6-шы армия дивизиясының тарихы және таратылуы

Кіріспе

Белсенді емес АҚШ армиясы құрамы

6-шы жаяу әскер дивизиясы – Бірінші дүниежүзілік соғыста, Екінші дүниежүзілік соғыста және суық соғыстың соңғы жылдарында әрекет еткен АҚШ армиясының жаяу әскер дивизиясы. "Қызыл жұлдыз" деп белгілі болған бұл дивизия бұрын "Көріп-тұрушы алтыншы" деп аталған. Ал 11-ші далалық артиллерия батальоны Меза-Аргонна шабуылына ертерек қатысып, 19 қазаннан бастап соғыс тоқтағанға дейін шайқасты.

Командирлер

Командирлер (26 қараша 1917 – 1 маусым 1919)
Полковник Чарльз Э. Тайман
26 қараша 1917 – 28 желтоқсан 1917
Бригадный генерал Джеймс Брейлсфорд Эрвин
29 желтоқсан 1917 – 27 тамыз 1918
Майор-генерал Уолтер Х. Гордон
28 тамыз 1918 – 1 маусым 1919

Соғыс аралық кезең

6-дивизия 1919 жылғы 10 маусымда Нью-Йорк штатындағы Кэмп-Миллсқа келді. Ол Францияның Эньи-ле-Дюк қаласында 6 айлық жаттығудан өткеннен кейін, Германияның Бад-Бертрих қаласының маңында және ішінде оккупациялық міндеттерді атқарды. Келіп жеткен кезде, жедел жәрдем тобының қызметкерлері Кэмп-Миллсте қызметтен босатылды. Дивизия 17 маусымда Иллинойс штатындағы Кэмп-Грантқа келді және 1921 жылғы қыркүйекке дейін сонда болды. Дивизия 1921 жылғы 30 қыркүйекте Кэмп-Грантта 12-ші жаяу әскер бригадасы мен бірнеше кіші бөлімшелерді қалдырып, таратылды. Сонымен қатар, белсенді емес бөлімшелерге жұмылдыру мақсатында белсенді серіктес бөлімшелер тағайындалды. 6-дивизия жұмылдыру жауапкершілігі үшін 6-корпус аймағына бөлінді және VI корпусына бекітілді. Кэмп-Грант дивизияның қайта жанданғаннан кейін жұмылдыру және оқу станциясы ретінде тағайындалды. 1921–1939 жылдар аралығында 6-дивизияның белсенді элементтері 12-ші жаяу әскер бригадасынан және соғыс жағдайында дивизияның қалған бөлігін қайта жандандыруға негіз болатын басқа да дивизиялық элементтерден тұрды. Дивизия штабы 1926 жылғы 17 сәуірде Чикаго, Иллинойс штатында Ұйымдастырылған Резерв қызметкерлерімен, Регулярлы армияның белсенді емес (RAI) бөлімшесі ретінде ұйымдастырылды. Сонымен қатар, дивизияның белсенді емес элементтерінің көпшілігі 1927 жылдың ортасына дейін Чикаго аймағында RAI бөлімшелері ретінде ұйымдастырылды. Дивизияның белсенді элементтері дивизиялық RAI бөлімшелерімен, сондай-ақ VI корпус, XVI корпус және 85, 86 және 101-дивизиялармен тұрақты оқу қарым-қатынастарын сақтады. RAI және Резерв бөлімшелері әдетте жазғы оқу лагерьлерінде дивизияның белсенді элементтерімен бірге жаттықты, олар әдетте Мичиган штатындағы Кэмп-Кастерде, Иллинойс штатындағы Форт-Шеридан қаласында және 2-ші және 6-шы жаяу әскер полкінің үй станцияларында өткізілді. Бұл екі полк сондай-ақ Резерв бөлімшелерінің Миссури штатындағы Форт-Шеридан және Джефферсон казармаларында өткізілген Азаматтар әскери оқу лагерьлерін өткізуіне көмектесті. 12-ші жаяу әскер бригадасы 6-шы танк ротасының, 6-шы далалық артиллерия бригадасының, 3-ші және 14-ші далалық артиллерия полктерінің және 6-шы жабдықтау полкінің белсенді элементтерімен күшейтілді. Осы маневрлер кезінде 6-дивизия штабы тұрақты және Резерв офицерлерін дивизия деңгейіндегі басқару және бақылау процедуралары бойынша оқыту үшін уақытша мәртебеде құрылды. Дивизия 1936 жылғы тамызда Мичиган штатының Аллеган және Кэмп-Кастерде өткен Екінші армия маневрлері үшін уақытша құрылды. Бұл маневр үшін дивизия (12-ші жаяу әскер бригадасы ядро ретінде) Иллинойс Ұлттық гвардиясының 8-ші жаяу әскерімен (түстілер) және басқа белсенді дивизиялық элементтермен күшейтілді. Жаңа "үшбұрышты" ұйымдастыру кестесі бойынша 6-дивизия 1939 жылғы 10 қазанда Вашингтон штатының Форт-Льюис қаласында қайта жанданған. 1939 жылғы 9 қарашада Оңтүстік Каролина штатындағы Форт-Джексонға көшірілді, VI корпустан босатылды және IV корпусына бекітілді. 1940 жылғы мамырда Луизианадағы маневрден кейін дивизия Миннесота штатының Форт-Снеллингке көшіріліп, Екінші армияға тағайындалды. Дивизия 1940 жылғы тамызда Миннесота штатының Рипли лагерінде Екінші армия маневрлеріне, 1941 жылғы тамызда Арканзаста Екінші армия маневрлеріне және 1941 жылғы қыркүйек-қазан айларында Луизиана штатындағы Бас штаб маневрлеріне қатысты. Бас штаб маневрлерінен кейін 6-дивизия Миссури штатының Форт-Леонард-Вуд қаласына тұрақты орналасқан жеріне көшірілді және 1941 жылғы 10 қазанда сонда келді.

The 6th Division arrived at Camp Mills, New York, on 10 June 1919 after completing 6 months of training at Aignay le Duc, France, and occupation duty near and in Bad Bertrich, Germany. On arrival, emergency period personnel were discharged from the service at Camp Mills. The division proceeded to Camp Grant, Illinois, arrived 17 June, and remained there until September 1921. The division was inactivated, less the 12th Infantry Brigade and several smaller units, on 30 September 1921 at Camp Grant. Concurrently, the inactivated units were assigned active associate units for mobilization purposes. The 6th Division was allotted to the Sixth Corps Area for mobilization responsibility and assigned to the VI Corps. Camp Grant was designated as the mobilization and training station for the division upon reactivation. During the period 1921–39, the active elements of the 6th Division consisted of the 12th Infantry Brigade and other assorted divisional elements that formed the base force from which the remainder of the division would be reactivated in the event of war. The division headquarters was organized on 17 April 1926 with Organized Reserve personnel as a Regular Army Inactive (RAI) unit at Chicago, Illinois. Additionally, most of the division's inactive elements were also organized n the Chicago area by mid 1927 as RAI units. The active elements of the division maintained habitual training relationships with divisional RAI units, as well as those of the VI Corps, XVI Corps, and the 85th, 86th, and 101st Divisions. The RAI and Reserve units often trained with the active elements of the division during summer training camps which were usually conducted at Camp Custer, Michigan, Fort Sheridan, Illinois, and at the regimental home stations of the 2nd and 6th Infantry Regiments. These two regiments also supported the Reserve units’ conduct of the Citizens Military Training Camps held at Fort Sheridan and Jefferson Barracks, Missouri. The 12th Infantry Brigade, reinforced by the active elements of the 6th Tank Company, 6th Field Artillery Brigade, 3rd and 14th Field Artillery Regiments, and the 6th Quartermaster Regiment, held maneuvers at Camp Custer in those years when funds were available. During these maneuvers, the 6th Division headquarters was often formed in a provisional status to train Regular and Reserve officers in division level command and control procedures. The division was also provisionally formed for the August 1936 Second Army maneuvers at Camp Custer and Allegan, Michigan. For that maneuver, the division (12th Infantry Brigade as the nucleus) was reinforced by the Illinois National Guard's 8th Infantry (Colored), in addition to the other active divisional elements. Under the new “triangular” tables of organization, the 6th Division was reactivated 10 October 1939 at Fort Lewis, Washington. It was transferred to Fort Jackson, South Carolina, on 9 November 1939, relieved from the VI Corps, and attached to the IV Corps. After maneuvers in Louisiana in May 1940, the division was transferred to Fort Snelling, Minnesota, and assigned to the Second Army. The division participated in the Second Army maneuvers at Camp Ripley, Minnesota, in August 1940, in the Second Army maneuvers in Arkansas in August 1941, and in the GHQ maneuvers in Louisiana in September–October 1941. After the GHQ maneuvers the 6th Division was moved to Fort Leonard Wood, Missouri, for permanent station and arrived there 10 October 1941.

Екінші дүниежүзілік соғыс туралы баяу мәлімет

1943 жылдың шілде-тамыз айларында дивизия Гавайиге көшіп, Оахудағы қорғаныс позицияларын иеленді, сонымен қатар джунглидегі соғысқа дайындық жұмыстарын жүргізді. 1944 жылдың 31 қаңтарында Жаңа Гвинеяның Милн шығанағына жетіп, 1944 жылдың маусым айының басына дейін жаттығуларын жалғастырды. Дивизия алғаш рет Голланд Жаңа Гвинеясының Тоем-Вакде аймағында шайқасқа қатысты, 6-14 маусымда позицияларды басып алғаннан кейін, 14-18 маусымда белсенді түрде қарқындап патрульдеуге кірісті. Тоемнен батысқа қарай жылжумен, 21-30 маусым аралығында Лоун Три Хилл шайқасында қаһарлы шайқас жүргізіп, 12 шілдеге дейін Маффин шығанағы аймағын бақылауға алды. Ұзақ тынығудан кейін, дивизия 30 шілдеде Вогелькоп түбегіндегі Сансапорға шабуыл жасады. 6-шы корпус Ваймак мүйісінен Мега өзеніне дейінгі жағалауды қорғап, 1944 жылдың желтоқсанына дейін аймақта гарнизондық міндеттерді атқарды. Дивизия 9 қаңтарда Филиппиндегі Лингяен шығанағына, Лусонға десант жасап, 17-21 қаңтарда жапондықтарды Кабанатуан төбелеріне дейін қуды, ал 7 ақпанда Муньозды басып алды. 27 қаңтарда АҚШ-тың Алтыншы армиясына қосылған Арнайы операциялар бөлімдері де Кабанатуанға жасалған шабулға қатысты. Содан кейін дивизия 13 ақпанда солтүстік-шығысқа қарай Динглан шығанағы мен Балер шығанағына жылжып, Оңтүстік Лусон аймағындағы жау әскерлерін оқшаулады. АҚШ-тың 1-ші жаяу әскер полкі 14-21 ақпанда Филиппин Ұлттық күштерімен бірлесіп Батанда әрекет етіп, Абукай мен Багак арасындағы түбекті бөліп өтті. Содан кейін дивизия Манила шайқасына қатысып, 24 ақпанда Маниланың солтүстік-шығысындағы Шимбу желісіне ауысты, бұл дивизияның Wawa Dam шайқасындағы ең ұзақ және үздіксіз шайқас операциясы болды. 6-шы дивизия жапондық Шимбу тобының Ризал провинциясындағы Антиполо, Сан-Матео және Монтальбан төбелі аймақтарында туннельдер, артиллериялық позициялар мен пулеметтік бекіністер желісін құруына байланысты Шимбу тобымен қатал айқас жүргізді. Жер бедері тік төбелер мен терең шатқалдардан тұрады, онда бір күні тікелей шабуыл жасауға болады, ал келесі күні бөлімдер кері шегінуге мәжбүр болады. 6-шы дивизия 17 сәуірде Матаба тауын, 29 сәуірде Пакаваган тауын, 29 маусымда Болонг тауын, 10 шілдеде Санто-Доминго тауының Лейн қырқасын және 12 шілдеде Кианганды басып алды. 6-шы дивизия VJ күніне дейін Филиппин әскери күштерімен бірге Кагаян аңғарында және Кордильера тауларында болды. Соғыстан кейін дивизия Кореяға көшіп, АҚШ оккупациялық аймағының оңтүстік жартысын бақылады, содан кейін таратылды.

The division moved to Hawaii in July and August 1943 to assume defensive positions on Oahu, training meanwhile in jungle warfare. It moved to Milne Bay, New Guinea, 31 January 1944, and trained until early June 1944. The division first saw combat in the Toem Wakde area of Dutch New Guinea, engaging in active patrolling 14–18 June, after taking up positions 6–14 June. Moving west of Toem, it fought the bloody Battle of Lone Tree Hill, 21–30 June, and secured the Maffin Bay area by 12 July. After a brief rest, the division made an assault landing at Sansapor, 30 July, on the Vogelkop Peninsula. The 6th secured the coast from Cape Waimak to the Mega River and garrisoned the area until December 1944. The division landed at Lingayen Gulf, Luzon, in the Philippines on D day, 9 January 1945, and pursued the Japanese into the Cabanatuan hills, 17–21 January, capturing Muñoz on 7 February. On 27 January, Special Operations units also attached to the Sixth United States Army took part in the Raid at Cabanatuan. The division then drove northeast to Dingalan Bay and Baler Bay, 13 February, isolating enemy forces in southern Luzon. The U. S. 1st Infantry Regiment operated on Bataan together with the Philippine Commonwealth forces, 14–21 February, cutting the peninsula from Abucay to Bagac. The division then took part in the Battle of Manila, shifting to the Shimbu Line northeast of Manila, on 24 February to take part in the longest continuous combat operation of the division in the Battle of Wawa Dam. The 6th Division faced a tough seesaw battle versus the Shimbu Group as the Japanese Shimbu Group created network of tunnels, artillery positions, and machine gun nests in the hill country of Antipolo, San Mateo, and Montalban in Rizal Province. The terrain is formed by sharp hills and deep valleys, where direct assaults could be made in a day, and the next day units would be forced to retreat. The 6th Division took Mount Mataba on 17 April, Mount Pacawagan on 29 April,Bolog on 29 June, Lane's Ridge of Mount Santo Domingo on 10 July, and Kiangan, 12 July. The 6th remained with the Philippine Military forces in the Cagayan Valley and the Cordillera Mountains until VJ day. After the war, the division moved to Korea and controlled the southern half of the United States zone of occupation until inactivated.

Белсенділендіру

Дивизия соңғы рет 1994 жылғы 6 шілдеде таратылды және бір бригадаға, яғни 6-шы жаяу әскер дивизиясының 1-бригадасына дейін қысқартылды. Іс жүзінде, 6-шы дивизия дивизия ретінде болмай қалды, ал бригада басқаруы Нью-Йорк штатындағы Форт-Драмда орналасқан 10-шы таулы (жеңіл жаяу әскер) дивизиясына бағынды. 1998 жылғы сәуірде 1-бригаданың туы 1986 жылы дивизия қайта құрылған 172-ші жаяу әскер бригадасына қайтарылды. 2006 жылғы 16 желтоқсанда 172-бригада 25-ші жаяу әскер дивизиясының 1-жауынгерлік бригадасы (Stryker) болып қайта құрылды. 2008 жылғы 16 қазанда дивизияның HHC 6-шы инженерлік батальоны Аляскада дивизиялық емес бөлімше ретінде қайта жандандырылды. Бұл жаңа қызметінде ол екі бағынысты инженерлік ротасымен – 23-ші инженерлік ротасы және 84-ші инженерлік ротасы – әуе шабуылына дайын бірлік ретінде құрылды.