Кіріспе

Джон Тейлор (1752-1833) – баптисттердің алғашқы уағыздаушысы, діни жазушы, шекара тарихшысы және Кентуккидің солтүстік және орталық аймақтарындағы плантатор. Оның Кентуккидегі алғашқы баптист шіркеулерінің тарихы туралы екі еңбегі 19 ғасырдың басындағы шекаралық қоғамның көрінісін береді. 1820 жылы жарық көрген «Миссиялар туралы ойлар» атты памфлеті оны шекаралық баптист қауымдары арасындағы миссионерлік қоғамдарды қолдау туралы пікір қақтығысының ортасына қойды. Шекарада жер сатып алу және сату арқылы Тейлор 19 ғасырдың бірінші онжылдығының соңына қарай 20 афроамерикандық құлға ие болды, осылайша плантаторлар қатарына енді.

Неке және отбасы

Тейлор Филемон мен Нэнси (Кейв) Каваноның қызы Элизабет Каваноға үйленді. Олардың бірнеше балалары болды. Олардың ұлы Бен 1783 жылғы желтоқсанда Кентуккиге келгеннен кейін бір айда дүниеге келді, бұл Вирджиниядан таулар арқылы үш айға созылған қиын сапардан кейін болды. Олардың қызы Джейн Екония Синглтонға тұрмысқа шықты, ол да ерте баптисттердің пионері және Маноа мен Салли (Крейг) Синглтонның ұлы, олар Элькхорн саласының алғашқы шіркеуінің мүшелері еді. Синглтондар 1781 жылы Саллидің ағасы, пастор Льюис Крейг басқарып жүрген «Саяхатшы шіркеумен» бірге Кентуккиге көшіп келді.

Мансап

Тейлор жиырмадан асқанда Вирджинияның шекаралық елді мекендерінде шіркеулер ұйымдастырып, оларға қызмет етті. 29 жасында ол 1783 жылдың соңында жас отбасын Кентуккиге алып барды, бұл Вирджиния штатының Спотсильвания округіне баптистердің "Көшпелі шіркеуінің" тарихи көшіп кетуінен екі жыл өткен соң болды. Кейінірек ол сапар туралы былай деп жазды: "Біз Крейг стансасына Рождествоға дейін аз уақыт бұрын (1783), және Вирджиниядан шыққаннан кейін үш айдай соң келдік. Осы қиын сапар барысында әйелімнің жағдайы өте ауыр болды. Көп ұзамай, Кентукки штатының Вудфорд округіне қарасты Клер-Крик баптистік шіркеуінің бірінші пасторы болып тағайындалдым. 1795 жылы Тейлор отбасымен Бун округіне көшіп барды, онда ол Булитсбург баптистік шіркеуінің (1795–1802) алғашқы пасторы болды. Оның құлдарынан жетісі де шіркеудің мүшелері болды. Ол 1800 жылы шіркеу қайта жанданған кезде (Оңтүстікте "Екінші Ұлы ояну" деп аталатын кезең) қызмет етті. Тейлордың шіркеуінде барлығы 113 адам мәсіхке келді және шомылдырылды. Шіркеудің қаржылық қолдауына ие болмаған ол, көптеген шекаралық уағыздаушылар сияқты, тәуелсіз шаруалық және басқа да кәсіптермен айналысты. Пасторлық қызметімен қатар, Тейлор Кентуккидегі жергілікті баптист қауымдастықтарын ұйымдастыруға қатысты. 1785 жылы Тейлор Элкхорн баптистік қауымдастығының ұйымдастыру конференциясына қатысты (Лексингтон, Кентукки аймағы). Ол сондай-ақ 1803 жылы Лонг Рун баптистік қауымдастығын (Луисвилл, Кентукки аймағы) ұйымдастыруға қатысты. Ол жерде кіріспе уағыз айтып, ұйымдастыру комитетінің мүшесі болды. Ол осы қауымдастықтың алғашқы көшбасшыларының бірі болды. 1802 жылы ол отбасымен Огайо өзенінің жанындағы Берд тауының маңында Галлатин округіне (қазіргі Тримбл округіне кіретін бөлігі) көшіп барды, онда ол әртүрлі жер телімдерінде жер сатып алған еді. Ол жерде плантаторлар тобына кірді, өйткені ол ақырында 20 африкалық американдық құлды ұстады және меншік етті, ал кейбір бұрынғы жерлерін басқа қоныс аударушыларға сатып, қауымдастық құрды. Тейлор сияқты барлық баптистерде құлдың саны көп болмаса да, сол кезде көптеген мүшелер оңтүстік институтына бейімделіп, оны жоюды талап етуді тоқтатты. "Оңтүстік евангелистік протестанттар солтүстік евангелистерге қарағанда, әлеуметтік жаңарудың орнына жеке құдайшылдықтың маңыздылығын көбірек атап көрсетті". Галлатин округінде 13 жыл қызмет еткен Тейлор Бун округінің шіркеулері мен пасторларымен байланыста болды. Ол 1805 жылдан 1834 жылға дейін 25 Солтүстік Бенд қауымдастығының кездесуіне қатысты. Ол әр кездесуде уағыздауға шақырылатын. Олардың 14-і Бун округінің шіркеулерінде өткізілді, онда қауымдастық кездесулері ұйымдастырылды. 1815 жылы Тейлор отбасын және құлдарын Индиана штатынан алыс болу үшін Франклин округіне көшірді, өйткені Галлатин округінен Огайо өзені арқылы жақын орналасқан Индиана штаты оның құлдарына қауіп төндіреді деп сенді. Тарихшы Ларри Д. Смит Тейлордың тек "миссиялық қоғамдарға" қарсы болғанын, ешқашан миссионерлік қызметке қарсы болмағанын атап өтті. Тейлордың қызметінің көп бөлігі баптистер арасындағы миссионерлерге қарсы қозғалысқа байланысты дау-дамайлардан бұрын болды және ол бауырластарымен осы мәселе бойынша "бөлініске ұшырамады". 1820 жылы Тейлор өзінің "Миссиялар" памфлетінің көшірмесін жергілікті (Норт-Бенд) қауымдастығына берді, бірақ олар оған ешқандай түсініктеме бермеді. Ол сол жылы қауымдастыққа уағыздауға шақырылды және кейінірек олардың кездесулеріне қатысқан кезде де шақырылды. 1820 жылы Елкхорн қауымдастығы "Бауыр. Джон Тейлор қауымдастыққа өзі жазған миссионерлік тақырыптағы кітапшаны ұсынды, ол ұйымдастыру жөніндегі комитетке жіберілді". Кейінгі отырыста "көп талқылаудан кейін бұл тармақты алып тастау және кітапшаны авторға қайтару туралы шешім қабылданды". Сол сияқты, Тейлор кітапшаны Лонг Рун қауымдастығына берді; жауаптың сақталған жазбасы жоқ. Ол сол кезде штаттың солтүстік бөлігіндегі миссионерлік істі қолдаушы болып табылатын Абессалом Грейвстің жерлеу рәсімін өткізуді сұраған екі уағыздаушының бірі болды. Тейлордың білімі төмен болса да, ол өз пікірін ашық білдіретін жазушы еді.

Шығармалары

Баптист шіркеулерінің тарихы, Франкфурт, КИ: (np), 1823; қайта басылым, Цинциннати, ОХ: Art Guild Reprints, Inc., 1968; Честер Р. Янг редакциясымен қайта басылым, Мейкон, ГА: Mercer University Press, 1995, «Америка шекарасындағы баптист шіркеулері» деген атпен. Клир-Крик шіркеуінің тарихы: және Кемпбеллизм жарияланды, Франкфурт, КИ, А. Г. Ходжес баспасында, «Комментатор» кеңсесі, 1830.