Леон Касс: Өмір, этика және адамдық құндылықтар туралы ойлар

Кіріспе

Американдық дәрігер, ғалым және академик

Леон Ричард Касс (12 ақпан 1939 жылы туған) – американдық дәрігер, ғалым, педагог және қоғамдық зиялы. Касс «Ұлы кітаптар» арқылы гуманитарлық білім беруді қолдайтын, адам клондауын, өмірді ұзартуды, эвтаназияны және эмбриондық зерттеулерді сынаған және 2001 жылдан 2005 жылға дейін Президенттің биоэтика жөніндегі кеңесінің төрағасы болғандығымен танымал. Касс көбінесе биоэтик ретінде танылғанымен, ол бұл терминді қабылдамайды және өзін «ескі мектептің гуманисі» деп атайды. Гуманист этикалық мәселелермен ғана емес, адам өмірінің барлық аспектісімен айналысады. Қазіргі уақытта Касс Чикаго университетінің колледжіндегі және әлеуметтік ойлау комитетіндегі Адди Кларк Хардинг профессоры, Америка Кәсіпкерлік институтының Гертог стипендиаты және Иерусалимдегі Шаллем колледжінің деканы. Оның кітаптары: «Табиғат ғылымына қарай: Биология және адам қызметі», «Аштық жан: Тамақтану және біздің табиғатымызды жетілдіру», «Өмір, бостандық және қадір-қасиетті қорғау: Биоэтикаға қатысты мәселелер», «Даналықтың бастауы: Тексіз кітабын оқу» және «Біз мақтан тұтатын нәрсе: Американдық жан оқиға, сөз және ән». «Оның студенттері мен оқырмандары үшін», - деп қорытындылайды Юваль Левин, - «Леон Касс бүгінгі күні бізді ең көп мазалайтын сұрақтардың сансыз буынмен бірге келгенін және соңғы заманауи шамадан тыс кеткендіктерге емес, адамның өзгермейтін табиғатына, тілектеріне, қажеттіліктеріне және әлеуетіне байланысты екенін көрсететін зерттеу жолын салды. Бұл жол сұрақпен басталады: Адам қалай гүлденеді?»

Ерте өмір және білім

Касс Шығыс Еуропадан келген еврей иммигранттарының отбасында Чикагода дүниеге келген. Ол отбасын "идиш тілінде сөйлейтін, дінсіз және социалистік" деп сипаттады. Оның тәрбиесі діни емес, моральдық болған: "Біздің үйдегі дін – иудаизм емес, моральдық қағидалар еді, социализммен үйлесіп, марксистік теорияға емес, әлеуметтік әділдік пен адамдық қадір-қасиетке деген ынтаға толы, прогрессивті түрде қызғылт түске боялған мораль". Ол діни мұрасын кейінірек зерттей бастады. Касс 15 жасында Чикаго университетіне түсіп, 1958 жылы биология мамандығы бойынша бітірді. Университет кең көлемді базалық білім беру бағдарламасымен танымал болды, Касс Чикаго университетінің базалық курсы бойынша ұсынылған "үлкен кітаптарды" оқыды. "Мен либералды білімнің жақтаушысына айналдым, әсіресе гректерге деген сүйіспеншілігімді сақтап қалдым". Осы шарада Касс медицинадағы мораль және биомедициналық этикаға қызығушылық таныта бастады, бұл Руссоның «Өнер мен ғылым туралы сөз» еңбегін оқуының нәтижесінде туды. 1961 жылы Касс Чикаго университетінің колледжінің түлегі, Эми Апфельге үйленді. Кейінірек олар университетте оқытушы болып жұмыс істегенде, жиі бірлесіп семинарлар өткізді. Олардың ғылыми еңбектеріне неке және танысу туралы бірнеше мақала, сондай-ақ осы тақырыптағы оқулық кіреді. 2011 жылы олар «Біз қандай мақтанышпен» атты бірлескен жобасын жариялады, онда американдық рухты зерттеу үшін әдебиет пайдаланылды. Эми Касс 2015 жылдың 19 тамызында жұмыртқа безінің қатерлі ісігі мен лейкемиядан көз жұмды. Леон мен Эми Касс 1965 жылдың жазында азаматтық құқықтарды қорғау үшін Холмс округіне, Миссисипи штатына барды. «Медициналық қауымдастық адам құқықтары үшін» және «Миссисипидің бостандық демократиялық партиясымен» (МБДП) бірлесіп жұмыс істеген Касстер «телефон, ыстық су немесе жабық дәретханасы жоқ Олив Тауындағы фермерлік отбасымен бірге тұрды. Олар көптеген отбасыларға барып, олардың іс-шараларына қатысып, сайлаушылардың тізімін толтыруға және адамдарды өз құқықтарын қорғау үшін ұйымдасуға шақыру сияқты басқа да шараларға көмектесті». Кейінірек күзде Касс өзінің және әйелінің тәжірибесі туралы отбасы мен достарына хат жазып, азаматтық құқықтар қозғалысына қаржылай көмек көрсетуге шақырды. АҚШ-тың денсаулық сақтау қызметінде қызмет еткен кезде биоэтикаға деген қызығушылығын Олдус Хакслидің «Жаңа әлем» және К.С. Льюистің «Адамның жойылуы» атты еңбектері оятып, Харви Флауменхафттың ұсынысымен оқыды. Осы кітаптарда Касс «табиғатты бағындыруға бағытталған ғылыми жоба, егер біз сақтық танытпасақ, евгеника, есірткілік құмарлық және адам табиғатының басқа да өзгерістері арқылы бізді адамгершіліктен айыруы мүмкін, бұл мүмкіндіктер жаңа биологияда-ақ көрініс тапқан» мысалдарын көрді. «Адам баласы Құдайдың бейнесі бойынша жаратылған, құдайлық қасиеттерге ие болуға ұмтылатын жаратылыс болады ма, әлде ол Құдайға ұқсатып жаратылған, тек қана адамның еркіне бағынған, Құдайдың бейнесінде жаратылған нәрсеге айналады ма? Мен ғылыммен айналысудан оның адам баласына қатысты мағынасын ойлауға көштім». Бас редакторға жазған хатында Касс клондауға қарсы моральдық аргументтер келтіріп, «адамның бағдарламалық түрде көбейтілуі, шын мәнінде, оны адамгершіліктен айырады» деді.

Kass was born in Chicago to Jewish immigrants from Eastern Europe. He described his family as "Yiddish speaking, secular, and socialist." Although his upbringing was not religious, it was moralist: "Morality, not Judaism, was the religion of our home, morality colored progressively pink with socialism, less on grounds of Marxist theory, more out of zeal for social justice and human dignity." He would not begin to explore his religious heritage until later in his career. Kass enrolled in the University of Chicago at age 15, graduating from the college with a degree in biology in 1958. The college was well known for its extensive core curriculum, and Kass studied the "great books" then prescribed by Chicago's core. "I became a devotee of liberal education . with a special fondness for the Greeks." Around this time Kass began to develop an interest in morality in medicine and in bio medical ethics, instigated partly as a result of reading Rousseau's Discourse on the Arts and Sciences. In 1961, Kass married the former Amy Apfel, a fellow graduate of the College of the University of Chicago. As instructors in the college in later years, they would frequently teach seminars together. Their scholarly collaborations include several articles on marriage and courtship and a reader on the subject. In 2011, they published a joint project, What So Proudly We Hail, that uses literature to examine the American soul. Amy Kass died of complications from ovarian cancer and leukemia on August 19, 2015. Leon and Amy Kass went to Holmes County, Mississippi, during the summer of 1965 to do civil rights work. Working with the Medical Community for Human Rights and the Mississippi Freedom Democratic Party (MFDP), the Kasses "lived with a farmer couple in the Mount Olive community, in a house with no telephone, hot water, or indoor toilet. They visited many families in the community, participated in their activities, and helped with voter registration and other efforts to encourage the people to organize themselves in defense of their rights." Later that fall, Kass wrote a letter to his family and friends detailing his and his wife's experiences and appealing to them to donate to the Civil Rights Movement. while serving in the U. S. Public Health Service. His early interest in bioethics was stimulated by Aldous Huxley's Brave New World and C. S. Lewis's The Abolition of Man, both of which he read at the suggestion of Harvey Flaumenhaft. In these books, Kass saw examples of "how the scientific project to master nature could, if we are not careful, lead to our dehumanization, via eugenics, drug induced contentment, and other transformations of human nature, possibilities already foreseeable in the new biology. . Will man remain a creature made in the image of God, aspiring to align himself with the divine, or will he become an artifact created by man in the image of God knows what, fulfilling the aspirations only of human will? . I soon shifted my career from doing science to thinking about its human meaning." In a letter to the editor, Kass made a moral case against cloning and suggested that "the programmed reproduction of man will, in fact, dehumanize him."

Оқыту тәжірибесі

Биологиядан биоэтикаға ауысқанда, Касс толық уақытты зерттеу қызметінен оқытуға көшті, алдымен 1972 жылдан 1976 жылға дейін Сент-Джон колледжінде, 1974 жылдан 1976 жылға дейін Джорджтаун университетінде және 1976 жылдан бастап Чикагода. Сент-Джон колледжінде Касс «Ұлы кітаптар» бағдарламасы бойынша, сондай-ақ Аристотельдің «Жан туралы» және «Никомах этикасы», Дарвиннің «Түрлердің шығу тегі» еңбектерін терең зерттеу бойынша сабақтар берді. Чикаго университетінде Касс гуманитарлық және табиғи ғылымдар бойынша курстар оқытты, оның ішінде «Никомах этикасы», Платонның «Симпозиум» және «Мено» диалогтары, Лукреций, адамдық құштарлықтар, ғылым мен қоғам, Руссоның «Теңсіздіктің пайда болуы туралы сөз», «Жаратылыс кітабы», дарвинизм, Декарттың «Әдіс туралы рассу», классикалық геометрия, Толстойдың «Соғыс және бейбітшілік» романы, неке және махаббат, «Шығу» кітабы және биотехнология пәндерін оқыды. 1977 жылы әйелімен және басқа әріптестерімен бірге Касс Чикагода «Адам және азамат» атты базалық курсын құрды, ол бүгінгі таңда Чикагодағы ең танымал гуманитарлық базалық курс болып табылады, ол жақсы адам/жеке тұлғаның мәнін анықтайтын түсініктер мен қоғам немесе мемлекет бізге таңуға тырысатын талаптар арасындағы қайшылықтарды зерттеуге арналған. 1983 жылы ол, Аллан Блум және Джеймс М. Редфилд «Негіздер: мәселелер мен мәтіндер» бағдарламасын құрды. Касс осы бағдарламада 18 жыл бойы сабақ беріп, оны басқарды. Ол 1983 жылы Чикаго университетінің Льюэллин Джон және Харриет Манчестер Квантрелл бакалавриаттағы үздік оқыту сыйлығын және 1993 жылы Амоко қорының бакалавриаттағы үздік оқытуға қосқан үлесі үшін сыйлығын жеңіп алды.

"Президенттің философы"

1990 жылдардың соңында және 2001 жылы шешек жасушаларына қатысты дау күшейген кезде, президент Джордж Буш эмбриондардан алынған шешек жасушаларын зерттеуге федералдық қаржыландыруға рұқсат беру мәселесін шешуге тиіс болды. Көптеген ғалымдар эмбриондық шешек жасушаларын зерттеуге қойылған шектеулерді жоюды жақтады, бірақ сыншылар адам өмірін салғысыз жою деп сипаттаған нәрсеге алаңдаушылық білдірді. 2001 жылдың тамызында Буш өзінің "өмір мен өлім туралы шешім қабылданған", бірақ эмбриондарды одан әрі жою арқылы алынған жасушалар емес, қазірдің өзінде құрылған шешек жасушалары желілерін қаржыландыруды қолдайтынын мәлімдеді. Буш: «Эмбриондық шешек жасушаларын зерттеу – моральдық қауіптердің алдыңғы шебінде» деді және президенттің биоэтика жөніндегі кеңесін құрды, оны Касс басқарады және «шешек жасушаларын зерттеуді бақылау, тиісті нұсқаулар мен ережелерді ұсыну және биомедициналық инновацияның барлық медициналық және этикалық салдарларын қарастыру» міндетімен тапсырды. Кеңес құрылып, 2002 жылдың басында отырыстар өткізуге дайындалған кезде Касс бұқаралық ақпарат құралдарының қызығушылығына ие болды, әсіресе денсаулық және өмір мәселелеріне қатысты ғылыми прогрестің моральдық салдарына қатысты пессимизмімен және алаңдаушылығымен танымал болғандықтан. U.S. News & World Report журналы оны «президенттің философы» деп атап, «оның қазіргі медицинаның қараңғы жағына бейімділігін» атап өтті. Касс жаңа технологиялардың құндылықтарға қалай қауіп төндіретіні туралы қоғамның санасын арттыруға тырысты. Буш кеңеске осы кең мәселелерді қарауды тапсырды, олар шешек жасушаларын зерттеуден асып түсті. Кеңестің алғашқы нақты міндеті, оны құрған жарлыққа сәйкес, «биомедициналық және мінез-құлық ғылымдары мен технологияларындағы дамудың адамдық және моральдық маңызын зерттеу» болды. Сондай-ақ, кеңес құрамы да дау тудырды. Касс философтар, ғалымдар және қоғамдық зиялылардың «шешек жасушалары, терапиялық клондау және репродуктивтік клондау саласындағы шектеусіз медициналық зерттеулерге» қарсы болуы мүмкін екенін білдіргені үшін «қаптаманы бұрмалаумен» айыпталды. Осы фактіні ескере отырып, зерттеушілер Кеңес президентке қандай ұсыныс жасайтыны туралы көбірек уайымдауы керек». Сыншылар Касс өзімен келіспейтіндерді, мысалы, Элизабет Блэкберн мен Уильям Мейді жойып, оларды клондауға қарсы адамдармен ауыстырды деп айыптады. Касс бұл сынға кеңес бұрынғы биоэтика комиссияларына қарағанда зияткерлік тұрғыдан әртүрлі болды, өйткені оның құрамына абортқа қарсы адамдар кірді деп жауап берді. Сонымен қатар, кеңес мүшелері Роберт Джордж, Фрэнсис Фукуяма және Джеймс К. Уилсон адам эмбрионының биологиялық мәртебесі туралы қарама-қайшы пікірлерін қызу пікірталаспен талқылады және келісімге келмеді. Буш кеңесті консенсусқа міндетті түрде қол жеткізбей мәселелерді талқылау және түсіндіру үшін әдейі құрғандықтан, Касс кеңестегі келіспеушілікті құптады: «Бұл кеңес қазірге дейінгі биоэтика комиссияларының ең зияткерлік және этикалық тұрғыдан әртүрлі болып табылады. Біз бір-бірімізге құрметпен қарадық, бірақ келіспеушіліктерімізді жасырмадық. Біздің кездесулерімізге қатысқан немесе транскрипттерін оқыған ешкім біз идеологияға, партиялық саясатқа немесе діни сенімдерге қарамастан, маңызды және мұқият жұмыс жасайтынымызға сенбеуі мүмкін». Кеңес 2001 жылдан бері әр екі жыл сайын жаңа жарлықтармен жаңартылып келеді, ал ол құрылған кездегі шешек жасушаларына қатысты шайқастардан асып, қарастырылған тақырыптар кеңейді. Касс биоэтикалық дилеммалардың тамырында тұрған үлкен адамдық және философиялық сұрақтарға назар аударатын «бай» биоэтиканы дамытуға тырысты және кеңес «шешек жасушалары кеңесі» ретінде қалып қойғанына өкініш білдірді: «Кеңес эмбриондар зерттеулеріндегі барлық тараптардың назарына «шешек жасушалары кеңесі» ретінде келді және олардың осы тақырыптағы пікірлеріне басқа нәрселерге қарағанда көбірек көңіл бөлді. Біздің таңдауымызбен емес, әрине, менің таңдауыммен де емес, Кеңес «эмбриовильдің» ортасында дүниеге келді және ол ешқашан осы жоғары саяси алаңнан шыға алмады». Қоғамның оның жұмысына деген тар түсінігіне қарамастан, Касс төрағалық еткен кезде Кеңес бес кітаптан тұратын есептерді, ақ қағазды және биоэтика әдебиетінде көбінесе назардан тыс қалған он тақырыпқа арналған гуманистік оқулықтарды жариялады. Касс кеңестің жұмысын «қоғамдық биоэтика» деп сипаттады, бұрынғы тәсілдерді, үкіметті өзін тағайындаған «сарапшылармен» – ғылыми немесе биоэтикалық сарапшылармен басқаруды жоққа шығарды және мәселелерді кеңірек қоғам мен оның саяси өкілдеріне түсінікті форматта ұсынды. Ол «құралдармен қатар мақсаттарды» талқылайтын «бай» зерттеуді іздеді және кеңестің есептері үлкен адамдық сұрақтарды қарастырды, «әкімшілік немесе нормативтік мәселелерді емес». Ол кеңес этикалық мәселелердің барлық жақтарын ұсынып, одан әрі мағыналы моральдық пікірталас құруға тырысты. «Дұрыс биоэтика жаңа биотехнологиялар адам өмірінің қалай өтетініне қатысты ең маңызды нәрселерге қалай әсер ететіні туралы қоғамдық ой-пікірді жетектеуі керек», - деді Касс. «Бұл ең жоғары адамдық игіліктерді зерделеуден бастау және соңғы технологиялық жетістіктерді осы жарықта түсінуді білдіреді». Ол Америкалық кәсіпкерлік институтына және Чикаго университетіне оралды.

As the stem cell controversy brewed in the late 1990s and into 2001, President George W. Bush had to decide whether to allow federal funding for research on stem cells derived from embryos. Many scientists were advocating the removal of limits on embryonic stem cell research, but critics expressed concern about what they characterized as the wanton destruction of human life. In an August 2001 speech, Bush announced that he would support funding research on stem cell lines already created—"where the life and death decision has already been made"—but not on lines created by the further destruction of embryos. And because "[e]mbryonic stem cell research is at the leading edge of a series of moral hazards," Bush said, he would create the President's Council on Bioethics, to be led by Kass and with a mandate to "monitor stem cell research, to recommend appropriate guidelines and regulations, and to consider all of the medical and ethical ramifications of biomedical innovation." As the council was appointed and prepared to begin meeting in early 2002, Kass received a great deal of media attention, especially due to his reputation for pessimism and concern about the moral implications of scientific progress with respect to health and life issues. Calling him "the president's philosopher," U. S. News & World Report noted that "he tends to dwell on the dark side of modern medicine. . Kass has tried to raise the public's consciousness of emerging technology's risks to values that humanity holds dear." The council from its inception was charged by Bush to consider these larger questions, well beyond the domain of stem cell research. The first specific task of the council, according to the executive order creating it, was "to undertake fundamental inquiry into the human and moral significance of developments in biomedical and behavioral science and technology." The composition of the council was also subject to controversy. Kass was accused of "stacking the deck" with philosophers, scientists, and public intellectuals likely to oppose "unfettered medical research in the area of stem cells, therapeutic cloning, and reproductive cloning. Given that fact, researchers had better worry a lot about what the Council is likely to recommend to the president." Critics also charged that Kass eliminated those who disagreed with him, such as Elizabeth Blackburn and William May, and replacing them with opponents of cloning. Kass replied to these criticisms by saying that the council was more intellectually diverse than prior bioethics commissions precisely because it included opponents of abortion.) Also, the council members Robert George, Francis Fukuyama and James Q. Wilson debated with stark disagreement their opposing points of view on the biological status of the human embryo and came to no agreed conclusions. Since Bush had deliberately created the council to debate and clarify the issues without necessarily reaching consensus, Kass said that he welcomed disagreement within the council: "This council is easily the most intellectually and ethically diverse of the bioethics commissions to date. We have worked with mutual respect while not papering over our differences. No one who has attended any of our meetings or read the transcripts can believe that we do anything but serious and careful work, without regard to ideology, partisan politics or religious beliefs." The council has been renewed by executive order every two years since 2001, and the subjects it considered ranged beyond the stem cell battles during which it was established. Kass sought throughout to develop a "richer" bioethics, attentive to larger human and philosophical questions at the root of bioethical dilemmas, and he lamented that the council was pigeonholed: "The Council came into existence identified as the 'stem cell council,' and people on all sides of the embryo research debate seem to care more about the Council's views on this subject than about anything else. Not by our choice—and certainly not by mine—the Council was born smack in the middle of 'embryoville,' and it has never been able to leave this highly political field." Despite the public's narrow conception of its work, during Kass's chairmanship, the Council produced five book length reports, a white paper, and a humanistic reader on ten topics generally neglected in the bioethics literature. Kass described the council's work as "public bioethics," rejecting previous approaches that favored government by self appointed "experts"—scientific or bioethical—and presenting the issues in terms accessible to the broader public and its political representatives. He sought a "richer" inquiry that debates "ends as well as means," and the council's reports addressed larger human questions, "not merely administrative or regulatory ones." He said that it presented all sides of ethical issues in order to create a more substantive moral discourse. "A proper bioethics must lead public reflection on the ways in which new biotechnologies may affect those things that matter most regarding how human lives are lived," Kass wrote. "This means beginning by reflecting upon the highest human goods and understanding the latest technological advances in this light." He returned to positions at the American Enterprise Institute and the University of Chicago.

Биотехнология және медициналық жетілдіру

Биотехнологияны емдік мүмкіндіктері үшін – ауруларды емдеу, азапты жеңілдету, денсаулықты және толықтықты қайта орнату үшін құптаса да, Касс оны жақсарту мақсатында пайдаланудан алаңдайды (табиғи түрде берілгеннен асып түсетін қабілеттерді арттыру және тіпті адам табиғатын өзгерту). Биотехнология денсаулық сақтауда зор мүмкіндіктер ұсынатын болса да, оны "жақсы да, жаман да көптеген мақсаттар үшін қолдануға болады". Биотехнология "жақсы балалар, жоғары жетістіктер, қартаймайтын денелер және бақытты жандар" жасау үшін қолданылуы мүмкін. Касс биотехнологияның соңында "адамның ең терең тілектерін қанағаттандыру" үшін ізгілік, еңбек, оқу немесе махаббаттың орнын басу ретінде қолданылуы мүмкін екенін, бірақ оның салдарынан бұл тілектердің көлемі тек технологиялық тұрғыдан іске асырылатын нәрселермен шектелуі мүмкін дейді. Оның биотехнологияға қатысты алаңдаушылығы "технологиялық көзқарас" деп атаған нәрсесінен туындайды, ол "өмірдің барлық жақтарын техникалық құралдар арқылы рационалды түрде бақылауға болады" деген сеніммен адам өмірінің мағынасы мен мәнін өзгертеді.

Стенциалдық зерттеулер

Касс эмбриондық зерттеулерді, оның ішінде эмбриондық дің жасушаларын зерттеуді, оның "пайдалануы" және "жоюы" себепті үнемі сынға алып келді. Ол ертедегі адам эмбрионының моральдық мәртебесіне қатысты бейтарап тұрса да, адам өмірін, кез келген даму сатысында, тек қана табиғи ресурс ретінде қарастырудан алаңдайды. "Адам өмірін пайдаға бағындырудың мұндай тәсілі терең жағымсыз және негізгі қағидаларға қайшы", - деп жазады ол. Бірақ ол мұндай жасушалардың медициналық зерттеулердегі әлеуетін мойындағандықтан, Президенттің биоэтика жөніндегі кеңесін плюрипотентті дің жасушаларды алудың балама жолдарын зерттеуге жетектеді: "Плюрипотентті жасушаларды бұрыннан өлген (тек қана қажетсіз немесе өлімге тағдырланған емес, шын мәнінде өлген) эмбриондардан алуға болады, олардың жеке жасушаларының кейбіреуі тірі қалған болуы мүмкін; тірі эмбриондардан зақым келтірмейтін биопсия арқылы; биоинженерлік, эмбрионға ұқсас жасалған заттардан; және балалардан немесе ересектерден алынған, қайта бағдарламаланған дене жасушаларынан, олардың дифференциацияланбаған плюрипотенттілік күйіне қайта оралуына мүмкіндік беру арқылы. Біз моральдық тұңғырға технологиялық шешім табады және біздің соңғы саяси тарихымыздың бұл даулы бөлігі аяқталады деген үмітте болуымыз керек". 2007 жылы Джеймс Томсон және Шинья Яманака басқарган екі жеке зерттеу тобы ересек жасушалардан индуцирленген плюрипотентті дің жасушаларын жасады, яғни дің жасушаларды алу үшін эмбриондарды жою қажеттігі жойылуы мүмкін. 2009 жылы қайта бағдарламалау әдісі одан әрі жетілдірілді, тері жасушалары бірнеше экзогендік гендерді беру арқылы және вектор ретінде шетел вирустарын пайдаланбастан плюрипотенттікке қайтарылды. Роберт П. Джордж Кассты эмбриондарды жоюға қарсы күшті зиялылық күш ретінде және плюрипотентті дің жасушаларды алудың балама әдістерін табуды қолдағандығы үшін мақтады: "Бастапқыда, доктор Касс қайта бағдарламалау әдістері, егер оларға белсенді түрде көңіл бөлінсе, адамның қадір-қасиетін құрметтей отырып, дің жасушалар ғылымының толыққанды пайдасын көруге мүмкіндік беретінін айтқан".

Kass has been a consistent critic of embryo research, including embryonic stem cell research, because of its "exploitation" and "destruction" of nascent human life. Although he claims to be agnostic about the moral standing of an early human embryo, he worries about treating human life, at whatever stage, merely as a natural resource. "There is something deeply repugnant and fundamentally transgressive about such a utilitarian treatment of prospective human life," he writes. But because he recognized the potential of such cells for medical research, he led the President's Council on Bioethics to examine alternative avenues of obtaining pluripotent stem cells: "Pluripotent cells might be obtainable from already dead (not just unwanted or doomed but actually dead) embryos, some of whose individual cells might nonetheless still be viable; from living embryos by nondestructive biopsy; from bioengineered, embryo like artifacts; and from reprogrammed body cells, taken from children or adults, that are induced to return to the undifferentiated state of pluripotency. . We should be hopeful that a technological solution to our moral dilemma might soon be found and that this divisive piece of our recent political history will soon come to an end." In 2007, in two separate studies, research teams led by James Thomson and Shinya Yamanaka created induced pluripotent stem cells from adult cells, meaning that the destruction of embryos for stem cells might no longer be necessary. In 2009, the reprogramming technique was further improved, as skin cells were returned to pluripotency by the transfer of a few exogeneous genes and without the use of foreign viruses as vectors. Robert P. George praised Kass as the driving intellectual force against embryo killing and in favor of finding alternative methods of obtaining pluripotent stem cells: "All along, it was Dr. Kass who said that reprogramming methods would, if pursued vigorously, enable us to realize the full benefits of stem cell science while respecting human dignity."

Адамды клондау

Касс адамгершілік пен адамдық қадір-қасиетке қарсы келеді деген үгітпен адамды клондауға қарсы жаппай тыйым салуды қолдайды. 1997 жылы «The New Republic» журналында жарияланған «Жек көрудің даналығы» атты мақаласында Касс адамдардың клондауға сезімталдығын құрметтеуіміз керек дейді, дәл сол сияқты инцест пен каннибализмге деген жек көру сезімін де құрметтейміз. «Шынайы жағдайларда, - деп жазады ол, - жек көру – ақыл-ойымыз толыққанды түсіндіре алмайтын терең даналықтың эмоционалдық білдірісі». Касс қазіргі заманғы этикалық дискурс автономияға, әділдікке және пайдалылыққа баса назар аударатынын, бірақ қазіргі әлемге қажетті моральдық бағдарламаны ұсына алмайтынын жазады: «Жек көру, басқа жағдайларда да, адамның еркінің шектен шығуына қарсы тұрып, бізді айтуға келмейтін терең нәрсеге қарсы шығудан сақтандырады. Шындығында, бұл дәуірде, еркін жасалса, барлық нәрсеге рұқсат беріледі, біздің берілген адамдық табиғатымыз енді құрметке ие емес, денелеріміз тек автономды рационалды ерік-жігеріміздің құралы ретінде қарастырылады, жек көру адамгершіліктің өзегін қорғау үшін сөйлейтін жалғыз дауыс болуы мүмкін. Жүрегі сезімтал адамдар қорқуды ұмытқан. Клондауға жол беретін қоғам «қорқуды ұмытып, әрқашан қорқынышты нәрсені ақылға қонымды деп есептейді. Клондауға рұқсат берген қоғам, білсе де білмесе де, ұрпақ алуды өндіріске айналдыруға және балаларын тек қана еркіміздің жобалары ретінде қарауға келісім берген». Кассқа жауап ретінде басқа этика мамандары жек көру немесе жирену реакциялары клондауға тыйым салу үшін дұрыс себеп бола алмайды деп мәлімдеді, себебі мұндай сезімдер субъективті, мәдени нормалармен анықталады және уақыт өте келе өзгереді. Америкалық Медициналық Ассоциацияның Биоэтика бөлімінің Фриц Аллхофф «растық интеграция бұрынғыда Касс клондаудың қазір тудыратын жек көру сезімін тудырған; әрине, қоғамдық пікірді моральдық нұсқау ретінде қабылдамауы керек» деді. Клондауға қарсылық білдіруден басқа, Касс клондау «туылатын балаға қатысты этикалық емес эксперимент» болып табылады деп дәлелдеді; сәйкестік және жекелік туралы шатасу тудырады; «тудыруды жасауға» айналдырады; және ата-аналарға баланың генетикалық құрамын бақылау мүмкіндігін беру арқылы ата-ананың баланың өмірі мен болашағына бақылау жасау туралы «қауіпті» идеяны күшейтеді. «Бұл біздің евгеникалық немесе жай ғана ойын-сауық қиялымызды жүзеге асыратын адамдар екенін ешқашан ұмытпауымыз керек», - деп жазады ол. Касс ин витро ұрықтану сияқты репродуктивті технологиялардың кеңінен қолданылуын алғашқы сынға алды, себебі олардың қолданылуы табиғи репродуктивтік процесте жатқан адам өмірі мен қоғамның мәні туралы шындықтарды жасырады деп алаңдады. (Содан кейін ол 1978 жылы Луиза Браун дүниеге келгеннен кейін ин витро ұрықтануды отбасылық қолдануды мақұлдады.) Касс клондауды жыныстық қатынас пен ұрпақ алудың ажыратылуынан бастау алған табиғи прогресс деп санайды: «Клондау біздің жаңа дәуіріміздің басты пікірлерінің толыққанды бейнесі болып шығады. Жыныстық революцияның арқасында біз практикада және ойлауда жыныстық қатынастың өзінің ұрпақ беруге қатысты мақсатын жоққа шығара аламыз. Бірақ, егер жыныстық қатынас бала тудырумен тікелей байланысты болмаса, онда балалардың жыныстық қатынаспен байланысы болуы міндетті емес. Осы жаңа заманның ең жақсы символы – клон: ол – жалғыз ата-ана баласы».

Kass supports a universal ban on the cloning of humans on the grounds that cloning is an affront to morality and human dignity. In a 1997 article in The New Republic entitled "The Wisdom of Repugnance," Kass suggests that we should respect the revulsion most people feel about cloning human beings, just as we respect their supposed revulsion at incest and cannibalism. "In crucial cases," he writes, "repugnance is the emotional expression of deep wisdom, beyond reason's power fully to articulate it." Kass writes that modern ethical discourse, which emphasizes autonomy, equity, and utility, fails to provide the moral guidance that the modern world demands:
Repugnance, here as elsewhere, revolts against the excesses of human willfulness, warning us not to transgress what is unspeakably profound. Indeed, in this age in which everything is held to be permissible so long as it is freely done, in which our given human nature no longer commands respect, in which our bodies are regarded as mere instruments of our autonomous rational wills, repugnance may be the only voice left that speaks up to defend the central core of our humanity. Shallow are the souls that have forgotten how to shudder. A society that tolerates cloning, Kass writes, "has forgotten how to shudder [and] always rationalizes away the abominable. A society that allows cloning has, whether it knows it or not, tacitly said yes to converting procreation into manufacture and to treating our children as pure projects of our will." In response to Kass, other ethicists have argued that reactions of repugnance or disgust are not a valid basis for banning cloning because such feelings are subjective, dictated by cultural norms, and change over time. Fritz Allhoff of the American Medical Association Division of Bioethics contends that "racial integration once elicited the same sentiments of repugnance that Kass claims that cloning elicits now; surely public sentiment should not be taken as a moral guide." In addition to opposing cloning on the grounds of repugnance, Kass has also argued that cloning constitutes an "unethical experiment upon the resulting child to be"; creates confusions of identity and individuality; "turns begetting into making"; and, by giving parents control over a child's genetic make up, exacerbates the "dangerous" idea of parental control over children's lives and prospects. "One must never forget that these are human beings upon whom our eugenic or merely playful fantasies are to be enacted," he writes. Kass was an early critic of the widespread use of reproductive technologies like in vitro fertilization, partly because he was concerned that their use obscures truths about the essence of human life and society that are embedded in the natural reproductive process. (He later endorsed the marital use of in vitro after Louise Brown was born in 1978.) Kass sees human cloning as a natural progression from the decoupling of sex and procreation, begun with in vitro fertilization: "Cloning turns out to be the perfect embodiment of the ruling opinions of our new age. Thanks to the sexual revolution, we are able to deny in practice, and increasingly in thought, the inherent procreative teleology of sexuality itself. But, if sex has no intrinsic connection to generating babies, babies need have no necessary connection to sex. . For that new dispensation, the clone is the ideal emblem: the ultimate 'single parent child.'"

Киелі кітап зерттеулері

Табиғи философия мен философиялық антропологияны зерттеумен қатар, Касс соңғы жылдары еврей Киелі кітаптары, әсіресе Жаратылыс кітабы туралы оқытып, жазып жүр. Касс Киелі кітапқа қызығушылығын әйелі Эмимен бірге студенттер үшін апта сайын Жаратылыс кітабын оқуды ұйымдастырғаннан бастады. 2009 жылы өткен Джефферсон лекциясында Касс Киелі кітапта "ірі ақындар мен философтар ұсынған антропологиялық және этикалық тұжырымдамалармен тең келтіре алатын, әділдік, инабаттылық және адамдық қадір-қасиет туралы ілімдері бар адам өмірінің баяны бар екенін" айтты, бұл "бұрынғы философиялық ойларымда жоқ нәрселер еді". Касс мәтінді теологиялық емес, философиялық тұрғыдан қарастырады, себебі мұқият оқылғанда бұл мәтін сенушілер де, сенбеушілер де, баршаға адамның жағдайы және оны қалай жақсарту туралы көп нәрсе үйретеді деп санайды. Оның Жаратылыс кітабына жасаған толық, егжей-тегжейлі түсіндірмесі, оның жиырма жылдан астам уақыт бойы мәтінді оқытуына негізделген, негізінен "скептиктердің балаларына" (өзі сияқты) арналған. Ол былай деп қорытындылайды: Жаратылыс кітабымен ұзақ бірге болған, оның сұлулығына, тереңдігіне және, ең бастысы, жанды жарықтандырып, көтеріп қана қоймай, рухани жағдайын зорлап өзгертетін күшіне таңғалып, осы Жаратылыс кітабын оқыған адам зиялық тұрғысынан тізе бүгіп, мұндай түсініктерге мүмкіндік беретін мәтінге құрмет пен алғыс сезімімен толы тұрады. Менің кітабыммен бірге даналық іздеген басқа оқырмандар да осындай тәжірибе алады деп үміттенемін. Шығу кітабында Касс киелі шатырдағы Құдайдың болуы туралы айтқандары атеистік діни сезімді білдіреді: Құдаймен байланыста болудың, трансценденттіктің діни сезімдері, бірақ Құдайдың нақты бар екендігі туралы ешқандай діни догмаға сенбеу. Құдай тек қана діни рәсімдерден туындаған "Дионис құмарлығын" сезінген адамдардың санасында және іс-әрекеттерінде "болады" (430). Егер Израиль Құдайға құлшылық етуді тоқтатса, онда Құдай өлген болар еді. Ол "күн тұтылуға" ұшырап, "жоқ болар еді" (500 503, 598, 603, 689).

In addition to his studies in natural philosophy and philosophical anthropology, Kass has in recent years been teaching and writing about the Hebrew Bible, especially the book of Genesis. Kass's interest in the Bible began with weekly invitational readings of Genesis that he and his wife, Amy, had organized for students while teaching at the University of Chicago. In his 2009 Jefferson Lecture, Kass said that he found in the Bible "an account of human life that can more than hold its own with the anthropological and ethical teachings offered by the great poets and philosophers," with "teachings of righteousness, humaneness, and human dignity . that were undreamt of in my prior philosophizing." Kass reads the text philosophically, not theologically, in the belief that this text, thoughtfully read, has much to teach everyone—believers and non believers alike—about the human condition and how it may be improved. His full lengthy commentary on Genesis, based on his teaching of the text over twenty years, is addressed primarily to the "children of skeptics" (such as himself). He concludes:Long dwelling with the book of Genesis, and ever marveling at its beauty, its profundity, and, above all, its power to illuminate and lift the soul, this exhilarated reader of Genesis stands before it on his intellectual knees, filled with awe and gratitude for a text that makes such insights possible. I dare to hope that, with my book as a companion, other wisdom seeking readers may enjoy a similar experience. In his book on Exodus, what Kass says about the Divine Presence in the Tabernacle suggests an atheistic religiosity: religious feelings of transcendence, of being in touch with God, but without believing any religious doctrines about the real existence of God. God "exists" only in the minds and actions of people who feel awe and reverence in their experience of "the ecstatic passions of Dionysus" elicited by religious ceremony (430). If Israel were to stop worshipping God, then God would be dead. He would "go into eclipse," and He would "cease to be" (500 503, 598, 603, 689).

Құрмет пен марапаттар

Касс 2009 жылы Ұлттық гуманитарлық қордың Джефферсон лекторы атанды. Джефферсон лекциясы – "гуманитарлық ғылымдар саласындағы көрнекті интеллектуалдық және қоғамдық жетістіктері үшін федералды үкімет тағайындайтын ең жоғары награда". Касс 2009 жылдың 21 мамырында Вашингтондағы Уорнер театрында "Шын адал адамды іздеу: лицензиясы жоқ гуманистің толғаныстары" деген тақырыпта лекция оқыды. Чикаго университетінің оқыту саласындағы сыйлықтарынан өзге, Касс 2003 жылы Гарвардтың жүз жылдық медалін және Колледжаралық зерттеулер институтының Герхард Нимейер сыйлығын, ал 2004 жылы Линд және Гарри Брэдли қорының тұңғыш Брэдли сыйлығын алды. Оған Даллас университеті (1997), Спертус еврей зерттеулер институты (2001), Карфаген колледжі (2002) және Ешива университеті (2003) құрметті доктор дәрежесін берді. Оның екі қызы үйленген, төрт немересі бар; олар Чикаго және Иерусалимде тұрады.

Мақалалар мен дәрістер

Леон Р. Касс. "Мағыналы қанағаттандыру ретінде жұмыс істеу" 2012 жылғы Ирвинг Кристол лекциясы, Американдық Кәсіпкерлік Институты, Вашингтон, 2 мамыр 2012 жыл. Леон Р. Касс. "Ғылым, дін және адамзаттың болашағы". Комментарий (2007): 36–48. Леон Р. Касс. "Абрахам Линкольнның ұлтты қайта құруы" – 2007 жылдың 22 маусымында AEI Дүниежүзілік форумында сөйлеген сөздері. Леон Р. Касс және Эрик Коэн. "Қартайған шағымда мені тастап кетпе". Комментарий (2006). Леон Р. Касс. "Жасы жетпеген денелер, бақытты жандар: биотехнология және кемелдікке ұмтылыс". Жаңа Атлантис 1 (2003): 9–28.
———. Алдын сөз. Адамды клондау және адамның қадір-қасиеті: этикалық сараптама, Президенттің биоэтика жөніндегі кеңесінің баяндамасы. Нью-Йорк: PublicAffairs, 2002 жыл.
———. "Қырылыстың даналығы: Адамды клондауға тыйым салу неліктен керек?". Жаңа Республика (2 маусым 1997 жыл).
———. "Кездесудің аяқталуы". Қоғамдық мүдде 126 (1997): 39–63.
———. "Қауіпті өмір сүру: Мен (ақылсыз) бауырымның сақшысы ма?". Брэдли лекциясы, Американдық Кәсіпкерлік Институты, Вашингтон, 1994 жылдың 14 наурызы.
———. "Витро ұрықтанудың этикалық өлшемдері". Америкалық Кәсіпкерлік Институты, 1979 жыл.