Кіріспе

Британдық геолог (1917 – 2003)

Уолтер Браян Харланд (22 наурыз 1917 – 1 қараша 2003) 1948 жылдан 2003 жылға дейін Англиядағы Кембридж университетінің Жер ғылымдары бөлімінің геология кафедрасында британдық геолог болды. Ол Шпицбергенде геологиялық барлау және зерттеу саласындағы жетекші тұлға болды, 40-тан астам Кембридж Шпицберген экспедицияларын (CSE) ұйымдастырды және 1975 жылы осы жұмысты жалғастыру үшін ғылыми-зерттеу институты ретінде Кембридж Арктикалық шельф бағдарламасын (CASP) құрды. 1969 жылдан 1972 жылға дейін ЮНЕСКО басқаруға келгенге дейін ол Халықаралық геологиялық корреляция бағдарламасының бірінші хатшысы болды және стратиграфиядағы критерийлер мен стандарттарды белгілеуде және 1964, 1971, 1982 және 1989 жылдардағы геологиялық уақыт шкаласының 4 басылымын жасауда маңызды рөл атқарды. Ол сонымен қатар 30 жыл бойы халықаралық "Геологиялық журналды" редакциялады. 1968 жылы Арктиканы зерттеудегі еңбегі үшін Корольдік географиялық қоғамның алтын медалімен құрметтелді.

Ерте өмір және білім

Уолтер Браян Харланд 1917 жылғы 22 наурызда Солтүстік Йоркширдегі Скарборо қаласында дүниеге келді. Ол аукционшы және жылжымайтын мүлік агенті Уолтер Эрнест Харландтың (1880-1947) және оның әйелі Элис Марианның (қыз есімі Уитфилд, 1883-1954) ұлы. Ол Йоркширдің көптеген геологиялық ерекшеліктерін зерттей келе өсті және бастауыш мектепте картографияны үйренді. 11 жасында Даунс мектебінде, Колволлда, кейіннен Даунс Малвернде ол далалық зерттеу жүргізіп, Малверн тауларының геологиялық картасын жасады. 13 жасында Йорк қаласындағы Бутэм мектебінде Солтүстік Йоркшир жағалауының юралық тау жыныстарынан 11 футтық Стенозавр Бревиор крокодилінің дерлік толық қаңқасын тапты, ол Лондонның Табиғат тарихы мұражайына жеткізілді. 1935 жылы ол Кембридждегі Гонвилл және Каиус колледжіне қабылданды, ал 1938 жылы табиғат ғылымдары (геология) саласы бойынша екі мәрте үздік дипломмен бітірді.

Жеке өмір

Брайан студенттік кезінде квакер болып, дін, философия және ғылым арасындағы байланысқа өмір бойы қызығушылық танытты. 1942 жылы Элизабет Льюиске үйленді және олардың бір ұлы мен үш қызы болды. Брайан Харланд 2003 жылғы 1 қарашада Кембридж қаласында қайтыс болды.

Академиялық мансап

Бітіргеннен кейін ол Кембриджде докторлық диссертациясын бастады, жарылыс сейсмологиясын қолдана отырып, Шығыс Англияның терең құрылымын зерттеді; бұл Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда тоқталды. 1946 жылы ол Геология кафедрасына, кейін Кембридж университетінің Жер ғылымдары кафедрасына, Англияға демонстратор ретінде 1948 жылға дейін қайта оралды. 1948-66 жылдары лектор, 1966-84 жылдары тектоникалық геологиядан оқырман, ал 1984-2003 жылдары тектоникалық геологиядан зейнеткер оқырман болды. 1950-1984 жылдары Кембридждегі Гонвилл және Каиус колледжінің мүшесі, 1984-2003 жылдары өмір бойына мүшесі болды.

Ар-ождан алдындағы қарсылық/Батыс Қытай

Харланд Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде саналы түрде әскери қызметтен бас тартқан. Скарборо маңындағы шаруашылықта жұмыс істегеннен кейін, 1942-1946 жылдары Чэндудағы Батыс Қытай Одағы Университетіндегі Достар қызметі кеңесінде, кейін Чэнду технология университетінде геология кафедрасын басқарды. Осы кезеңде ол Солтүстік-Батыс Қытайдың Шандан қаласындағы Бейли мектебінде екі жазды өткізіп, ондағы өнеркәсіптік кооперативке табиғи ресурстар жөнінде консультация берді. Қытаймен қарым-қатынас жақсарғаннан кейін, Мәдени революциядан соң, ол Чэнду технология университетімен байланысын қайта жаңартып, арнайы шақырылған профессор болды.

Джозеф Нидхаммен достық

Ол Джозеф Нидхеммен өмір бойы достық қарым-қатынас жасады, бұл достық Кембридждің Гонвилл және Каиус колледжінде студент болып оқыған кезінен басталып, геохимикті (колледжде 11 жылдан бері қызмет ететін) колледждің Табиғи ғылымдар клубына дәріс оқуға шақырған сәттен тамыр тартты. Олар 1942-1946 жылдары Қытайда, Сечуань провинциясында (қазір Сычуань деп аталады) қайта кездесті. Соғыстан кейін екеуі де Кембриджге оралды, онда Нидхэм қытай ғылымының тарихы бойынша көрнекті ғалым атанды. Харланд Нидхем зерттеу институтының негіздеуші мүшесі болды және Нидхемнің естелік шарасында оның қадір-қасиетын айтқан сөз сөйледі.

Далалық жұмыс

Харланд геологиялық ғылымдардағы университет білімінің маңызды бөлігі деп санайтын далалық білім беруді ең бастысы деп есептеді. Ол әсіресе бірінші курс студенттерін Арран аралының алуан түрлі геологиясымен таныстырумен айналысты. Ол Кембридж оқу бағдарламасына далалық жұмысты тұрақты түрде енгізуді бастады: және 1952 жылдан бастап 30 жылдан астам бойы 2000-ға жуық студентті Арранға далалық сапарларға жетекшілік етті. Мұнда жас ғалымдар тау жыныстарын тікелей ортасында қарап, қарапайым байқаулар жасауға және содан кейін алдын ала болжамдарға қарамастан, көргендері туралы пікір алмасуға үйретілді. Бұрын далалық сапарларды Седжвик клубы, студенттік қоғам ұйымдастырған. Кембридж-Шпицберген экспедицияларында Кембридж университетінің Жер ғылымдары факультетінің 300-ден астам мүшесі далалық дағдыларын жетілдірді: эмпирикалық байқаулар жасау және үлгілер мен деректер жинау арқылы тәжірибе алды.

Арктикалық геология және Кембридж Шпицберген экспедициялары

Харланд Арктиканың геологиялық барлау және зерттеу жұмыстарына үздіксіз қатысты. Ол 1938 жылы алты адамнан тұратын географиялық экспедиция құрамында алғаш рет Шпицбергенге барды. Шпицберген – Свалбард деп аталатын Норвегияның солтүстік Арктика архипелагының ең ірі және таулы аралы. Ол Свалбардтың зерттеу және білім беру салаларындағы геологиялық әлеуетін байқады, оның тамаша тау жыныстарының ашылуы кейінгі кембрийден палеогенге дейінгі стратиграфиялық тізбектің толыққанды көрінісін ұсынды. 1948 жылдан бастап ол Кембридж университетінің геология кафедрасынан, кейіннен Жер ғылымдары кафедрасынан Кембридж Шпицберген экспедицияларын (CSE) ұйымдастырып, басқарды. Бұл Кембридж Свалбард зерттеу тобына, ал кейіннен Кембридж Арктикалық шельф бағдарламасына (CASP) айналды. Қырық үш жазғы маусым бойы экспедициялық далалық жұмыстар жүргізілді, олардың жиырма тоғызына ол жетекшілік етті. Осы жылдар ішінде 300-ден астам бакалавр және 50-ге жуық магистрант қатысты. Свалбард болашақ геологтарды даярлау үшін тамаша оқу ортасы болды, нәтижесінде 30-ға жуық докторлық диссертация және 300-ден астам ғылыми мақала жарық көрді. Академия, өнеркәсіп және полярлық зерттеулер саласындағы көптеген жетекші мамандар осы экспедицияларда алғашқы тәжірибелерін алды. Харландтың Арктикадағы еңбегі Ұлыбританияның Арктикалық зерттеу станциясы Харланд Хусет арқылы еске алынады. Шпицбергендегі ′Harlandisen′ мұздығы да оның құрметіне аталды. Оның әйелі Элизабет 13 экспедицияға қатысты, және екеуі де полярлық медальмен марапатталды.

Жерді зерттеу жұмыстары және картаға түсіру

Кембридж Шпицберген экспедициясы жүйелі геологиялық және стратиграфиялық зерттеулер бағдарламасын жүргізді. Алғашқы далалық жұмыстар зерттеу аймағына шағын ашық қайықтармен, адамдар тартқан шаналармен және көптеген жүкті арқалап әкелуді қамтыды, бұл бастапқы жабдықтармен және көбінесе қиын жағдайларда жасалды. 1949 жылдан 1960 жылға дейінгі экспедициялар тау шыңдарының орналасуын анықтау үшін карталық триангуляцияны қолдана отырып, геологиялық және топографиялық зерттеулерді бір уақытта жүргізуге көп күш салды. Ол 1968 жылы Корольдік географиялық қоғамнан барлау және картографиялық жұмыстары үшін Құрылтайшы медалімен марапатталды. Харландтың 1930 жылдан бергі зерттеу далалық жұмыстарында қолданған заттарының бірнешесі 2003 жылы Кембридждегі Уиппл ғылым тарихы мұражайына табыс етілді.

Шпицберген геологиясы

1961 жылдан бастап ол мұнай компанияларынан қаржылық қолдау алу үшін келіссөздер жүргізу арқылы Шпицберген жобасын кеңейтті: бұл кеңірек аумақтарда далалық зерттеулер бағдарламасын іске асыруға мүмкіндік берді, оған жақсы көлік инфрақұрылымы, соның ішінде бірнеше моторлы қайықтар және кейде жалданатын тікұшақтар да қосылды. Жергілікті тау жыныстарының тізбектелігі мен қазбалар сипатталды, дамып келе жатқан стратиграфиялық стандарттарға сәйкес өзара байланыстар орнатылды, бұл геотектоникалық тұжырымдамалар мен тарихи синтез үшін деректерді қамтамасыз етті. Харланд және оның әріптестерінің Шпицберген геологиясы бойынша зерттеулері 1997 жылы жарық көрген "Шпицберген геологиясы" атты толыққанды еңбекке ұласты.

Кембридж Арктикалық шельф бағдарламасы (CASP)

1975 жылы Харланд Кембридж Арктикалық шельф бағдарламасын (CASP) Кембридж Шпицбергенді зерттеуді кеңейту ретінде құрды. Бағдарламаның мақсаты – мұнай және газ өнеркәсібінен түскен жарналар есебінен қаржыландырылатын, Арктиканың және оған жақын аймақтардың маңызды аспектілерін зерттеуге бағытталған геологиялық зерттеулерді жүргізу болды. 1988 жылы CASP Кембридж университетінің Жер ғылымдары факультетімен байланысты коммерциялық емес ғылыми-зерттеу институты ретінде тіркелді. Оның негізгі мақсаты – тәуелсіз зерттеулер жүргізу, нәтижелерін жариялау және білім беру саласындағы жұмыстарды жалғастыру, сонымен қатар геоғылыми зерттеулердің ауқымын Қытай, Антарктида және Арктикадан тысқары басқа да аймақтарға кеңейту болды. 2003 жылы, Харланд қайтыс болған жылы, CASP-да жиырма бес шамасындағы қызметкер жұмыс істеді.

Ақпаратты басқару

Харланд ақпаратты сақтаудың және оны қолжетімді етудің маңыздылығына сенді. 1949 жылғы экспедициясынан бастап ол жергілікті жерлерді, сынамаларды және фотосуреттерді нөмірлеудің әмбебап жүйесін енгізді, бұл көптеген ынтымақтастық жұмыстарының орталық негізін құрады. Жиналған байқаулар мен материалдар топтың меншігі болып есептелді және Кембридж университетіне тиесілі болды. Харландтың кең кітапханасы мен файлдық жүйелері негізінде құрылған күрделі ақпараттық деректер базасы CSE және CASP үшін әдебиетке негізделген зерттеулердің тірегі болды. Ол Georecords жүйесін әзірледі, онда ақпараттың әр бөлігі стандартталған түрде сақталып, қолданылатын стандартты бірлік ретінде қарастырылды. Әдебиеттен алынған геологиялық деректерді стандарттау үшін қағаз нысандар жиынтығы жасалды, ал оларды толтыру үшін геологтар шақырылды. Бұл деректер толыққанды нормаланған деректер базасын басқару жүйесіне енгізілді. Бұл жүйе, әсіресе Қытай және Канададағы жобаларда кеңінен пайдаланылды.

Континенттік айналма

Харланд мектеп оқушысы кезінде Альфред Вегенердің еңбектерін оқығаннан бастап континенттік дрейф теориясына қызығушылық танытты және 15 жасында мектепте жасаған баяндамасында осы теорияны қолдады. Кембридж университетінде ол бұл идеяға қарсы тұратын, оның мүмкін емес екеніне сенетін ортаны тапты. Соғыстан кейін, көпшілік пікір оған қарсы болған кезде, ол студенттерге ашық көзқарас сақтауды ұсынды: 1964 жылға қарай континенттік дрейфті қолдайтын модельдер кеңінен қабылданды. Шпицберген континенттік дрейфтің алғашқы болжамдарының бірінде маңызды рөл атқарды: өрістік деректерді түсіндіруге жасалған тырысқандар Шпицберген мен Гренландия арасындағы байланысты түсіндіретін гипотезаларға әкелді. 1964 жылы Корольдік қоғамда өткен екі күндік континенттік дрейф симпозиумында Харланд Арктикалық Солтүстік Атлантика аймағының тектоникалық эволюциясы жөніндегі зерттеулерін ұсынды. Ол осы арктикалық террандардың қозғалыс тарихын және Каледон орогенезі кезінде олардың «үйлесімділігін» қарастырды. Ол олардың салыстырмалы орналасуын ең жақсы түсіндіретін маңызды көлденең немесе жарылымдық қозғалыстарды сипаттады. 1964 жылдың соңында ол Пекинге, Мәскеуге және Ленинградқа сапар шекті, онда ол осы зерттеулерін тағы да ұсынды және континенттік дрейф теориясын қорлады. Келесі онжылдықтарда Харланд және оның әріптестері Солтүстік Атлантика аймағының тектоникалық эволюциясын түсінуде маңызды болған Шпицбергеннің террандары мен жарылым жүйелерін сипаттайтын модельдерді әзірлеу үшін өрістік деректерді пайдаланды.

Палеомагнетизм

Харланд палеомагнетизмді ол кеңінен қолданылып, күрделенбестен бұрын қолданды. 1958 жылы студенті Дерек Бидгудпен бірге Гренландия мен Норвегиядан жиналған тау жыныстарының үлгілерін пайдаланып, кембрийге дейінгі мұздық шөгінділерінің палеомагнетизмін зерттеуге алғашқы талпыныс жасады. Оның мойындалғандай, "өте жақсы емес" палеомагнетизм нәтижелері кембрийге дейінгі тиллит формацияларының сол кездегі экваторға жақын төмен ендіктерде шөгіндірлгенін көрсетті. Бұл оның кембрийге дейінгі үлкен мұз дәуірі болды деген болжамына үлес қосты, мұз қабаттары немесе жүзуші мұз таулары қазір тиллитке кіріктірілген, шатасқан тастарды алып жүріп, жер шарының көп бөлігіне немесе барлығына дейін тараған. Бұл сол кездегі құрлықтардың кембрийге дейінгі кезеңнен бері ендік бойынша күрт өзгергенін білдіреді, бұл континенттік дрейфтің болуын көрсетеді.

Дүниежүзілік соңғы кембрийге дейінгі мұздықтар

Харланд кейінгі кембрийге дейінгі кезеңде ауқымды жаһандық мұзданулар болғанын дәлелдеді және ол ұсынған дәлелдер «Жерді қарға айналдыру» теориясының негізін қалады. Оның көзқарастары Шпицбергендегі Гекла-Хук қабаттарындағы мұздық-теңіз шөгінділеріндегі кең ауқымды далалық жұмыстардың нәтижесінде қалыптасты. Ол Антарктикадан басқа әлемнің барлық құрлықтарынан мәліметтер жинап, соңғы кембрийге дейінгі жаһандық мұзданулардың өте кең таралғанын көрсетті. Ол мұздық тиллиттері тропикалық ендіктерде шөгіндірілгенін дәлелдеді, сондай-ақ өзінің және Дерек Бидгудстың палеомагниттік жұмыстарын қолдауды сұрады. Ол мұздық шөгінділерінің жылы жағдайды көрсететін қабаттарды үзу туралы мәліметтерді сипаттады. Осы мәліметтерге сүйене отырып, ол континенттік дрейфтің жалпы теориясы қабылдануы керек деп мәлімдеді. Ол палеонтолог Мартин Рудвикпен бірлесіп жұмыс істеді, ол кембрий кезеңінде жануарлар өмірінің гүлденуіне жағдай жасаған климат пен ортаның өзгеруін сипаттады. 1963 жылғы қаңтарда НАТО конференциясында ол кейінгі кембрийлік мұз дәуірінің дәлелдері туралы баяндама жасағанда, оған үлкен қызығушылық танытылмады; басқалар сулы шөгінділердің кең таралған дәлелдеріне назар салды. Бұл идея 1990 жылдарға дейін кеңінен қабылданбады, осы кезде Пол Ф. Хоффман және оның әріптестері кембрийге дейінгі тарихтың соңында бірнеше «Жерді қарға айналдыру» эпизодтары болғанын дәлелдеді.

Тез соқтығысу аймақтары

Харланд тау белдеулерін және Жердегі кернеулер мен таулардың қалыптасуы арасындағы байланысты зерттеді. Оның Свалбардтағы далалық жұмыстары мен зерттеулері Еуропа, Гренландия және Американың күрделі шөгінді белдеулерінің бір бөлігі болып табылатын, үлкен геосинклиналық Хекла-Хук тау жыныстарын жан-жақты қарастырды. Каледондық тау жасалу кезеңінің басты фазасы Свалбардта осы геосинклиналықты күшті деформациялады, одан кейін тау құрылысының кезеңдері жалғасты. Ол деформация және материя ағыны туралы идеялар ұсынды және тектоникалық талдау үшін қолданылатын ірі деформацияның симметриясы мен бағытын анықтау үшін тектоникалық режимдер тұжырымдамасын жасады. Ол "транспрессия" терминін белдеудің ұзындығына перпендикуляр қарапайым қысым емес, белдеу шеттерінің көлбеу жақындасуынан көптеген таулар пайда болды деген ойды білдіру үшін енгізді. Сондай-ақ, үздіксіз транспрессия немесе қысым белдеудің ұзындығына параллель өзегінің сыртқа шығуына алып келуі мүмкін екенін көрсетті. Ал "транстенсия", көлбеу созылу аймақтарындағы бөліну алаптарымен бірге, осыған сай келетін ұғым болды.

Япет мұхиты аталды

1972 жылы ол осы мұхит аймағының жабылуы туралы жазғанда, Протоатлантикалық мұхитпен шатасудан сақтану үшін Япет мұхитын атады. Ежелгі Япет мұхиты девон дәуірінен бұрын, 600-400 миллион жыл бұрын болған, және оның жабылуы көршілес геосинклинальдардың деформациясына және Арктикалық Каледонидтердің қалыптасуына әкелді. Бұрын ол Протоатлантикалық мұхит деп аталған, бірақ бұл атау қазіргі Атлантика мұхитының бастапқы кезеңдерін білдіреді, ол шамамен 200 миллион жыл өткен соң ашыла бастады. Бұл термин грек мифологиясынан алынған, онда Япет Океан мен Тетистің інісі және Атластың әкесі, ал оның есімінен Атлантида сөзі туындаған.

Стратиграфия және уақыт шкалалары

Харланд геологиялық уақыт шкалалары туралы ақпаратты жинақтау және олардың үнемі дамуындағы жетекші тұлға болды. Ол ғылыми қауымдастыққа сенімді уақыт шкалаларын жасау және жоғары сапалы, ұйымдастырылған деректерді ұсынудың қажеттілігін сезінді. Ол Лондон геологиялық қоғамының 1964 жылғы уақыт шкаласы және оның 1971 жылғы толықтыруынан бастап геологиялық уақыт шкаласының төрт басылымын жариялады. 1982 жылғы «Геологиялық уақыт шкаласы», екінші басылымы 1989 жылы жарық көрген кітабында, уақыт бірліктеріне негізделген хронометриялық шкала, стандартталған анықтамалық нүктелері бар тау жыныстары тізбегіне негізделген хроностратиграфиялық шкаламен салыстырылып, геохронологиялық шкала құрылды. Ол Халықаралық геологиялық корреляция бағдарламасының (IGCP) негізгі ұйымдастырушысы болды және 1969 жылдан 1972 жылға дейін оның бірінші хатшысы қызметін атқарды, содан кейін ЮНЕСКО кәсіби хатшылықты өз мойнына алды. Ол ғылыми түсініктілік пен дәлдіктің стандарттарын көтеруге, сондай-ақ халықаралық хроностратиграфиялық шкаланы стандарттауға белсенді күш салды. Осының нәтижесінде ол екі жобаны бастады: Кембрийге дейінгі шекара жобасы және Плейстоценге дейінгі тиллиттер жобасы, олар 211-нен астам еңбекті қамтыды. Оның басты стратиграфиялық қызығушылығы – терминалды прекамбрий жүйелері және олардың тиллиттері болды. Ол 1969-1973 жылдары Лондон геологиялық қоғамының (GSSC) Стратиграфия комитетінің төрағасы болды және Стратиграфиялық жіктеме бойынша Халықаралық комиссияда (ISSC) жұмыс істеді.

Жер туралы ғылыми басылымдар

Өзі еңбекқор жазушы және ынтымақтас болғанмен қатар, Гарланд геологиялық зерттеулерді насияттап, жариялауға көмектесті. 1956 жылдан 1988 жылға дейін 30 жылдан астам уақыт бойы ол "Геологиялық журналды" басқарды: бұл Кембридж университетінің баспасында екі айда бір рет жарияланатын халықаралық журнал. 1963 жылдан 1970 жылға дейін Лондон геологиялық қоғамының құрметті хатшысы ретінде ол қоғамды ынтымақтастық зерттеулер орталығына айналдыру жоспарларын жетекшілік етті. Ол көп томдық кітаптар сериясын бастады, нәтижесінде қоғамның маңызды "Арнайы басылымдар" сериясы пайда болды, ол 2003 жылы қайтыс болған кезде 200-ден астам томды қамтыды. 1966 жылдан 1981 жылға дейін ол Кембридж университетінің баспасындағы Жер ғылымдары сериясының редакциялық кеңесінің төрағасы болды және 1986 жылға дейін кеңесте қызмет етті.

Әкімшілік

Харланд өзінің мансабының барысында әкімшілік жұмыстарға толыққанды қатысты. 1946-1966 жылдары Геология кафедрасының, кейін Кембридж университетінің Жер ғылымдары кафедрасының хатшысы болып қызмет етті және Вудворд профессоры В. Б. Р. Кинг пен Оливер Булманның әкімшілік жұмыстарының барлық аспектілерін жүзеге асырды. 1947-1964 жылдары География және геология факультетінің кеңесінде, сондай-ақ университеттегі дипломдық және тағайындау комитеттерінде жұмыс істеді. 1953-1957 жылдары Скотт полярлық зерттеу институтының басқару комитетіне мүше болды, одан кейін институт университетке қарауына өтті, және ол оның кеңесші комитетінде қызметін жалғастырды. 1968-1977 жылдары Геология кафедрасының кітапханашысы болды, сонымен қатар кең жеке кітапханасын жинады. Ол күн сайын 14 сағаттан астам жұмыс істеді.

Марапаттар

Волластон қоры, Геологиялық қоғам. 1956 жыл. Корольдік географиялық қоғамның Арктиканы зерттеу жөніндегі негіздеуші медалі, 1968 жыл. Лондон геологиялық қоғамының Лайелл медалі. 1976 жыл. 1977 жылға дейінгі Арктикаға арналған Поляр медалі – Шпицбергеннің геологиялық барлауы үшін. 1979 жыл.

Жинақтар мен мұрағаттар

Кейбридж Свалбард кезеңінде жиналған 60 000-ға жуық тау жыныстары, қазбалар және өзектік үлгілер қазір Седжвик Жер ғылымдары мұражайының қамқорлығында. Оларға магмалық және метаморфтық тау жыныстары, сондай-ақ құрылымдық, геохимиялық, геофизикалық және жер асты үлгілері кіреді. Экспедициялар барысында тау жыныстарымен бірге қазбалар да жиналды, олар таксономия үшін ғана емес, сонымен қатар олардың қоршаған орта маңызы мен тектоникалық маңызы үшін де зерттелді. Кембридж Свалбард зерттеу жинағының (CSEC) тізімдері де Седжвик Жер ғылымдары мұражайында сақталады. Жинақта 1949 жылдан 1992 жылға дейін Шпицбергенде жүргізілген жұмыстарға қатысты есептік жазбалар, әкімшілік файлдар, экспедициялық жазбалар және жабдықтар туралы мәліметтер бар. Бұл материалдың көп бөлігі экспедициялар немесе орындалған жұмыстар туралы бұрын жарияланғаннан гөрі әлдеқайда толық ақпаратты қамтиды. Экспедициялық жазбалардың көпшілігі екі бөліктен тұратын тізімдеу жүйесі бойынша ұйымдастырылған және әкімшілік құжаттарды, әр топтың күнделіктерін, бюллетеньдерді, есептерді, сондай-ақ үлгілердің, станциялардың, негативтердің және фотосуреттердің каталогтарын, сонымен қатар далалық жазбалардың көшірмелерін қамтиды. Жеке далалық күнделіктерге күнделікті жазбалар, байқаулар, үлгілер туралы егжей-тегжейлі мәліметтер және суреттер кіреді. Бұл жазбаларды әр адам жеке-жеке жазып, сақтап, кейіннен Брайан әр экспедиция (және одан кейінгі зерттеулер) аяқталғаннан кейін біріктірді. Жинаққа шыны тақталар, түрлі таспалар, фотоальбомдар, мақалалардың көшірмелері, карталар мен жоспарлар, индекс карточкалары мен жазбалар (үлгілердің каталогтары), кураторлық есептер (1990-жылдар) және бірнеше заттар кіреді. Сонымен қатар, Norsk Cambridge Svalbard Expeditions (NCSE) және Cambridge Archive Shelf Programme (CASP) экспедицияларының тізімдері (есептері) де бар. Жинақтың толық сипаттамасы Архивтер орталығында қолжетімді.