Солтүстік Кореяда тұтқынға алынған АҚШ кемесінің капитаны

Кіріспе

АҚШ Әскери-теңіз күштері офицері

Ллойд Марк "Пит" Бучер (Lloyd Mark "Pete" Bucher; 1 қыркүйек 1927 – 28 қаңтар 2004) – АҚШ Әскери-теңіз күштері офицері, ең көп есінде қалғаны – 1968 жылғы 23 қаңтарда Солтүстік Корея тарапынан ұсталған USS Pueblo кемесінің капитаны болғандығы.

Ерте өмір және білім

Бучер Айдахо штатының Покателло қаласында дүниеге келді, онда туған анасы оны асырап алуға берді және ол ерте жасында жетім қалды (оның асырап алған анасы үш жасында қатерлі ісіктен қайтыс болды). Ол әкесімен, әже-шешесімен, басқа да туыстарымен және қайта әкесімен өсті, содан кейін Айдаходағы бірнеше католик жетім үйлерінде тұрып, Небраска штатындағы Бойс Таундағы Әке Фланаганның балалар үйі туралы журналда оқыды. Ол Фланаганға хат жазып, жауап алғанда қатты таңқалды. 1941 жылдың жазында Бучер Бойс Таунға қабылданды және қалған өмірінде оны өз үйі деп санады. Бойс Таунда ол өркендеді, көптеген уақытын үздік оқушылар тізімінде өткізіп, футбол, баскетбол, жеңіл атлетика және бейсболмен айналысты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде көптеген жастар сияқты, ол соңғы курсын тастап, әскери қызметке жазылды, соғыстың соңғы жылында және одан кейін екі жыл (1945–1947 жж.) Теңіз күштерінде қызмет етті. Қызметте Бучер екінші сыныпты квартирмейстер шеніне жетіп, орта мектеп дипломын алды. Содан кейін ол құрылыс саласында және бармен болып жұмыс істеді, ал 1949 жылы Небраска университетіне футболдан стипендия алып түсті. Университетте оқып жүргенде ол Теңіз күштері ROTC-ге жазылды. 1953 жылы ғылым бакалавры дәрежесін алып, АҚШ Теңіз күштерінің резервінде лейтенант болып тағайындалды.

Су асты кемесі

1954 жылдың қаңтар айында Бучер әскерлік қызметке шақырылып, USS Mount McKinley кемесінде бөлім және білім беру офицері болып қызмет етті. 1955 жылдың ортасында ол Коннектикут штатының Нью-Лондон қаласындағы су асты кемелер мектебіне қабылданды. Бітірген соң Бучер USS Besugo су асты кемесінің торпедалық және артиллериялық офицері, USS Caiman кемесінің операциялық офицері, ал Тынық мұхиты флотының Командирі штабында логистика жөніндегі офицердің көмекшісі болды. 1961-1964 жылдары ол USS Ronquil су асты кемесінде үшінші офицерден бастап, аға офицерге дейін көтеріліп, содан кейін Жапонияның Йокосука қаласындағы Су асты кемелер эскадрильясының штабында операция офицерінің көмекшісі болып қызмет етті. Бучер су асты кемелерін өте жақсы көріп, оларға командирлік етуді армандады. Алайда, ол ядролық қуатпен жұмыс істемейтін, дәстүрлі су асты кемеші болатын. 1960 жылдары адмирал Хайман Г. Рикковердің таңдауымен ядролық қуатты су асты кемелер мен ядролық дайындықтан өткен офицерлердің қатары көбейгендіктен, оның мансаптық мүмкіндіктері шектелді. Осының салдарынан Бучер командирлікке үміткер ретінде тексерілгенде, байланыс және сигналдық барлау (COMINT/SIGINT) жинауға арналған қосымша су үсті кемесіне, яғни USS Pueblo кемесіне командир болып тағайындалды.

Пуэбло оқиғасы

1968 жылдың қаңтар айында Солтүстік Кореяны бақылап жүрген кезде «Пуэбло» кемесіне Солтүстік Кореяның әскери-теңіз күштері шабуыл жасады: екі советтік кезеңдегі су асты қайықтарды қуған, төрт моторлы торпедалық катер және екі МиГ-21 ұшағы. АҚШ Әскери-теңіз күштері мен экипаждың мәлімдемесіне сәйкес, кеме әрдайым халықаралық суларда болған. Солтүстік корейліктер кемеге шабуыл жасап, оны басып алды, бір адамды өлтіріп, кеме мен оның қалған 82 экипажын Вонсан портына алып кетті. Келесі 11 ай бойы Бучер мен оның экипажы Солтүстік Кореяда тұтқын ретінде ұсталды. Босатылғаннан кейін экипаж Солтүстік Кореяда тұтқында болған кезде аштықтан азап шеккендері және жүйелі түрде қиналып-зорыққандары туралы хабарлады. Бұл жағдай нашарлаған себебі, солтүстік корейліктер экипаж мүшелерінің үгіт-насихат суреттерінде жасырын түрде «бармағын тіктету» әрекетін жасағанын түсінді. Экипаж бастапқыда бұл әрекетті «гавайилік сәттілік белгісі» деп түсіндірген. Бучерді психологиялық түрде қинап, оны мойындату үшін масқара ату отрядына ұшыратты. Соңында корейліктер оның адамдарын оның көз алдында атып тастаумен қорқытты, және Бучер «өзінің және экипаждың жасаған қатесін мойындауға» келісті. Бучер мойындауды өзі жазды, себебі «мойындау» анықтама бойынша мойындаушының өзінен болуы керек еді. Олар оның жазғандарының мағынасын тексерді, бірақ ол «Біз Солтүстік Корея мемлекетін мақтаймыз. Біз олардың ұлы көшбасшысы Ким Ир Сенді мақтаймыз» дегендегі екіұштылықты байқамады («мақтаймыз» сөзі «үстімізге зәр шашамыз» дегенмен шамалы ғана ерекшеленеді). Кешірім сұрағаннан кейін, АҚШ-тың «Пуэбло» тыңшылық қызмет еткенін жазбаша түрде мойындауы және АҚШ болашақта тыңшылық қызметін жасамауға кепілдік бергеннен кейін Солтүстік Корея үкіметі қалған 82 экипаж мүшесін босатуға шешім қабылдады. 1968 жылдың 23 желтоқсанында экипаж автобустармен Оңтүстік Кореямен шекарадағы демилитаризацияланған аймаққа (ДМЗ) жеткізіліп, «Қайтуға болмайтын көпір» арқылы оңтүстікке қарай жүруге бұйрық алды. Тұтқынға алынғаннан кейін өткен 11 айдан соң Бучер экипаж мүшелерінің ұзын тізімін бастап, соңынан атқарушы офицер, лейтенант Эд Мерфи, көпірден соңғы адам болып өтті. АҚШ кейіннен төлемді мойындаудан, кешірім сұраудан және кепілдік беруден бас тартты. Ал Солтүстік Корея қолтаңбаның үстіндегі абзацты өшіріп тастады, онда: «Осымен 82 экипаж мүшесі мен бір өліктің түсірілген тізімі» деп жазылған (өрт сөндіруші Дуэйн Ходжес «Пуэблоны» басып алу кезінде Солтүстік Кореяның оғынан қаза тапты). Босатылғаннан кейін экипаж мүшелерінің бірнешесі қатыгездік пен нашар тамақтану салдарынан мүгедек болып, көру қабілетін жоғалтты. АҚШ әскери операциялары «USS Пуэблоны» қайтарып алуға бағытталған жоқ. Кеме әлі күнге дейін АҚШ Әскери-теңіз күштерінің кеме тізілімінде тіркелген. Ол Солтүстік Кореяда туристік нысан ретінде сақталған.

While monitoring North Korea in January 1968, Pueblo came under attack by North Korean naval forces, two Soviet era submarine chasers, four motor torpedo boats, and two MiG 21 aircraft. U. S. Naval officials and the crew have claimed the ship was in international waters all the time. North Koreans attacked and ultimately boarded the ship, killing one man and taking the ship and her remaining crew of 82 to the port at Wonsan. For the next 11 months, Bucher and his crew were held as POWs by the North Koreans. The crew reported upon release that they were starved and regularly tortured while in North Korean custody. This treatment allegedly turned worse when the North Koreans realized that crewmen were secretly giving them "the finger" in staged propaganda photos,
an action the crew had initially explained away as being a "Hawaiian good luck sign". Bucher was psychologically tortured such as being put through a mock firing squad in an effort to make him confess. Eventually, the Koreans threatened to execute his men in front of him, and Bucher relented and agreed to 'confess to his and the crew's transgression.' Bucher wrote the confession since a 'confession' by definition needed to be written by the confessor himself. They verified the meaning of what he wrote, but failed to catch the pun when he said "We paean the North Korean state. We paean their great leader Kim Il Sung" ("We paean" sounds almost identical to "we pee on"). Following an apology, a written admission by the United States that Pueblo had been spying, and an assurance that the United States would not spy in the future, the North Korean government decided to release the 82 remaining crew members. On 23 December 1968, the crew was taken by buses to the demilitarized zone (DMZ) border with South Korea and ordered to walk south across the "Bridge of No Return". Exactly 11 months after being taken prisoner, Bucher led the long line of crewmen, followed at the end by the executive officer, Lieutenant Ed Murphy, the last man across the bridge. The U. S. then verbally retracted the ransom admission, apology, and assurance. Meanwhile, the North Koreans blanked out the paragraph above the signature, which read: "and this hereby receipts for 82 crewmen and one dead body" (Fireman Duane Hodges was killed by North Korean gunfire during the taking of Pueblo). Upon release, several members of the crew were crippled and nearly blind as a result of the brutality and malnourishment. No American military operations have been attempted to retrieve USS Pueblo. The ship is still officially carried as in commission in the United States Navy's Naval Vessel Register. It remains in North Korea as a tourist attraction.

Әскери-теңіз тергеу соты

Бостандыққа шыққаннан кейін Бухерді Әскери-теңіз күштері тергеу сотына жіберді. Әскери сот отырысын өткізу ұсынылды. Бірақ, Әскери-теңіз күштерінің хатшысы Джон Х. Чафи Бухердің қорғанына тұрып, оған қарсы ешқандай шара қолданылмады. Бухер халықаралық жағдайды шиеленістірмеуге қатысты берілген бұйрықтарды орындады, кемені ауыстыру оңай, ал адам өмірін қайтару мүмкін емес деп санайтын. Бухер ешқандай қателікке кінәлі деп табылған жоқ және командир шенімен зейнетке шыққанға дейін Әскери-теңіз күштеріндегі қызметін жалғастырды. АҚШ үкіметі соңында экипаждың қаһармандығын мойындады және 1989 жылы оларға соғыс тұтқыны медальдарын табыс етті.