Кіріспе
Америка саясаткері Эбенезер Зейн (7 қазан 1747 – 19 қараша 1811) – американдық пионер, әскер қызметкері, саясаткер, жол салушы және жер алыпсатар. Вирджиния колониясында (болжам бойынша қазіргі Батыс Вирджиния штатындағы Мурфилд маңында) туған Зейн Форт-Генри маңында, Огайо өзені бойында Уиллинг (қазіргі Батыс Вирджиния) деп аталған қоныс салған. Ол сондай-ақ Огайо аймағы арқылы Лаймстоунға (қазіргі Мейсвилл, Кентукки) дейінгі Зейннің жолы деп белгілі болған алғашқы жолды салды.
Ebenezer Zane (October 7, 1747 – November 19, 1811) was an American pioneer, soldier, politician, road builder and land speculator. Born in the Colony of Virginia (possibly near what became Moorefield, West Virginia), Zane established a settlement near Fort Henry which became Wheeling (also in present day West Virginia), on the Ohio River. He also blazed an early road through the Ohio Country to Limestone (now Maysville, Kentucky) known as Zane's Trace.
Отбасы
Зейн 1744 жылы Филадельфиядағы квакерлер жиынында үйленген Уильям Эндрю Зейн мен оның әйелі Нэнси Энн Ноланның (1764 жылы қайтыс болған) алты баласының бірі болды. Олар үйленгеннен кейін көп ұзамай Нью-Джерсиден Вирджиния штатының сол кездегі кең аумақты Аугуста округіне көшіп келді. Оның атасы Роберт Зейн Уильям Пеннге Филадельфия қаласын құруға көмектескен. Эбенизердің төрт інісі болды: Силас (1745–1785), Эндрю (1749 жылы туған), Джонатан (шамамен 1750 жылы туған) және Исаак (1751–1816), сондай-ақ бір әпкесі, Элизабет "Бетти" (1759 жылы туған). Оның інісі Исаак Филадельфияда қалды, бай ағаш шебер болды және Батыс Вирджинияға барып, туыстарына қосылуы үшін ұлын, сондай-ақ Исаакты қаржыландырды. Жағдайды қиындата түскендей, Уильям Зейн мен оның бірнеше кішкентай ұлдары Потомак өзенінің оңтүстік саласы бойында шаруашылық бастағаннан кейін үндістер тарапынан тұтқынға алынды. Кейбіреулері ақырында Детройтке жеткізіліп, құны төленді, бірақ оның ұлы Исаак он жылдан астам уақыт бойы Вайандот тайпасының тұтқыны болып қалды, үнді қызына үйленді және оның құрметіне Огайо штатындағы Зейнсфилд қаласы аталды. Олардың он бір баласы болды, бірақ олардың бірнешеуі нәресте кезінде қайтыс болды. Олардың үлкен қызы Кэтрин (1769–1851) Абсалом Мартинге (жеті аймақтың мемлекеттік жер өлшеушісі, Огайо штатындағы Мартинс-Ферри қаласын құрған, онда Зейн мен оның отбасы мүшелері жерленген) үйленді; Сара (1773–1851) алғаш Джон МакИнтайрға (әкесі төменде айтылатын Зейн жолын жасауға көмектескен, содан кейін Зейнесвилл қаласын құрды және Огайо штатының алғашқы Конституциясын жазуға қатысты) үйленді. Нұх (әкесі мен туысы сияқты Вирджиния штатының Бас Ассамблеясында қызмет еткен) 1778 жылдың 25 қазанында дүниеге келді және 1833 жылы Уилинде қайтыс болды. Ребекка (1776–1866) Джон Кларкқа үйленді және ең ұзақ өмір сүрген бауыр болды. Хестер немесе Эстер (1786–1854) Огайо Конституциясын жазуға көмектескен танымал саясаткер Илайджа Вудсқа үйленді. Дэниел (1788–1860) ең ұзақ өмір сүрген ұлы болды, оның інісі Джесси (1790 жылы туған) жас кезінде қайтыс болды, ал Джон (1780–1805) мен Сэмюэлден (1784–1854) де асып түсті. Ол жазушы Зейн Грейдің атасы болды, ол Зейнесвиллде дүниеге келді.
Данмор соғысынан бастап Америка революциясына дейін
Батыс Вирджиниядағы көптеген қоныс салушылардың ренжітіп алған британдықтар 1763 жылғы келісімде Аппалачиан тауларының батысындағы жаңа қоныстарды тыйым салуға келісті. Келісімге қарамастан, Зейн мен оның бауырлары Силас және Джонатан Морефилдтен (Аппалачиан тауларының шығысында, Потомак өзенінің оңтүстік саласында орналасқан) батысқа қарай, Аппалачиан таулары арқылы Огайо өзеніне бет бұрды. Уилинг ағысы мен Огайо өзенінің қосылған жерінде олар жерді жыртып, егін салуға кірісті, сондай-ақ кейіннен 1769 жылы Форт Генри болып белгілі болған бекініс құрды. Бастапқыда майор Ангус Макдональдтың басшылығымен отаршылдарды үндістердің шабуылдарынан қорғау үшін салынған бұл бекініс Вирджиния губернаторы Лорд Данмордың тағы бір атағын көрсететін "Форт Финкастл" деп аталды. Дегенмен, ең қиын қоршау 1782 жылдың қыркүйегінде болды. Оның әпкесі Элизабет, қамалдан шығып, өте қажет болған ұңғын оқ-дәрісін алып, оқ жауғанда қауіпсіз түрде қайтып келгені үшін батылдығымен атақты болды. Осы уақытта оның немере інісі Исаак Зейн кіші (1766-1839) Филадельфия аймағынан Вирджинияға көшіп келді және квакер сеніміне қарамастан, Фредерик округінің жетекші азаматы болды, себебі оның темір қорыту зауытында шамамен 150 адам жұмыс істеді және батысқа сауда жасауға көмектесті. Исаак Зейн кіші және Эбенезер Зейн екеуі де саяси белсенділікке қатысып, Вирджинияның революциялық конвенцияларында және кейін Вирджинияның делегаттар палатасында солтүстік-батыс Вирджинияның мүдделерін қорғады. Огайо округінің сайлаушылары Эбенезер Зейнді Вирджинияның делегаттар палатасына бірнеше рет өкіл ретінде сайлады, бірақ округ қысқа мерзімге Йохогения округіне (1781 және 1782 жылдары шекаралары өзгеше болды) айналды. 1788 жылы Огайо округінің сайлаушылары Эбенезер Зейнді Вирджинияның ратификациялық конвенциясына делегат ретінде сайлады, онда ол АҚШ Конституциясын ратификациялауға дауыс берді. Алайда, 1799 жылғы сайлау өте тартысты болды, және соттағы шағым Зейн мен Бенджамин Биггстің орнына қолдаушылардың бірі Уильям Маккинли мен Джон Морганды тағайындады.
Зейннің ізін салу
Соғыстан кейін, 1796 жылдың мамыр айында Зейн Солтүстік-Батыс аймағы арқылы жол салуға АҚШ Конгресінен рұқсат және қаражат алды. Өзінің еңбегі үшін (және оның інісі Джонатан, күйеу баласы Джон МакИнтайр және туатын жергілікті жетекші Томепомехаланың еңбегі үшін) Конгресс Зейнге үш үлкен жер учаскесін сыйлады – жол Мускингум, Хокинг және Скиото өзендерін кесіп өтетін жерлерде. Оның көмекшілері Занесвиллге айналған жерді алды, ал қалғандары Ланкастерге және Чиликотеге қарсы жатқан жерге айналды. Зейннің жолы аяқталғаннан кейін, ол қазіргі Огайо штатының Вирджиния штатының Уиллинг қаласынан Кентукки штатының Мейсвилл қаласына дейін өтті. Жол бастапқыда жаяу немесе атпен (арбамен емес) жүруге ғана жарамды болғанмен, Огайо штаты 19 ғасырдың басында оны жақсарту жұмыстарын жүргізді. 1812 жылғы соғысқа дейін ол Огайодағы жалғыз маңызды жол болды.
Өлім және мұра
Зейн 1811 жылы қарашада қайтыс болды және Огайо штатының Мартинс-Ферри қаласында жерленді. Квакерлерге сол кезде құл ұстауға тыйым салынғанмен, 1810 жылғы санақта Зейннің он құлы болған, ал ол өткен айда жазған өсиетімен жесір әйел Елизаветаға екі құл таңдау құқығы берілді, сондай-ақ оған арналған басқа да қаражаттарды қарастырды. Зейн сонымен қатар Уилингтегі және оған жақын жердегі (Виргиния штатының Огайо округіндегі Огайо өзеніндегі арал және Огайо штатының Белмонт округіндегі) жерлерін ұлдары Ноа мен Дэниелге бөліп берді, күйеу баласы Джейкоб Беркетке жер беруді аяқтады және Ферфилд округіндегі жерін сатуға, ал түскен ақшаны қыздары Ребекка Кларк пен Эстер Вудстың пайдасына сақтауға бұйырды. Ұлы Сэмюэл Зейн Виргиния штатының Вуд округіндегі және Огайо штатының Белмонт округіндегі жер алды. Елизавета Маккалоу өсиетімен өзінің құлдарын босатты, ал отбасы құрған паромдарды ұлдары Ноа мен Дэниелге қалдырды. Огайо штатының Зэнесвилл қаласы оның құрметіне аталған.