Кіріспе
Неміс велошабаншысы
Ерте өмір және әуесқойлық мансабы
Забель Шығыс Берлинде, Марзан ауданында өсті. Оның әкесі Детлев кәсіби велосипедші болған. Оның алғашқы халықаралық жетістігі жасөспірімдер арасындағы әлем чемпионатында болды, онда ол Шығыс Германия командасының құрамында командалық қуғында үшінші орын алды. 1988 жылы ол ұпайлық жарыста бесінші орынға ие болды. 1989 жылы, 19 жасында, ол Шығыс Германияның кәсіби трек құрамасына қосылды. Сол жылы ол жеке қуғында Шығыс Германияның ұлттық чемпионы атанды. Берлин қабырғасы құлағаннан кейін ол Дортмундқа көшіп, Хеннес Юнкерман басқаратын RC Olympia Dortmund әуесқой командасының мүшесі болды. 1991 жылы ол қайта біріккен Германияның алғашқы ұлттық жол чемпионатында екінші орын алды, Солтүстік Рейн-Вестфалияның аймақтық чемпионатында жеңіске жетті және тамызда өткен әлем чемпионатына Германияның әуесқой құрамасына енді. 1992 жылы ол «Бейбітшілік жарысында» жасыл жейдеге ие болып, кезеңдік жарыстарда бірнеше мәрте жеңіске жетіп, күшті спринтер ретінде танылды. 1992 жылдың шілде айында Барселонада өткен Олимпиада ойындарының жол жарысында төртінші орын алды, онда ол пелотонның спринтінде жеңіске жетті.
1993-1995: алғашқы жылдар
1992 жылдың соңында ол немістің шағын командасы Union Frondenberg құрамында кәсіпқой болып қатысты, ал 1993 жылы Team Telekom командасына ауысты, онда спринтер ретінде одан әрі дамыды. 1994 жылдың 27 сәуірінде Вейендаал–Вейендаал жарысында Забельдің допинг тестісінде кластебол метаболиті табылды. Оған 3000 швейцариялық франк айыппұл салынды және 50 ұпайдан айырылды. Син тұру мерзімі күштен шығарылды. Сол жылы ол Париж–Турс жарысында көптеген спринтерлердің қатысуымен жеңіске жетті, бұл оның классикалық жарыстағы тұңғыш жеңісі болды. 1995 жылы ол "Тур де Франс" жарысының екі кезеңінде жеңіске жетті, бұл оның үлкен турдағы алғашқы табысы еді.
1996-1999: Жасыл футболкалар мен классикалық жеңістер
1996 жылы ол тағы да «Тур де Франс» жарысының екі кезеңінде жеңіске жетіп, ұпайлық есепте жеңіп алды. Ол 10-шы кезеңнен бастап жасыл жейдеге ие болып, оны Турдың соңына дейін киіп жүрді. Сол жылы оның «Telekom» командасы жалпы есепте бірінші және екінші орындарды иеленді, сәйкесінше Бьярне Риис және Ян Улрих. 1997 жылы Забел өзінің алғашқы монументтік классикасын жеңіп алды – Милан-Сан-Ремо. Ол финиш сызығына жеткен қырық велошабандықтың ішіндегі жалғыз спринтер болып, осыдан кейін оңай жеңіске жетті. Кейін сол жылы ол «Тур де Франс» жарысының үш кезеңінде жеңіске жетіп, екінші рет жасыл жейдеге ие болды. 1998 жылы ол екінші рет Милан-Сан-Ремода жеңіске жетті және Германияның ұлттық жол чемпионы атанды. Ол «Тур де Франс» жарысында үшінші рет жасыл жейдеге ие болды, бірақ бұл жолы бірде-бір кезеңде жеңіске жете алмады. 1999 жылы Милан-Сан-Ремода екінші орын алып, соңғы километрде өзгелерден оқшауланған Андрей Чмилден кейін пелотон спринтін жеңіп алды. Ол Франкфуртта өткен маңызды неміс жартылай классикасы Rund um den Henninger Turm-да жеңіске жетті және төртінші рет қатарынан жасыл жейде жеңіп, Шон Келлидің рекордымен теңесті, бірақ тағы да бірде-бір кезеңді жеңіп алмады.
2000-2002: Әлемдік бірінші орын
2000 жылы ол UCI жол чемпионатының екі кезеңінде жеңіске жетті: үшінші рет Милан–Сан-Ремода және Амстел Голд жарысында Майкл Бугердті ұтып, күтпеген жеңіс оді. Жазда ол бес рет жасыл жейде жеңіп алып, Келлидің бұрынғы рекордын асып түсті. Жыл соңында ол әлем чемпионатының жалпы есебінде бірінші орынды және UCI рейтингінде екінші орынды иеленді. 2001 жылы төртінші рет Милан–Сан-Ремоны жеңіп алды, бұл велосипед спортының аңызы Эдди Меркстің көрсеткен ең жоғары нәтижесінен асып түсті, осыған байланысты Италияда оған Signore Milano Sanremo деген лақап ат берілді. Ол «Тур де Франс» жарысында ұпайлар классификациясын алтыншы рет жеңіп, сонымен қатар үш кезеңде жеңіске жетті. Забельдің бес жасыл жейдеден тұратын бірегей жетістігі оның жан-жақты қабілетімен байланысты болды: ол ең күшті спринтерлердің бірі болды, бірақ сонымен қатар жақсы тауға көтеріле білді. Бұл оның уақыт бонусы арқасында «Тур де Франс» жалпы есебінде көш бастауына, ал басқа спринтерлер жарыстан шыққанда, одан әрі жеңістерді жеңіп алып, жасыл жейде (ұпайлар классификациясының жеңімпазының символы ретінде) Парижге алып келуіне мүмкіндік берді. Жасыл жейдеге қол жеткізудің есімде қалған бір сәті 2001 жылғы «Тур де Франс» болды, онда австралиялық Стюарт О’Грэйдимен бәсекелестік бірінші аптадан бастап Париждегі соңғы кезеңге дейін жалғасты, нәтижесінде Забельдің жақсы көрсеткіші О’Грэйдидің иығынан жасыл жейде алып тастады. Сол жазда ол HEW Cyclassics, Германияның ең ірі бір күндік жарысы және өзінің жетінші әлем чемпионаты жарысында жеңіске жетті. Қыркүйек айында ол «Вуэльта а Эспанья» жарысында үш кезеңді қатарынан жеңіп, Лиссабондағы әлем чемпионатының жол жарысында бесінші орын алды. 2001 жыл оның ең табысты жылы болды. Жыл соңында ол 29 жарыста жеңіске жетіп, әлемдік рейтингте бірінші орынды иеленді. 2002 жылы Милан–Сан-Ремода брейкке қатыса алмады, бірақ «Rund um den Henninger Turm» жарысын екінші рет жеңіп алды. Жазда ол «Тур де Франс» жарысында жетінші рет қатарынан жасыл жейде жеңіп ала алмады. Ол бір кезеңді жеңіп алды, бұл оның жалпы он екінші жеңісі болды, бірақ соңында австралиялық Робби Макьюэн оны соңғы ұпайлар классификациясында жеңіп алды. Оның орнына ол бірде-бір кезеңді жеңіп алмаған «Вуэльта а Эспанья» жарысында ұпайлар классификациясын жеңіп алды. Бельгиядағы Золдерде ол Марио Чиполлини мен Робби Макьюэннің артында әлем чемпионатында пелотон спринтінде үшінші орын алды. Жыл соңында ол әлемдік рейтингте бірінші орынды сақтап қалды. Забель 2000 және 2001 жылдардағы өнері үшін «Алтын велосипед» сыйлығына ие болған болар еді, бірақ Ланс Армстронг 2012–2013 жылдары титулдан айырылғаннан кейін, басқа жарыстардағыдай, екінші орын алған спортшы бірінші орынға көтерілмеді.
2003-2005: Вюелтадағы табыстар мен тұғырлар
2003 жылы ол екінші рет Германияның ұлттық жол чемпионы атанды, бірақ «Тур де Франс» кезеңінде жеңіске жете алмады және соңғы ұпайлық сыныпта үшінші орын алды. «Вуэльтада» ол екі кезеңді жеңіп, жарыстың ұпайлық есебінде тағы да жеңіске жетті. Қазан айында ол «Париж – Тур» жарысын екінші рет жеңіп, жарысты сағатына 47,55 км орташа жылдамдықпен жеңгені үшін ресми емес «Рубан Жоль» сыйлығына ие болды. Бұл рекорд 2010 жылға дейін сақталды, осы жылы Оскар Фрейре «Париж – Тур» жарысын сағатына 47,73 км орташа жылдамдықпен жеңіп алды. Ол жылды Паоло Беттиниден кейінгі әлемдік рейтингте екінші орында аяқтады. 2004 жылы Забель маусымды өзінің бесінші «Милан – Сан-Ремо» жарысын ұтылып бастады. Спринтте жеңіске жеткендей болды, бірақ мерекелеу үшін қолын тым ерте көтеріп, нәтижесінде Оскар Фрейре жеңіске жетті. «Тур де Франс» жарысының ұпайлық есебінде үшінші орын алды және «Вуэльта» жарысының ұпайлық есебінде бірінші орын алды, бірақ көптеген екінші және үшінші орындарға қарамастан, ол бірде-бір кезеңді жеңе алмады. «Вуэльтадағы» бірінші орыны, сонымен қатар, үлкен турдың ұпайлық есебіндегі тоғызыншы жеңісі болды, бұл тарихи рекорд. 2004 жылғы Афинада өткен Олимпиада ойындарында ол тағы да жол жарысында төртінші орынды иеленді, үш қашқан спортшыдан кейін спринтте жеңіске жетті, нәтижесінде Барселонадан кейін он екі жыл өткен соң олимпиадалық медальдан қағылды. Қазан айында 9 жеңіс және 18 екінші орыннан кейін ол жылды бастағандай аяқтады: Фрейренен кейінгі екінші орын, бұл жолы Веронадағы әлем чемпионатында. 2005 жылы Забель үшінші рет Франкфуртта өткен «Рунд ум ден Хеннингер Турм» жарысын жеңіп, маусымдағы алғашқы жеңісіне қол жеткізді. Мамыр айында ол өзінің мансабында тұңғыш рет Италияның «Джиро д’Италия» жарысына қатысып, әлі жеңіп алмаған жалғыз ұпайлық есебін іздеді, бірақ бірде-бір кезеңді жеңе алмады және ұпайлық рейтингте алтыншы орын алды. «Telekom» командасы Ян Улрихпен бірге «Тур де Франс» жарысында жеңіске жетуді көздегендіктен, оны сол жылғы «Тур» қатысушыларының тізіміне қоспауға шешім қабылдады, бұл Забельдің наразылығын тудырды, ол «HEW Cyclassics» жарысының басында жыл соңында командадан кететінін мәлімдеді. Ол «Вуэльта» жарысына қатысты, бірақ Алессандро Петаккиден кейінгі бірнеше екінші орындарға қарамастан, бірде-бір кезеңді немесе ұпайлық есебін жеңе алмады және Мадридтегі әлем чемпионатында ешқандай рөл атқармады. Қазан айында ол үшінші рет «Париж – Тур» жарысын жеңіп, Густав Даннельс, Пол Майе және Гидо Рейбруктың классикасындағы рекордын теңестірді.
2006-2008: Team Milram командасы
35 жасында Забель 13 жылдан кейін «Телеком» командасынан кетіп, 2006 жылы итальяндық-неміс «Мильрам» командасына қосылды. Петакчи сол кезде әлемдегі ең жылдам спринтер деп есептелді және итальяндық бағдарламаға баса назар аударуы тиіс еді, бірақ Италия туры барысында тізесін жарақаттап, Забель сол маусымда команданың көшбасшысы болды. Ол маусымның алғашқы жеңісін 24 мамырда «Бавария айналымы» жарысының бір кезеңінде алды. «Тур де Франс» жарысында ол жалпы есепте күшті қарсыластардың болмауына байланысты команданың көшбасшысы болды және ұпайлар бойынша екінші орынға ие болды, бірақ ең жақсы нәтижелері екі үшінші орын болды. «Вуэльта» жарысында ол екі кезеңді жеңіп алды, бұл оның 2006 жылғы алғашқы ProTour жеңісі болды, содан кейін әлем чемпионатына қатысты. Зальцбургте ол Пауло Беттини мен Алехандро Вальвердемен бірге үш спринтердің қатысуымен өткен жарыста екінші орын алды, бұл оның әлем чемпионаттарындағы үшінші мәрте подиумға көтерілуі еді. 2007 жылы ол «Бавария айналымы» жарысының екі кезеңін және «Тур де Свисс» жарысының бір кезеңін жеңіп алды. Алессандро Петакчи допингке байланысты жарыстан шеттетілгеннен кейін ол тағы да «Тур де Франс» командасының капитаны болды. Ол бір күні жасыл жейде киді, екі рет екінші және бір рет үшінші орын алды, бірақ ұпайлар бойынша жалпы есепте тағы да үшінші орынға табан тіреді. Шілде айында ол «Германия туры» жарысының бір кезеңін жеңіп алды, бұл оның жалпы есебінде 13-ші жеңісі болды және жарыстың ұпайлық есебінде жетінші рет жеңіске жетті. Қыркүйек айында ол Испания турының жетінші кезеңінде әлем чемпионы Беттиниден озып өтіп жеңіске жетті, осылайша «Вуэльта» жарысындағы өміріндегі сегізінші кезеңді жеңіп алды. 2008 жылы ол бір жарыста жеңіске жетті, ол маусымның басында «Валенсия туры» жарысының бір кезеңінде жеңіп алды. 38 жасындағы «Тур де Франс» жарысына қатысқан соңғы ретінде ол ұпайлар бойынша жалпы есепте үшінші орын алды. 2008 жылдың қыркүйегінде Забель 209 кәсіби жол жеңісі мен көптеген подиумдық орындардан кейін келесі айда 16 жылдық кәсіби велосипедші мансабын аяқтайтынын мәлімдеді. 2008 жылдың желтоқсанында ол Марк Кавендиш, Андре Грейпель және Марк Реншоу сияқты шабандоздармен бірге жұмыс істеу үшін «Колумбия» командасына кеңесші ретінде қосылды.
Допингке қарсы іс-қимыл
2007 жылдың 24 мамырында Забел және Team Telekom командасының бұрынғы әріптесі Рольф Алдаг 1996 жылғы Тур де Франсқа дайындалу үшін ЭПО қолданғанын мойындады. Зейбел баспасөз конференциясында бір апта бойы тәжірибе жасап, жағымсыз әсерлерге ұшырағандықтан тоқтағанын айтты. Ол бұрын ЭПО қолданғаны туралы жалған айтқаны үшін кешірім сұрады. Оның мойындауына себеп бұрынғы Team Telekom массажирі Jef d'Hont, сондай-ақ Bert Dietz, Udo Bölts және Christian Henn – Team Telekom-ның бұрынғы мүшелерінің жариялаған мәлімдемелері болды. 2007 жылдың сәуірінде "Шпигель" неміс саяси журналында жарияланған Д'Хонттың кітабында Team Telekom командасының мүшелері 1990-шы жылдардың ортасында ЭПО-мен жүйелі түрде допинг қолданды деген айыптаулар келтірілді. Оның есімі сондай-ақ Франция Сенатының 2013 жылғы 24 шілдеде жариялаған тізімде де болды, онда 1998 жылғы "Тур де Франс" кезінде алынған допинг сынамаларының 2004 жылы қайта тексеру кезінде ЭПО-ға оң нәтиже көрсеткені анықталды. Осының салдарынан Забел Team Katusha командасының бапкерлік қызметінен шеттетілді және UCI кәсіби велоспорт кеңесінің құрамынан шықты. Бірнеше күннен кейін Зейбел sueddeutsche.de сайтына берген сұхбатында шындықтың дәрежесін мойындады. Ол неміс басылымына 1996 мен 2003 жылдар аралығында басқа да тыйым салынған препараттар мен әдістермен бірге осы затты қолданғанын айтты. "ЭПО, кортизон, тіпті қан допингі: бұл әлі де маңызды мәселе", - деді ол.