Николя Фэрберн: Британ саяхатшысының өмірбаяны мен мансабы
Nicholas Fairbairn
Николас Фэрберн: британдық саяхатшы, Шотландия заңгері, консерватор партиясының депутаты және Шотландияның бас прокуроры (1979-1982). Өмірбаяны туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер сэр Николас Хардвик Фэрберн (24 желтоқсан 1933 – 19 ақпан 1995) – шотланд саясаткері және адвокаты. Ол 1974 жылдың қазанынан 1983 жылға дейін Кинросс және Батыс Пертшир округінен, ал кейін 1995 жылы қайтыс болғанға дейін Перт және Кинросс округінен консерватор партиясының парламент депутаты болды. 1979 жылдан 1982 жылға дейін Шотландияның бас прокуроры қызметін атқарды.
British politician
Sir Nicholas Hardwick Fairbairn, (24 December 1933 – 19 February 1995) was a Scottish politician and advocate. He was the Conservative Member of Parliament (MP) for Kinross and Western Perthshire from October 1974 to 1983, and then for Perth and Kinross until his death in 1995. He was Solicitor General for Scotland from 1979 to 1982.
Ерте өмір
Николас Фейрберн 1933 жылғы 24 желтоқсанда Эдинбургте Мэри Энн Мор Гордон мен психоаналитик Рональд Фейрберннің үшінші баласы және екінші ұлы болып дүниеге келді. Фейрберннің «Өмір тым қысқа» (1987) автобиографиясына сәйкес, анасының оны туғанда қабылдамауынан кейін әкесі аналық рөлді өзіне алды. Фейрберн әкесімен сөйлей бастағаннан бастап, келесі 20 жыл бойы, әкесінің қарттығына дейін, олардың қарым-қатынасын егіздердей, әкесі оны «теңдесі және сенімді серігі» ретінде қарастырған деп сипаттайды. Фейрберн бұл қарым-қатынастың «бас тарту мен жарақатты жеңуге, өмір бойы кез келген бас тарту мен бақытсыздыққа қарсы қауіпсіздік сезімін қалыптастыруға, әке тұлғаларына құрметпен қарауға және мен әлі де баламын деген тұрақты сезіммен өмір сүруге мүмкіндік бергенін» айтты. Фейрберн сондай-ақ, өзінің есіміне Рождество қарсаңында туғандықтан, Әулие Николас есімі берілгенін мәлімдеді. Ол Лоретто мектебінде және Эдинбург университетінде білім алды, онда ол магистр және заңгер дипломын алды. 23 жасында ол Шотландия адвокатурасына қабылданды. Бірде ол осы лауазымның міндеті «Лорд-адвокатқа екінші қол және көбінесе бірінші миды қалыптастыру» екенін жазды. Консерваторлар сайланған кезде Фейрберн Шотландия парламенттік консервативтік партиясындағы жалғыз шотландтық коронер болды және қылмыстық соттардағы үлкен жетістіктерінің арқасында Лорд-адвокат болып тағайындалатынына сенімді болды. Алайда, оның ерекше пікірлері мен беделі сол кездегі Лорд-генерал Лорд Эмслиді Тэтчерге Шотландияның сот жүйесі мен заңгерлік қауымдастығының Шотландиядағы жоғары заң қызметкері ретінде осындай адамға қарсы екенін айтуға итермеледі деп есептеледі. Бұл Тэтчерді Фейрбернге Шотландияның солист-генералы лауазымын ұсынуға және Лорд-адвокат лауазымын сол кездегі Адвокаттар факультетінің деканы Дж. П. Х. Маккейге беруге мәжбүр етті, ол тіпті Консервативтік партияның мүшесі де емес еді. Ол аман қалғандай болғанда, Глазгода үлкен дау туындады. Бір жас әйелді зорлап, дене мүшелерін қиып өлтіргені туралы іс тоқтатылды, себебі дәрігерлер оның жай-күйінің куәгер ретінде сенімді болуына мүмкіндік бермейтінін анықтады. Бір журналист бас прокурорға телефон соғып, себебін сұрады, ал Фейрберн оған айтып берді. Бұл протоколдың бұзылуы болды, сондықтан Фейрберн отставкаға кетуге мәжбүр болды. БАҚ-тағы жария оқиғалардан кейін, 1982 жылы құрбан болған әйел ескі шотланд заңына сәйкес жеке айыптау шарасын қолданды. Бұл оқиға Кэрол Х ісі деп аталды. Барлық үш қылмыскер де кінәлі деп танылды, соның біріне 12 жылға бас бостандығынан айырылды. Фейрберн 1982 жылғы қазан айында қайтадан жаңалықтарға түсті, инвестициялық кеңесші Аласдер МакИннестің ажырасу ісінде оның әйелі Сюзаннамен (Фейрберн 1983 жылы соңынан үйленген) қарым-қатынаста болғаны анықталды. Бұл туралы хабарланғаннан кейін ол баспасөзді «қосымша ниетті моральдық крест жорықтары» деп қарағандары үшін сынады.
Nicholas Fairbairn was born in Edinburgh on 24 December 1933, the third child and second son of Mary Ann More Gordon and Ronald Fairbairn, a psychoanalyst. According to Fairbairn's autobiography A Life is Too Short (1987), his father adopted the maternal role after his mother rejected him at birth. Fairbairn describes their relationship from when he could converse with his father, for the next 20 years until old age affected his father, like that of twins with his father treating him as "his equal and confidant". Fairbairn credited this relationship as enabling him to "withstand the trauma and rejection I felt enabled me to feel secure for the rest of my life against any rejection or misfortune made me profoundly in awe of father figures and left me with a consistent feeling that I am still a child." Fairbairn also said he was named after Saint Nicholas as he was born on Christmas Eve. He was educated at Loretto School and the University of Edinburgh, where he graduated with an MA and an LLB. At the age of 23, he was called to the Scots Bar. On one occasion he wrote that the functions of this office were "to form a second pair of hands and often a first brain for the Lord Advocate". When the Conservatives were elected Fairbairn was the only Scottish QC in the Scottish Parliamentary Conservative Party, and it is thought that as a senior advocate of some considerable achievement in the criminal courts, he fully expected to be appointed Lord Advocate. However, his colourful opinions and reputation are thought to have impelled the then Lord Justice General, Lord Emslie, to tell Thatcher that the Scottish judiciary and legal profession were deeply opposed to having such a man as the senior law officer in Scotland. That led Thatcher to offer Fairbairn the secondary post of Solicitor General for Scotland, and give the post of Lord Advocate to the then Dean of the Faculty of Advocates, J P H Mackay QC, who was then not even a member of the Conservative Party. Just as it seemed he had managed to survive, a major controversy emerged in Glasgow. A prosecution was dropped in a case involving the gang rape and mutilation of a young woman after doctors determined she was too traumatized to serve as a credible witness. One journalist telephoned the Solicitor General to ask why, and Fairbairn told him. This was a major breach of protocol, and Fairbairn had to resign. After a media campaign, a private prosecution was brought by the victim in 1982 under ancient Scottish law. It was known as the Carol X case. All three of the perpetrators were convicted, with one sentenced to 12 years in prison. Fairbairn was again in the news in October 1982 when he was cited in the divorce case of investment consultant Alasdair MacInnes, having had an affair with MacInnes' wife Suzanne (whom Fairbairn ultimately married in 1983). When this was reported he launched an attack on the press for what he viewed as its "hypocritical moral crusades".
Көзқарастар
"The Independent" газеті Фэрберннің саясаты туралы былай деді: "Шын мәнінде ол адам құқықтары мен азаматтық бостандықтарды жақтауды қалаған либертариан болды. Заманның рухын сезініп, 1970 жылдары радикалды оңға қарай бет бұрды: бұл оның моральдық және жеке бостандыққа деген табиғи ұмтылысымен қақтығыс тудырып, оны оңшыл анархист етті". Фэрберн 1988 жылғы Жергілікті өзін-өзі басқару туралы заңның 28-бабын қызу қолдады, ол жергілікті билік органдарына "гомосексуализмді насихаттауға" тыйым салды. Ол гей-тенор Питер Пирсті гомосексуализмнің "аурулы көзқарасынан" зардап шегетін деп сипаттады. 1994 жылы гетеросексуалдық және гомосексуалдық қатынастарға келісім жасын теңестіру мәселесін талқылаған парламент отырысында Фэрберн ерлер арасындағы анальдық жыныстық қатынасты тікелей сипаттағандықтан сөзін тоқтатуға шақырылды, ол мұны "психопатологиялық ауытқу" деп санады. Дегенмен, мансабының басында ол шотландтық гей құқықтарын қорғау ұйымы – Шотландтық азшылықтар тобын қолдаған болатын.
The Independent said about Fairbairn's politics, "At heart he was a libertarian who wanted to espouse human rights and civil liberties. Realising the temper of the times, he moved during the Seventies to the radical right: the clash this involved with his instinctive penchant for moral and personal freedom made him an anarchist of the right". Fairbairn was a staunch supporter of Section 28 of the Local Government Act 1988, which prohibited local authorities from "promoting homosexuality". He described the gay tenor Peter Pears as suffering from the "morbid squint" of homosexuality. During parliamentary debates in 1994 regarding equalising the age of consent for heterosexual and homosexual acts, Fairbairn was called to order when he graphically described an act of anal sex between men, which he considered a "psycho pathological perversion". although earlier in his career had been a supporter of the Scottish Minorities Group, a Scottish gay rights organisation.
Соңғы жылдар
1983 жылы ол Сюзанна Мэри Уилерге үйленді, ол Леди Сэм Фейрберн ретінде танымал болды. Өлімінің себебі - ұзақ жылдар бойы алкоголизмнен туындаған бауыр ауруы. Одан кейінгі қосымша сайлауда оның мандатын Шотландия Ұлттық партиясының Розанна Каннингэм жеңіп алды, ал консерваторлар үшінші орынға шүкіршілік етті.
In 1983 he married Suzanne Mary Wheeler, known as Lady Sam Fairbairn. The cause was liver disease, a consequence of longstanding alcoholism. In the subsequent by election, his seat was won by Roseanna Cunningham of the Scottish National Party, with the Conservatives falling to third place.
Балаларды зорлау мен жыныстық қатынасқа түсу туралы өлімнен кейін жасалған айыптаулар
Ол ешқашан ешқандай қылмыспен айыпталған жоқ, бірақ Фэрбернге қатысты бала зорлау туралы айыптаулар оның өлімінен кейін пайда болды. Ол сондай-ақ қайтыс болғаннан кейін ересек әйелді зорлады деген айып тағылды. Сонымен қатар, оның аты Лондондағы "педофилдерге қолайлы" қонақ үйіне жиі баратын "VIP" тізіміне енген деген мәлімдеме тарады; алайда, бұл нақты айыптаулар жалғандық деп есептеледі.
Though he was never charged with any offence, allegations of child molestation against Fairbairn emerged after his death. He was also posthumously accused of sexual assault against an adult female. It was also alleged that his name was included on a list of 'VIPs' who frequented a 'paedophile friendly' guest house in London; however, these specific claims are widely regarded as a hoax.