Кіріспе
АҚШ армиясының генералы, австралиялық әнші және әнші-күйші Дэниел Исом Сұлтан (9 желтоқсан 1885 – 14 қаңтар 1947) – американдық генерал. Сұлтан Миссисипи штатының Оксфорд қаласында дүниеге келді және 1907 жылы АҚШ Әскери академиясын бітірді. Ол АҚШ Армиясының инженерлік корпусына қабылданды және шендерді көтеріліп, 1912 жылдан 1916 жылға дейін Вест-Пойнтта инженерлік пәндерді оқытты, содан кейін Филиппинге сапар шекті. Ол әртүрлі аралдардағы бекіністер құрылысын қадағалады және ақырында Филиппиндегі АҚШ Армиясының барлық бекініс жұмысына жауапты болды. Содан кейін ол 1922 жылға дейін Соғыс министрлігінің Бас штабында және Америка экспедициялық корпусының бас штабында қызмет етті. Сұлтан Никарагуа каналын зерттеуге жетекшілік етті және 1929 жылдан 1931 жылға дейін елдегі американдық әскерлерге қолбасшылық етті, содан кейін АҚШ-қа оралып, канал туралы есеп дайындады. Сұлтан кейін Чикагода аудандық инженер болып, 1934 жылдың шілдесіне дейін Ұлы көлдерден Миссисипиге дейінгі су жолының құрылысын басқарды. Ол Вашингтондағы түрлі комиссияларда жұмыс істеді және Колумбия округінің инженерлік комиссары қызметін атқарды. 1938 жылдың соңында ол 2-ші инженерлік полкінің басшылығын қабылдады, ал 1941 жылдың басында Гавай дивизиясын басқаруға көтерілді. Екінші дүниежүзілік соғыстың басында Сұлтан 38-ші жаяу әскер дивизиясы және VIII корпус сияқты басқа да әскерлерге қолбасшылық етті. 1943 жылы ол Қытай-Бірма-Индия театрының қолбасшысының орынбасары болып тағайындалды және 1944 жылдың қазан айында Бірма-Индия театрының қолбасшылығын алды. 1945 жылы ол АҚШ Армиясының Бас инспекторы болып тағайындалды және 1947 жылы қайтыс болғанға дейін осы лауазымда қызмет етті. Ол төрт рет "Еңбегі үшін" медалімен, "Құрмет легионы" медалімен, "Қола жұлдыз" медалімен марапатталды және "Ванна орденінің" серігі атанды.
the Australian singer and songwriter
Daniel Isom Sultan (December 9, 1885 – January 14, 1947) was an American general. Sultan was born in Oxford, Mississippi, and graduated from the United States Military Academy in 1907. He entered the United States Army Corps of Engineers and rose through the ranks, teaching engineering at West Point from 1912 to 1916, before travelling to the Philippines. He oversaw construction of fortifications on various islands, and eventually was in charge of all US Army fortification work in the Philippines. He then served on the War Department General Staff and the general staff of the American Expeditionary Forces until 1922. Sultan led the Nicaragua Canal Survey and commanded American troops in the country from 1929 to 1931, when he returned to the United States and wrote a report on the canal. Sultan next was district engineer in Chicago, leading construction of the Great Lakes to Mississippi Waterway to July 1934. He was then involved in various commissions in Washington DC, and served as engineer commissioner of the District of Columbia. In late 1938, he took command of the 2d Regiment of Engineers, and eventually rose to lead the Hawaiian Division in early 1941. Sultan had various other commands during early World War II, including the 38th Infantry Division and VIII Corps. In 1943, he was made deputy commander of the China Burma India Theater, and assumed command of the Burma India Theater in October 1944. In 1945, he was made Inspector General of the United States Army, and served in that position until his death in 1947. He was awarded the Distinguished Service Medal four times, the Legion of Merit, the Bronze Star Medal, and made a Companion of the Order of the Bath.
Ерте өмір
Сұлтан 1885 жылдың 9 желтоқсанында Миссисипи штатының Оксфорд қаласында дүниеге келді. Ол 1903 жылдың 15 маусымынан 1907 жылдың 14 маусымына дейін АҚШ Әскери академиясында оқыды, футболдан орталық шегіндегі ойыншы ретінде «Барлық Америкалық» атанымына ие болды. 1914 жылдың 27 ақпанында капитандыққа тағайындалды. 1916 жылдың қыркүйегінде Филиппин аралдарындағы Коррегидор аралындағы Форт-Миллсқа жіберілді, онда Коррегидор, Кабалло және Гранде аралдарындағы бекіністердің құрылысын және күтімін басқарды. Сол жерде 1917 жылдың 15 мамырында майор, ал 1917 жылдың 5 тамызында уақытша подполковник шеніне ие болды. Сұлтан 1917 жылдың 18 қазанына дейін осы лауазымда қызмет етті, содан кейін Манилаға ауыстырылып, 19 қазанда Филиппиндегі барлық бекініс жұмыстарына жауапкершілік тапсырылды. Ол 1918 жылдың 14 қаңтарында Маниладан АҚШ-қа оралды. 21 қаңтарда Соғыс министрлігінің Бас штабына бекітілді және 1918 жылдың 4 наурызынан 1919 жылдың маусымына дейін Вашингтондағы штабта қызмет етті. Сұлтан 1919 жылдың маусымынан 1919 жылдың қазанына дейін Франциядағы Америка экспедициялық корпусының штаб-пәтерінде бас штаб офицері болып тағайындалды, содан кейін Вашингтондағы Соғыс министрлігінің Бас штабына қайта оралды. Ол 1922 жылдың 20 қаңтарында бас штаб офицері қызметінен босатылды, бірақ 1922 жылдың тамызына дейін Бас штабта қызметін жалғастырды. 1920 жылдың 15 наурызында майор шеніне қайта оралды. Бас штаб мүшесі ретіндегі қызметі үшін Сұлтанға Армияның Еңбегі үшін белгіленген медалі табыс етілді. Медаль туралы мәлімдемеде былай делінген:
Америка Құрама Штаттарының Президенті, Конгресс актісімен 1918 жылдың 9 шілдесінде, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде үлкен жауапкершілікпен атқарылған қызметі үшін, Америка Құрама Штаттары Үкіметіне ерекше еңбегі мен адалдығын көрсеткені үшін, Америка Құрама Штаттары Армиясының полковнигі (Инженерлер корпусы) Дэниел Исом Сұлтанға (ASN: 0 2212) Армияның Еңбегі үшін белгіленген медалін табыс етуге құрметпен келіседі. Соғыс және демобилизация кезеңінде Армия штабының бастығының атқарушы көмекшісі кеңсесінің кадрлар бөлімінің бастығы ретінде полковник Сұлтан офицерлік құрамға қатысты саясатты қалыптастырды және Соғыс министрлігі мен Армияның барлық бөлімдері үшін маңызды көптеген күрделі мәселелерді шешуде үлкен қабілет көрсетті. Оның жұмысы көрегенділік пен алдынан келетін нәрсені білу қабілетімен ерекшеленді. Оның сауатты шешімдері мен қабылдаған саясаты Армияның офицерлік құрамын табысты басқаруға үлкен үлес қосты. Ол Үкіметке үлкен жауапкершілікпен жүктелген лауазымда еңбегімен үлкен пайда әкелді.
Кейінгі әскери қызмет
Сол кезде Сұлтан 1922 жылдың тамызынан 1923 жылдың шілдесіне дейін Форт Ливенвортта командалық және бас штаб мектебінде студент-офицер ретінде оқыды және "үздік түлек" атағымен бітірді. Ол Саваннаға (Джорджия штаты) көшіп, 1923 жылдың тамызынан 1925 жылдың тамызына дейін аймақтағы өзендер мен порстарды жақсарту және бекіністерді басқаруға жауапты инженер болып жұмыс істеді. Сұлтан 1925 жылдың тамызынан 1926 жылдың шілдесіне дейін Армия соғыс колледжіне қатысты, ал содан кейін 1926 жылдың шілдесінен 1929 жылдың тамызына дейін Вашингтон қаласындағы Өзендер мен порстар инженерлері кеңесінің тұрақты мүшесі болды.
Никарагуадағы зерттеу
Сұлтан 20-29 тамыз аралығында Никарагуаға сапар шегіп, Коринто қаласына келді де, Гранадаға бет түзеді. Ол Никарагуа каналын зерттеу жұмысын басқарды және 1929 жылдың тамызынан бастап Никарагуадағы АҚШ әскерлеріне қолбасшылық етті. Зерттеу жұмысы біртіндеп ел бойынша жүргізіліп, 1931 жылдың жазында аяқталды. 1931 жылдың 31 наурызында Манагуада қатты жер сілкінісі болды. Сұлтан 34 сарбаздан тұратын жедел көмек жасағын ұйымдастырды және төтенше жағдайларға жауап беру жөніндегі комиссияға мүше болды. Ол қаладағы теміржол және су жүйесін қалпына келтіруді қадағалады, сондай-ақ 24 сәуірге дейін күн сайын 24 000 пайлықпен қамтамасыз еткен азық-түлік көмегін ұйымдастырды. Никарагуада болған кезінде ол 1930 жылдың 1 қазанында подполковник шеніне көтерілді және 31 наурызда Тараокеандық канал кеңесінің мүшесі аталды. Сұлтанның қолбасшылық қызметі 1931 жылдың шілдесінде аяқталды, ол көп ұзамай Вашингтонға оралды. Кейіннен Сұлтан 1931 жылдың тамызынан 1932 жылдың қаңтарына дейін зерттеу жөніндегі есепті дайындады. Конгресс құжаты ретінде жарияланған есепте ол: «Никарагуа арқылы канал біздің ұлттық қорғанысымызға көмектеседі, Латын Америкасының барлық елдерімен достық қарым-қатынасты нығайтады және Орталық және Оңтүстік Америкамен сауданы дамытады. Бұл Панама каналын пайдаланатын трафик көлемінің үштен екісі үшін порттан портқа дейінгі қашықтықты қысқартады» деп қорытындылады. Сұлтан сонымен қатар «National Geographic Magazine» журналында зерттеу туралы мақала жариялады. Никарагуадағы қызметі үшін, әсіресе жер сілкінісіне жасаған жауабы үшін Сұлтан «Құрметті қызмет» медаліне емен жапырағы тағылған белгімен марапатталды. Ол сондай-ақ Никарагуа Конгресінің Ерекшелік медалімен және Президенттік Ұлықтама медалімен марапатталды.
Комиссар
Ол содан кейін Чикагода аудандық инженер болып тағайындалды, Ұлы көлдерден Миссисипи су жолының құрылысын басқарды. 1944 жылдың 2 қыркүйегінде генерал-лейтенант болып жоғарылатылып, 24 қазанда Үндістан-Бірма театрының командирі болды. Командир ретінде Сұлтан Оңтүстік-Шығыс Азия жоғарғы бас командасының бас қолбасшысы, Луис Маунтбеттеннің (Бірманың 1-ші графы Маунтбеттен) бағынысында болды және сонымен қатар Үндістандағы Қытай армиясының командирі қызметін атқарды. Командирлік қызметі үшін ол үшінші емен жапырағымен, «Бронза жұлдызы» медалімен және «Құрмет легионы» орденімен марапатталды. 1945 жылдың 26 маусымында АҚШ-қа оралған ол 9 шілдеде Армияның бас инспекторы болып тағайындалды. Сұлтан 1947 жылдың 14 қаңтарында Вашингтон қаласындағы Уолтер Рид әскери госпиталінде өткір жүрек ауруынан қайтыс болды. Төрт күннен кейін ол Вест-Пойнт зиратында жерленді. Сұлтан бас инспектор ретінде Ерекше қызмет медаліне төртінші емен жапырағымен марапатталды, бұл әскери офицерлердің біріншісі болды. Ол Бат орденінің (Ұлыбритания) серігі және Арнайы үлкен лентасымен Бұлт пен Ту орденімен марапатталды. Ол қайтыс болғаннан кейін Әуе медалімен марапатталды.
As commander, Sultan was under the authority of Louis Mountbatten, 1st Earl Mountbatten of Burma, the Supreme Allied Commander, South East Asia Command, and also served as commander of the Chinese Army in India. For his service as commander, he was awarded a third oak leaf cluster, the Bronze Star Medal, and the Legion of Merit. Returning to the United States June 26, 1945, he was appointed Inspector General of the Army on July 9. Sultan died from an acute heart ailment on January 14, 1947, at the Walter Reed General Hospital in Washington, D. C., while on active duty. He was buried at the West Point Cemetery four days later. Sultan was awarded his fourth oak leaf cluster to the Distinguished Service Medal as inspector general, the first army officer to do so. He was made a Companion of the Order of the Bath (United Kingdom) and granted the Order of the Cloud and Banner with Special Grand Cordon. After his death he was awarded the Air Medal.