«Менің гитарам жылап тұр» әні — Мақалалармен ағылшынша

Кіріспе

1968 жылғы The Beatles әні "While My Guitar Gently Weeps" – ағылшын рок-тобы The Beatles-тің 1968 жылғы "The Beatles" (сонымен қатар "Ақ альбом" деп белгілі) қос альбомынан шыққан ән. Оны топтың жетекші гитарисі Джордж Харрисон жазған, ол Қытайдың "И Цзин" кітабынан шабыттанған, кездейсоқтыққа негізделген тәжірибе ретінде болды. Ән, әлемнің әмбебап сүйіспеншілікке жету мүмкіндігін пайдаланбауына байланысты оның наразылығын білдіреді, оны ол "ұйықтап жатқан сүйіспеншілік" деп атайды. Ән сонымен қатар 1968 жылдың басында Үндістанда трансценденталды медитациядан оралғаннан кейін The Beatles тобының арасындағы келіспеушіліктерге қатысты пікір ретінде де қызмет етеді. Бұл жағдайға байланысты, топтың әнге деген бастапқы салқындығы Харрисонды оның досы және кейде әріптесі Эрик Клэптонды жазу процесіне қатысуға шақыруға итерді. Клэптон жетекші гитара бөлігін қосты, бірақ оның үлесі ресми түрде көрсетілмеді. Харрисон оны алғаш рет тек акустикалық гитара мен гармонияның қарапайым қосылуымен жазды – бұл нұсқа 1996 жылғы "Anthology 3" жинағында және 2006 жылғы "Love" саундтрек альбомында Джордж Мартиннің оркестрлік аранжировкасымен бірге пайда болды. Толық топтық жазба 1968 жылдың қыркүйегінде жасалды, сол кезде әннің фольклорлық негіздегі музыкалық аранжировкасы ауыр рок стиліндегі өндіріске ауыстырылды. Бұл жазба 1960 жылдардың соңында Харрисон мен Клэптонның бірнеше ынтымақтастығының бірі болды және одан кейін олар Клэптонның "Cream" тобы үшін "Badge" әнін бірлесіп жазды. Ән шыққаннан кейін бірнеше музыка сыншыларынан мақтау алды және қазір Харрисонның The Beatles тобындағы әріптестері Джон Леннон мен Пол Маккартнимен қатар ән жазушы ретінде өсуінің мысалы ретінде танылды. "Rolling Stone" журналы "While My Guitar Gently Weeps" әнін "The 500 Greatest Songs of All Time" тізімінде 135-ші, "The 100 Greatest Guitar Songs of All Time" тізімінде жетінші, ал "The Beatles 100 Greatest Songs" тізімінде 10-шы орынға қойды. Клэптонның орындауы "Guitar World" журналының 2008 жылғы "100 ең ұлы гитаралық соло" тізімінде 42-ші орынды иеленді. Харрисон мен Клэптон әнді жиі бірге орындады, олар әннің соңғы бөлімінде жетекші гитара рөлін бөлісті. Осы орындаулардың концерттік нұсқалары 1971 жылғы "Концерт для Бангладеш" және 1992 жылғы "Live in Japan" альбомдарына енді. Пол Маккартни мен Ринго Старрдың қатысуымен Клэптон 2002 жылдың қарашасында Харрисонның қайтысынан бір жыл өткен соң "Концерт для Джорджа" кешінде орындады.

1968 song by the Beatles

"While My Guitar Gently Weeps" is a song by the English rock band the Beatles from their 1968 double album The Beatles (also known as the "White Album"). It was written by George Harrison, the band's lead guitarist, as an exercise in randomness inspired by the Chinese I Ching. The song conveys his dismay at the world's unrealised potential for universal love, which he refers to as "the love there that's sleeping". The song also serves as a comment on the disharmony within the Beatles after their return from studying transcendental meditation in India in early 1968. This lack of camaraderie was reflected in the band's initial apathy towards the composition, which Harrison countered by inviting his friend and occasional collaborator, Eric Clapton, to contribute to the recording. Clapton overdubbed a lead guitar part, although he was not formally credited for his contribution. Harrison first recorded it with a sparse backing of acoustic guitar and harmonium – a version that appeared on the 1996 Anthology 3 outtakes compilation and, with the addition of a string arrangement by George Martin, on the Love soundtrack album in 2006. The full group recording was made in September 1968, at which point the song's folk based musical arrangement was replaced by a production in the heavy rock style. The recording was one of several collaborations between Harrison and Clapton during the late 1960s and was followed by the pair co writing the song "Badge" for Clapton's group Cream. On release, the song received praise from several music critics, and it has since been recognised as an example of Harrison's maturing as a songwriter beside his Beatles bandmates John Lennon and Paul McCartney. Rolling Stone ranked "While My Guitar Gently Weeps" 135th on its list of "The 500 Greatest Songs of All Time", seventh on the "100 Greatest Guitar Songs of All Time", and at number 10 on its list of "The Beatles 100 Greatest Songs". Clapton's performance was ranked 42nd in Guitar Worlds 2008 list of the "100 Greatest Guitar Solos". Harrison and Clapton often performed the song together live, during which they shared the lead guitar role over the closing section. Live versions featuring the pair were included on the Concert for Bangladesh album in 1971 and Live in Japan in 1992. Backed by a band that included McCartney and Ringo Starr, Clapton performed the song at the Concert for George in November 2002, a year after Harrison's death.

Негізгі деректер мен ойлар

Джордж Харрисон "While My Guitar Gently Weeps" әнін 1968 жылдың көктемінде, Beatles тобы Махариши Махеш Йогиден трансценденттік медитация оқып оралғаннан кейін жазды. Бұл сапар Харрисонға гитараны басты аспап ретінде қайта қолға алуға мүмкіндік берді, өйткені ол алдыңғы екі жылда үнді ситарына ден қойған еді. Сондай-ақ, бұл оның өнімді ән жазу кезеңінің бастамасы болды. Әнге шабыдандыру оның ата-анасына Уоррингтон, Чешир қаласына барғанда, "И-Цзин" немесе "Өзгерістер кітабын" оқығанда келді. Харрисонның айтуынша, "[кітап] маған шығыс тұжырымына негізделгендей көрінді, яғни әр нәрсе басқа нәрсеге байланысты, батыстың көзқарасынан емес, онда оқиғалар жай ғана сәйкес келеді". Осы релятивизм идеясын қабылдап, ол кітапты ашқанда көрген алғашқы сөздерге негізделген ән жазуға бел буды, ол сөздер – "жақымды жылайды" еді. Харрисон осы бастапқы жазу сессиясынан кейін де әннің мәтінімен жұмыс істеуді жалғастырды. Ән Үндістаннан оралғаннан кейін Beatles тобындағы қақтығысты атмосфераны көрсетеді. Харрисон топты трансценденттік медитацияны жақтауға және бұл рухани ізденісті олардың мансабынан гөрі маңыздырақ деп санауға жетеледі. Осы уақытта жазған "Not Guilty" әні туралы сөйлегенде Харрисон, ол Джон Леннон мен Пол Маккартниден Ришикешке алып келгені үшін және топтың мансабына, сондай-ақ олардың Apple жазбалар компаниясын іске қосуына кедергі келтіргені үшін "ұстап алған қайғысына" қатысты екенін айтты. 1968 жылы Beatles-тен алаңдату үшін Харрисонмен бірнеше жазбада жұмыс істеген Эрик Клэптон "While My Guitar Gently Weeps" Харрисонның топтағы рухани оқшаулануын көрсетеді деді. Автор Джонатан Гулд жазғандай, бұрын Beatles тобының әр мүшесі уақытша сәнге және жеке қызығушылықтарға берілгенімен, Харрисонның үнді руханилығына берілгендігі, оны топқа балама ретінде қарастырғандығы бұрын-соңды болмаған жағдай. Харрисонның Эшердегі үйінде жазған демо-жазуында қолданылмаған шумақ бар: "Мен ашу мен жеккөруді көріп тұрмын / Гитарам жұмсақ жылайды / Мен мұнда отырғанда, қартаюдан басқа ештеңе істемеймін". Ол сондай-ақ "Сіз сепкен қиындықтар – сіз жинап жатқан қиындықтар" деген жолды да жойды. Әннің алғашқы акустикалық гитара мен гармониялық орындалуында сәл өзгеше үшінші шумақ бар: "Мен қанаттан сіз қойып жатқан ойынды көріп тұрмын / Гитарам жұмсақ жылайды / Мен мұнда отырғанда, қартаюдан басқа ештеңе істемеймін". Бұл нұсқа 1996 жылғы Anthology 3 жинағында жарық көрді және 2006 жылғы Love ремиксінің негізі ретінде Джордж Мартиннің аспаптық аранжировкасымен пайдаланылды.

George Harrison wrote "While My Guitar Gently Weeps" after his return from India, where the Beatles had been studying transcendental meditation under Maharishi Mahesh Yogi during the spring of 1968. The visit had allowed Harrison to re engage with the guitar as his primary instrument, after focusing on the Indian sitar for the previous two years, and also marked the start of a prolific period for him as a songwriter. Inspiration for the song came to him when he was visiting his parents in Warrington, Cheshire, and he began reading the I Ching, or "The Book of Changes". As Harrison put it, "[the book] seemed to me to be based on the Eastern concept that everything is relative to everything else, as opposed to the Western view that things are merely coincidental." Embracing this idea of relativism, he committed to writing a song based on the first words he saw upon opening a book, which happened to be "gently weeps". Harrison continued to work on the lyrics after this initial writing session. The song reflects the disharmonious atmosphere within the Beatles following their return from India. Harrison had led the band in their highly publicised endorsement of transcendental meditation and viewed this spiritual pursuit as superior in importance to their career momentum. When discussing another song he wrote at this time, "Not Guilty", Harrison said it referred to "the grief I was catching" from John Lennon and Paul McCartney for leading them to Rishikesh and supposedly hindering the group's career and the launch of their Apple record label. Eric Clapton, with whom Harrison collaborated on several recordings throughout 1968 as a distraction from the Beatles, said that "While My Guitar Gently Weeps" conveyed Harrison's spiritual isolation within the group. Author Jonathan Gould writes that, although in the past each of the Beatles had become temporarily subsumed in fads and personal interests, the level of Harrison's commitment to Indian spirituality as an alternative to the band was unprecedented. A demo that Harrison recorded at his home in Esher includes an unused verse: "I look at the trouble and hate that is raging / While my guitar gently weeps / As I'm sitting here, doing nothing but ageing " This version also includes the line "The problems you sow are the troubles you're reaping", which he similarly discarded. An early acoustic guitar and harmonium performance of the song features a slightly different third verse: "I look from the wings at the play you are staging / While my guitar gently weeps / As I'm sitting here, doing nothing but ageing " This version was released on the 1996 compilation Anthology 3 and was used as the basis of the 2006 Love remix, with a string arrangement by George Martin.

Музыка

"While My Guitar Gently Weeps" 1968 жылдың басындағы "Битлз" тобының демо нұсқасынан ресми жазбаға едәуір өзгерген санаулы шығармаларының бірі болды. Харрисонның демолары фольклорлық музыканың ықпалын көрсетеді, алайда "Битлз" нұсқасы 1960-шы жылдардың соңындағы топтың көптеген туындыларына тән ауыр рок стилінде орындалған. Гаррисонның осы кезеңде гитараға қайта оралуының маңыздылығын атап көрсететін Гулд осы әнді "іс жүзінде оның рокқа деген қайта жаңғыруының жариялануы" деп сипаттайды. "Битлз" тобы алғаш рет шығарған нұсқасы A минор тонында, ал көпірлерде A мажор тонына ауысады. Әннің барлық бөлімдері он алты тактіден немесе өлшемдерден тұрады, олар төрт фразаға бөлінген. Харрисонның өмірбаяуын жазған Джошуа Гриннің сөзіне қарағанда, әннің мәні 1968 жылы болған әлемдік оқиғалардың, мысалы, АҚШ-та Мартин Лютер Кинг пен Роберт Кеннедиге жасалған қастандықтар, Варшава шартының Чехословакияға басып кіруі сияқты жағдайлардың тудырған көңілсіздігін көрсетеді. Аллисон әннің мәтіні "рухани үстемдіктің антонимикасын" білдіреді деп жазады, онда Харрисон "махаббаттың бәрін жеңбегеніне күйінеді".

Алғашқы әрекеттер және негізгі жол

The Beatles "While My Guitar Gently Weeps" әнін өздерінің "White Album" деп аталатын қос томдық альбомының жазбалары кезінде бірнеше рет жазды. 1968 жылдың мамыр айының соңында басталган жазу сессиялары төрт топ мүшесі арасындағы ынтымақтастықтың жетіспеуімен және Леннонның достары оның жаңа романтикалық серіктесі Йоко Ононың тым көп араласуымен ерекшеленді. Осы атмосферада Харрисон бастапқыда жаңа шығармаларын топқа ұсынуға тартынды. 25 шілдедегі 1-ші нұсқа – кейіннен Anthology 3 альбомында жарияланған нұсқа – Харрисонның жеке орындауы болды, ол Gibson J 200 акустикалық гитарасында ойнап, үстіне гармониялық бөлім қосты. 16 тамыз және 5 қыркүйектегі сессияларда әннің толық топтық жазбалары жасалды. 16 тамыздағы нұсқада 3 қыркүйектегі үстеме жазу сессиясы Beatles-тың EMI студиясында сегіз тректі алғаш рет пайдаланғанын көрсетті. Жазу инженері Кен Скотттың айтуынша, Харрисон сегіз тректік жазғышты дәлізден көріп, жаңа жабдықты мұқият сынап алу керектігі туралы EMI ережелеріне қарамастан, оны дереу пайдалануды талап етті. Леннон мен Маккартни өзінің қабілеттерін ұзақ уақыт бойы шектегенін ойлаған ол, қатысуға тартынды; кейін ол өзінің алғашқы реакциясы: "Мен мұны істей алмаймын. Ешкім Beatles әндерінде ойнамайды" деп еске алды. Харрисон оны көндірді, ал Клэптонның жетекші гитаралық бөлігі Харрисонның Gibson Les Paul электр гитарасында, "Люси" (Клэптонның жақындағы сыйы) ойнатылды. 2007 жылғы өмірбаяндық еңбегінде сессияны еске түсіріп, Клэптон Леннон мен Маккартнидің "әлдебір бейтараптық" көрсеткенімен, тректің "тамаша естілгенін" айтты, сондай-ақ: "Джорджтың қуанғанын білдім, өйткені ол оны басқару бөлмесінде қайта-қайта тыңдады" деді. Харрисон Клэптонның қатысуы топтастарының "көбірек тырысуын" және "барлығының ең жақсы мінез-құлқымен" болуын қамтамасыз еткенін еске алды. The Beatles қалған үстеме жазбаларды жасады, оның ішінде Маккартни ойнаған кіріспедегі жоғарылаған фортепиано мотиві, Харрисонның Hammond органы және Старрдың қосымша перкуссиясы бар болды. Маккартни сондай-ақ өзінің әдеттегі Höfner немесе Rickenbacker модельдерінің орнына Fender Jazz Bass-та ойнаған екінші бас бөлігін қосты.

The Beatles recorded "While My Guitar Gently Weeps" several times during the sessions for their self titled double album, also known as "the White Album". The recording sessions, which began in late May 1968, were characterised by a lack of cooperation among the four band members, and by what Lennon's bandmates regarded as the overly intrusive presence of his new romantic partner, Yoko Ono. In this atmosphere, Harrison had initially been reluctant to present his new compositions to the group. Take 1 on 25 July – the version later issued on Anthology 3 – was a solo performance by Harrison, playing his Gibson J 200 acoustic guitar, with an overdubbed harmonium part. Sessions on 16 August and 5 September produced full band recordings of the song. In the case of the 16 August version, an overdubbing session on 3 September marked the first time that the Beatles had used eight track recording at EMI Studios. According to Ken Scott, the band's recording engineer, Harrison saw the eight track recorder in a corridor and, defying EMI regulations that new equipment should be thoroughly tested, insisted that they use it immediately. and considered that his abilities had long been held back by Lennon and McCartney, was nevertheless reluctant to participate; he later recalled that his initial response was: "I can't do that. Nobody ever plays on Beatles records." Harrison convinced him, and Clapton's lead guitar part, played on Harrison's Gibson Les Paul electric guitar "Lucy" (a recent gift from Clapton), was overdubbed that evening. Recalling the session in his 2007 autobiography, Clapton says that, while Lennon and McCartney were "fairly non committal", he thought the track "sounded fantastic", adding: "I knew George was happy, because he listened to it over and over in the control room." Harrison recalled that Clapton's presence also ensured that his bandmates "tr[ied] a bit harder" and "were all on their best behaviour". The Beatles carried out the remaining overdubs, which included an ascending piano motif, played by McCartney, over the introduction, Hammond organ by Harrison, and further percussion by Starr. McCartney also added a second bass part, played on his Fender Jazz Bass rather than on either of his usual Höfner or Rickenbacker models.

Араластыру

Әлі де өзінің үлесі тобының дыбысынан тым алыстап кетуі мүмкін деп ойлаған Клэптон Харрисоннан әнді араластырған кезде гитара трегіне көбірек "Битлз" стилін беруін сұрады. Ақ альбомның соңғы араластыру кезінде, 14 қазанда, гитара бөлігі "varispeed" ADT схемасы арқылы өтті, ал инженер Крис Томас осцилляторды қажетті "wobbly" эффектісіне жету үшін манипуляциялады. Эверетттің айтуынша, Леннонның 5 қыркүйекте жазылған тремолоға толы гитара бөлігі әннің кодисінде ғана сақталған. Эверетт Клэптонның гитаралық үлесінің арқасында Beatles осы тректі "монументалды" деп танылды деп есептейді. Ол ерекше атап көрсеткендері: үш рет естілген алғашқы масштаб дәрежелерінің ұзаруы (0:17–0:19), көптеген такттардағы үзілістер, содан кейін күтпеген пайда болуы (мысалы, 0:28–0:29), күшті айналу фразалары (0:31–0:33), C-ден C-ге модальдік өзгерулерді көрсететін экспрессивті иілімдер (0:47–0:53), қуатты қайта оралу (1:21–1:24), эмоционалды вибрато (2:01–2:07) және "күштілік, ырғақтық белсенділік, тональдық күш және регистрлік өрлеу" (1:55–2:31) солосы. 1968 жылдың қазан айында Харрисон Клэптонмен бірлесіп "Badge" әнін жазып, Cream тобының осы тректі жазуына қатысты. Cream тобының соңғы альбомы Goodbye-да жарық көрген "Badge" Харрисонның поп сезімталдығын көрсетті және Клэптонға ауыр блюз стилінен және ұзақ солоға тәуелділіктен, ол және Харрисон бағалаған The Band тобының 1968 жылғы Music from Big Pink альбомындағы әуенге негізделген стильге көшуге көмектесті.

Шығару және қабылдау

Apple Records 22 қарашада 1968 жылы The Beatles-ті шығарды. Екі дискіден тұратын альбомдағы төрт Харрисонның шығармаларының бірі – "While My Guitar Gently Weeps" Леннонның "The Continuing Story of Bungalow Bill" және "Happiness Is a Warm Gun" арасында LP форматындағы бірінші жақтың соңғы трегі ретінде орналастырылды. Ән "Ob La Di, Ob La Da" әніне қосымша ретінде шықты, бұл Маккартни жазған ән, ол "Ақ альбом" сессияларында Beatles-тің шыдамдылығын сынаған еді. Бұл сингл халықаралық хитке айналды, Австралия, Австрия, Швейцария және Батыс Германияда чарттарды басып озды, бірақ Ұлыбританияда немесе АҚШ-та жарық көрмеді. 1977 жылы жарық көрген "The Beatles Forever" кітабында Николас Шаффнер, Харрисонның Үнді классикалық стиліне бұрғысынан кейін поп/рок әндерін жазуға оралғанда, оның "Ақ альбомдағы" төрт әні оны Леннон мен Маккартнимен қатар "бәсекелес ретінде бекітті" деді. Шаффнердің сөздерінше, "While My Guitar Gently Weeps" Харрисон жазған "поп әндерінің төрттігіндегі" ең жылдам танылған ән болды. Beatles тарихшысы Эрин Торкелсон Вебердің айтуынша, "Ақ альбомның" шығуы көптеген сарапшылардың оның әндерін "Леннон мен Маккартнидің ең жақсы шығармаларымен теңестіре бастаған" кезеңнің басталуын белгіледі. Бұл көзқарас оның 1969 жылғы Beatles альбомы "Abbey Road"-на қосқан екі үлесімен – "Something" және "Here Comes the Sun" әндерімен күшейді. "New Yorker" газетінің жазушысы Марк Херцгаард 1995 жылы жарық көрген "A Day in the Life" кітабында "While My Guitar Gently Weeps" әнін "Джорджтың мансабындағы алғашқы ұлы шығарма және, мүмкін, "Ақ альбомдағы" ең әсерлі ән" деп атады. Заманауи сыншылардың арасында "Rolling Stone" журналының Жанн Веннер "While My Guitar Gently Weeps" әнін "Джордж Харрисонның ең жақсы әндерінің бірі" деп айтты және оны "Blue Jay Way" әнімен салыстырды, себебі ол "Калифорнияны еске түсіреді, қарапайым Баха Калифорнияның ритмі, Лос-Анджелес тұманды сөздері, әр бөлмеде көрінбейтін толқындар сияқты әр бөлмеде айналатын органикалық ырғақ". Веннер әннің мәтінін "сәл өзімшіл және уағыздаушы" деп сипаттады, ол "жалпы оқиғалар жиынтығын, уағыз сияқты, әркімге тікелей бағытталмаған хабарды" білдіреді және былай қорытындылады: "Мен бұл тректегі жетекші гитарист Эрик Клэптон екеніне біршама сенімдімін, бұл әннің музыкалық туынды ретінде керемет құрылған айналма логикасының тағы бір көрінісі". "International Times" журналына жазған мақаласында Барри Майлз ән "жақсы мелодияға" ие екенін, бірақ гитаралық бөлігі "жансыз" екенін айтты. "NME" журналының Алан Смит "жылы дауыс" пен "өте күшті мелодияны" Маккартниге жатқызды және бұл трек "біршама Хендрикс стиліне көшудің" бірі екенін, сонымен қатар "біреу үшін тағы бір хит" болатынын мәлімдеді. Үш аптадан кейін Смит әнші мен композитордың шын мәнінде Харрисон екенін мойындады және "сөздері әсерлі, ал мелодия желісі мен санама орнығып қалды" деп қосты. Джеффри Кэннон "The Guardian" газетінде былай деп жазды: "Джордж Харрисон шындықты көрді және біз де оны көруімізді қалайды. Ол уағыздаушы, отты адам. Оның әндерінде "сен" деген сөз тікелей айтылады. Ол "While My Guitar Gently Weeps" әнінде өзінің кейіпкерін жасайды, бұл Фил Окстың "Tape from California" әнімен қатар, үлкен махаббатты шынайы және әсерлі етуге қол жеткізген алғашқы ән".

Apple Records released The Beatles on 22 November 1968. One of four Harrison compositions on the double album, "While My Guitar Gently Weeps" was sequenced as the penultimate track on side one in the LP format, between Lennon's "The Continuing Story of Bungalow Bill" and "Happiness Is a Warm Gun". The song was issued as the B side of "Ob La Di, Ob La Da", a McCartney written song that had also tested the Beatles' patience during the White Album sessions. This single was an international hit, topping charts in Australia, Austria, Switzerland and West Germany, but was not released in Britain or the United States. Recalling the release in his 1977 book The Beatles Forever, Nicholas Schaffner said that, in returning to pop/rock songwriting after his excursions into the Indian classical style, Harrison's four White Album songs "firmly established him as a contender" beside Lennon and McCartney. In Schaffner's description, "While My Guitar Gently Weeps" was the most instantly popular of "a quartet of more conventionally accessible pop songs [written by Harrison] that many felt were among the finest on the album". According to Beatles historian Erin Torkelson Weber, the release of the White Album marked the start of a period when many observers began to consider his songs "equal to some of Lennon and McCartney's best compositions", a view that was heightened with his two contributions to the Beatles' 1969 album Abbey Road, "Something" and "Here Comes the Sun". New Yorker columnist Mark Hertsgaard, writing in his 1995 book A Day in the Life, said "While My Guitar Gently Weeps" was "the first great composition of George's career and perhaps the single most impressive song on the White Album". Among contemporary reviews, Jann Wenner of Rolling Stone said that "While My Guitar Gently Weeps" was "one of George Harrison's very best songs", and likened it to "Blue Jay Way" in that it "recalls California, the simple Baja California beat, the dreamy words of the Los Angeles haze, the organic pace lapping around every room as if in invisible waves". Wenner found the lyrics "slightly self righteous and preaching", representing "a general set of incidents, a message, like a sermon, impersonally directed to everyone", and concluded: "I am willing to bet something substantial that the lead guitarist on this cut is Eric Clapton, yet another involution of the circular logic on which this song [is] so superbly constructed as a musical piece." In his review for the International Times, Barry Miles said the song was a "great tune" with "nice hi hats" but a "lifeless" guitar part. Alan Smith of the NME credited the "warm voice" and "very strong melody" to McCartney and said that the track was one of the "highlights moving into a slightly Hendrix thing" and was bound to be "Another hit for somebody". Three weeks later, Smith acknowledged that the singer and composer was in fact Harrison, and added: "the words are evocative and the melody line is creeping into my mind to stay." Geoffrey Cannon wrote in The Guardian: "George Harrison has seen the truth, and is anxious that we should see our truth. He's a preacher, man of fire. When his songs speak of 'you', the address is direct. He achieves his character in 'While My Guitar Gently Weeps', which, with Phil Ochs's 'Tape from California', is the first track I know that succeeds in making magnanimous love serious and touching."

Ретроспективті бағалау және мұра

"While My Guitar Gently Weeps" 1970-ші жылдардың басында АҚШ рок радиосындағы маңызды әндердің біріне айналды, Клэптонның қысқа ғұмырлы тобы Derek and the Dominos-тың "Layla", Led Zeppelin-нің "Stairway to Heaven" және The Who-ның "Won't Get Fooled Again" сияқты әндермен тең дәрежеде болды. 1973 жылы ол The Beatles-тің 1967–1970 жылдарғы қос альбомдық жинағында, White Album деп белгілі альбомнан үш әннің бірі ретінде жарияланды. Capitol Records оны 1976 жылы George Harrison-ның үздік әндері альбомына қосты; осыған дейін бір жыл бұрын Harrison "This Guitar (Can't Keep from Crying)" атты әнге жазба жасады, ол Apple компаниясының бастапқы нұсқасында шығарылған соңғы сингл болды. The Beatles-тің жазбасы Withnail and I фильмінің саундтрегінде пайда болды, бұл 1987 жылы 1960-шы жылдардың соңында Лондонда түсірілген комедиялық фильм, және Harrison-ның HandMade Films компаниясы оны өндірді. 2004 жылы The Observer газетіне жазған Pete Paphides "While My Guitar Gently Weeps" әнін "George Harrison-ның ән жазушы ретінде керемет дамуы" және қос альбомды бір дискіге қысқартуға тырысқан тыңдаушылардың өзі таңдайтын сирек әндердің бірі деп сипаттады. Өзінің "Revolution in the Head" кітабында Ian MacDonald бұл әнді "өзін-өзі мақтан етуге ұқсайды, ол тез жалықтырады" деп бағалады. McCartney оны 1995–1996 жылдарғы Anthology жинағындағы өзінің сүйікті әндерінің бірі деп атады және оны "Something" және "Here Comes the Sun" әндерімен бірге Harrison-ның "үздік әні" деп атауға лайық деп санайды. Starr оны "Something" әнімен бірге "барлық уақытта жазылған ең жақсы махаббат әндерінің екеуі" деп атады, сондай-ақ: "олар Джон мен Полдың немесе сол дәуірдегі кез келген адамның жазған әндерімен тең" деді. 2001 жылдың қараша айында Harrison қайтыс болғаннан кейін, Mick Jagger және Keith Richards әнге деген құрметтерін білдірді. Jagger: "Бұл әдемі, қайғылы. Мұндай әнді тек гитарашы ғана жаза алады".

Rolling Stone журналы "While My Guitar Gently Weeps" әнін "The 500 Greatest Songs of All Time" тізімінде 136-шы орынға, "The 100 Greatest Guitar Songs of All Time" тізімінде 7-ші орынға және "The Beatles 100 Greatest Songs" тізімінде 10-шы орынға қойды. Clapton-ның орындауы 2008 жылы Guitar World журналының "100 Greatest Guitar Solos" тізімінде 42-ші орынды иеленді. Басқа сыншылардың Beatles әндерінің ең жақсы әндері туралы тізімдерінде Paste журналы мен Ultimate Classic Rock әрқайсысы оны 4-ші орынға, ал Mojo оны 17-ші орынға орналастырды. Mojo таңдауына берген түсініктемесінде ағылшын әнші-жазушысы Chris Difford 2001 жылы Harrison қайтыс болғаннан кейін ғана әннің мәнін толыққанды түсінгенін айтты; оның сөздерін Harrison-ның әріптестеріне, әсіресе Lennon мен McCartney-ге "жауап" ретінде сипаттап, Difford былай деді: "Джордж Үндістаннан рухани оянумен оралды және оны өмірінің соңына дейін жеткізді, ал қалғандары пошта карточкаларымен оралды". White Album-нің шығарылғанына 50 жыл толуына орай, The Independent газетінің Jacob Stolworthy оны альбомның 30 әнінің рейтингісінде 1-орынға қойды. Ол әнді "The Beatles-тің ең ұлы әндерінің бірі" деп атады және "дүниедегі, сондай-ақ өзі өскен топтағы үйлесімсіздік" арқылы тудырылғандықтан, "Harrison-ның генийіне куәлік етеді" деді.

Харрисонның тікелей орындары

Харрисон "While My Guitar Gently Weeps" әнін жеке өнерші ретіндегі сирек концерттерінің әрқайсысында орындады. 2003 жылы Mojo журналына жазған Эшли Канн, әннің «классикалық» мәртебесін «үйлесімділіктен шығып кеткен топты» еске түсіруіне және Харрисон мен Клэптон арасындағы берік музыкалық байланысқа байланысты «олардың әні» ретінде танылуына байланыстырды. 1971 жылдың 1 тамызында Нью-Йорктегі Мэдисон Сквер Гарденде өткен Харрисонның Бангладеш үшін арналған концертінде Клэптон әнді Gibson Byrdland гитарасында орындады, бұл гитара джаз немесе кантри музыкасына көбірек сәйкес келеді, рокқа емес. Бірақ Том Мун «Өлмей тұрып тыңдау керек 1000 жазба» кітабындағы Бангладеш концерті туралы жазғанда, Клэптон мен Харрисонның бірлескен орындалуын «рок музыкасындағы ең қызықты екі гитаристтің тартысы» деп сипаттап, былай деді: «Олар бір-бірінің ойын аяқтағанда, екеуі де әннің мағынасын кеңейтеді және күшейтеді: осы орындалуды естігенше, сіз жұмсақ (және одан да) гитараның жылауының толық спектрін естімегенсіз». 1987 жылғы Принс Траст концертінде Харрисонның орындауы Старр мен Клэптонды қайта біріктірді және Харрисон мен Клэптонның гитараларының өзара тоқылуымен ұзартылған коданы қамтыды. 1991 жылғы Жапониядағы турда Харрисон мен Клэптон «While My Guitar Gently Weeps» әнін қосымша фонограммалық вокалмен орындады. Әннің 14 желтоқсан мен 17 желтоқсандағы Токио Домындағы орындалу бөліктерін біріктіретін монтаж Харрисонның 1992 жылғы Live in Japan қос альбомына енгізілді. Харрисон осы әнді жеке өнерші ретіндегі өзінің жалғыз турының бағдарламасына да қосты, ол 1974 жылдың қараша-желтоқсан айларында Рави Шанкармен бірге Солтүстік Америкада өткізілді. Харрисон жетекші гитарист рөлін Роббен Фордпен бөлісті және көбінесе орындалуды сегіз минутқа дейін ұзартты. Бұл ән Харрисонның бұрынғы «Beatles» мүшесі ретіндегі өмірін жақсы көрсетпесе де, ол кейбір сөздерін өзгерткені – оның гитарасы «жағымды күлімсірейді» және «күлімсіреуге тырысады» дегені – көптеген концертке келген көрермендер мен сыншыларды көңілсіздікке түсірді. Автор Саймон Ленг Харрисонның тур соңында Мэдисон Сквер Гарденге оралғанда, оның осы әнді орындауына тұрғындар аяқ астынан шапалақтағанын айтады.

Harrison played "While My Guitar Gently Weeps" at every one of his rare concerts as a solo artist. Writing for Mojo in 2003, Ashley Kahn attributed the track's "classic" status to its evocation of "a band falling out of harmony" and, with regard to the enduring musical bond between Harrison and Clapton, its standing as "their song". At Harrison's Concert for Bangladesh, held at Madison Square Garden in New York on 1 August 1971, Clapton performed the song on a Gibson Byrdland, a hollow body guitar more suited to jazz or country music than rock. In his entry for The Concert for Bangladesh in the book 1,000 Recordings to Hear Before You Die, Tom Moon nevertheless describes Clapton and Harrison's interplay as "one of the more thrilling two man guitar explorations in rock", adding: "As they finish each other's thoughts, the two extend and amplify the song's intent: You haven't heard the full gamut of gentle (and not so) guitar weeping until you've heard this." The version performed by Harrison during his brief set at the 1987 Prince's Trust Concert reunited him with Starr and Clapton, and features an extended coda with the guitars of Harrison and Clapton interweaving. On their 1991 tour of Japan, Harrison and Clapton performed "While My Guitar Gently Weeps" with additional background vocals. An edit combining parts of the 14 December and 17 December Tokyo Dome performances of the song was included on Harrison's 1992 double album Live in Japan. Harrison also featured the song in the set list for his only other tour as a solo artist, a series of North American concerts over November–December 1974 with Ravi Shankar. Harrison shared the lead guitarist's role with Robben Ford, often extending the piece to eight minutes. While it was a popular inclusion in a set list that barely acknowledged Harrison's past as a former Beatle, his alteration of some of the lyrics – so that his guitar "gently smiles" and "tries to smile" – disappointed many concert goers and reviewers. Author Simon Leng comments that on Harrison's return to Madison Square Garden towards the end of the tour, his playing on the song nevertheless received a standing ovation.

Кавер нұсқалары

Канадалық гитарист Джефф Хили 1990 жылы шыққан Hell to Pay альбомында "While My Guitar Gently Weeps" әнін орындады. Харрисон жазуға қатысып, акустикалық гитарамен және қосалқы вокалмен үлес қосты. Хилидің нұсқасы, сондай-ақ жеке сингл ретінде шығарылып, Канадада 27-орынды, Ұлыбританияда 85-орынды және Жаңа Зеландияда 25-орынды иеленді. 2002 жылдың 3 маусымында Букингем сарайының бағында Елизавета II-нің Алтын мерейтойына арналған концертте Маккартни Харрисонға құрмет көрсету мақсатында Клэптонмен бірге осы әнді орындады. Бұл орындалым Party at the Palace DVD-сінде жарияланды. Сол жылдың 29 қарашасында Клэптон, Маккартни, Старр, Дани Харрисон, Джефф Линн және Марк Манн қатысқан үлкен музыкалық топпен Харрисонның естелігіне арналған Concert for George концертінде "While My Guitar Gently Weeps" әнін тағы да орындады. Автор Ян Инглис былай жазады: Клэптонның "While My Guitar Gently Weeps" әнімен байланысы "White Album", "Concert for Bangladesh" және "Live in Japan" нұсқаларында болғандықтан, ол бұл әнмен "мұңғажайсыз байланысты" болды. Алайда, Concert for George-тағы оның ұзақ, қорытынды солосы барлық нұсқалардың ішінде "ең көркем" орындалғаны болды. Америкалық музыкант Тодд Рундгрен 2003 жылы шыққан Songs from the Material World: A Tribute to George Harrison альбомы үшін "While My Guitar Gently Weeps" әнін қайта орындады. Рундгрен көп артист қатысқан құрмет көрсету шарасындағы үлесі туралы былай деді: "[The Beatles-тен бұрын] мен ешқашан "басты гитарист" деген терминді естімедім. Джордж менің алғашқы жалақылы жұмысымның қызметтік сипаттамасын жасады, және бүгінге дейін мен осы мамандықтың иесімін". AllMusic-тің Джонни Лофтус бұл жазбаны коллекциядағы ең жақсы туындылардың бірі деп санайды, сонымен қатар Рундгрен "The Beatles трегінің ұлылығын" еш қиындықсыз қайта жасайды деді. Харрисонға арналған жеке құрмет ретінде Питер Фрэмптон 2003 жылы шыққан Now альбомында әннің өзіндік нұсқасын жариялады. 2004 жылы Харрисон жеке орындаушы ретінде Rock and Roll Hall of Fame-ге енгізілген кезде, "While My Guitar Gently Weeps" әнін Том Петти, Джефф Линн, Стив Винвуд, Марк Манн, Дани Харрисон, Принс және Стив Феррон қатысқан үлкен музыкалық топ орындап, құрмет көрсетті. Орындалым Принстің өте жоғары бағаланған, ұзақ гитаралық солосымен аяқталды, ол да сол күні атақтың залына енгізілді. Басқа кавер нұсқаларының арасында бұл әнді Марк Рибот, Phish және Чарли Берд сияқты гитаристтер, ал Джейк Шимабукуро укулеледе орындады. Toto Through the Looking Glass альбомы үшін және Live in Amsterdam концерттік орындалымында әннің кавер нұсқасын жасады. Жеке сингл ретінде шығарылған ол Billboard Adult Contemporary тізіміне енді. Регина Спектордың орындауы 2016 жылғы Kubo and the Two Strings фильмінде пайда болды.

Canadian guitarist Jeff Healey covered "While My Guitar Gently Weeps" on his 1990 album Hell to Pay. Harrison participated in the recording, contributing on acoustic guitar and backing vocals. Also issued as a single, Healey's version peaked at number 27 in Canada, number 85 in the UK and number 25 in New Zealand. During the Golden Jubilee of Elizabeth II concert at Buckingham Palace Garden on 3 June 2002, McCartney performed the song with Clapton, as a tribute to Harrison. The performance appears on the DVD release Party at the Palace. On 29 November the same year, Clapton, backed by a large band that included McCartney, Starr, Dhani Harrison, Jeff Lynne and Marc Mann, performed "While My Guitar Gently Weeps" at the Concert for George in memory of Harrison. Author Ian Inglis writes that while Clapton was already "permanently associated" with "While My Guitar Gently Weeps" due to his presence on the White Album recording and the Concert for Bangladesh and Live in Japan versions, his long, closing solo at the Concert for George contained "perhaps the most expressive" playing of all those versions. American musician Todd Rundgren covered "While My Guitar Gently Weeps" for the 2003 album Songs from the Material World: A Tribute to George Harrison. Rundgren said of his contribution to the multi artist tribute: "[Before the Beatles], I'd never heard the term 'lead guitarist.' George created the job description for my first paying gig, the vocation that I'm still lucky enough to practice today " Johnny Loftus of AllMusic views the recording as one of the collection's highlights, saying that Rundgren "effortlessly replicates the grandeur" of the Beatles' track. As his personal tribute to Harrison, Peter Frampton released a version of the song on his 2003 album Now. In 2004, when Harrison was inducted posthumously into the Rock and Roll Hall of Fame as a solo artist, "While My Guitar Gently Weeps" was played in tribute by a large band that included Tom Petty, Jeff Lynne, Steve Winwood, Marc Mann, Dhani Harrison, Prince and Steve Ferrone. The performance concluded with a highly acclaimed extended guitar solo by Prince, who was also being inducted into the Hall of Fame. Among other cover versions, the song has also been recorded by guitarists such as Marc Ribot, Phish and Charlie Byrd, and on ukulele by Jake Shimabukuro. Toto did a cover version for their album Through the Looking Glass and in a live performance in Live in Amsterdam. Released as a single, it charted on Billboards Adult Contemporary. A recording of the song by Regina Spektor appears in the 2016 film Kubo and the Two Strings.

2016 жылғы клип

2016 жылдың маусым айында Apple Corps және Cirque du Soleil "While My Guitar Gently Weeps" әніне музыкалық бейнеклип шығарды. Бұл бейнеклип Cirque du Soleil-дің "Love" театрлық қойылымының он жылдығына орай қайта қойылған нұсқасы үшін жасалған. Клипті Dandypunk, André Kasten және Leah Moyer режиссерлері түсірді. Rolling Stone журналында Райан Рид клипті сипаттап: "Dandypunk-тің қолмен салған суреттері Харрисонның өлең жолдарының қағаздан ауаға түсіп, LOVE тобының әртісі Эйра Гловерді фантастикалық жерлерге алып кететінін көрсетеді. Клипті жасау үшін проекциялық бейнелеу технологиясы қолданылды, CGI қолданылмады" деп жазды.