Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Тейлор (1752-1833) – баптисттердің алғашқы уағыздаушысы, діни жазушы, шекара тарихшысы және Кентуккидің солтүстік және орталық аймақтарындағы плантатор. Оның Кентуккидегі алғашқы баптист шіркеулерінің тарихы туралы екі еңбегі 19 ғасырдың басындағы шекаралық қоғамның көрінісін береді. 1820 жылы жарық көрген «Миссиялар туралы ойлар» атты памфлеті оны шекаралық баптист қауымдары арасындағы миссионерлік қоғамдарды қолдау туралы пікір қақтығысының ортасына қойды. Шекарада жер сатып алу және сату арқылы Тейлор 19 ғасырдың бірінші онжылдығының соңына қарай 20 афроамерикандық құлға ие болды, осылайша плантаторлар қатарына енді.
John Taylor (1752–1833) was a pioneer Baptist preacher, religious writer, frontier historian and planter in north and central Kentucky. His two histories of early Baptist churches in Kentucky provide insight into the frontier society of the early decades of the 19th century. His 1820 pamphlet entitled "Thoughts on Missions" put him at the center of the controversy within frontier Baptist congregations about supporting mission societies. In buying and selling land on the frontier, Taylor acquired and 20 African American slaves by the end of the first decade of the 19th century, thus entering the planter class.
Неке және отбасы
Тейлор Филемон мен Нэнси (Кейв) Каваноның қызы Элизабет Каваноға үйленді. Олардың бірнеше балалары болды. Олардың ұлы Бен 1783 жылғы желтоқсанда Кентуккиге келгеннен кейін бір айда дүниеге келді, бұл Вирджиниядан таулар арқылы үш айға созылған қиын сапардан кейін болды. Олардың қызы Джейн Екония Синглтонға тұрмысқа шықты, ол да ерте баптисттердің пионері және Маноа мен Салли (Крейг) Синглтонның ұлы, олар Элькхорн саласының алғашқы шіркеуінің мүшелері еді. Синглтондар 1781 жылы Саллидің ағасы, пастор Льюис Крейг басқарып жүрген «Саяхатшы шіркеумен» бірге Кентуккиге көшіп келді.
Taylor married Elizabeth Cavanaugh, daughter of Philemon and Nancy (Cave) Kavanaugh. They had several children together. Their son Ben was born a month after their arrival in Kentucky in December 1783, after a difficult three month trip from Virginia through the mountains. Their daughter Jane married Jeconiah Singleton, another early Baptist pioneer and son of Manoah and Sally (Craig) Singleton, members of the early Forks of Elkhorn Church. The Singletons had migrated to Kentucky in 1781 with The Travelling Church, led by Sally's brother, the Rev. Lewis Craig, pastor of the notable congregation.
Мансап
Тейлор жиырмадан асқанда Вирджинияның шекаралық елді мекендерінде шіркеулер ұйымдастырып, оларға қызмет етті. 29 жасында ол 1783 жылдың соңында жас отбасын Кентуккиге алып барды, бұл Вирджиния штатының Спотсильвания округіне баптистердің "Көшпелі шіркеуінің" тарихи көшіп кетуінен екі жыл өткен соң болды. Кейінірек ол сапар туралы былай деп жазды: "Біз Крейг стансасына Рождествоға дейін аз уақыт бұрын (1783), және Вирджиниядан шыққаннан кейін үш айдай соң келдік. Осы қиын сапар барысында әйелімнің жағдайы өте ауыр болды. Көп ұзамай, Кентукки штатының Вудфорд округіне қарасты Клер-Крик баптистік шіркеуінің бірінші пасторы болып тағайындалдым. 1795 жылы Тейлор отбасымен Бун округіне көшіп барды, онда ол Булитсбург баптистік шіркеуінің (1795–1802) алғашқы пасторы болды. Оның құлдарынан жетісі де шіркеудің мүшелері болды. Ол 1800 жылы шіркеу қайта жанданған кезде (Оңтүстікте "Екінші Ұлы ояну" деп аталатын кезең) қызмет етті. Тейлордың шіркеуінде барлығы 113 адам мәсіхке келді және шомылдырылды. Шіркеудің қаржылық қолдауына ие болмаған ол, көптеген шекаралық уағыздаушылар сияқты, тәуелсіз шаруалық және басқа да кәсіптермен айналысты. Пасторлық қызметімен қатар, Тейлор Кентуккидегі жергілікті баптист қауымдастықтарын ұйымдастыруға қатысты. 1785 жылы Тейлор Элкхорн баптистік қауымдастығының ұйымдастыру конференциясына қатысты (Лексингтон, Кентукки аймағы). Ол сондай-ақ 1803 жылы Лонг Рун баптистік қауымдастығын (Луисвилл, Кентукки аймағы) ұйымдастыруға қатысты. Ол жерде кіріспе уағыз айтып, ұйымдастыру комитетінің мүшесі болды. Ол осы қауымдастықтың алғашқы көшбасшыларының бірі болды. 1802 жылы ол отбасымен Огайо өзенінің жанындағы Берд тауының маңында Галлатин округіне (қазіргі Тримбл округіне кіретін бөлігі) көшіп барды, онда ол әртүрлі жер телімдерінде жер сатып алған еді. Ол жерде плантаторлар тобына кірді, өйткені ол ақырында 20 африкалық американдық құлды ұстады және меншік етті, ал кейбір бұрынғы жерлерін басқа қоныс аударушыларға сатып, қауымдастық құрды. Тейлор сияқты барлық баптистерде құлдың саны көп болмаса да, сол кезде көптеген мүшелер оңтүстік институтына бейімделіп, оны жоюды талап етуді тоқтатты. "Оңтүстік евангелистік протестанттар солтүстік евангелистерге қарағанда, әлеуметтік жаңарудың орнына жеке құдайшылдықтың маңыздылығын көбірек атап көрсетті". Галлатин округінде 13 жыл қызмет еткен Тейлор Бун округінің шіркеулері мен пасторларымен байланыста болды. Ол 1805 жылдан 1834 жылға дейін 25 Солтүстік Бенд қауымдастығының кездесуіне қатысты. Ол әр кездесуде уағыздауға шақырылатын. Олардың 14-і Бун округінің шіркеулерінде өткізілді, онда қауымдастық кездесулері ұйымдастырылды. 1815 жылы Тейлор отбасын және құлдарын Индиана штатынан алыс болу үшін Франклин округіне көшірді, өйткені Галлатин округінен Огайо өзені арқылы жақын орналасқан Индиана штаты оның құлдарына қауіп төндіреді деп сенді. Тарихшы Ларри Д. Смит Тейлордың тек "миссиялық қоғамдарға" қарсы болғанын, ешқашан миссионерлік қызметке қарсы болмағанын атап өтті. Тейлордың қызметінің көп бөлігі баптистер арасындағы миссионерлерге қарсы қозғалысқа байланысты дау-дамайлардан бұрын болды және ол бауырластарымен осы мәселе бойынша "бөлініске ұшырамады". 1820 жылы Тейлор өзінің "Миссиялар" памфлетінің көшірмесін жергілікті (Норт-Бенд) қауымдастығына берді, бірақ олар оған ешқандай түсініктеме бермеді. Ол сол жылы қауымдастыққа уағыздауға шақырылды және кейінірек олардың кездесулеріне қатысқан кезде де шақырылды. 1820 жылы Елкхорн қауымдастығы "Бауыр. Джон Тейлор қауымдастыққа өзі жазған миссионерлік тақырыптағы кітапшаны ұсынды, ол ұйымдастыру жөніндегі комитетке жіберілді". Кейінгі отырыста "көп талқылаудан кейін бұл тармақты алып тастау және кітапшаны авторға қайтару туралы шешім қабылданды". Сол сияқты, Тейлор кітапшаны Лонг Рун қауымдастығына берді; жауаптың сақталған жазбасы жоқ. Ол сол кезде штаттың солтүстік бөлігіндегі миссионерлік істі қолдаушы болып табылатын Абессалом Грейвстің жерлеу рәсімін өткізуді сұраған екі уағыздаушының бірі болды. Тейлордың білімі төмен болса да, ол өз пікірін ашық білдіретін жазушы еді.
While Taylor was in his 20s, he organized and served churches in the Virginia frontier settlements. At age 29, he took his young family to Kentucky in late 1783, two years after the historic migration of "The Traveling Church" of Baptists from Spotsylvania County, Virginia. Later he wrote about the trip: " We arrived at Craig's Station, a little before Christmas (1783), and about three months after our start from Virginia. Through all this rugged travel my wife was in a very helpless state; about one month after our arrival, my son Ben was born." He was soon called as the first pastor in Clear Creek Baptist Church, Woodford County, Kentucky. In 1795 Taylor moved with his family to Boone County, where he was the stated preacher at Bullittsburg Baptist Church (1795–1802), the first church in northern Kentucky. Seven of his slaves were also members of the church. He was ministering there when the church experienced a revival in 1800–01 (during the period referred to in the South as the "Second Great Awakening"). A total of 113 people converted and were baptized into Taylor's church. Never financially supported by a church, he pursued independent farming and other vocations, as did most frontier preachers. In addition to acting as a pastor, Taylor was part of organizing local Baptist associations in Kentucky. In 1785 Taylor attended the organizing conference of the Elkhorn Baptist Association (Lexington, Kentucky area). He also was part of organizing the Long Run Baptist Association (Louisville, Kentucky area) in 1803. There he preached the Introductory Sermon and was on the committee of organization. He became one of the early leaders of that association. In 1802 he moved his family to Gallatin County (a portion now in Trimble County) near Mount Byrd along the Ohio River, where he had already bought nearly of land in various tracts. There he entered the planter class, for he eventually held 20 enslaved African Americans and owned , selling some of his former land to other settlers to create a community. While not all Baptists held as many slaves as Taylor, by this time most members had accommodated to the Southern institution and stopped calling for its abolition. "Far more than their Northern counterparts, Southern evangelical Protestants stressed the importance of individual piety rather than social regeneration." Ministering in Gallatin County for 13 years, Taylor also stayed in contact with the churches and pastors of the Boone County area. He attended a total of 25 North Bend Association meetings from 1805 through 1834. He was invited to preach virtually each time he attended. Fourteen of the visits were at Boone County churches, which hosted the association meetings. In 1815 Taylor moved his family and slaves to Franklin County to be further from the free state of Indiana, which proximity across the Ohio River from Gallatin County he had believed threatened his slave holdings. The historian Larry D. Smith noted that Taylor was opposed only to "mission societies;" he was never opposed to missions. Most of Taylor's ministry preceded the controversy associated with the anti missionary movement among Baptists, and he did not appear to have "divided" with his brethren over the issue. In 1820 Taylor gave a copy of his "Missions" pamphlet to the local (North Bend) Association, but they made no comment on it. He was still invited to preach for the association that year and at later times when he attended their meetings. In 1820 the Elkhorn Association reported, "Bro. John Taylor presented to the Association a pamphlet, written by himself, on the subject of missions, which was referred to the committee on arrangement." At a later session of the body, "after much discussion it was agreed to strike out that item from the arrangement, and return the pamphlet to the author." Similarly, Taylor gave the booklet to the Long Run Association; there was no surviving record of any response. He was honored by being one of two preachers asked to conduct the funeral of Absalom Graves, who was then the leading advocate of missions in the northern part of the state. Though not formally educated, Taylor was an expressive writer with strong opinions.
Шығармалары
Баптист шіркеулерінің тарихы, Франкфурт, КИ: (np), 1823; қайта басылым, Цинциннати, ОХ: Art Guild Reprints, Inc., 1968; Честер Р. Янг редакциясымен қайта басылым, Мейкон, ГА: Mercer University Press, 1995, «Америка шекарасындағы баптист шіркеулері» деген атпен. Клир-Крик шіркеуінің тарихы: және Кемпбеллизм жарияланды, Франкфурт, КИ, А. Г. Ходжес баспасында, «Комментатор» кеңсесі, 1830.
A History of Ten Baptist Churches, Frankfort, KY: (np), 1823; reprint, Cincinnati, OH: Art Guild Reprints, Inc., 1968; reprint with ed. Chester R. Young, Macon, GA: Mercer University Press: 1995, as Baptist Churches on the American Frontier. A History of Clear Creek Church: and Campbellism Exposed, Frankfort, KY, Printed by A. G. Hodges, Commentator Office, 1830