Кіріспе

Британдық классикалық ғалым және мұғалім (1886–1978)

Эндрю Сиденхэм Фаррар Гоу (27 тамыз 1886 – 2 ақпан 1978) – ағылшын классикалық ғалымы және мұғалімі. 1914–1925 жылдар аралығында Итон колледжінде он бір жыл оқытушы болғаннан кейін, оның мансабы Кембридждегі Тринити колледжінде толыққанды дамыды. Тринитиде Гоу А. Э. Хаусманмен әріптес және дос болды, оның еңбектері бойынша сарапшы ретінде танылды. Екеуі де кез келген нәрсені ойсыз, мақтаншыл немесе жақсы ойланбаған деп санайтын өткір тілді, талапкер ғалымдар еді, бірақ Гоу көптеген студенттерінің құрметі мен сүйіспеншілігін жеңіп алды. Ол Хаусманның әдеби мұрагері болды және Хаусманның қазасынан кейін көп ұзамай оның туралы кітап жариялады. Гоудың ғалым ретіндегі басты зерттеу тақырыбы грек жыршысы Теокрит болды, оның еңбектері осы ақынды зерттеушілер үшін маңызды дерек көзі болып табылады.

Ерте өмір

Гоу Лондонның Гоуэр-стрит көшесінде, дәрігер (кейін дін қызметкері) Джеймс Гоудың (1854–1923) және оның әйелі Гертруда Сиденхэмнің, туған тегі Эверетт Гриннің үш ұлының үлкені ретінде дүниеге келді. Джеймс Гоу, бұрын Кембридж университетінің Тринити колледжінің мүшесі, 1885 жылдан 1901 жылға дейін Ноттингем орта мектебінің директоры, ал 1901 жылдан 1919 жылға дейін Вестминстер мектебінің директоры болды. Гоу Корольдік академияның сақшысы болған әйелінің ағасының құрметіне Эндрю деп крещениеден өтті. The Times газетіндегі өмірбаяндық очеркке сәйкес, Гоудың сурет салуға деген қызығушылығы осы әйелінің ағасы мен оның достарынан, олардың ішінде Пойнтер мен Альма-Тадемадан туған болуы мүмкін. Гоу Ноттингем орта мектебінде, содан кейін Регби мектебінде білім алды, кейін 1905 жылы Кембридж университетінің Тринити колледжіне классикалық стипендия жеңіп алды. Оның Итон мектебінің оқушыларының арасында Алан Клаттон Брок, Дэвид Линдсей, Энтони Пауэлл және Джордж Оруэлл болды.

Үшіншілік

1925 жылы Гоу Итонға қоныс аударды және үй басқарушысы болуға асыққанда, ол Тринитидегі стипендиясын қайта бастауға шақырылды, бұл оқытушылыққа тағайындалудың алғы шарты болды. Гоу Сенат Кеңесінде, Факультеттердің Бас кеңесінде және, төраға ретінде, Көркем өнерлер кеңесінде кезекпен қызмет етті. "Таймс" газетінің мәліметінше, оған Фицвильям мұражайы кеңесінің ұзақ жылдық мүшелігі көбірек ұнады. "Таймс" газеті Гоудың мінезінің басқа бір жағын Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскерде қызмет ететін шәкірттеріне ай сайын жазған хаттарында көрсеткен: "Онда ол достары білгендей – дана, жылы жүректі және зор юмор сезіміне ие болды". 1936 жылы Хаусман қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай ол досы туралы қысқаша зерттеу жариялады; ол Хаусманның ғылыми еңбектеріне назар аударса да, Ллойд Джонстың пікірінше, ол "әдебиетшілердің зерттеулерінен де оның тұлғасын жақсырақ ашады". Гоу 1937 жылы Манилиус еңбегінің Хаусман басылымының екінші басылымын дайындады. 1947 жылдан 1953 жылға дейін Гоу Ұлттық галереяның қамқоршысы болды. Ол Фицвильям мұражайына қалдырған Деганың жекелеген туындыларынан тұратын коллекциясын жинады. Гоудың ғылыми жарияланымдарына оның негізгі зерттеуі – Теокрит, сондай-ақ Никандр, Махон, Мосх және Бионның еңбектері кіреді. Ол Манилиус еңбегінің Хаусман басылымының екінші басылымын және сэр Уильям Риджвейдің "Грекияның ерте заманы" кітабының екінші томын дайындады. Ллойд Джонстың пікірінше, Гоудың Теокрит және эллинистік эпиграммалар жөніндегі еңбектері "ғылым үшін маңызды құрал" болып қала береді. 1951 жылы Гоу оқып-үйрету қызметінен зейнеткерлікке шықты, 1973 жылға дейін Тринитидегі бөлмелерінде тұрды, содан кейін Кембридждегі зейнеткерлер үйіне көшіп, 1978 жылы тоқсан бір жасында қайтыс болды. Ол ешқашан үйленбеген.