Кіріспе

Ағылшын ақыны, романист, сыншы және классик (1895–1985) Капитан Роберт фон Ранке Грейвс (24 шілде 1895 – 7 желтоқсан 1985) – ағылшын ақыны, әскери қызметкер, тарихи романист және сыншы. Оның әкесі Альфред Персевал Грейвс, белгілі ирланд ақыны және Гель тілін жаңғырту қозғалысының қайраткері; екеуі де кельттер және ирланд мифологиясын зерттеушілер болған. Роберт Грейвс өмірінде 140-тан астам туынды жазды. Оның өлеңдері, грек мифтерін аударған және жаңаша талдауы, Бірінші дүниежүзілік соғыстағы рөлін қоса, өмірінің басындағы естеліктері – "Барлығына сау бол!" (1929) және поэзиялық шабыт туралы зерттеуі – "Ақ Құдай" ешқашан табақтан түспеген. Ол сонымен қатар танымал әңгімелер авторы, оның "Жатақхана" сияқты әңгімелері бүгінге дейін оқылады. Ол жазу арқылы күнкөріс істеді, әсіресе "Мен, Клавдий"; "Патша Иса"; "Алтын жүн"; және "Граф Белисарий" сияқты танымал тарихи романдары арқылы. Ол сонымен қатар классикалық латын және ежелгі грек мәтіндерін аударудағы көрнекті маман болды; оның "Он екі Цезарь" және "Алтын есек" аудармалары олардың түсініктілігі мен қызықты стилі үшін әлі де танымал. Грейвс 1934 жылы Джеймс Тейт Блэк естелік сыйлығын "Мен, Клавдий" және "Құдай Клавдий" романдары үшін алды.

Ерте өмір

Грейвс Уимблдондағы орта таптық отбасында дүниеге келді, ол кезде Суррейге қарасты, қазір Лондонның оңтүстігінің бір бөлігі. Ол Лимерик, Ардферт және Агадое епископы Чарльз Грейвстің алтыншы баласы және екінші ұлы Альфред Персевал Грейвстің (1846–1931) он баласының сегізіншісі болды. Әкесі ирланд мектеп инспекторы, гэль тілінің маманы және "Отец О’Флинн" атты танымал әннің авторы, ал анасы – әкесінің екінші әйелі, тарихшы Леопольд фон Ранкенің немересі Амали Элизабет Софи фон Ранке (1857–1951) болды. Жеті жасында қызылшадан кейін туған қос пневмония Грейвстің өмірін алай жаздады, дәрігерлер өкпе ауруларынан үш рет үмітсіздік білдірген алғашқы жағдай. Екіншісі – соғыс жарақатының салдары, ал үшіншісі – 1918 жылдың соңында, демобилизацияға бірден бұрын, испан қызбасымен ауырған кезде болды. Мектепте Грейвс Роберт фон Ранке Грейвс деп тіркелді, және Германияда оның кітаптары осы атпен жарияланды. Бірақ Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін және оның кезінде бұл ат оған қиындықтар туғызды. 1916 жылдың тамызында оны ұнатпаған офицер ол "Карл Грейвс" есімімен тұтқынға алынған неміс тыңшысының бауыры деген қаңқу таратты. Бұл мәселе Екінші дүниежүзілік соғыста да қайта көтерілді, күдікпен қараған ауылдық полицей оның Арнайы жасаққа тағайындалуына кедергі келтірді. Грейвстің үлкен жартылай бауыры Филипп Персевал Грейвс журналист ретінде табысқа жетті, ал кіші інісі Чарльз Патрик Грейвс жазушы және журналист болды.

Білім

Грейвс алғашқы білімін алты дайындық мектебінде алды, оның ішінде Уимблдондағы Король колледжі мектебі, Уэльстегі Пенралт, Регбидегі Хиллброу мектебі, Уимблдондағы Рокби мектебі және Сассекстегі Копторн. Соңғысы 1909 жылы оған Чартерхаузға стипендия алуға мүмкіндік берді. Ол онда өлең жаза бастады, бокспен айналысты, соңында орта және жартылай ауыр салмақта мектеп чемпионы атанды. Ол мұның өзінің есіміндегі неміс тегі, ашық пікір білдіруі, ғылыми және рухани жауапкершілігі, сондай-ақ басқа балалармен салыстырғандағы кедейлігіне байланысты қудалауға жауап ретінде болғанын айтты. Ол хорда да ән айтты, онда үш жасқа кіші аристократ ұл Г.Х. "Питер" Джонстонмен танысты, олардың арасындағы жарық романтикалық достық оқиға жанжалға ұласып, мектеп директорымен кездесуге әкелді. Дегенмен, Грейвс оны "таза және сезімтал" және "алғашқы гомосексуалдық" деп сипаттады. Питерге деген махаббаты анық болғанымен ("Барлық жақсылыққа сау бол" еңбегінде "Дик" деген атпен жасырылған), олардың қарым-қатынасы ешқашан жыныстық сипатта болмағанын мәлімдеді. Питердің басқа құрдастары оның осы қасиеттері туралы ескерткен. Оның ең маңызды әсері Джордж Мэллори болды, ол оны заманауи әдебиетпен таныстырып, демалыс күндері тау шаруашылығына алып шықты. Чартерхауздағы соңғы жылында ол Оксфордтағы Сент-Джон колледжіне классикалық пәндер бойынша грант ұтып алды, бірақ соғыс аяқталғанға дейін онда оқуға бармады.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

1914 жылдың тамызында Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Грейвс дер кезінде әскери қызметке қабылданып, 12 тамызда Корольдік Уэльс фузилер полкінің 3-ші батальонына екінші лейтенант (сынақтан өткізіледі) шеніне тағайындалды. 1915 жылдың 10 наурызында шені расталды және тездетіліп жоғарылатылды: 1915 жылдың 5 мамырында лейтенант, ал 26 қазанда капитан болды. 1916 жылы «Бразиер үстінде» атты алғашқы өлеңдер жинағы жарық көрді. Ол ертеде соғыс ақыны ретінде танылып, майданның қиын жағдайларын реалистік бейнелейтін өлеңдердің алғашқы авторларының бірі болды. Кейінірек ол өзінің соғыс өлеңдерін жинақтарына енгізбеді, оларды «соғыс поэзиясының қарқынында жазылған» деп есептеді. Сомм шайқасында өкпесіне снарядтың сынығы тиіп, өліміне дейін жарақаты ауыр болды және ресми түрде қаза тапқан деп хабарланды. Бірақ ол біртіндеп сауығып, Францияда қысқа уақыт болғаннан кейін соғыстың қалған бөлігін Англияда өткізді. Осы кезде Грейвстің досы – ақын Зигфрид Сассон болды, олар екеуі де офицерлерге арналған аурухана ретінде пайдаланылған Оксфордтың Сомервилл колледжінде емделді. «Оксфордтағы қыздар колледжіне бару туралы идеяңды көшіруіңе қатты таң қалдым», – деп жазды Сассон оған 1917 жылы. Сомервилл колледжінде Грейвс Марджоримен танысты, ол медбике және кәсіби пианист еді, оған ғашық болды, бірақ ол үйленгенін білгеннен кейін оған хат жазуды тоқтатты. Сомервиллдегі уақыты туралы ол былай деп жазды: «Мен Сомервиллде болған уақытымды ұнатып өткіздім. Күн жарқырады, тәртіп оңай болды». 1917 жылы Сассон соғысқа қарсы публицистикалық мәлімдеме жасап, соғыс жүргізу саясатына наразылық білдірді. Грейвс Сассон әскери сот алдында жауап беруі мүмкін деп қорқып, әскери билік органдарына араласып, Сассонның снарядтық шокқа ұшырағанын және оған тиісті ем көрсету қажеттігін оларға жеткізді. Нәтижесінде Сассон Эдинбургтегі әскери ауруханаға жіберілді, онда оны В. Х. Р. Риверс емдеді және басқа пациент – Уилфред Оуэнмен танысты. Грейвс те осы жерде емделді. Грейвс сондай-ақ снарядтық шокқа немесе сол кездегідей неврастенияға ұшырады, бірақ ол ешқашан ауруханаға жатқан жоқ: Францияға қайтуды ойладым, бірақ бұл ойдың бекер екенін түсіндім. 1916 жылдан бері газға деген қорқыныш мені мазалады: кез келген ерекше иіс, тіпті бақтағы гүлдердің күшті хошы иісі де мені дірілдетуге жеткілікті болды. Қазір қатты оқ жарылысының дыбысына төтеп бере алмаймын; машинаның кері оқ атуынан мен бетімді жерге тигізіп, немесе жасырынуға тырысамын. Грейвс пен Сассонның достығы Грейвстің хаттарында және өмірбаянында жазылған. Олардың ерте қарым-қатынасының қыздылығы Грейвстің «Перілер және фузилер» (1917) жинағында көрінеді, онда олардың достығын жырлайтын көптеген өлеңдер бар. Сассон оның ішінде «күшті жыныстық элемент» бар екенін айтты, бұл екі адамның арасындағы сақталған хат-хабардың сезімталдығымен расталады. Сассон арқылы Грейвс Уилфред Оуэнмен дос болып, ол «маған Франциядан өлеңдер жіберіп тұратын». 1917 жылдың қыркүйегінде Грейвс гарнизондық батальонға қызметке жіберілді. Грейвстің әскери мансабы дезертирлік айыбына әкелуі мүмкін болған оқиғамен аяқталды. 1918 жылдың соңында Лимерикке жіберілген ол «күтпеген суық сезіммен оянды, мен оны испан тұмауының алғашқы белгілері деп түсіндім». «Мен қашуға шешім қабылдадым, – деп жазды ол, – мен кемінде тұмауды ирландиялық емес, ағылшындық ауруханада ауыртуым керек». Жоғары температурамен Ватерлооға келгенімен, әскерден босатуды қамтамасыз ететін ресми құжаттары болмады. Сәтімен Ирландиядан оралған демобилизация офицерімен таксиде бірге жолға шықты, ол оның құжаттарын қажетті кодтармен толтырып берді.

Әдеби мансап

1927 жылы Грейвс Т. Э. Лоуренстің өмірінен жасалған, коммерциялық тұрғыдан сәтті болған «Лоуренс және арабтар» атты өмірбаянын жариялады. Оның 1929 жылы жазылған және 1957 жылы қайта басылған «Барлығына сау бол» атты автобиографиялық еңбегі табысқа жетті, бірақ оған Зигфрид Сассон сияқты көптеген достарынан айырылуына себеп болды. 1934 жылы ол ең көп сатылған «Мен, Клавдий» атты туындысын жариялады. Классикалық дереккөздерді (классикалық зерттеуші Эирлис Робертстің кеңесімен) пайдаланып, ол Рим императоры Клавдийдің өмірінен құрылған күрделі және тартымды әңгіме жасады, осы әңгімені «Клавдий Құдай» (1935) атты жалғасымен кеңейтті. «Мен, Клавдий» 1934 жылы Джеймс Тейт Блэк естелік жүлдесін жеңіп алды. Кейін, 1970 жылдары «Клавдий» кітаптары Сэр Дерек Якобидің қатысуымен Ұлыбритания мен АҚШ-та көрсетілген өте танымал «Мен, Клавдий» телесериалына айналды. Грейвстің тағы бір тарихи романы «Белисарий графы» (1938) Византиялық генерал Белисарийдің өмірін баяндайды. Грейвс пен Ридинг 1936 жылы Испания азамат соғысы басталғанда Майоркадан кетіп, 1939 жылы АҚШ-қа көшіп, Пенсильвания штатының Нью-Хоуп қаласында орналасты. Олардың құбылмалы қарым-қатынасы мен ажырасуын Роберттің жүрегі жақын туысы Ричард Персевал Грейвс «Роберт Грейвс: 1927–1940: Лаурамен өткен жылдар» және Т. С. Мэтьюстың «Жекс немесе жақсырақ» (1977) атты еңбектерінде сипаттады. Бұл Миранда Сеймурдың «39 жылдың жазы» (1998) романының негізі болды. Ұлыбританияға оралғаннан кейін Грейвс Алан Ходждің әйелі Берил Ходжбен қарым-қатынас бастады, ол оның «Ұзақ апта соңы» (1940) және «Сіздің иығыңыздағы оқырман» (1943; 1947 жылы «Ағылшын тілінің қолданылуы мен теріс пайдаланылуы» деген атпен қайта басылды, бірақ кейіннен түпнұсқа атауымен бірнеше рет қайта басылды) еңбектерінде серіктесі болды. Грейвс пен Берил (1950 жылға дейін үйленбеді) 1946 жылға дейін Галмптон, Торбейде тұрды, содан кейін үш баласымен бірге Деиа, Майоркада үй салды. Бұл үй қазір мұражай болып табылады. 1946 жылы оның «Патша Иса» атты тарихи романы да жарық көрді. Ол 1948 жылы «Ақ құдай: поэтикалық мифтің тарихи грамматикасы» атты еңбегін жариялады; бұл поэтикалық шабыттың мәнін, өзі жақсы білген классикалық және кельт мифологиясы тұрғысынан зерттейді. Ол 1949 жылы «Жаңа Криттегі жеті күн» атты ғылыми фантастикаға көшті және 1953 жылы Джошуа Подромен бірге «Назареттік Евангелие қалпына келтірілді» атты кітабын жариялады. Ол сондай-ақ 1945 жылы осы атпен жарық көрген «Геркулес, менің кемедегі серігім» (бірақ алғаш рет 1944 жылы «Алтын қалыңдық» деп жарияланды) атты туындысын жазды. 1955 жылы ол грек мифтерін қайта баяндайтын «Грек мифтері» атты еңбегін шығарды. Оның қайта баяндағандары жоғары бағаланады; оның көптеген дәстүрлі емес түсіндірмелері мен этимологияларын классицистер жоққа шығарады. Грейвс классикалық ғалымдардың пікірлерін жоққа шығарып, олардың «көне поэтикалық мағынаны» түсінуге тым маманданған және «прозалық» екенін, ал «сирек тәуелсіз ойшылдар – өркениетті тірі ұстауға тырысатын ақындар» екенін дәлелдеді. Ол 1956 жылы «Катакрок! Көбінесе әңгіме, көбінесе күлкілі» атты қысқа әңгімелер жинағын шығарды. 1961 жылы Оксфордта поэзия профессоры болды, ол 1966 жылға дейін осы лауазымда болды. 1967 жылы Роберт Грейвс Омар Али Шахпен бірге Омар Хайямның «Рубайят» кітабының жаңа аудармасын жариялады. Аударма тез арада даулы болды; Грейвс Эдвард Фицджеральдтың Викториан аудармасындағы атақты үзінділердің сиқырын бұзуға тырысқаны үшін сынға ұшырады, ал Эдинбург университетінің шығыстанушысы Л. П. Элвелл Саттон Али Шах пен Грейвс қолданған қолжазба, Али Шах пен оның інісі Идрис Шах 800 жыл бойы өз отбасында болғанын мәлімдеді, бұл жалған екенін айтты. 1968 жылы Грейвс Елизавета II-нің «Поэзия үшін патшайымның алтын медалімен» марапатталды. Оның патшайыммен жеке кездесуі BBC деректі фильмінде көрсетілді «Патшалық отбасы», ол 1969 жылы эфирге шықты. 1960 жылдардан бастап өліміне дейін Роберт Грейвс Спайк Миллиганмен жиі хат алмасып отырды. Олардың бір-біріне жазған көптеген хаттары «Дарақ Роберт, Дарақ Спайк» кітабында жинақталған. 1985 жылы 11 қарашада Грейвс Вестминстер Аббатханасының Ақындар бұрышында ашылған тасқа қойылған Ұлы соғыстың он алты ақынының бірі болды. Тасқа жазылған жазуды досы және Ұлы соғыстағы қаламдасы Уилфред Оуэн жазған. Онда былай делінген: «Менің тақырыбым – соғыс және соғыстың аяны. Өлең – қайырымдылық». 16 ақынның ішінде Грейвс еске алу рәсімі кезінде тірі қалған жалғыз ақын болды, бірақ ол бір айдан соң қайтыс болды. 2012 жылы жарияланған Ұлыбритания үкіметінің құжаттары Грейвстің 1957 жылы CBE орденінен бас тартқанын көрсетті. 2012 жылы Нобель жазбалары 50 жылдан кейін ашылды және Грейвстің 1962 жылғы Әдебиет бойынша Нобель сыйлығына үміткерлердің тізімінде болғаны анықталды, Джон Стейнбекпен (сол жылғы сыйлықтың иегері), Лоуренс Даррелл, Жан Ануй және Карен Бликсенмен бірге. Грейвс тарихи романдар жазғанына қарамастан, ол әлі де бастысымен ақын ретінде қарастырылғандықтан, және комитет мүшесі Генри Олссон Эзра Паундтың өлімінен бұрын ешбір ағылшын ақынына сыйлық беруге құлықсыз болды, өйткені ол басқа жазушылардың оның талантына сай емес деп есептеді. 2023 жылы жарияланған Ұлыбритания үкіметінің құжаттары 1967 жылы Грейвстің Ақындар лауреаты лауазымына қарастырылғанын, бірақ кейіннен одан бас тартылғанын көрсетті. Оның діни сенімі Патрик Гранттың «Анархияға сенім: Роберт Грейвс мифограф ретінде», «Алты заманауи автор және сенім мәселелері» еңбегінде зерттелді.

Жыныстық қатынас

Роберт Грейвс бисексуал болған, ол ерлер мен әйелдермен де жақын романтикалық қарым-қатынаста болды, бірақ ол бұл құбылысқа өзі қойған атау – "псевдо гомосексуал" еді. Грейвс "анам қалағандай, тартымды да күнәсіз болып өстім" деді. Оның анасы Эми, жыныстық қатынас туралы тек "қорқынышты" жағдайда ғана сөйлеуге рұқсат берді, ал терінің барлық бөлігі "жабылуы керек" болды. Пенраллтта болған шағында ол ұлдарға "ұнап, ғашық болар" еді, соның ішінде Рони есімді ұл, ол "ағаштарға шығып, катапультамен көгершіндерді өлтіріп, мектептің барлық ережелерін бұзып, бірақ ешқашан ұсталмайтын" еді. Чартерхаузда, тек ұлдар оқитын мектепте, ұлдардың "махаббатқа толы, бірақ көбінесе эротикалық емес" қарым-қатынас жасауы жиі кездесетін, ал директор мұны көбінесе елемеді. Грейвс досы Реймонд Родаковскимен бокс істеуді "көп жыныстық сезімге толы" деп сипаттады. Грейвс Реймондты жақсы көретінін мойындаса да, оны "ғашықтық емес, достық" деп есептеді. Чартерхауста төртінші курста Грейвс "Дик" (Джордж "Питер" Харкорт Джонстон) деген жігітпен танысты, олардың арасында "одан да мықты қарым-қатынас" қалыптасты. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Джонстон Грейвске "құтқарушы" болды. Грейвс Джонстонды "таза және күнәсіз" деп қараса да, Грейвстің туысы Джеральд Джонстон туралы: "Мен оны кінәсіз деп ойлаған жоқпын, ол кез келген адам сияқты жаман болатын" деп жазды. Джонстон Грейвстің өлеңдерінің тақырыбы болып қала берді. Джонстонның анасы олардың хаттарын тауып, Грейвспен байланысты тоқтатуға мәжбүрлегенде, олардың арасындағы байланыс үзілді. Кейін Джонстон канадалық сарбазды азғыруға тырысқаны үшін тұтқындалды, бұл Грейвстің Джонстонның опасыздығы туралы жалғандығын жойды, соның салдарынан Грейвс құлап қалды. 1917 жылы Грейвс Кенттен келген ауылдық медбике Марджори Мачинмен танысты. Ол оның "түз мінезі мен өмірге қатысты практикалық көзқарасына" қызығушылық танытты. Грейвс Мачиннің майданнан келген күйеуі бар екенін білгенде, қарым-қатынасты жалғастырмады. Осыдан бастап Грейвс еркектік қасиеттері бар әйелдерге қызығушылық таныта бастады. Оның феминистік көзқарастары Грейвстің әйелдердің үстемдігі туралы идеяларымен қайшы келмеді. Зигфрид Сассон Грейвспен қарым-қатынастарын сезінгендіктен, Грейвстің жаңа қарым-қатынасына наразылық білдіріп, тойға барудан бас тартты. Грейвс Сассонды Сассон оны жақсы көргендей жақсы көре алмады. Грейвс пен Николсонның некесі шиеленісті болды, Грейвс "соғыс дүмпуынан" зардап шегіп, жыныстық қанағатқа жете алмайтын еді, ал Николсон оған жауап бермеді. Нэнси соғыс туралы сөздерді айтуға тыйым салды, бұл да қақтығысты күшейте түсті. 1926 жылы ол Лора Райдингпен танысты, ол 1929 жылы Николсонға тұрмысқа шыққан кезде қашып кетті. Бұрын Грейвс, Райдинг және Николсон "Үштік" деп аталатын үштік қарым-қатынас жасауға тырысты. Алайда, Райдинг пен Николсон гетеросексуалды болған. Бұл үшбұрыш ирланд ақыны Джеффри Фиббстің қосылуымен "Киелі шеңберге" айналды, ол өзі де ирланд суретшісі Нора МакГиннеске үйленген еді. Бұл қарым-қатынас Райдингке табыну мен құрмет көрсетумен байланысты болды. Грейвс пен Фиббс екеуі де Райдингпен бірге ұйықтады. Фиббс қарым-қатынастан шығуға тырысқанда, Грейвс оны іздеуге жіберілді, тіпті ол шеңберге қайта оралмаса, Фиббсті өлтіремін деп қорқытты. Фиббс қарсылық көрсеткенде, Райдинг терезеден секіріп түсті, ал Грейвс оны құтқару үшін соңынан ерді. Грейвстің Райдингке деген адалдығы соншалықты күшті болды, ол оның сөзімен, "оған ұнамайтын" мәжбүрлі бойдақ кезеңге кірді. 1938 жылы, енді Райдингке қызығушылық танытпай, Грейвс сол кезде үйленген Берил Ходжке ғашық болды. 1950 жылы, Николсонмен (әлі ажырасқан жоқ) көп дауласып болғаннан кейін, ол Берилге үйленді. Берилмен бақытты некеде болғанына қарамастан, 1950 жылы Грейвс 17 жасар Джудит Бледсоны өзіне муза етіп алды. Қарым-қатынас "ашық жыныстық қатынас емес" деп сипатталса да, 1952 жылы Грейвс Джудиттің жаңа күйеуіне шабуыл жасап, полицияны шақыртты. Кейіннен оның поэзиясына үстемдік ететін үш әйел музасы болды.

Өлім

1970 жылдардың басында Грейвс есте сақтау қабілетінің нашарлауын күштірек сезіне бастады. 1975 жылы 80 жасқа толғанда ол еңбек өмірін аяқтады. Ол тағы он жыл өмір сүрді, денсаулығы нашарлап, өте тәуелді жағдайға түсті және 1985 жылдың 7 желтоқсанында 90 жасында жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болғанға дейін үндемеуге серт берді. Оның денесі келесі күні таңертең Деядағы төбедегі шағын шіркеу маңына, бұрын Пелионның Ақ Құдайына арналған киелі орын болған жерге жерленді.

Ескерткіштер

Оның бұрынғы үш үйіне ескерткіш тақта орнатылған: Уимблдон, Брикшем және Ислип қалаларында.

Балалар

Грейвстің сегіз баласы болды. Бірінші әйелі Нэнси Николсонмен (1899-1977) Дженни (журналист Александр Клиффордқа үйленген), Дэвид (Екінші дүниежүзілік соғыста қаза тапқан), Кэтрин (Альдершотта ядролық ғалым Клиффорд Далтонға үйленген) және Сэм дүниеге келді. Екінші әйелі Берил Притчард Ходж (1915-2003) арқылы Уильям («Жабайы зәйтүн: Роберт Грейвспен Майоркадағы өмір» атты жақсы қабылданылған естеліктердің авторы), Люсия (аудармашы және автор, Карлос Руис Зафонның романдары коммерциялық тұрғыдан жетістікке жеткен), Хуан (Роберт Грейвстің ең танымал және сын тұрғысынан мақтауға ие өлеңдерінің бірі – «Қысқы күн тоғысында Хуанға» поэмасында айтылған) және Томас (жазушы және музыкант) болды.

Өлеңдер жинақтары

Жағажайдың үстінде. Лондон: Поэзия кітапханасы, 1916; Нью-Йорк: Альфред А. Кнопф, 1923. Ғолият пен Дәуіт. Лондон: Чизвик баспасы, 1916. Country Sentiment, Лондон: Мартин Секкер, 1920; Нью-Йорк, Альфред А. Кнопф, 1920. "Құйрық төсегі". Ричмонд, Суррей: Хогарт баспасы, 1923. Қайыршы залын елестету. Лондон: Хогарт баспасы, 1924. Уэлчманның шлангісі. Лондон: "Флерон", 1925. Өлеңдер. Лондон: Эрнест Бенн, 1925. The Marmosites Miscellany (Джон Дойл ретінде). Лондон: Хогарт баспасы, 1925. Өлеңдер (1914–1926). Лондон: Уильям Хайнеман, 1927; Гарден-Сити, Нью-Йорк: Даблдей, 1929. Өлеңдер (1914–1927). Лондон: Уильям Хайнеман. Кімге де? Дея, Майорка: Сейзин баспасы, 1931. Өлеңдер 1930–1933. Лондон: Артур Баркер, 1933. Өлеңдер жинағы. Лондон: Касселл, 1938; Нью-Йорк: Рэндом Хаус, 1938. "Басқа арбақтар жоқ: таңдамалы өлеңдер". Лондон: Faber & Faber, 1940. "Қолмен жұмыс", Норман Кэмерон мен Алан Ходжбен бірлесіп. Лондон: Хогарт баспасы, 1942. Өлеңдер. Лондон: Эйр және Спотисвуд, 1943. Өлеңдер 1938–1945. Лондон: Касселл, 1945; Нью-Йорк: Creative Age Press, 1946. Өлеңдер жинағы (1914–1947). Лондон: Касселл, 1948. Өлеңдер мен сатиралар. Лондон: Касселл, 1951. 1953 жылғы өлеңдер. Лондон: Касселл, 1953. Өлеңдер жинағы, 1955. Нью-Йорк: Даблдей, 1955. Өзінің таңдаған өлеңдері. Хармондсворт: Пингвин, 1957; қайта жаңартылды, 1961, 1966, 1972, 1978. Роберт Грейвстің өлеңдері. Нью-Йорк: Даблдей, 1958. Өлеңдер жинағы, 1959. Лондон: Касселл, 1959. "Пенни скрипкасы: балаларға арналған өлеңдер". Лондон: Касселл, 1960; Нью-Йорк: Даблдей, 1961. "Көбірек өлеңдер", 1961. Лондон: Касселл, 1961. Өлеңдер жинағы. Нью-Йорк: Даблдей, 1961. Жаңа өлеңдер, 1962. Лондон: Касселл, 1962; сол сияқты, Жаңа өлеңдер. Нью-Йорк: Даблдей, 1963. "Талапқа сай жағдай: қайта қарауға арналған он сегіз ескі өлең". Марлборо колледжінің баспасы, 1962. Ер адам жасайды, әйел жасайды. Лондон: Касселл, 1964 / Нью-Йорк: Даблдей, 1964. Энн Хайвуд Холл: Балаларға арналған өлеңдер. Лондон: Касселл, 1964; Нью-Йорк: Триангел сквері, 2017. Сүйіспеншілікке жауап. Лондон: Касселл, 1965 / Нью-Йорк: Даблдей, 1966. Өлеңдер жинағы, 1965. Лондон: Касселл, 1965. "Сүйіспеншілікке жауап" өлеңдерінен жоғалған он жеті өлең. Жеке басылым, 1966. "Сүйіспеншілікке жауап" колофоны. Жеке басылым, 1967. Өлеңдер 1965–1968. Лондон: Касселл, 1968; Нью-Йорк: Даблдей, 1969. Махаббат туралы өлеңдер. Лондон: Касселл, 1969; Нью-Йорк: Даблдей, 1969. Сүйіспеншілікке қайта жауап. Нью-Йорк: Даблдей, 1969. Беруден тыс. Жеке басылым, 1969. Өлеңдер 1968–1970. Лондон: Касселл, 1970; Нью-Йорк: Даблдей, 1971. Жасыл желкенді кеме. Жеке басылым, 1971. Өлеңдер: Құмыралар мен ханзадалар үшін қысқартылған. Лондон: Касселл, 1971. Өлеңдер 1970–1972. Лондон: Касселл, 1972; Нью-Йорк: Даблдей, 1973. Дея, портфолио. Лондон: Motif Editions, 1972. Уақытсыз кездесу: Өлеңдер. Жеке басылым, 1973. Қақпаның алдында. Жеке басылым, Лондон, 1974. Өлеңдер жинағы, 1975. Лондон: Касселл, 1975. Жаңа өлеңдер жинағы. Нью-Йорк: Даблдей, 1977. "Таңдалған өлеңдер", баспа. Пол О'Прей. Лондон: Пингвин, 1986. "Жүз жылдық таңдалған өлеңдер", баспа. Патрик Куинн. Манчестер: Карканет баспасы, 1995. Толық өлеңдер, 1-том, баспа. Берил Грейвс пен Данстан Уорд. Манчестер: Карканет баспасы, 1995. Толық өлеңдер, 2-том, баспа. Берил Грейвс пен Данстан Уорд. Манчестер: Карканет баспасы, 1996. Толық өлеңдер, 3-том, баспа. Берил Грейвс пен Данстан Уорд. Манчестер: Карканет баспасы, 1999. "Бір томдағы толық өлеңдер", баспа. Берил Грейвс пен Данстан Уорд. Манчестер: Пингвин Букс, 2004. "Таңдалған өлеңдер", баспа. Майкл Лонгли. Faber & Faber, 2012.

Көркем әдебиет

Менің Басым! Менің Басым! Лондон: Секер, 1925; Альфред А. Кнопф, Нью-Йорк, 1925. "Шұғыла" Лондон: Мэтьюс және Марот, 1929. Ешқандай әдептілік қалмады. (Лора Райдингпен) (Барбара Рич ретінде). Лондон: Джонатан Кейп, 1932. Нағыз Дэвид Копперфилд. Лондон: Артур Баркер, 1933; Дэвид Копперфилд, Чарльз Диккенс, Роберт Грейвс қысқартқан, М. П. Пейн редакциялаған. Нью-Йорк: Харкорт, Брейс, 1934. Мен, Клаудиус. Лондон: Артур Баркер, 1934; Нью-Йорк: Смит және Хаас, 1934. Соңы: Құдай Клавдий және оның әйелі Мессалина. Лондон: Артур Баркер, 1934; Нью-Йорк: Смит және Хаас, 1935. Антигуа, Пенни, Пьюс. Дея, Майорка / Лондон: Seizin Press / Constable, 1936; Нью-Йорк: Рэндом Хаус, 1937. Белзиарий графы. Лондон: Касселл, 1938; Рэндом Хаус, Нью-Йорк, 1938. Тоғызыншы полктің сержанты Лэмб. Лондон: Метхен, 1940; Сержант Лэмбтің Америкасы ретінде. Нью-Йорк: Рэндом Хаус, 1940. Соңы: Лондон: Метхен, 1941; Нью-Йорк: Рэндом Хаус, 1941. Мари Пауэлл туралы әңгіме: Мильтон мырзаның әйелі. Лондон: Касселл, 1943; Мистер Милтонның әйелі: Мари Пауэллдің тарихы. Нью-Йорк: Creative Age Press, 1944. "Алтын қой". Лондон: Касселл, 1944; Геркулес, Менің кемедегі серігім, Нью-Йорк: Creative Age Press, 1945; Нью-Йорк: Seven Stories Press, 2017. Иса патша. Нью-Йорк: Creative Age Press, 1946; Лондон: Касселл, 1946. Солтүстік желдің көтерілуін бақылаңыз. Нью-Йорк: Creative Age Press, 1949; Жаңа Криттегі жеті күн. Лондон: Касселл, 1949. Ақылсыздық аралдары. Нью-Йорк: Даблдей, 1949; "Ақылы жоқ аралдар" ретінде. Лондон: Касселл, 1950. Гомердің қызы. Лондон: Касселл, 1955; Нью-Йорк: Даблдей, 1955; Нью-Йорк: Seven Stories Press, 2017. Қарақат! Көбінесе әңгімелер, көбінесе қызықты. Лондон: Касселл, 1956. Олар менің қасиетті Биллимді дарға асты. Лондон: Касселл, 1957; Нью-Йорк: Даблдей, 1957; Нью-Йорк, Seven Stories Press, 2017. Қысқа әңгімелер жинағы. Doubleday: Нью-Йорк, 1964; Касселл, Лондон, 1965. Ежелгі қамал. Лондон: Питер Оуэн, 1980.

Басқа жұмыстар

Ағылшын поэзиясы туралы. Нью-Йорк: Альфред А. Кнопф, 1922; Лондон: Хайнеман, 1922. Түстердің мағынасы. Лондон: Сесил Палмер, 1924; Нью-Йорк: Гринберг, 1925. Поэтикалық ақылсыздық және басқа да зерттеулер. Лондон: Сесил Палмер, 1925. Поэзияның қазіргі техникалары: Саяси аналогия. Лондон: Хогарт баспасы, 1925. Джон Кемптің балладалық операсы. Оксфорд: Базиль Блэкуэлл, 1925. Поэзияның басқа бір болашағы. Лондон: Хогарт баспасы, 1926. Ағылшын тілінің дұрыс әдеті. Лондон: Хогарт баспасы, 1927. Ағылшын балладасы: Қысқаша сындық шолу. Лондон: Эрнест Бенн, 1927; қайта жаңартылып, ағылшын және шотланд балладалары. Лондон: Уильям Хайнеман, 1957; Нью-Йорк: Макмиллан, 1957. Ларс Порсена немесе лақтырудың болашағы және дұрыс емес тіл. Лондон: Кеган Пол, Тренч, Трубнер, 1927; Э. П. Даттон, Нью-Йорк, 1927; қайта жаңартылып, лақтыру және дұрыс емес тілдің болашағы. Лондон: Кеган Пол, Тренч, Трубнер, 1936. Модернистік поэзияны зерттеу (Лора Райдингпен бірге). Лондон: Уильям Хайнеман, 1927; Нью-Йорк: Даблдей, 1928. Лоренс және арабтар. Лондон: Джонатан Кейп, 1927; Лоренс және арабтардың оқиғасы ретінде. Нью-Йорк: Даблдей, 1928. Антологияларға қарсы памфлет (Лора Райдингпен бірге). Лондон: Джонатан Кейп, 1928; Антологияларға қарсы. Нью-Йорк: Даблдей, 1928. Миссис Фишер немесе әзілдің болашағы. Лондон: Кеган Пол, Тренч, Трубнер, 1928. Барлығымен қоштасу: Автобиография. Лондон: Джонатан Кейп, 1929; Нью-Йорк: Джонатан Кейп және Смит, 1930; қайта жаңартылып, Нью-Йорк: Даблдей, 1957; Лондон: Касселл, 1957; Пингвин: Хармондсворт, 1960. Бірақ ол әлі де жалғасуда: Жинақталу. Лондон: Джонатан Кейп, 1930; Нью-Йорк: Джонатан Кейп және Смит, 1931. Т. Э. Лоуренс өзінің өмірбаянын жазған Роберт Грейвске. Нью-Йорк: Даблдей, 1938; Лондон: Фабер & Фабер, 1939. Ұзын демалыс (Алан Ходжбен бірге). Лондон: Фабер & Фабер, 1940; Нью-Йорк: Макмиллан, 1941. Сіздің иығыңыздан оқырман (Алан Ходжбен бірге). Лондон: Джонатан Кейп, 1943; Нью-Йорк: Макмиллан, 1943; Нью-Йорк, Seven Stories Press, 2017. Ақ құдай. Лондон: Фабер & Фабер, 1948; Нью-Йорк: Creative Age Press, 1948; қайта жаңартылып, Лондон: Фабер & Фабер, 1952, 1961; Нью-Йорк: Альфред А. Кнопф, 1958. Жалпы асфодель: Поэзия бойынша жинақталған очерктер 1922–1949. Лондон: Хамиш Гамильтон, 1949. Кәсібі: Жазушы. Нью-Йорк: Creative Age Press, 1950; Лондон: Касселл, 1951. Апулейдің алтын есегі, Нью-Йорк: Фаррар, Штраус, 1951. Назареттік Евангелие қалпына келтірілді (Джошуа Подромен бірге). Лондон: Касселл, 1953; Нью-Йорк: Даблдей, 1954. Грек мифтері. Лондон: Пингвин, 1955; Балтимор: Пингвин, 1955. Тақтайтын құқық: Кларк лекциялары, 1954–1955. Лондон: Касселл, 1955; Нью-Йорк: Даблдей, 1956. Адамның қабырғасы. Лондон: Трианон баспасы, 1955; Нью-Йорк: Йоселов, 1958. Иса Римде (Джошуа Подромен бірге). Лондон: Касселл, 1957. Қадамдар. Лондон: Касселл, 1958. 5 қалам. Нью-Йорк: Даблдей, 1958. Ахиллдің қаһары. Нью-Йорк: Даблдей, 1959. Кентаврларға арналған тағам. Нью-Йорк: Даблдей, 1960. Грек құдайлары мен батырлары. Нью-Йорк: Даблдей, 1960; Ежелгі Грекияның мифтері ретінде. Лондон: Касселл, 1961. 5 қарашадағы сөз, X журналы, бірінші том, үшінші нөмір, 1960 жылғы маусым; X-тен антология (Оксфорд университетінің баспасы 1988). Таңдалған поэзия және проза (ред. Джеймс Ривз). Лондон: Хатчинсон, 1961. Оксфорд поэзия туралы лекциялар. Лондон: Касселл, 1962; Нью-Йорк: Даблдей, 1962. Трояның қоршауы мен құлдырауы. Лондон: Касселл, 1962; Нью-Йорк: Даблдей, 1963; Нью-Йорк, Seven Stories Press, 2017. Үлкен жасыл кітап. Нью-Йорк: Крауэлл Коллиер, 1962; Пингвин: Хармондсворт, 1978. Морис Сендак салған еврей мифтері: Жаратылыс кітабы (Рафаэль Патаймен бірге). Нью-Йорк: Даблдей, 1964; Лондон: Касселл, 1964. Майоркада байқау. Лондон: Касселл, 1965; Нью-Йорк: Даблдей, 1965. Мамон және Қара құдай. Лондон: Касселл, 1965; Нью-Йорк: Даблдей, 1965. Екі дана бала. Нью-Йорк: Харлин Квист, 1966; Лондон: Харлин Квист, 1967. Омар Хайямның Рубайият (Омар Әли Шахпен бірге). Лондон: Касселл, 1967. Поэтикалық шеберлік және принцип. Лондон: Касселл, 1967. Жұлдыздың соңынан ерген кедей бала. Лондон: Касселл, 1968; Нью-Йорк: Даблдей, 1969. Грек мифтері мен аңыздары. Лондон: Касселл, 1968. Крандық сөмке. Лондон: Касселл, 1969. Поэзия туралы: әңгімелер мен очерктер жинағы. Нью-Йорк: Даблдей, 1969. Қиын сұрақтар, оңай жауаптар. Лондон: Касселл, 1971; Нью-Йорк: Даблдей, 1973. Бұзылған бейнелерде: Таңдалған хаттар 1914–1946, ред. Пол О'Прей. Лондон: Хатчинсон, 1982. Ай мен ай арасында: Таңдалған хаттар 1946–1972, ред. Пол О'Прей. Лондон: Хатчинсон, 1984. Ақын Гней Робертул Грейвзаның өмірі, ред. Берил және Люсия Грейвс. Deià: The New Seizin Press, 1990. Поэзия туралы жинақталған жазбалар, ред. Пол О'Прей, Манчестер: Карканет баспасы, 1995. Толық қысқа әңгімелер, ред. Люсия Грейвс, Манчестер: Карканет баспасы, 1995. Әдебиет, тарих және дін туралы кейбір болжамдар, ред. Патрик Куинн, Манчестер: Карканет баспасы, 2000.

Жалпы көздер

Грейвс, Роберт (1960). Барлығына сау бол, Лондон: Penguin. Сеймур, Миранда (1995). Роберт Грейвс: Өмір шетте, Лондон: Doubleday. .