Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Waldorf Music Hall Records – 1954 жылдан 1959 жылға дейін Woolworth дүкендерінде ғана сатылатын арзан бағалы жазбалар лейблі болды. Уолдорфты Енох Лайт басқарды және ол Нью-Джерси штатының Харрисон қаласында орналасқан. Бұл кәсіпте Лайттың серіктестері Каспер Пинскер және Дик Девемос болды. Уолдорф музыка залының бизнес-моделі Your Hit Parade телешоуының танымалдылығымен шабыктанған сияқты. 1950 жылдары Уолдорф музыка залын және оған ұқсас басқа лейблдерді «Hit Parader Records» деп атау жиі кездесетін.
Waldorf Music Hall Records was a budget record label exclusively sold in Woolworth stores from 1954 to 1959. Waldorf was headed by Enoch Light and based in Harrison, New Jersey. Light's business partners in this venture were Casper Pinsker and Dick Davemos. The business model for Waldorf Music Hall appears to have been inspired by the popularity of the Your Hit Parade television program. In the 1950s it was common to refer to Waldorf Music Hall, and other labels like it, as 'Hit Parader Records.'
Тарих
Көптеген дереккөздер Уолдорф Музыка залының 1953 жылы құрылғанын көрсетеді, бірақ олардың ешқайсысы 1954 жылдан ертерек шыққан жоқ. Лайттың жарнамалық материалдарында Уолдорф Музыка залы оның алғашқы жеке лейблі деп көрсетілген, ал Лайттың Project 3 лейблі 1967 жылы дебют жасады. Сондықтан, Уолдорф лейблі "Project 1" болды, ал Grand Award Records және оның кейінгі еншілес компаниясы Command Records "Project 2" аталды. Лейбл бастапқыда жалпылама, "саундлайк" стиліндегі болып құрылды, Лайттың Лорен Бекер, Арти Малвин, Лоис Винтер, Дотти Эванс және басқа да әртістері сол кездегі хиттерді қайтадан орындады. Кейбірлер Уолдорф Музыка залын осындай алғашқы лейбл деп есептейді, бірақ 1952 жылы Синциннатиде құрылған және Карл Буркхардт басқарған Big 4 Hits лейблі одан ертерек болып табылады. Алмаз тәрізді логотипімен белгіленген "FDR" – "Толық динамикалық диапазон" дегенді білдіреді, бұл жоғары сапалы дыбысты көрсетеді, сонымен қатар танымал американдық президенттің аббревиатурасын еске түсіреді. Уолдорф Музыка залы негізінен 10 дюймдік LP лейблі болып, әрбір дискіде 8 хит болды; 1954 жылдың қаңтарынан 1957 жылдың желтоқсанына дейін 3300 сериясынан 48 дискі шықты. Уолдорф Музыка залы сол материалдан 45 айналымдық EP дискілерді де шығарды; 78 айналымдық дискілер қарапайым "Waldorf" деген атаумен және 18 Top Hits және Rock N Roll еншілес лейблдерінде жарық көрді. 10 дюймдік LP дискілер 99 центтен, ал жеке дискілер 69 центтен сатылды. Хит нарығындағы негізгі поп-вокалдар рок-н-ролл хиттеріне орын бере бастағанда, Hit Parader стиліндегі нұсқалары түпнұсқалармен салыстырғанда ескіргендей сезілді. Ақырсоңында, Уолдорф Музыка залы өзінің ұсыныстарын әртараптандырып, классикалық және операдан бастап балаларға арналған жазбалар, джаз, би музыкасы және госпел сияқты әртүрлі жанрларды қамтитын 1,49 долларлық 12 дюймдік альбомдар бағдарламасын ұсынды. 1959 жылы Енох Лайт барлық лейблдерін AM PAR компаниясына сатты және олардың ұйымының бір бөлігіне айналды. Grand Award әрекетін жалғастырды, бірақ осы кезде Уолдорф Музыка залы тоқтатылды, өйткені ол өзінің қысқа ғана мақсатына жетті.
Although many sources give 1953 as the establishment date for Waldorf Music Hall, none of their releases appears to predate 1954. Light's promotional literature identifies Waldorf Music Hall as the first record label he began on his own, with Light's Project 3 label debuting in 1967. Therefore, the Waldorf label was "Project 1" whilst Grand Award Records and its later subsidiary Command Records became "Project 2". It was begun as a generic, "soundalike" label, with Light's stable of artists—Loren Becker, Artie Malvin, Lois Winter, Dottie Evans and others—reproducing the hits of the day. Some have regarded Waldorf Music Hall as the first such label, but it appears that Big 4 Hits, a label based out of Cincinnati and headed by Carl Burkhardt, was established in 1952 and is therefore earlier. Emblazoned with the diamond shaped logo "FDR"—meaning "Full Dynamic Range," signifying high fidelity, but also invoking an acronym for a popular American president—Waldorf Music Hall was primarily a 10" LP label with 8 hits apiece; 48 releases in the 3300 series appeared between January 1954 and December 1957. Waldorf Music Hall also issued 45 rpm EPs of the same material; 78 rpm releases were issued on a plain label simply called "Waldorf" and on subsidiary labels 18 Top Hits and Rock N Roll. The 10" Lps sold for 99 cents, and the singles for 69 cents apiece. As mainstream pop vocals in the hit market began to give way to rock n' roll hits, Hit Parader type versions of these began to sound considerably more quaint and old fashioned compared to the originals. Fortunately, Waldorf Music Hall had begun to diversify its offerings already through a $1.49 12" album program that featured coherent offerings ranging from classical and opera to children's records, jazz, dance music and gospel. In 1959, Enoch Light sold all of his labels to AM PAR and became part of their organization. Grand Award continued, but at this point Waldorf Music Hall became dormant, having served its short lived purpose.
Мұра
Көптеген коллекционерлер Вальдорф Музыка Залының жазбаларын "құнды емес" деп санайды, және олар қолдан қолға ауысқан дүкендерде жиі кездеседі. Бірақ, бір коллекционерге 10 дюймдік 3300 сериясындағы барлық 48 альбомның көшірмелерін табуға отыз жылдан астам уақыт кетті. Дегенмен, кейбір 12 дюймдік альбомдар – мысалы, Deep River Boys госпел тобы мен The Royal Playboys дәстүрлі джаз тобының альбомдары – әлі де ізделісті және Вальдорф Музыка Залына ғана тән. Сонымен қатар, бұл лейбл баяншылар Паулин Альперт пен Дик Хайманның ("Knuckles O'Toole" және "Puddin' Head Smith" аттарымен), топ жетекшілері Уилл Брэдли, Бобби Берн және Пинатс Хьюко, сондай-ақ ірі лейблдарда жеткілікті пайдаланбаған немесе жұмысқа алмаған басқа да маңызды артистердің жазбаларын шығарды. Вальдорф Музыка Залы телекомик және актер Уолли Кокс орындаған бірнеше әйгілі әндерді де жариялады. Лайттың аудиофил репутациясына сай, Вальдорф Музыка Залының жазбалары Hit Parader жазбаларымен салыстырғанда, көбінесе жақсырақ саудайды береді, ал орындаулар рок-н-ролл стилі толыққанды көрінбесе де, кәсіби деңгейде.
Many collectors view the Waldorf Music Hall records as "junk," and they are relatively common in second hand shops, though it took one collector more than thirty years to locate copies of all 48 albums in the 10" 3300 series. Nevertheless, some of the 12" albums—for example,those by the gospel group Deep River Boys and the traditional jazz band The Royal Playboys—remain desirable and are unique to Waldorf Music Hall. Moreover, the label also issued recordings by pianists Pauline Alpert and Dick Hyman (as "Knuckles O'Toole" and "Puddin' Head Smith"), bandleaders Will Bradley, Bobby Byrne and Peanuts Hucko and other significant artists under utilized or not employed by the major labels. Waldorf Music Hall also released some novelty songs performed by TV comedian/actor Wally Cox. In keeping with Light's reputation as an audiophile, Waldorf Music Hall issues do on the whole sound better than average for Hit Parader records, and the performances are of professional caliber even if the idiom of rock 'n roll is not comfortably realized.