Брайтон вокзалының тарихы мен қазіргі жағдайы

Кіріспе

Брайтон теміржол станциясы, Шығыс Сассекс, Англия. Англиядағы станция.

Станцияны барлық қызметтерді атқаратын Govia Thameslink Railway басқарады. Ол 1840–1841 жылдары Лондон және Брайтон теміржолымен салынған. Бастапқыда 1840 жылдың мамырында Брайтонды батысқа қарай, жағалау бойында Шорхэм-би-Симен байланыстырған. Бір жылдан кейін, 1841 жылдың қыркүйегінде жаңадан аяқталған Клейтон туннелі арқылы Хейвордс Хит және Лондон Бриджіне ішкі аймаққа қосылды; ал 1846 жылы Лондондық жол виадугы арқылы шығысқа қарай Льюс қаласына дейін салынды. 1846 жылы Портсмут пен Гастингс арасындағы бағыттары бар басқа теміржолдармен біріккеннен кейін теміржол Лондон, Брайтон және Оңтүстік жағалау теміржолы болып өзгерді. 2022/23 жылы 14 миллионнан астам жолаушы кірген және шыққан Брайтон – Шығыс Сассекстегі ең көп жолаушы тасымалдайтын станция, Оңтүстік-Шығыс Англиядағы екінші және Лондоннан тыс елдегі жетінші станция.

Тарих және дамуы

Лондон және Брайтон темір жолы (L&BR) Брайтонның солтүстік шетіндегі қиын жағдайдағы жерге жолаушылар стансасын, жүк стансасын, локомотив депосын және теміржол шеберханасын салды. Бұл жер теңіз жағалауынан 0,5 миль (1 км) қашықтықта және 70 фут (21 метр) биіктікте орналасқан. Patcham туннелінен лайықты еңіс жасау үшін көп көлемде қазба жұмыстары жүргізілуі керек болды.

Жолаушылар станциясы

Жолаушылар станциясы 1839–40 жылдары Дэвид Мокатта жобалаған итальян стиліндегі үш қабатты ғимарат болды, және онда теміржол компаниясының бас кеңсесі орналасқан. (Бұл ғимарат әлі де тұр, бірақ кейінгі қосымшалар оны көбінесе жасырып тастады.) Станция Лондон және Саутгемптон темір жолының (1838) сэр Уильям Тит жобалаған Тоғыз Елмс теміржол стансасына ұқсас екендігі айтылады. Бейкер мен Ұлына 1841 жылдың мамыр және тамыз аралығында станция ғимараты үшін 9766 фунт 15 шиллинг төленді. Платформа жабдықталуы Джон Урпет Растрик салған, ол 250 футтық (76 метр) төбесі бар төрт қабаттан тұрды. Станция 1840 жылдың 12 мамырында Шорхэмге, ал 21 қыркүйекте Лондонға пойыз қатынасы үшін ашылды. Станция 1846 жылдың 8 маусымында Брайтон-Льюс және Гастингс теміржолының ашылуына байланысты кеңейтілді (ол 1845 жылы L&BR сатып алған еді). 1846 жылдың шілдесінде L&BR басқа теміржолдармен бірігіп, Лондон, Брайтон және Оңтүстік жағалау теміржолын құрды. 19 ғасырдың ортасында станцияға тағы кеңейтімдер жасалды, бірақ қиын еңістік жер болғандықтан қосымша платформалардың саны шектеулі болды. 1870-ші жылдардың соңына қарай, көлік көлемінің өсуіне байланысты мүмкіндіктер жеткіліксіз болды, сондықтан екі пойызға сыйымдылық жасау үшін қолданыстағы платформалар ұзартылды, ал үш жеке төбе 1882/1883 жылдары жалпы төбемен ауыстырылды. Станцияда барлық платформаларды жабатын екі жақты иілген әйнек және темір төбе бар, ол 1999 және 2000 жылдары жақсартудан өтті. Станцияның алдында автобус аялдамасы орналасқан. Станцияның такси тұрағы станцияның арт жағында. Станцияның астынан туннель өтеді, ол бір кезде Трафальгар көшесінен төмен еңістікпен ашық ауада карета жолын қамтамасыз еткен, бұл Queen's Road құрылысына дейін станцияға басты жол болды (теміржол оны қаржылық тұрғыдан қолдады және қолжетімділікті жақсарту мақсатында салған). Карета жолы станцияның үстінен құрылған темір бағаналарға тіреліп, жабылды (туннельге айналды). Карета жолы өз орнында қалды, бірақ станция жағынан жабылды. 1891 жылы қайтыс болғаннан кейін, қайырымдылық жинау үшін пайдаланылған «Көмек» атты ит станцияда көрсетілді.

The passenger station was a three storey building in an Italianate style, designed by David Mocatta in 1839–40 which incorporated the head office of the railway company. (This building still stands but has been largely obscured by later additions.) The station is said to have many similarities to the Nine Elms railway station of the London and Southampton Railway (1838) designed by Sir William Tite. Baker & Son were paid £9766 15s for the station building between May and August 1841. The platform accommodation was built by John Urpeth Rastrick and consisted of four pitched roofs each 250 feet (76 m). It opened for trains to Shoreham on 12 May 1840, and to London on 21 September 1841. The station site was extended for the opening of the Brighton Lewes and Hastings Railway on 8 June 1846 (which had been purchased by the L&BR in 1845). In July 1846, the L&BR merged with other railways to form the London, Brighton & South Coast Railway. Further extensions to the station occurred during the mid 19th century but only a limited number of additional platforms could be added because of the awkward sloping site. By the late 1870s the facilities were inadequate for the growing volume of traffic and so the existing platforms were lengthened to be able to accommodate two trains, and the three separate roofs were replaced by an overall roof during 1882/1883. The station has an impressive large double spanned curved glass and iron roof covering all of the platforms, which was substantially renovated in 1999 and 2000. At the front of the station is a bus station. The station taxi rank is outside the rear of the station. A tunnel runs under the station which once provided an open air cab run at a shallower gradient than Trafalgar Street outside, which had been the main approach to the station before the construction of Queen's Road (which was financially supported by the railway, and intended to improve access). The cab run was covered (forming a tunnel) when the station above was extended over it on cast iron columns. The cab run remains in situ but has been sealed at the station end. Help, a dog used to collect charitable donations, was displayed at the station following its death in 1891.

Тауарлар станциясы мен ауласы

Жүк станциясы мен ауласы жолаушылар станциясының шығыс жағында салынды, бірақ көлбеу болғандықтан, 9 метрге (30 фут) қарай жылдырылды. Бастапқыда оған Шорхэм желісінен жолаушылар станциясының астындағы екінші туннель арқылы қол жеткізілді. Жүк ауласына жаңа жолдар салынғаннан кейін туннельдің кіреберісі толтырылды, бірақ оның бір бөлігі Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде кеңселерге айналдырылып, 21-ші ғасырдың басына дейін пайдаланылды. Туннельдің бір бөлігін жергілікті ату клубы қазірге дейін қолданып келеді. Жүк ауласының орнынан кейін жаңа құрылыстар салынды, оның көп бөлігі Жаңа Англия ауданының бір бөлігін құрайды.

Локомотивтер мен вагондар зауыттары

Станциядан солтүстікке қарай, негізгі желінің шығыс жағында темір жол 1841 жылдан 1911 жылға дейін жұмыс істеген локомотивтер және вагондар жөндеу шеберханасын салды. 1911 жылы вагондар жөндеу шеберханасы Лансингке көшірілді, ал 1957 жылы локомотивтер жөндеу шеберханасы жабылды. Одан кейін, шеберхананың бір бөлігінде қысқа мерзімге Isetta машиналары құрастырылды.

Локомотив қоймасы

Лондон және Брайтон темір жолы 1840 жылғы мамыр айында Шорхэм желісіндегі локомотивтерге арналған станцияның солтүстік-батысында шағын локомотив депосы мен қызмет көрсету орталығын ашты, ал келесі жылы негізгі желідегі локомотивтерге арналған, локомотив жұмысының жанында тағы бір депо ашылды. 1860–1861 жылдары Лондон, Брайтон және Оңтүстік жағалау темір жолының (LB&SCR) локомотивтерді басқарушысы Джон Честер Крейвен станцияның солтүстігіндегі үлкен бор тауын алып тастауды бастады, ол негізгі желі қазылған кезде жиналған еді. Бос қалған жер 1861 жылы бұрынғы екі депоның орнына жаңа, әлдеқайда кеңейтілген локомотив депосын салу үшін пайдаланылды. 1930 жылдардың басында, желілерді электрлендіруден кейін, бу локомотивтері депосы қайта жаңартылып, көлемі кішірейтілді. 1961 жылғы 15 маусымда жабылды, бірақ 1964 жылға дейін бу локомотивтерін сақтау үшін пайдаланылды және 1966 жылы бұзылып жатыр. Қазіргі уақытта бұл жер Network Rail-дің ECR және инфрақұрылымдық техникалық қызмет көрсету депосы, сондай-ақ Southern's Lovers Walk Depot болып табылады, ол Southern компаниясының көптеген 377 және бұрынғы 313 кластық, бір кернеулі локомотивтеріне қызмет көрсету үшін пайдаланылады.

Тізімделген мәртебесі

Брайтон вокзалы 1973 жылғы 30 сәуірде ІІ* санатқа енгізілді.

Платформаның орналасуы

Станцияда 8 платформа бар, олар бас кіреберістен қарағанда солдан оңға қарай 1-ден 8-ге дейін нөмірленген. Барлық платформалар 12 вагонды қабылдауға жеткілікті ұзын, бірақ 1-ші платформада 10 вагондан аспауы тиіс. 1-ші және 2-ші платформалар тек Батыс жағалау жолы желісіндегі пойыздарға ғана пайдаланылуы мүмкін. Оларға Оңтүстік қызметтері Батыс Уортинг, Литтлхэмптон және басқа да бағыттарға қатынайды. 3-ші платформа – барлық үш желідегі пойыздарға пайдаланылуы мүмкін жалғыз платформа, алайда Батыс жағалау жолындағы пойыздардың ұзындығы 4 вагонмен шектеледі, ал Брайтон негізгі және Шығыс жағалау жолындағы қызметтерге шектеу қойылмаған. Сигналдау жүйесі осы платформаны бір уақытта екі бөлек желідегі екі пойызға да пайдалануға мүмкіндік береді: Батыс жағалау жолының пойзы платформаның жақын жағында, ал Брайтон негізгі немесе Шығыс жағалау жолының пойзы (4 вагонға дейін) алыс жағында болады. Күндіз бұл платформаны әдетте Оңтүстік және Гатвик экспрессі қызметтері пайдаланады. 4-тен 8-ге дейінгі платформаларды Брайтон негізгі және Шығыс жағалау жолы желісіндегі пойыздар пайдалана алады. Әдетте 4-ші платформа 3-ші платформамен бірге Лондон Викторияға Оңтүстік және Гатвик экспресстерін қабылдасады, 5-ші платформаға Thameslink пойыздары, 6-шы платформаға – сол бағыттағы пойыздар, ал 7-ші және 8-ші платформалар Шығыс жағалау жолындағы Оңтүстік қызметтеріне пайдаланылады. Дегенмен, жағдайларға байланысты бұл пайдалану тәртібі өзгертілуі мүмкін.

Ағымдағы қызметтер

Брайтон станциясындағы қызметтер Southern, Gatwick Express және Thameslink компанияларымен сәйкесінше және EMU поездары арқылы жүзеге асырылады. Станциядағы қызметтер келесідей.

Станциядағы қызметтердің бұзылуы

Фальмер стадионындағы футбол матчтарына Брайттоннан Фальмерге пойыздар қатынайды. 7 және 8 платформалардан кететін пойыздарға ойын басталар алдындағы 2 сағаттан бастап кезекке тұру жүйесі қолданылады. Стадионның 31 800 адамдық сыйымдылығы сондықтан ойын басталуға жақын кезектердің ұзақ болып қалуына себеп болады. Ойыннан кейін жанкүйерлер шұғыл эвакуациялық есіктер арқылы стансаны тастайды, ал 1 және 2 платформалардан кететін Батыс жағалау желісі пойыздарына кезекке тұру жүйесі жұмыс істейді. Lewes Bonfire түні, әдетте 5 қарашада, көптеген адамдарды тартады, олардың көпшілігі Брайтон стансасы арқылы саяхаттайды. Осыған байланысты, Southern (Оңтүстік) түстен бастап кезекке тұру жүйесін қолданады. Жыл сайын маусым айында өтетін Лондон-Брайтон велосипедтік жарысына көптеген велосипедшілер келеді. Осы себепті Southern (Оңтүстік) күні бойында көптеген пойыздарға велосипедтерді алып кіруге тыйым салады, ал келесі күні Брайтон стансасында кезекке тұру жүйесін ұйымдастырады. Бұрын пойыз операторлары Лондонға қайтатын көптеген велосипедшілерге пойызда велосипедтерді пайдалануға рұқсат берген.

Мекемелер

Жолаушыларға арналған билет кассасы, саяхат ақпарат бюросы және бірнеше сауда орындары бар. Автобус аялдамалары, такси тұрағы, автотұрақ және велосипедтерге арналған қойма да бар. Велосипедшілерге арналған жабдықтар 2014 жылы станцияның артқы кіреберісінде "велосипед орталығы" салынғанда кеңейтілді. Үш қабатты ғимарат 500 велосипедке арналған орын, велосипед сатып алу немесе жалға алу дүкендері, жөндеу шеберханасы, дәретхана, душ, киім ауыстыру бөлмелері және кафеден тұрады. Ол тәулігіне 24 сағат ашық, велосипедтерді қою тегін; қаржыландырудың басым бөлігі Транспорт министрлігінен (500 000 фунт стерлинг), Network Rail (£200 000), жергілікті теміржол операторы Southern және қалалық әкімшіліктен (әрқайсысы 100 000 фунт стерлинг) түсті. 2012 жылы Транспорт министрлігінің станция коммерциялық жобасы арқылы залды жаңартуға 4,5 миллион фунт стерлинг қаражат бөлінді. Жаңарулардың ішінде билет бағаналарының санының артуы, жақсартылған жоспарлау, көбірек орындықтар мен сауда орындары және бұрынғы WH Smiths ғимаратының алынып тасталуы болды. 2021 жылы Корольдік Ұлттық Соқырлар Институтымен бірлесіп, соқыр және нашар көретін жолаушыларға станцияда бағдар беруге көмектесетін тактильді карта орнатылды.

Пойыз экипажының қоймалары

Саузерн және Темзлинк екеуінде де Брайтон станциясында машинист, пойыз жетекшісі және кондуктор деполары бар.

Апаттар

Артур Уэлсли, Веллингтонның 2-ші герцогы, 1884 жылы 13 тамызда станцияда қайтыс болды. 1909 жылы 4 тамызда No.83 Терриер Ерлсвуд сүйреген моторлы пойыз, жүргізушінің қателігінен Брайтон қаласында буферлерге соқтығысты. Нәтижесінде 19 адам жарақат алды. 1922 жылы 30 қыркүйекте локомотивтер депосында бу машинасының басқаруы жоғалды. Локомотив айналмалы платформаға жеткенде, оны тоқтатуға ешқандай буферлік тоқтатулар болған жоқ. Бұл локомотивтің инерциясынан рельстен шығып, кірпіш қабырғаны бұзып көшеге құлап, бір жаяу жүргішті жарақаттады.

Конкурс

Конкурс залында азық-түлік дүкендері, кафелер, газет-журнал сататын дүкендер және басқа да азық-түлік пен сауда орындары бар. Станция алдында көбінесе сауда орындары мен көшедегі тағам сататын шағын дүкендер кездеседі. 2014 жылы Лейборист партиясының депутаты Питер Кайлдің өтінішімен Southern компаниясы конкурс залына көшеде ойнайтын фортепиано қойды, оған винтаждық Southern Railway логотипі жазылған.