Карел Габриэль Кобет: Голланд классикасының ғалымы
Carel Gabriel Cobet
Карел Габриэль Кобет (1813-1889) – голланд суретшісі, классикалық ғылымдарды зерттеуші. Италия кітапханаларында грек қолжазбаларын зерттеген. Палеография сарапшысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Голландиялық классикалық ғалым (1813–1889)
Dutch classical scholar (1813–1889)
Карел Габриэль Кобе (28 қараша 1813 – 26 қазан 1889) – голландиялық классикалық ғалым.
Carel Gabriel Cobet (28 November 1813 – 26 October 1889) was a Dutch classical scholar.
Өмірбаян
Ол Парижде дүниеге келген, бірақ Нидерландыда, Гимназия Хаганумда және Лейден университетінде білім алған. Университет оған құрметті диплом беріп, саяхат демалысын алу үшін үкіметке ұсынды. Оның саяхатының ресми мақсаты – Киликиялық Симплицийдің мәтіндерін салыстырып тексеру еді, бірақ ол бұл іске көп уақыт жұмсаған жоқ. Ол итальян кітапханаларындағы грек қолжазбаларының көбін зерттеді және бес жылдан кейін палеография саласында терең біліммен оралды. 1846 жылы Кобе үйленді және сол жылы Лейденде ерекше профессорлық қызметке тағайындалды. Ол өмірінің соңына дейін сонда тұрды. 1889 жылдың желтоқсан айында "Классикалық шолу" журналында У.Г. Ратерфорд жазған мақтаулы некролог жарияланды.
He was born in Paris, but educated in the Netherlands, at the Gymnasium Haganum and the University of Leiden. The university conferred on him an honorary degree, and recommended him to the government for a travelling pension. The ostensible purpose of his journey was to collate the texts of Simplicius of Cilicia, which, however, engaged but little of his time. He contrived to study almost every Greek manuscript in the Italian libraries, and returned after five years with an intimate knowledge of palaeography. In 1846 Cobet was married, and in the same year was appointed to an extraordinary professorship at Leiden. He spent the rest of his life there. An appreciative obituary notice by WG Rutherford appeared in the Classical Review of December 1889.
Шығармалары
1836 жылы Кобе «Просопография Ксенофонта» атты эссесі үшін алтын медаль алды. Бұл эссе Ксенофонттың «Меморабилия», «Симпозиум» және «Экономикус» шығармаларындағы кейіпкерлерді сипаттайды. Оның 1840 жылғы «Observationes criticae in Platonis comici reliquias» еңбегі сыншыл қабілетін көрсетті. Кобеттің 1846 жылғы тұсаукесер сөзі «De Arte interpretandi Grammatices et Critices Fundamentis innixa» деп аталып, 19 ғасырда жазылған латын прозасының ең кемелді туындысы деп есептеледі. 1850 жылы Кобе «Белгілі философтардың өмірі» (Diogenis Laertii De Clarorum philosophorum vitis, dogmatibus et apophthegmatibus libri decem, Pariisis, Didot) кітабының маңызды сындық басылымын жариялады. 1856 жылы ол «Мнемосин» филологиялық журналының редакторларының бірі болды және оны классикалық журналдардың арасында жетекші деңгейге көтерді. Ол көптеген сындық ескертулер мен түзетулер енгізді, олар кейіннен «Novae Lectiones», «Variae Lectiones» және «Miscellanea Critica» аттарымен кітап түрінде жинақталды. 1875 жылы ол Лейденнің үш жүз жылдық мерекесіне белсенді қатысып, латын тілінде импровизация жасау қабілетімен барлық тыңдаушыларын таң қалдырды. 1884 жылы денсаулығы нашарлағандықтан, ол профессорлық қызметтен зейнеткерлікке шықты. Кобеттің сыншы ретіндегі ерекше қаруы – палеография саласындағы терең білімі, сонымен қатар сирек кездесетін өткір зердесі мен классикалық әдебиет туралы кең білімі болды. Ол қиын мәтіндерді түзетуде басқа ғалымдардың пікірлерін ескермей, тым әуес болуы мүмкін. Ол неміс сыншыларына құрмет көрсетпеді және ең жақсы үйлесім – ағылшынның салауатты ойлау қабілеті мен француздық талғам екенін айтты. Ол әрқашан ағылшыздарға алғысын білдіріп, оның ұстаздары үш Ричард болғанын мәлімдеді: Ричард Бентли, Ричард Порсон және Ричард Доусс.
In 1836 Cobet won a gold medal for an essay entitled Prosopographia Xenophontea, a description of the characters in the Memorabilia, Symposium and Oeconomicus of Xenophon. His Observationes criticae in Platonis comici reliquias (1840) revealed his critical faculty. Cobet's 1846 inaugural address, De Arte interpretandi Grammatices et Critices Fundamentis innixa, has been called the most perfect piece of Latin prose written in the 19th century. In 1850 Cobet published a major critical edition of the Lives of Eminent Philosophers (Diogenis Laertii De Clarorum philosophorum vitis, dogmatibus et apophthegmatibus libri decem, Pariisis, Didot). In 1856 he became joint editor of Mnemosyne, a philological review, which he soon raised to a leading position among classical journals. He contributed to it many critical notes and emendations, which were afterwards collected in book form under the titles Novae Lectiones, Variae Lectiones and Miscellanea Critica. In 1875, he took a prominent part in the Leiden Tercentenary, and impressed all his hearers by his facility in Latin improvisation. In 1884, when his health was failing, he retired as emeritus professor. Cobet's special weapon as a critic was his consummate knowledge of palaeography, but he also had a rare acumen and wide knowledge of classical literature. He may have been over enthusiastic in his emendation of difficult passages, ignoring the comments of other scholars. He had little sympathy for the German critics, and maintained that the best combination was English good sense with French taste. He always expressed his obligation to the English, saying that his masters were three Richards: Richard Bentley, Richard Porson and Richard Dawes.