Эдуард Даттон Кук: Британдық драматург және жазушының өмірі мен шығармалары

Кіріспе

Эдвард Даттон Кук (30 қаңтар 1829 – 11 қыркүйек 1883) – британдық драматург-сыншы және жазушы.

Өмір

Куктың әкесі Джордж Саймон Кук, Линкольншир, Грантем қаласындағы адвокат, Le Blanc & Cook фирмасының өкілі, 18 New Bridge Street, Blackfriars, Лондон, 12 қыркүйекте 1852 жылы қайтыс болды, артында тоғыз баласы қалды. Эдвард Даттон, екінші ұлы, 1829 жылдың 30 қаңтарында Лондондағы Брансуик скверіндегі 9 Гренвилл көшесінде дүниеге келді. Алты жасында ол Хаверсток-Хиллдегі Мисс Босвелл мектебінде оқыды, кейін Чисвик, Брэдмор-хаустағы басқа мектепке ауыстырылды, ал 1843 жыл шамасында Корольдік колледж мектебіне түсті. Білімін аяқтағаннан кейін, ол әкесінің кеңсесінде жұмыс істеді, төрт жылдай сонда болды. Содан кейін Лондон қаласындағы Нью-Брод-стриттегі Мадрас теміржол компаниясының кеңсесінде қызметке орналасты. Бос уақытында өнер мен әдебиетке деген құмарлығын қанағаттандырды. Бір мүмкіндігі болғанда, теміржол компаниясынан кетіп, өзін толығымен әдебиетке арнады. Ролттан сурет салуды оқып, гравюра өнерін меңгерген ол бір кезде «Панч» журналында ағашқа сурет салатын суретші болып жұмыс іздеді. 1859 жылы ол Суретшілер мылтығының мүшесі болды, сондай-ақ қарашадан мамырға дейін 8 Флит-стриттегі Дик мейрамханасында әр түнде кездесетін «Рамблерлер клубының» мүшесі болды. Осы кезеңде Леопольд Льюиспен бірлесіп «Көкше мен жылан» атты мелодрама жазды, ол Нельсон Лидің басшылығымен Лондон қалалық театрында үлкен жетістікке ие болды. 1867 жылдан 1875 жылдың қазанына дейін «Полл Молл Газетте» газетінде драмалық сыншы болып жұмыс істеді, ал содан кейін «Дүние» газетінде өмірінің соңына дейін қызмет етті. Ол әртүрлі журналдарда, газеттерде және мерзімдік басылымдарда өнер тақырыбында көптеген мақалалар жазды және көптеген көркем шығармалардың авторы болды. Олардың ішіндегі алғашқы туындысы – «Пол Фостердің қызы» оның атағын бекітті, ал келесі жылы (1862) «Темпл Бар» журналында «Тредгольдтардың сынақтары» жарияланғаннан кейін үлкен әдеби жетістікке қол жеткізді. Оның кейінгі романдары бұрынғы туындыларының танымалдылығын сақтай алмады. Бұл оның шығармаларының сапасынан емес, оның стилі сол кезеңнің рухы мен сән-салтанатына сай келмегендіктен болды. Ол «Ұлттық биографиялық сөздікке» үлес қосушылардың бірі болды және бірінші және екінші томдардағы А әрпімен драмалық және театрлық өмірлер туралы мақалалар жазды. Ол 1883 жылдың 11 қыркүйегінде жүрек ауруынан кенеттен қайтыс болды және 15 қыркүйекте Хайгейт зиратының шығыс жағында жерленді. Ол Бут қабірінің оң жағында, оңтүстік жолдың оңтүстік жағында белгіленбеген жер учаскесінде (no.25760) жатыр.

Cook's father was George Simon Cook of Grantham, Lincolnshire, a solicitor, of the firm of Le Blanc & Cook, 18 New Bridge Street, Blackfriars, London, who died on 12 September 1852, leaving a family of nine children. Edward Dutton, the second son, was born at 9 Grenville Street, Brunswick Square, London, on 30 January 1829. At the age of six he went to a school kept by a Miss Boswell at Haverstock Hill, was removed to another school at Bradmore House, Chiswick, and finally, about 1843, entered King's College School. Having completed his education, he was articled to his father, and remained in his office about four years, when he obtained a situation in the Madras Railway Company's office in New Broad Street, city of London, and in his spare time followed his artistic and literary tastes. As soon as he was able to do so he left the railway company and devoted himself entirely to literature as a profession. Having studied painting under Rolt, and learned engraving, he at one time sought employment on Punch as a draughtsman on wood. In 1859 he became a member of the Artists' Rifles, and also a member of the Ramblers' Club, which met every night from November to May at Dick's Tavern, 8 Fleet Street. About this period, in conjunction with Mr. Leopold Lewis, he wrote a melodrama entitled The Dove and the Serpent, which was produced with much success, under Mr. Nelson Lee's management, at the City of London Theatre. From 1867 to October 1875 he was dramatic critic to the Pall Mall Gazette, and from that date to his death to the World newspaper. He was the writer of numerous articles on art topics in various reviews, newspapers, and periodicals, and the author of many works of fiction. Of the latter, Paul Foster's Daughter, his first work, served to establish his reputation, and the production of The Trials of the Tredgolds in the following year (1862) in Temple Bar was a great literary success. His later novels did not maintain the popularity which his earlier works achieved. This was from no lack of merit, but because he was not sufficiently sensational in his style to suit the spirit and fashion of the period. He was one of the contributors to the Dictionary of National Biography, and furnished the dramatic and theatrical lives in letter A to the first and second volumes. He died suddenly of heart disease on 11 September 1883, and was buried on the eastern side of Highgate Cemetery on 15 September. He lies in an unmarked plot (no.25760) on the south side of the southern path, to the right of the Booth grave.

Отбасы

1874 жылғы 20 тамызда ол Корольдік музыка академиясының оқушысы және танымал пианист Линда Скейтске (Джозеф Скейтстің екінші қызы) үйленді, одан оның әкесінің алғашқы романының басты кейіпкерінің құрметіне Силвия деп аталған бір қызы болды.