find a weak spot in the line so Custer told his men to hold their ground. Stagg then sent his mounted force along with the 1st U. S. Cavalry Regiment to follow Fitzhugh's men across while the rest of Gibbs's brigade covered the right flank and rear of the division. After this move, Pennington was across Scott Road from Fitzhugh's brigade, rather than from Stagg's brigade. The dismounted troopers threw up log breastworks while waiting for further orders. Wells's brigade of Custer's division arrived at Dinwiddie Court House with the wagons at 11:00 am. After Wells allowed his men to rest until 1:00 pm, they moved up to the battle line to report to Custer. Sheridan replied to Babcock that he hoped that would not be necessary.
Шериданның шабуыл жоспары; V корпус шақырылды
Шеридан содан кейін Кастердің Капхарт бригадасымен конфедераттардың оң жақ флангына жасама шабуыл жасауын, Уорреннің жаяу әскер корпусының сол жақ фланға шабуылдауын, ал Пеннингтон бригадасымен біріккен Девиннің Уорреннің шабуылы басталғанын естігенде конфедераттардың бекіністеріне майдандық шабуыл жасауын жоспарлады. Гиллеспи сағат 13:00-де Ж. Боссо фермасына Шерданның нұсқауларымен Уорренге жетті. Банкхед Кроуфорд пен Гриффинге бұйрық берді және фермадағы бөлімдердің бұйрықтарды мүмкіндігінше жылдам орындауын күтіп тұрғанда Айрестің байланысуы үшін тағы бір офицерді жіберді. Шердан Уорренге жолға қарай екі дивизиялық фронтпен бүкіл корпусымен жылжуды және үшінші дивизияны резервте қалдыруды бұйырды. Ол шабуылды бір соққымен жасауды, бөліп-жаруды қаламады. Уоррен корпусы шамамен 12 000 офицер мен сарбаздан тұратын майданды қамтыды, соңғы 3 күндегі жарақаттар, бөлімдер мен қалып қойғандар салдарынан 15 000-нан азайды. Кроуфорд дивизиясы бірінші болып Грейвли Рун шіркеуіне жетіп, Уорреннің нұсқауы бойынша орналасты. Егер конфедераттардың желісіндегі бұрыш немесе "қайта оралу" Уорренге сендірілгендей болса, Кроуфордтың әскері оны бірінші болып шабуылдайды, ал Гриффин шабуылды күшейту үшін оған қосылады. Айрес дивизиясы Уайт-Ок жолына қарап тұрған конфедерат әскерлерінің Рэнсом бригадасын күшейтуіне жол бермейді. Уоррен бұйрықтарды конфедерат желісінің орналасуы туралы айтылғандарға сүйене отырып, жеке барлау жасамай жасады. Шерданның штаб бастығы полковник Джеймс В. Форсайт Шерданның да Уорреннің схемасы мен нұсқауларының көшірмесін көріп, оларды мақұлдағанын айтты. Нұсқау корпусты солтүстік-батысқа қарай Уайт-Ок жолына жылжуға, сол жаққа бұрылып, жолға тік бұрышпен орналасуға және олар шабуылға түскен кезде Кастер мен Девиннің әскері желінің қалған бөлігі бойымен шабуыл жасауы керек еді. V корпустың оң жағында кавалерия болмады, бірақ Маккензидің әскерлері V корпусының позициясына қарай Уайт-Ок жолымен жылжып бара жатқаны хабарланды. Уоррен Шерданның бұйрығымен дайын әскерлермен бірге жылжуға ұсынды, бірақ Шердан барлық жаяу әскердің бірден шабуылдауын қалады. Уоррен шабуыл жасалмас бұрын күннің батуын күтетіндей әсер қалдырды деген Шерданның айыптауын жоққа шығарды және сағат 16:00-де әлі 2,5 сағат күн сәулесі бар еді. Шердан Маккензи дивизиясын шақырды. Олар Адамс және Динуидди сотының үйі жолдарымен Ж. Боссоға дейін жылжып, Крамп жолына бұрылды, Уайт-Ок жолына көшуді және жолды бөгеп, майор Джеймс Макфарланның 11-ші Пенсильвания кавалериясының батальоны бастап келеді. Союз бригадасының командирі полковник Сэмюэл П. Спир тазалау операциясында жараланды. Маккензидің сәттілігі туралы хабар алған Шердан Маккензиге Уайт-Ок жолын бөгеп, дивизиясын Бес Форкқа әкелуге бұйрық берді. Пикет пен Ли келісті. Робертстің кейбір әскерлері Пикеттің желісіне қашып, ал басқалары Андерсонның негізгі конфедераттық Уайт-Ок жолы желісінің соңына Клейборн және Уайт-Ок жолдарына шегінді. Робертстің командасының таралуы Пикеттің оқшауланғанын білдірді және егер күшейту жіберілсе, олар оның позициясына жету үшін Уайт-Ок жолымен шайқасуы керек немесе өте қиын жолмен жүруі керек еді. Фитцху Ли Мунфордтан бұл жағдайды жеке тексеруін және қажет болған жағдайда дивизиясын шақырып, хабарлауын өтінді. Пикет пен Фитцху Ли түскі асқа кеткеннен кейін көп ұзамай полковник Манфорд соғыс шабуылының басталатынын көрді, өйткені ол өзінің кавалерия дивизиясын сол жақ фланды шабуылдан қорғауға дайындады. Мунфорд Пикетті немесе Фитцху Лиді іздеуге бірнеше курьер жіберді, оларға алдағы шабуыл туралы хабарлау үшін, бірақ оларды таба алмады. Фитцху Лидің штабының капитаны Генри Ли де оларды таба алмады. Шердан Маккензиге Хэтчер жолына қарай шабуыл жасауға, батысқа бұрылып, Форд жолын басып алып, V корпусының оң жақ фланғын жабуға бұйрық берді. Уоррен көп ұзамай V корпусы конфедерат желісінің сол жағынан шығысқа қарай Уайт-Ок жолын кесіп өткенін және Кроуфорд дивизиясы Айрестің дивизиясынан алыстап бара жатқанын түсінді. Полковник Ричард Н. Боверман бригадасының сол жаққа жылжуы желіде кеңістік ашты, Айрес оны полковник (бригадир генерал) Фредерик Уинтроптың резервте бастаған бригадасымен толтырды. Айрес содан кейін шабуылға бастады. Айрестің әскері Рэнсом бригадасынан жақын және дәл атысқа ұшырағанда қысқа уақытқа тоқтап қалды. Шердан содан кейін шабуылдық желі бойымен жүріп, жігерлендіру айғайлады. Атында отырып, Шердан шайқау туын шақырып алды. Оның түс сержанты қаза тапты. Рэнсомның біріндегі офицер кейін былай деп жазды: "Олар бізді жай ғана басып өтті және бізді соншалықты тығыздап тастады, оқ ату мүмкін болмады." 190-шы Пенсильвания жаяу әскер полкінің түс сержанты конфедерат желісіне бірінші союз туын орнатты. Айрес бүкіл конфедерат желісінің кілтін, 1000-нан астам тұтқынды және сегіз шайқау туын алды, бірақ союздық қазалардың арасында полковник (бригадир генерал) Фредерик Уинтроп, қатысты жараланған және полковник Ричард Н. Боверман, ауыр жараланғандар болды.
Sheridan then planned an attack whereby Custer would feint toward the Confederate right flank with Capehart's brigade, Warren's infantry corps would attack the left flank and Devin, joined by Pennington's brigade, would make a frontal attack on the Confederate entrenchments when they heard Warren's attack begin. Gillespie reached Warren at J. Boisseau's farm at 1:00 p. m. with Sheridan's instructions. Bankhead gave Crawford and Griffin the message and sent another officer to contact Ayres while he waited to see that the orders were obeyed as promptly as possible by the divisions at the farm. Sheridan told Warren to advance with his entire corps in a two division front oblique to the road with the third division following in reserve. He wanted the attack in a single blow and not piecemeal. Warren's corps would cover about a front with about 12,000 officers and men, reduced from 15,000 by casualties, detachments and stragglers over the past 3 days. Crawford's division reached Gravelly Run Church first and deployed as Warren instructed. If the angle or "return" in the Confederate line had been where Warren was led to believe it was, Crawford's men would hit it first and Griffin would be with him to reinforce the attack. Ayres division would prevent the Confederate troops in the earthworks facing White Oak Road from reinforcing Ransom's brigade which was holding the return. Warren had to draw up the orders in reliance on what he was told about the location of the Confederate line and without making a personal reconnaissance. Colonel James W. Forsyth, Sheridan's chief of staff said that Sheridan also saw a copy of Warren's diagram and instructions and approved them. The instructions directed the corps to advance northwestwardly to the White Oak Road, wheel to the left, take a position at right angles to the road and that as soon as they were engaged, Custer's and Devin's men were to charge along the rest of the line. No cavalry were on the right with the V Corps but Mackenzie's troopers were reported to be advancing on White Oak Road toward the V Corps' position. Warren offered to move with those troops which were ready if Sheridan so directed, but Sheridan wanted all the infantry to attack at once. Warren denied Sheridan's allegation that Warren had given the impression he wanted the sun to go down before the attack could be made and that there were 2.5 hours of daylight still left at 4:00 pm. Sheridan called up Mackenzie's division. They moved up the Adams and Dinwiddie Court House Roads to J. Boisseau's and turned on to the Crump Road, intending to move to the White Oak Road and set up a roadblock, with Major James E. McFarlan's battalion of the 11th Pennsylvania Cavalry in the lead. Union brigade commander Colonel Samuel P. Spear was wounded in the mopping up operation. When he was informed of Mackenzie's success, Sheridan ordered Mackenzie to leave a detachment to block White Oak Road and to bring his division to Five Forks. Pickett and Lee accepted. Some of Roberts's men fled into Pickett's line while others retreated into Anderson's end of the main Confederate White Oak Road line at Claiborne and White Oak roads. The dispersal of Roberts's command meant that Pickett was cut off and if any reinforcements were sent, they would need to fight their way through on White Oak Road to reach his position or take a very circuitous route. Fitzhugh Lee asked Munford to check this personally and to order up his division if necessary and report back. Soon after Pickett and Fitzhugh Lee left for lunch, Colonel Munford saw the Union attack shaping up as he prepared to have his cavalry division defend the left flank against the attack. Munford sent several couriers to look for Pickett or Fitzhugh Lee to tell them of the impending attack but they could not be found. Captain Henry Lee of Fitzhugh Lee's staff also could not find them. Sheridan had ordered Mackenzie to strike toward Hatcher's Run, turn west and occupy Ford's Road, covering the V Corps' right flank. Warren soon realized that the V Corps had crossed White Oak Road east of the left of the Confederate line and Crawford's division was starting to diverge from Ayres's. The movement of Colonel Richard N. Bowerman's brigade to the left opened a space in the line which Ayres filled with Colonel (Brevet Brigadier General) Frederick Winthrop's brigade which had started in reserve. Ayres then led the line in the attack. Ayres's men had faltered briefly when they became exposed to closer, more accurate firing from Ransom's brigade. Sheridan then rode along the battle line shouting encouragement. On his horse, Sheridan called for his battle flag. His color sergeant was killed. An officer in one of Ransom's regiments later wrote: "The Yankees simply run over us and crowded us so that it became impossible to shoot." The color sergeant of the 190th Pennsylvania Infantry Regiment planted the first Union flag on the Confederate line. Ayres had taken the key to the entire Confederate line, over 1,000 prisoners and eight battle flags but among the Union casualties was Colonel (Brevet Brigadier General) Frederick Winthrop who was mortally wounded and Colonel Richard N. Bowerman who was severely wounded.
Уоррен Гриффинді іздеді, Кроуфорд
Гриффин мен Кроуфордтың дивизиялары Айрстен бөлініп кеткенде, Айрс Гриффинге оң жағына жылжуды бұйырды. Шеридан да Гриффин мен Кроуфордқа оң жақтан қосылу туралы бұйрық жіберді. Уоррен оларды іздеуге штаб офицерлерін жіберді. Конфедерацияның қорғаныс шебінің солтүстігінде, Гвин бригадасын кері шегінуге мәжбүр еткен оқ жауылдары болды. Уоррен алдымен полковник Джон А. Келлогтың бригадасын тауып, оған бригадасын бұрынғы бағытына тік бұрышпен орналастырып, оң жағынан тағы бір бригада келгенше күтіп тұруды айтты. Уоррен мен оның штаб офицерлері Кроуфордты таба алмады, оған басқа бригадаларын жылжытуды бұйырды. Уоррен ормандан қайтқанда, Келлог жоғалып кеткен, оған Шеридан штабының бір офицері бұйырған, ол да Кроуфордты іздеп жүрген. Мунфордтың атқыштар тобы Келлогтың Сиднор үйі маңындағы позицияларынан алға жылжуын тоқтатты. Уоррен Кроуфордты тауып, оны Келлогқа қосылу үшін оңға бұруға бұйырды. Келлог жылжығаннан кейін, Кроуфорд бригада генерал Генри Бакстер мен полковник (бригадир генерал) Ричард Колтер бригадаларымен бірге «Шіліктерге» қарай бетке алды, жолдарында Мунфордтың бірнеше қарауылдарына кездесті. Гриффин Кроуфорд дивизиясынан озып, Конфедерация шебінің бас тартқан бөлігінің оң жағына одан да әрі жылжыды. Гриффин Сиднор даласына да барды және Уайт-Ок жолы бойында Конфедерация әскерінің қозғалысын көрді. Үш Конфедерация бригада генералдары Форд жолын қорғау үшін Сиднор даласының батыс жағындағы орманда Уайт-Ок жолына тік бұрышпен жеңіл нығайтулармен жаңа қорғаныс шебін құрды. Чемберленнің тағы бір полкі мен батальоны Конфедерация шебіне қысым көрсетуді жалғастырды. Чемберлен көмекке екі полк жіберді.
When Griffin's and Crawford's divisions diverged from Ayres, Ayres sent a message to Griffin to come up on his right. Sheridan also sent orders to Griffin and Crawford to come in on the right. Warren sent staff officers in pursuit of them. about north of the end of the Confederate refused line, by the volleys that caused Gwyn's brigade to recoil. Warren first found Colonel John A. Kellogg's brigade and told him to form his brigade at right angles to its previous direction and wait until another brigade could close up on his right. Warren and his staff officers could not find Crawford to tell him to move his other brigades. When Warren came back from the woods, Kellogg was gone, having been ordered forward by one of Sheridan's staff officers who was also searching for Crawford. A patrol of Munford's cavalry stopped Kellogg's advance from positions inside the Sydnor house. found Crawford and had him swing to the right to join Kellogg. Since Kellogg had moved, Crawford proceeded toward the Chimneys, with the brigades of Brigadier General Henry Baxter and Colonel (Brevet Brigadier General) Richard Coulter, encountering a few of Munford's pickets as they progressed. Griffin had pushed ahead of Crawford's division and had gone even further to the right of the end of the refused segment of the Confederate line. Griffin also rode to Sydnor's field and saw the Confederate movement along White Oak Road. The three Confederate brigadier generals quickly threw up a new defensive line with light field works at a right angle to White Oak Road in the woods at the west end of Sydnor's field in order to protect Ford's Road. Another of Chamberlain's regiments and a battalion continued to pressure the Confederate line. Chamberlain rushed two regiments to help.
Шеридан Айрз, Гриффин, Чемберленді алға шақырады.
Конфедерацияның екінші резервтік шебі құлағанда Айрес пен Шеридан алға жылжыды. Шеридан Чемберленге айналадағы барлық жаяу әскерді қолға алып, Бес бұлаққа шабуыл жасауға бұйрық берді. Бірақ Шеридан Гриффин мен Бартлеттің ізімен Уайт-Ок жолымен батысқа аттанды. Айрес дивизиясы резервтік шепті басып алғаннан кейін, Уоррен тағы да Кроуфордты іздеуге шықты. Ол Кроуфорд дивизиясын Бойсо фермасының шығыс жағында, батысқа қарап тұрған күйде тапты. Айынышты жағдай, сол кезде Шеридан Уорренды іздеді, бірақ оның қайда екенін ешкім білмеді. Содан кейін Шеридан Гриффинге корпустың басшылығын жүктеуді бұйырды.
As the second Confederate return line collapsed, Ayres and Sheridan came forward. Sheridan ordered Chamberlain to take command of all the infantry in the vicinity and to push for Five Forks. Instead, Sheridan rode west on White Oak Road, following Griffin and Bartlett who had just come up. After Ayres's division had captured the return, Warren again went to search for Crawford. He found Crawford's division in good order on the east side of the Boisseau farm, facing west. Unfortunately for Warren, Sheridan asked for Warren at about this time and no one could say where he was. Sheridan then ordered Griffin to take command of the corps.
Пикет шабуыл туралы біледі; шайқасқа қайта оралады
Россердің лагерінде шамай шағылысып дайындалған түскі ас кезінде, Мунфордтың екі қарауылшысы одақтық әскерлердің барлық жолдармен шабуылдап келе жатқанын хабарлады. Содан кейін олар жолға қарай келіп жатқан одақтық армияның шайқас шебін көрді. Пикетт, Мунфордтың атты әскерінің бір бөлігі Келлог бригадасының қысымымен кері шегіне бастағанда, өзенді кешіп өтті. Капитан Джеймс Брекинридж бастаған конфедерациялық атты әскерлердің шағын тобы, Брекинридж қаза тапқан, алға жылжып келе жатқан одақтық сарбаздарға шабуыл жасады, бұл Пикеттке жылқының басы мен мойнын қалқан ретінде пайдаланып, өтуге қажетті уақытты берді.
During the shad bake lunch at Rosser's camp, two of Munford's pickets rode up to report that Union forces were advancing on all roads. Then they saw a Union Army battle line coming toward the road. Pickett crossed the ford just as some of Munford's cavalrymen were falling back with Kellogg's brigade pressing them closely. A small group of the Confederate cavalrymen, led by Captain James Breckinridge, who was killed, charged the advancing Union soldiers, giving Pickett enough time to pass using the horse's head and neck as a shield.
Үшінші Конфедерацияның сол жақ флангі құрылды, құлдырады
Пикетт Майо бригадасын Бес Форкстің батысындағы шептен, сонымен қатар Грэмнің екі зеңбірегін шепті нығайту үшін шығарды және Форд жолының шығысында үшінші қорғаныс шебін құру мақсатында Рэнсом мен Уоллес бригадаларынан қалып қойғандарды шепке қосты. Коултердің Одақ бригадасы Майо бригадасы мен Грэм батареясынан қатты отқа түсті, бірақ Кроуфордтың тағы екі бригадасы мен Бартлетттің екі полкінің қолдауымен шабуылды жалғастырды. Коултердің әскері орманға шапқанда және олардың шебінен өткесін Майо бригадасы ыдырады, алайда Майо бригаданың бір бөлігін Гиллиам даласында қайта құруға үлкерді. Коултер бригадасы Майо бригадасынан көптеген тұтқындарды алды және Грэмнің екі зеңбірегін жаулап алды.
Pickett pulled Mayo's brigade from the line west of Five Forks along with Graham's two guns to shore up the line and added stragglers from Ransom's and Wallace's brigades to the line in order to man a third line of resistance east of Ford's Road. Coulter's Union brigade faced fierce fire from Mayo's brigade and Graham's battery but continued to advance with the support of Crawford's two other brigades and two of Bartlett's regiments. Mayo's brigade broke when Coulter's men rushed into the woods and over their line, although Mayo was able to reform part of the brigade in Gilliam's field. Coulter's brigade took a large number of prisoners from Mayo's brigade and captured Graham's two guns.
Корсика, Руни Ли Конфедерацияның шегінуін қорғайды
Пикетт Мейоны алаңнан жібергенде, Корс бригадасын фронттан шақырып, Гиллиам алаңының батыс жағында Уайт-Ок-роудқа тік бұрышпен орналасуға бұйырды. Маккензиге қарсылық көрсеткен топтарды тарату үшін екі рет тоқтауға тура келді. Пикетт олардың соғысуды жалғастырса тұтқындалатынын түсінген соң, Мунфордқа Хатчер өзенінен солтүстікке қарай Фитцху Лиге қосылуға бұйырды. Олар батысқа қарай W. Dabney’s Road арқылы қайта өтіп, түнде Фитцху Лиге хабарласты. Пеннингтон Кастердің штаб-пұстында болды, онда Кастер оған "жетектелген аттарды" шақыруды бұйырды, осылайша ол Кастердің қанаттық шабуылына көмектесе алады, бұл Мерриттің Девиннің әскерімен бірге шабуыл жасау туралы бұйрығына қайшы болды. Кастермен сөйлескеннен кейін бірнеше минут өткен соң Пеннингтон оқ атысының дыбысын естіді, содан кейін штаб офицері пайда болды және оған Мерриттің Пеннингтон бригадасын шабуылға жібергенін айтты. Айрстың дивизиясы оңтүстік армиясының шебін бұзғаннан кейін, Стюарт пен Уоллес көптеген әскерлерін кері тартып, Уайт-Ок-роудқа тік бұрышпен жаңа қорғаныс шебін ұстауға мәжбүр болды. Дегенмен, Пеннингтонның әскері бекіністе тоқтатылды және Шеридан оларды уақытша тоқтатты, өйткені Айрстың әскері оларға оқ атуы мүмкін деп қорқады. Оқ атысы басталғанда Пеграм оянып, бес бұрышты қиылысқа асықты. Пеграм аттан түспей, бұйрық беру үшін зеңбіректердің арасымен өтті және "Кендеріңізді төмен түсіріңіз, жігіттер!" деп айқайлағаннан кейін қаза тапты. Пеграм келесі күні таңертең қайтыс болды. Содан кейін одақтың шайқас шебі қиылыстың батысына жылжыды.
When Pickett sent Mayo off the field, he called for Corse's brigade to come from the front and deploy on the west side of Gilliam's field at a right angle to White Oak Road. Mackenzie had to pause twice to break up pockets of resistance. Realizing that they only could get trapped by continuing to fight, Pickett ordered Munford to rejoin Fitzhugh Lee north of Hatcher's Run. They did so after recrossing the run to the west at W. Dabney's Road and reported to Fitzhugh Lee after dark. Pennington was at Custer's command post where Custer told him to call for his "led horses" so he could support Custer's flank attack, contrary to Merritt's orders that he should attack dismounted along with Devin's men. Within minutes of speaking with Custer, Pennington heard the sound of firing, followed by the appearance of a staff officer who told him that Merritt had sent Pennington's brigade into the attack. After Ayres's division broke the Confederate line, Steuart and Wallace had to withdraw a large number of their troops to man the new defensive line at right angles to White Oak Road. Nonetheless, Pennington's men were being held back at the breastworks and Sheridan halted them temporarily because he was concerned that Ayres's men would fire into them. When the firing started, Pegram woke up and rushed to the Five Forks intersection. Pegram rode out between the guns to give orders without dismounting and, after shouting "Fire your canister low, men!," was mortally wounded. Pegram died the following morning. Then the Union battle line moved to the west of the junction.
Майлз Уайт-Ок жолын бұғаттады
1 сәуірде сағат 17:30-да Грант, ІІ корпусының бригадир генералы Нельсон Майлс дивизиясын Клейборн жолындағы Уайт-Ок-роудты қорғауға және Пикетке Уайт-Ок-роуд арқылы күштердің келуін тоқтатуға жіберді.
At 5:30 p. m. on April 1, Grant sent Brigadier General Nelson Miles's division of the II Corps to hold White Oak Road at Claiborne Road and prevent reinforcements moving to Pickett over White Oak Road.
Кастер ұсталды; Фитцхуг Лиді қуып шығады
Одақтың шабуылы басталар алдында Кастер Кейпхарт пен Уэллстің бригадаларын Конфедерацияның оң жағына қарсы орналастырды және Меритттің бұйрығымен оларды қайтадан жабдықтады. 15-ші Нью-Йорк атқышы әскері фронтқа шабуыл жасағанда Кастер өз атты бригадаларын Конфедерацияның қанатына айналдырып, қанаттан шабуылды бастады. Баррингер бригадасының Руни Ли әскерлері, Макгрегор батареясы, көптеген жаяу әскер, вагондар мен санитарлық машиналар және Билдің атты бригадасы Хачер ағысының солтүстігіне шегінді.
Before the Union attack began, Custer positioned Capehart's and Wells' brigades opposite the Confederate right and remounted them as ordered by Merritt. Custer began his flank attack when the 15th New York Cavalry began their attack on the front and swung his mounted brigades around the Confederate flank. Covered by Rooney Lee's troopers from Barringer's brigade, McGregor's battery, many infantry, wagons and ambulances and Beale's cavalry brigade withdrew north of Hatcher's Run.
Уоррен соңғы шабуылға бастайды
Уоррен Кроуфордтың дивизиясын Гиллиам даласының шығыс жағындағы орманның шетінде тоқтап тұрғанын көрді, сол уақытта Кастер дивизиясын Руни Лидің әскері оңтүстік және батысқа қарай ұстап тұрды. Содан кейін әскерлер көтеріліп, офицерлері мен ту ұстаушыларының артынан Корс бригадасына шабуыл жасады, көптеген тұтқындарды ұстап, қалған конфедераттарды шашыратты. Корс бригадасы таратылғаннан кейін Кроуфордтың әскері Уайт-Ок жолымен батысқа қарай шамамен 1 километрге (км) жылжыды. Аз ғана қарсылық ошақтарын тазартқаннан кейін, Уоррен қуып жете беруді тоқтатты, себебі конфедерат әскері көрінбеді және қараңғы түсіп жатты. Уоррен бұрынғысынан әскери көмекшісі, подполковник Фредерик Локты Шериданға, жаудың тылына жеткенін, 1500-ден астам тұтқынға алғанын және дивизияны мүмкіндігінше жылдам жылдырып жатқанын жеткізу үшін жіберген еді. Пикет Корске Гиллиам даласының батыс жағына өтуді бұйырғанда, Руни Лиге Оңтүстік темір жолына шегінуге дайындалуды бұйырды. А. Уилсон Грин кейіннен осыған ұқсас сандарды келтіреді. Джон С. Салмон Одақтың жоғалғандары 830, ал Конфедерацияның жоғалғандары 605, сонымен қатар 2000-2400 тұтқынға алынған, барлығы шамамен 3000 адамды құрады деп көрсетеді. Бұл көрсеткіштер Ұлттық саябақтар қызметінің мәліметтерімен дерлік бірдей.
Warren found Crawford's division hesitating at the edge of the woods on the east side of Gilliam's field at the same time Custer's division was being held back by Rooney Lee's men to the south and west. The men then rose and followed their officers and color bearers to attack Corse's brigade, capturing many prisoners and dispersing the other Confederates. After Corse's brigade had been scattered, Crawford's men moved west on White Oak Road about 0.5 mile (1 km). After mopping up a few pockets of resistance, Warren halted the pursuit since no more Confederates could be seen and night was falling. Warren had earlier sent his aide, Lieutenant Colonel Frederick Locke, to tell Sheridan he had gained the enemy's rear, taken over 1,500 prisoners and was pushing in a division as fast as he could. When Pickett ordered Corse to the west side of Gilliam's field, he ordered Rooney Lee to prepare to withdraw to the South Side Railroad. A. Wilson Greene later gives the same figures. John S. Salmon gives Union casualties as 830 and Confederate casualties as 605 plus 2,000 to 2,400 taken prisoner for a total of about 3,000 lost. This is nearly identical to the National Park Service figures.
Конфедерациядан аман қалғандар темір жолға қарай жылжып келеді
Конфедерацияның жаяу әскер бригадаларының аман қалғандары орман мен далалар арқылы солтүстікке қарай Хэтчер өзеніндегі бродына жетіп, содан кейін У. Дабни жолымен Оңтүстік жақ темір жолына жақын жерге жылжыды. Шердан өзінің шайқастан кейінгі баяндамасында Уорреннің Грейвли Рун шіркеуіндегі жиын орындағы шабуылға әскерін дайындаудағы жеткіліксіз күш-жігерін айтты. Шердан сондай-ақ Гриффинді V корпустың басшысы, Бартлеттті Гриффин дивизиясының басшысы, ал Пирсонды Бартлетт бригадасының басшысы етіп тағайындайтын және оларды Ақ Емен жолымен конфедераттарды қууға бағыттайтын бұйрық дайындады. Осы кезде жеңіс толық болды және Шердан мен Гриффин Бес Форкқа жетті. Уоррен ісі бойынша 1883 жылғы соттың Шерданның Уорренды қызметтен босатуы негіссіз деп тапқан үкімін ескере отырып, көптеген тарихшылар Шерданның әрекеті әділетсіз болғанын айтты.
The survivors of the Confederate infantry brigades moved north through the woods and fields to ford Hatcher's Run and moved over the W. Dabney road to a position near the South Side Railroad. In his after action report, Sheridan cited what he perceived to be Warren's lack of effort in getting his troops ready for the attack at the staging area at Gravelly Run Church. Sheridan also drafted an order putting Griffin in charge of the V Corps, Bartlett in charge of Griffin's division and Pearson in charge of Bartlett's brigade and directing them to pursue the Confederates down White Oak Road. By this time the victory was complete and Sheridan and Griffin had reached Five Forks. Considering the 1883 verdict of the Warren Court of Inquiry that Sheridan's removal of Warren was unjustified, many historians also have stated that Sheridan's action was unjust.
Портер Грантқа жеңісті хабарлайды; Грант жалпы шабуылға бұйрық береді
Грант штабының офицері және шайқастың куәсі полковник Хорас Портер кешкі сағат 19:30 шамасында Грант штабына қайтып келді. Ол жеңіс туралы қуанышты хабарды жеткізіп, Грантқа 5000-нан астам тұтқынның алынғанын айтты. Грант штабтағы офицерлерге ол жалпы шабуылға бұйрық бергенін мәлімдеді. Мид Гранттан нақтылау сұрады, себебі Грант барлық бағытта таңғы сағат 4-те шабуыл жасауға бұйрық берген еді. Егер оңтүстік штаты өз шебін ұстап тұрса, Грант Хамфриске Майлз дивизиясын Шерданды күшейту үшін Уайт-Ок-Жолы арқылы жіберуді бұйырды. Линкольн байрақтарды алып, былай деді: "Міне, мен көріп, сезініп, түсіне алатын нақты зат. Бұл жеңіс білдіреді. Бұл – жеңіс!"
Colonel Horace Porter, Grant's staff officer and observer of the battle, started back for Grant's headquarters at about 7:30 pm. He excitedly reported the victory and told Grant over 5,000 prisoners were taken. Grant told the officers at his headquarters that he had ordered a general assault along the lines. Meade asked Grant for clarification because Grant had ordered a 4:00 a. m. attack all along the line. If the Confederates held their line, Grant said that Humphreys should send Miles's division down White Oak Road to reinforce Sheridan. Lincoln took the flags and said: "Here is something material – something I can see, feel and understand. This means victory. This is victory."
Ли жеңілгенін біліп, батысқа темір жолға әскерін жібереді.
1 сәуір түнгі шайқастан кейін Фитцхуг Ли Роберт Лиге Бес Форкстағы жеңіліс пен шашырап кету туралы хабарлады. Бұл хабар Чирч Кроссингтен берілді, ол Форд Чирч жолының Оңтүстік жақтағы темір жолмен қиылысының жанында орналасқан, және Руни Ли мен Томас Россердің қалған күштері оған қосылған еді. Ли сондай-ақ, жақын арада шабуыл болатынын сезіп, Ричмондтан Петербургке күштерді шақырып, шабуылдардан қорғануға көмектесуге бұйырды. Шериданның атты әскері Бес Форкс маңындағы Гиллиам фермасында тіктеп, ал Маккензидің әскері Хэтчер өзенінің Форд жолымен қиылысының жанында орналасты.
After the battle on the night of April 1, Fitzhugh Lee informed Robert E. Lee of the defeat and rout at Five Forks from Church's Crossing near the Ford Church's Road junction with the South Side Railroad where the remaining forces of Rooney Lee and Thomas Rosser joined him. Lee also ordered troops from Richmond to come to Petersburg to help defend against attacks which he thought to be imminent. Sheridan's cavalry camped at the Gilliam Farm near Five Forks while Mackenzie's men settled in near the Ford's Road crossing of Hatcher's Run.