Кіріспе
Британдық бұрынғы велошабандоз Бордман өзінің алғашқы ұлттық уақыт сынағы титулын 1984 жылы "Джордж Герберт Стансер" мектеп оқушылары арасындағы 10 мильдік жарыста жеңіп алды, содан кейін 1986 жылы жасөспірімдер арасындағы 25 мильдік жарыста жеңіске жетті. 1984 жылы 25 шақырымдық жасөспірімдер арасындағы ұлттық рекордты жаңартты. Ересектер арасында ол төрт рет қатарынан төбешікке көтерілу чемпионатында (1988-1991), бес рет қатарынан 25 мильдік чемпионатта (1989-1993), 1991 және 1992 жылдары 50 мильдік чемпионатта, ал 2000 жылы ерлер арасындағы британдық уақыт сынағы чемпионатында жеңімпаз атанды. Ол 1992 және 1993 жылдары 25 мильдік қашықтықты 45 минут 57 секундта жүріп (осы рекордты 2009 жылға дейін сақтап қалды) Оксфорд маңындағы A34 трассасында көрсетті. Сондай-ақ ол 1993 жылы 100 км командалық уақыт сынағы чемпионатында жеңімпаз болған "Солтүстік Уиррал Вело" командасының құрамында болды (рекордтық уақыт 2:00:07), ал бұрын 1988, 1989 және 1991 жылдары "Манчестер дөңгелекшілер клубы"мен бірге осы жарысты үш рет жеңіп алған. 1992 жылғы Барселонада өткен жазғы Олимпиада ойындарында Бордман 4 км жеке қуғында "Lotus 108" велосипедімен өнер көрсетті. "Lotus Engineering" компаниясының "бір осі" дизайны бірнеше жаңа мүмкіндіктерді қамтиды. Ол Олимпиада финалында 1991 жылғы әлем чемпионы, Германияның велошабандозы Йенс Леманды қуып жеңіп, алтын медальді жеңіп алды.
Boardman won his first national time trial title in the 1984 "George Herbert Stancer" schoolboy 10 mile championship and subsequently won the 1986 junior 25 mile championship. He also broke the junior 25 mile national record in 1984. As a senior he won four consecutive hill climb championships (from 1988 to 1991), five consecutive 25 mile championships (from 1989 to 1993), the 50 mile championship in 1991 and 1992, and the men's British time trial championship in 2000. He broke the record for 25 miles in 1992 and 1993 with 45 minutes 57 seconds (which he held until 2009) on a course based on the A34 near Oxford. He was also a member of the winning North Wirral Velo team in the 1993 100 km team time trial championship (in a record time of 2:00:07), having previously won the event three times with Manchester Wheelers' Club, in 1988, 1989 and 1991. At the 1992 Summer Olympics in Barcelona, Boardman rode a Lotus 108 in the 4 km individual pursuit. Lotus Engineering's 'uni axle' design incorporated several new features. Boardman caught Germany's Jens Lehmann, the 1991 World Champion, in the Olympic final on his way to winning the gold medal.
Кәсіби мансап
Велосипедтік карьерасын уақыт сынағы маманы ретінде бастаған Бордман GAN командасымен кәсіби өмірге қадам басты, кейіннен менеджер Роджер Легеайдың Crédit Agricole командасы деп аталды. Оның кәсіпқой ретіндегі алғашқы жарысы 1993 жылғы Grand Prix Eddy Merckx болды, ол 66 шақырымдық уақыт сынағында жеңіске жетті. Содан кейін ол Midi Libre және Critérium du Dauphiné Libéré көпкүндік жарыстарының бірнеше кезеңінде, соның ішінде соңғы жол кезеңінде жеңіске жетті. 1993 жылы Бордман велосипедпен 37,73 мильдік Снефелл тау трассасында, Мэн аралы TT жарыстарында ең жылдам уақытты көрсетті. Арнайы модификацияланған велосипедпен жүріп, Бордман 1 сағат 23 минут 54 секундты тіркеді. Бұл көрсеткен уақыт 2015 жылы Питер Кенно аударып түсіргенге дейін Мэн аралындағы ең ұзақ сақталған велосипедтік рекорд болды. Кенно стандартты жарыс велосипедінде алты секундқа рекордты жаңартты. Бордман Грейм Обримен сағаттық рекорд үшін күресіп, бір-бірінің рекордтарын тікелей ауыстырып отырды, бұл үшін олар радикалды түрде өзгертілген уақыт сынағы велосипедтерін пайдаланды. 1994 жылы сегіз айдың ішінде рекорд төрт рет жаңаланды. Осы процесте ол бұрын Бордманның 1993 жылғы сағаттық рекордын сынға алған Люк Лебланкті де ұстады, ол оны кәсіби топтың жартысы жеңе алады деп мәлімдеген еді. Алайда, ол кейіннен командалық уақыт сынағында сары жейдеден айырылды. Ол Ұлыбританияның болашақ «Тур де Франс» жеңімпазы деп есептелді, өзінің бұл мүмкіндік өте қиын екенін мойындағанына қарамастан. Зейнетке шыққаннан кейін ол гормондардың төмен деңгейіне байланысты жарыстарға орала алмағанын айтты. «Менде бұл әрқашан болған, мүмкін туылғаннан бері солай болған шығар, бірақ бұрынғы жарыстардың қарқындылығы бұл мәселені күшейтпеді». 1995 жылғы «Тур де Франс» жарысында Бордман прологта құлап, жарақаттарына байланысты жарыстан шықты. 1996 жылғы «Тур де Франс» оны ылғалды және жаңбырлы прологта қайтаруға мүмкіндік берді, онда ол Алекс Цюльлені жеңіліске ұшыратып, екінші орынды иеленді. Бордман 1996 жылғы Атлантада өткен жазғы Олимпиада ойындарында 52 шақырымдық жол сынағында қола медальді жеңіп алды. Ол жеке жолмен жүрудегі титулын қорғамады. 1997 жылы Бордман «Тур де Франс» жарысына оралып, тағы да турдың прологын жеңіп алды, бірақ апат салдарынан 13-ші кезеңде жарыстан шығуға мәжбүр болды. 1998 жылғы «Тур де Франста», Дублинде (Ирландия) басталғанда, Бордман прологты жеңіп алды, бірақ бұл жолы 2-ші кезеңде жарыстан шықты. 1998 жылы оған тестостерон деңгейінің төмендігіне байланысты остеопения диагнозы қойылды. Оның жағдайын нашарлатудың алдын алу үшін емдеу оған допингке қарсы ереже бойынша тыйым салынған тестостеронды қабылдауды талап ететін еді. UCI Бордманға медициналық негіздермен бостандық беруден бас тартты. Остеопорозды емдеу үшін зейнеткерлікке шығу немесе тестостерон қабылдамай велосипедпен жүруге мүмкіндік беру алдында тұрған Бордман тағы екі жыл бойы емделмеген велосипедпен жүруге шешім қабылдады, ол 2000 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында мансабын сәнді аяқтауды үміттенеді. 1997 жылы Халықаралық Велосипедтік Одақ (UCI) сағаттық рекорд бойынша ережелерін өзгертіп, бәсекелестерді 1970 жылдары Эдди Меркстің қолданған жабдықтарына дейін шектеді, уақыт сынағы қалқандарына, дискілі немесе үш спицалы дөңгелектерге, аэродинамикалық рульдерге және монокок композиттік рамаларға тыйым салды. Бордман 2000 жылы осы жаңа ережеге сүйене отырып, сағаттық рекордқа қол жеткізді және 49 441 шақырымды жүрді, бұл Меркстің 28 жылдық рекордынан 13 метр ғана артық. Бордманның 2000 жылғы Олимпиададағы жол сынағына дайындығы 2000 жылғы «Тур де Франсқа» синустық проблемаларға байланысты қатыспағаннан кейін бұзылды; ол уақыт сынағында он бірінші орынды иеленді. Бордман Олимпиададан кейін 32 жасында зейнетке шықты. Бір сұхбатында Бордман өзінің кәсіби мансабының соңғы екі жылы ең қиын болды, әсіресе оның денсаулығының нашарлауы және отбасылық мәселелерге байланысты. Бордманның остеопорозы оның жасында сирек кездесетін ауру. Ол өзінің әлеуетін толыққанды іске асыра алмағаны үшін сынға ұшырады, бірақ ол былай деді: «Мен өзімді ерекше дарынды деп санаған емеспін, бірақ мен өзімде бар қабілетімді созып, қалыптастыра алдым және өзім үшін орын таптым».
Зейнетақыдан кейінгі жұмыс
Кәсіби велосипед спортынан зейнетке шыққаннан бері Бордман теледидарда сарапшы ретінде жұмыс істеу, британдық велосипед командаларына кеңес беру және жаяу және велосипед жолдарын қолдау саласындағы қызметтермен айналысты. 2004 жылы ол Ұлыбританияның жол және трек велосипед командасының техникалық кеңесшісі болып тағайындалды, ал 2008 жылғы Пекин Олимпиадасында TeamGB велосипедшілерінің жабдықтары мен техникалық жағынан басшысы болды. Бордманның Boardman Bikes деген атпен велосипедтер мен аксессуарлардың жеке бренді бар. Сонымен қатар, ол Boardman Elite арқылы жарыс велосипедтерін өндіруге қатысады.
Жаяу жүру және велосипедпен жүруді қолдау
Бордман түрлі жаяу және велосипедпен жүруді қолдау рөлдерінде жұмыс істеді. Ол бұл рөлдерді алғаш рет өзінің кішкентай қызы олар тұратын солтүстік теңіз жағалауындағы қалашықта саябаққа велосипедпен бірге баруды сұрағаннан кейін иеленді; Бордман қауіпті деп ойлап, бас тартты. Ол, бұрынғы Олимпиадалық велоспортшы болса да, бір минут ішінде 550 метрлік қашықтықта баласын қауіпсіз ұстай алмайтынын сезінгенін айтты, сондықтан ол бұл мәселені шешуге бел буды. Ол Ұлыбританияда пайдалы велосипедпен жүруді кеңейту саясатын қолдайды, бұл семіздікке байланысты аурулардан болатын жылдық 35 000 өлімнің азаюына мүмкіндік беретінін атап көрсетті, сондай-ақ жол-көлік оқиғаларында үлкен көліктің жүргізушісіне кінәлілік күдігін жүктеуді ұсынады. 2016 жылдың шілдесінде оның анасы Кэрол велосипедпен келе жатқанда автокөлік соқтығысынан қаза тапты; жүргізуші қауіпті жүргізу арқылы адам өліміне себепкер болғандығы үшін сотталды. 2017 жылдың шілдесінде Энди Бернхам Бордманды Үлкен Манчестердің алғашқы Велосипед және Жүру комиссары етіп тағайындады. Ол 1800 шақырымнан астам қорғалған жаяу және велосипед жолдарын құру жоспарын жасады. 2021 жылдың мамыр айында ол Үлкен Манчестердің алғашқы Көлік комиссары болды. Бордман 2022 жылдың қаңтарында үкіметтің жаңа велосипед және жаяу жүру ұйымы – Active Travel England үшін уақытша комиссар болып тағайындалды, ал 2022 жылдың маусым айынан бастап комиссар лауазымына тұрақты түрде бекітілді, соның нәтижесінде Үлкен Манчестердегі қызметін тоқтатты.
Теледидар сарапшысы және комментаторы
Бордман BBC және ITV телеарналарында велосипед спорты бағдарламаларына үлес қосып жұмыс істеді, оның ішінде Олимпиада ойындары мен Тур де Франста комментатор болып жұмыс жасады.
Жеке өмір
Бордман әйелімен және алты баласымен туған жері Виралда тұрады. 1992 жылы ол велоспортқа қосқан үлесі үшін MBE орденімен марапатталды. 2009 жылы Бордман Лондон марафонына қатысып, 3 сағат 19 минут 27 секундта аяқтады. Ол сондай-ақ Ұлыбритания велоспорт даңқына енгізілді.