Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
NBC телеарнасы хабарлама бойынша, оған жүздеген адамдар наразылық білдіріп қоңырау шалған. ЛаРуштің аты 1976 жылғы 2 қарашада 23 штат пен Колумбия округіндегі бюллетеньде тіркелген. Ол 40 043 дауыс (0,05%) алды. АҚШ Еңбек партиясының кандидаттары кейде басқа шағын, идеологиялық партияларға қарағанда едәуір көп дауыс жинады. Сайлаудан кейін USLP үш штаттың соттарына Картердің жеңісіне шағымданып талап ашты. Республикалық партия Огайо және Нью-Йорк штаттарындағы сот процесіне қосылды. Аймақтық үйлестіруші Пол Гринберг Милуокиде дауыстарды қайта санауды сұрады, "сайлау шынымен ұрланған, ал нақты жеңімпаз, мүмкін, Джерри Форд болды" деді. ЛаРуштің 1976 жылғы президенттік науқаны және қозғалыстың FEC-мен заңдық даулары туралы толық ақпарат алу үшін Линдон ЛаРуштің АҚШ президенттік науқанына қараңыз.
NBC reported receiving hundreds of calls protesting the broadcast. LaRouche's name was on the ballot in 23 states plus the District of Columbia on November 2, 1976. He received 40,043 votes (0.05%). U. S. Labor Party candidates sometimes received unusually high vote totals in comparison with those garnered by other small ideologically based parties. Following the election, the USLP brought lawsuits in three states challenging Carter's victory. The Republican Party joined the suits in Ohio and New York. Regional coordinator Paul Greenberg sought a recount in Milwaukee, saying "the election has actually been stolen — the actual winner was probably Jerry Ford." For more information on LaRouche's 1976 presidential campaign and the movement's legal disputes with the FEC, see Lyndon LaRouche U. S. Presidential campaigns.
1977-1982 жылдар
1977 жылдың тамызында USLP Федералдық сайлау комиссиясының (FEC) топты қасақана мазалауда екенін мәлімдеді, себебі ескі қарыздардың жабылуы сайлау науқанына жасалған үлестермен теңестірілді. Сол айда USLP ЛаРушты қорғау үшін бұрынғы OSS және ЦРУ оперативтігін жүзеге асырған, жалдамалы әскер, қару-жарақ инженері және қару сатушы полковник Митч Вербеллді жалдады. Олар ЛаРуштің Германияның Висбаден қаласында тұрып жатқанын, оған «Бадер-Майнхоф тобының» қатысуымен, Картер әкімшілігі тапсырмасымен өлтіру қаупі төніп отырғанын айтты. Вербелл өз кезегінде қауіпсіздікті ұйымдастыру үшін өзінің Powder Springs, Джорджия қаласының полиция бастығын шақырды. 1978 жылы ЛаРуш 1980 жылғы президенттік сайлауға қатысу үшін USLP-нің белсенді науқанын бастады, ол Heartland аймағындағы фермерлерге, шағын бизнесмендерге және Teamsters кәсіби одағының мүшелеріне бағытталды. 1978 жылдың мамыр айында USLP басқару комитетінің мүшесі Эллиотт Айзенберг Чикаго маңындағы қалашада үгіт жүргізіп, «біз Шаумбургті таңдауымыздың себебі – бұл салыстырмалы түрде консервативті аймақ. Адамдардың ядролық энергияны қолдауға бейімділігі жоғары» деді. USLP вице-президенттікке үміткер Хушро Ганди 1979 жылдың маусымында үгіт жүргізіп, Teamsters (кәсіби одақтың бір тобы ЛаРушпен байланыста болған) қолдауына сүйене отырып, жеңіске жететінін болжады. Ядролық энергияны қолдайтын платформада сайлауға түскен Ганди, жақында болған Три Майл Айленд апаттының жалған энергия дағдарысын жасау үшін Энергетика министрі Джеймс Р. Шлезингердің бұйрығымен жасалғанын айтты. 1979 жылдың жазының соңында NCLC және ЛаРуш Демократиялық партияға қосылуға келісті, соның арқасында ЛаРуш осы партияның президенттік үміткері бола алатын болды, ал АҚШ Еңбек партиясы таратылды. 1982 жылы USLP-ге U.S. News & World Report журналының бір қызметкерінің журналист болып қойғаны үшін 1,5 миллион долларлық өтемақы төлеу туралы талап қойылды. Журнал партияның басылымдарына тыйым салу туралы сот шешімін жеңіп алды. Линдон ЛаРуш бұл мәселе туралы сұралғанда: «Мен бұл туралы ештеңе білмеймін және зертпедім, бірақ либералды баспасөздің жасырын тәжірибелерін қолданатынын, олардың жағымсыз және сипаттауға келмейтін екенін білемін» деді.
In August 1977, the USLP said that the Federal Election Commission (FEC) was intentionally harassing the group as a result of a determination that forgiven debts were the equivalent of campaign contributions. The same month the USLP hired a former OSS and CIA operative, mercenary, firearms engineer and arms dealer, Colonel Mitch WerBell, to protect LaRouche. They said that LaRouche, then living in Wiesbaden, Germany, was being targeted for assassination by the "Baader Meinhof Gang", allegedly on behalf of the Carter administration. Werbell in turn recruited the chief of police from his town, Powder Springs, Georgia, to set up the security. In 1978, LaRouche began a vigorous USLP campaign for the presidency in 1980, targeting farmers, small businessmen and Teamsters Union members in the Heartland states. In May 1978, USLP Steering Committee member Elliott Eisenberg campaigned in a Chicago suburb, saying that "the reason we picked Schaumburg is because it's a relatively conservative area There's more of a tendency for people to support nuclear power." The USLP vice presidential candidate, Khushro Ghandhi, campaigned in June 1979 and predicted victory based on support from the Teamsters (a faction of the union had ties to LaRouche). Running on a pro nuclear power platform, Ghandhi said that the recent Three Mile Island accident was ordered by Energy Secretary James R. Schlesinger in order to create a false energy crisis. By late summer of 1979 the NCLC and LaRouche had decided to join the Democratic Party so that LaRouche could run for that party's presidential nomination, and the U. S. Labor Party was disbanded. In 1982 the USLP was sued for $1.5 million in damages by U. S. News & World Report when one of its employees allegedly impersonated a reporter. The magazine won an injunction against the party publications. Lyndon LaRouche, when asked about the matter, said, "I don't know anything about it and I never looked into it, but I do know that the liberal press uses undercover press practices that are abhorrent and beneath description."
Өте оңшыл адамдармен байланыс
АҚШ Еңбек партиясы Америка саясатының оңшыл қанатындағы бірнеше танымал тұлғалармен байланыс орнатқан. 1970 жылдардың соңына қарай, партия мүшелері Ку-клукс-клан мен американдық нацистік партияға қатысы бар, сондай-ақ, оң және солшыл экстремистік топтарға тыңшылық еткен және оларға енген үкіметтік хабаршы Рой Франкхаузермен күнделікті ақпарат алмасып тұрды. ЛаРуш ұйымы Франкхаузердің оң және солшыл топтарға енуге тапсырылған федералдық агент екенін, және осы топтарды ФБР және басқа да агенттіктер бақылап отырғанына дәлелдер бар деп санайтын. ЛаРуш пен оның жақтастары Франкхаузерді құнды барлаушы деп есептеді және оның нәсілшіл және антисемит топтарымен байланысын барлау жұмысының жасырындығы деп қарады. Франкхаузер осы күтулерді пайдаланып, өзін ЛаРушке «Мистер Эд» деп таныстырған, шын мәнінде жоқ ЦРУ байланысшысы арқылы хабар алмасудың арнасы ретінде көрсетті. 1975 жылы Франкхаузер мектеп автобусына бомба шабуыл жасап, бір адамның қаза болуына себеп болған жарты тонна динамит сатуға сөз байласып, Нью-Йорктегі Бесінші авенюде гестапо формасында жүріп ұсталды. ЛаРуш динамит ісі бойынша оның қорғаныс науқанын ұйымдастырды. Франкхаузер үкімет үшін жұмыс істегенін мәлімдеп, ондаған жылдық түрме жазасынан гөрі бес жылға шартты жаза алды. 1977 жылы Франкхаузер ЛаРушке өзінің ЦРУ байланысы «Мистер Эд» арқылы оған қастандық жасау жоспарланып жатқанын ескертті және оны стратегиялық қызметтер кеңсесінің (OSS) және Орталық барлау агенттігінің (ЦРУ) танымал операторы, жалдамалы сарбаз, терроризмге қарсы мектептің жетекшісі, есірткі сатумен айыпталған, қару-жарақ инженері және қару сатушы Митчелл Вербелл III-мен таныстырды. Вербелл ЛаРуш қозғалысының мүшелері үшін терроризмге қарсы оқу курстарын ұйымдастырды. Джон Джордж пен Лэрд Уилкокс Вербеллдің «ЛаРушты бақылауда ұстаудың жолы – оның үлкен өзімшілдігін қанағаттандырып, параноясын қоздыру» екенін білгенін айтты. Франкхаузер Нью-Йорктегі БАҚ өкілімен байланыс орнатып, ЛаРушке жаңалықтар туралы олар жарияланбас бұрын хабарлауға мүмкіндік берді. 1982 жылы Франкхаузердің ККК-дан танысы Форрест Ли Фик кеңесші ретінде қосылды. Джордж пен Уилкокс Франкхаузердің алдауын «саяси экстремизм тарихындағы ең ірі алаялықтардың бірі» деп атады, бұл ЛаРуштың «қастандық теорияларына құмарлығы» және барлау ақпаратын жинауының нәтижесінде мүмкін болды. USLP сонымен қатар Уиллис Карто басқарған Liberty Lobby ұйымымен қысқа мерзімді байланыс орнатты. Карто ЛаРушпен салық қызметіне қарсы бірлескен стратегия туралы пікір алмасты, бірақ бұл байланыс өзара күдікпен толған. Карто АҚШ Еңбек партиясындағы еврейлердің саны және олардың социалистік принциптерге, оның ішінде орталық банк жүйесін қолдауына наразы болды, ал Еңбек партиясының мүшелері Liberty Lobby өкілдерін «ауылдықтар» және «ақымақтар» деп санады.
The U. S. Labor Party had contacts with several notable figures on the extreme right wing of American politics. By the late 1970s, members were exchanging almost daily information with Roy Frankhouser, a government informant and infiltrator of both far right and far left groups who was involved with the Ku Klux Klan and the American Nazi Party. The LaRouche organization believed Frankhouser to be a federal agent who had been assigned to infiltrate right wing and left wing groups, and that he had evidence that these groups were actually being manipulated or controlled by the FBI and other agencies. LaRouche and his associates considered Frankhouser to be a valuable intelligence contact, and took his links to racist and anti Semitic groups to be a cover for his intelligence work. Frankhouser played into these expectations, misrepresenting himself as a conduit for communications to LaRouche from "Mr. Ed", an alleged CIA contact, who did not exist. Frankhouser was convicted in 1975 of conspiring to sell half a ton of dynamite in connection with a school bus bombing that left one man dead, and had marched on Fifth Avenue in New York wearing a Gestapo uniform. LaRouche had organized his defense campaign regarding the dynamite charges. Frankhouser asserted he was working for the government and was sentenced to five years of probation instead of the decades in prison he could have received. Frankhouser warned LaRouche in 1977 that, according to his claimed CIA contact "Mr. Ed", he was being considered for assassination, and introduced him to Mitchell WerBell III, a noted Office of Strategic Services (OSS) and Central Intelligence Agency (CIA) operative, mercenary, operator of a counterterrorism school, accused drug trafficker, firearms engineer, and arms dealer who said he had an ongoing connection to the CIA. It was WerBell who arranged for LaRouche movement members to undergo anti terrorist training. John George and Laird Wilcox say WerBell learned that the way to keep "LaRouche on the hook was to feed his monstrous ego while jerking his paranoia chain". Frankhouser cultivated a contact with a media source in New York, enabling him to tip off LaRouche about upcoming stories before they became public. Forrest Lee Fick, an associate of Frankhouser from the KKK, was added as a consultant in 1982. George and Wilcox called Frankhouser's deception "one of the biggest hoaxes in the annals of political extremism", made possible by what they called LaRouche's "obsession with conspiracy theories" and intelligence gathering. The USLP also had brief contact with the Liberty Lobby led by Willis Carto. Carto had some exploratory talks with LaRouche about a joint strategy against the IRS, but the contact was marked by much mutual suspicion. Carto was troubled by the number of Jews in the U. S. Labor Party, and by their adherence to basic socialist positions, including their support for central banking, while Labor Party members considered people in the Liberty Lobby "red necks" and "idiots".