Кіріспе

Канадалық саясаткер, канадалық саясаткер Стюарт Мюррей (24 қараша 1954 жылы туған) – Канаданың Манитоба провинциясының бұрынғы саясаткері. 2000 жылдан 2006 жылға дейін Манитоба провинциясының Прогрессивті консервативтік партиясының және Манитоба заң шығарушы жиналысындағы оппозиция жетекшісі болды. 2006 жылдан 2009 жылға дейін Мюррей Сент-Бонифаций ауруханасының ғылыми-зерттеу қорының президенті және бас атқарушы директоры қызметін атқарды. Содан кейін 2009 жылдан 2014 жылға дейін Адам құқықтары жөніндегі Канада мұражайының директоры және бас атқарушы директоры болып жұмыс істеді.

Ерте өмір және мансап

Мюррей Лесток, Саскачеван қаласында дүниеге келді және сол провинцияның Пунничи қаласында өсті. Оның анасы Жан Мюррей қалалық кеңес мүшесі болған. Ол Манитоба университетінде ғылымды оқыды, кейін сәулет ғылымдарын одан әрі зерттеу үшін Райерсон политехникалық институтына ауысты. Кейін ол "Blood, Sweat and Tears" рок-тобының жол менеджері болып жұмыс істеді, ал 1982 жылы Канада опера компаниясының медиа директоры болды. Мюррей 1985 жылы Канада премьер-министрі Брайан Малруниге жұмыс істей бастады. Ол 1989 жылы отбасылық меншіктегі Domo Gasoline Corporation вице-президенті болып тағайындалғаннан кейін Виннипегке (Манитоба) көшіп барды және төрт жылдан кейін оның бас директоры және президенті болды. Мюррей сондай-ақ Манитобаның прогрессивті консервативтік партиясының 1990, 1995 және 1999 жылдардағы сайлауларында ұйымдастырушы болды және 1993 жылы Ким Кэмпбеллдің Канаданың прогрессивті консервативтік партиясының басшысы ретінде Малрунидің орнын алмастыруына қолдау көрсетті. Мюррей 1991 жылы Канада Ұлттық темір жолдарының басқармасына тағайындалды және бір мерзім қызмет етті. 1994 жылы Манитоба ойын-сауық кешені тобының (MEC) құрылтайшы мүшесі болды және 1999 жылы сәтті өткен Әлемдік жастар хоккей чемпионатының төрағасы болды. Оның және оның командасының үлесін мойындау үшін, оларға Манитобаның ең жоғары наградаларының бірі – Буффало аңшылық ордені табысталды.

Облыстық саясаткер

Он бір жыл билікте болғаннан кейін, Манитоба провинциясының прогрессивті консерваторлары 1999 жылғы сайлауда Гари Доердің Жаңа демократиялық партиясына жеңіліп қалды. Партияның 1983 жылдан бері басшысы болған Гэри Филмон 2000 жылы қызметтен кетті. Біраз уақыттан кейін Мюррей партия басшылығына Фильмонның орнын басатын кандидат ретінде танылды. Даррен Празник оған қарсы түсуді ойлады, бірақ қаржы жинаудағы қиындықтарға байланысты конгреске дейін бірнеше ай бұрын бас тартты. Мюррей 2000 жылдың қараша айында партия басшысы болып бекітілді және көп ұзамай Киркфилд Паркте өткен қосымша сайлауда жеңіске жетті. 5 желтоқсанда ол оппозиция басшысы болып ант берді. Ол Жаңа демократиялық партияның 2001 жылғы бюджетін мемлекеттік шығындарды арттырғаны үшін сынап, салықты айтарлықтай төмендетуге шақырды. Сондай-ақ, НДП провинциялық кәсіподақтармен тым жақын байланыста екенін айтты. Мюррей кейбір әлеуметтік мәселелерде прогрессивті көзқарасқа ие болды және 2001 жылдың соңында гомосексуалдардың бала асырау құқығын қолдады. Мюррей 2002 жылы кеңесші ретінде Тарас Соколыкты партиялық фракциясына хабарламай жұмысқа алғаны үшін сынға ілікті. Соколик бұрын "Тәуелсіз жергілікті дауыс" партиясымен байланысты дауысқа қатысты манипуляцияларға қатысқан және саяси тұлға ретінде беделін жоғалтқан. Кейін Мюррей 2003 жылы Иракқа басып кіруді қолдаған Виннипегте өткен митингте сөз сөйледі. Мюррей 2003 жылғы провинциялық сайлауда Прогрессивті консерваторлар партиясын басқарды. Оның денсаулық сақтау стратегиясы үкіметке жеке клиникаларда операциялар мен диагностикалық қызметтерді көбірек сатып алуды, осы арқылы күту мерзімін қысқартуды ұсынды. Ол сондай-ақ жұмысқа орналастыру бағдарламасын қайта енгізуге және жоспарланған Солтүстік университетін жоюға, үнемделген қаражатты салықты төмендетуге жұмсауға уәде берді. Мюррей провинциялық заңдар еңбек одақтарының пайдасына бұрылғанын айтты және еңбек құқығына қатысты заңнаманы енгізуді қарастырды. Оның ең радикалды ұсынысы – жергілікті мектептердің салық салу өкілеттігін жою болды. Гари Доердің НДП үкіметі қайта сайланды, ал Мюррейдің консерваторлары халықтың 36,31% дауысын және 57 мүшелі заң шығарушы органнан 20 орынды иеленді. Бұл партияның 1953 жылдан бергі ең нашар көрсеткіші болды. НДП Виннипегтің оңтүстік бөлігінде тарихи табысқа жетті, ал Прогрессивті консерваторлар партиясының қолдауы провинцияның оңтүстік ауылдық аймақтарында шоғырланды. Сайлаудан кейін "Виннипег Фри Пресс" газетінің редакциялық мақаласында Мюррей "жағымды және сабырлы" деп сипатталды, бірақ ол "заң шығарушы органмен немесе сайлау кампаниясымен айналысқан жұмысы арқылы жұртшылыққа терең әсер етпегенін" атап өтті. Мюррей сайлаудан кейін партия басшысы қызметін жалғастырды. Ол Манитобаның бюджетін анықтау үшін Жалпы қабылданған есептік принциптерді (GAAP) қабылдауды ұсынды және провинциялық құпия ашушыларды қорғау туралы заң қабылдауға шақырды. Ол 2004 жылы Канаданың жаңа консервативтік партиясын қолдады және 2004 жылғы федералды сайлауда Стивен Флетчердің үгіттеуіне қатысты. Мюррейдің басшылығына қатысты алаңдаушылықтарға қарамастан, Манитобаның прогрессивті консерваторлары 2004 жылдың қараша айында басшылықты қайта қарауға қарсы дауыс берді. 2004-2005 жылдардың басында Манитобаның еңбекпен басқарылатын Crocus Investment Fund акционерлерді адастырды және активтерінің құнын арттырып көрсетті деген хабарлардан кейін сауда-саттықты тоқтатты және банкротқа ұшырады. Доердің үкіметі еңбек мүдделерімен байланысы бар болғандықтан, қорды тиісінше бақылауда ұстамағаны үшін айыпталды, ал осы салдардан туған дау бастапқыда НДП-ның беделін құлатты. Бірақ керісінше, ол прогрессивті консерваторларды да қамтыды. Мюррей прогрессивті консерваторлар 2002 жылы Crocus-тағы бұзушылықтар туралы хабарламалар алғанын мойындады, бірақ партия кеңесшілерінен қор жағдайы жақсы екенін естігеннен кейін сын айтудан бас тартты. Бұл мойындаулар Мюррейдің осы дауды партиясының пайдасына пайдалануына кедергі келтірген болуы мүмкін; 2005 жылдың жазында НДП-ның танымалдылығы ПК-ге қарағанда артты. 2005 жылдың 5 қарашасында Прогрессивті консервативтік партияның жылдық бас құрылысында басшылықты қайта қарау туралы ұсыныс делегаттардың 55% қолдауымен қабылданды. Мюррей бұл дауыс беруді көңіл көншітпейтін деп мойындады және жақын нәтижеге байланысты басшылық конвенциясын өткізуді талап етті. 14 қарашада ол өзінің орнын басатын кандидат болмайтынын және жаңа басшы таңдалғаннан кейін жеке секторға оралатынын мәлімдеді. Мюррей жаңа басшы таңдалғанша заң шығарушы органда прогрессивті консерваторларға жетекшілік етті. 2005 жылдың соңында ол провинцияда жеке МРТ клиникаларын қабылдауға дайын екенін айтты. Ол 2006 жылдың сәуір айында өткен прогрессивті консервативтік партияның басшылық конвенциясына қатыспады, онда Хью МакФэдиен оның ізбасары болып таңдалды.

Құрметтер

2002 жылы Мюррейге Елизавета II Алтын мерейтой медалі табысталды. 2012 жылы оған Елизавета II Алмаз мерейтой медалі табысталды. Мюррей 2018 жылдың қаңтарында 17-ші эскадрильяның құрметті полковнигі болып тағайындалды және 2020 жылдың желтоқсанында қайта тағайындалды. 2020 жылдың 10 қыркүйегінде ол Манитоба орденімен марапатталды.

Сайлау рекорды

Барлық сайлау ақпараты Manitoba Elections-тан алынған. Облыстық шығындар кандидаттардың шығындарына жатады.