Кіріспе

Кейк соғысы – 1869 жылғы ақпан айында «Сагинау» кемесінің қазіргі Аляска штатындағы Кейк маңындағы үш жартылай тұрақты қысқы ауыл мен екі бекіністі қиратуы. Бұл оқиғаға дейін, Кейк халқы Ситка ауылынан каноэмен кетіп бара жатқан екі адамның өліміне жауап ретінде екі ақ аңшыны өлтірген. Ситкада армия мен тлингиттер арасында қақтығыс болды, себебі армия Ситка бекінісіндегі бір дауға қатысқан Колчика басшысын тапсыруды талап еткен. Қысқы азық-түлік, каноэлер мен баспананың жоғалуы салдарынан қыс бойы бірнеше Кейк халқы қаза тапты. Кейк халқы қираған кішкентай ауылдарды қайта жасай алмады. Бір бөлігі басқа ауылдарға тарап кетті, ал қалғандары Кейк маңында қалды және ақырында қазіргі Кейк ауылын қайтадан салған.

Өмірбаян

Алясканы сатып алғаннан кейін, АҚШ армиясы Аляска департаментінің азаматтық басқарушы органы ретінде қызмет ету үшін Аляскаға келді. АҚШ үкіметі жалпы құқық жүйесін қолданды, ал тлингит халқы – өздерінің дәстүрлі құқығын. Американдықтар тлингиттердің құқықтық жүйесін көбінесе "құдайға жақын қастық" деп сипаттады, бірақ шындығында ол әлдеқайда күрделі болды және тауарлар немесе адам өмірімен өтемақы төленетін "бейбіт келісімдер" рәсімдерін қамтыды.

Соғысқа әкелген оқиғалар

1869 жылғы Жаңа жыл күні үш тлингит басшысы (Хайнс қаласынан келген Чилькат көшбасшысы Колчика, Аляска, Кальстеикс "Ситка Джек" және танылмаған басшы) Джефферсон С. Дэвиспен кездесу үшін Форт Ситкаға шақырылды. Фортқа кіре берістегі қарауыл оларды тоқтатып, олар назар бермеген соң Колчиканы тепті. Соңынан туған қақтығыста Колчика сарбазды қарусыздандырып, мылтығымен бірге форттан кетіп қалды. Оқиғаны естіген Дэвис жақын орналасқан Ситка ауылына "Чилькат басшысын өлген не тірі әкелуді" бұйрықтап, шағын отрядты жіберді. Ауылда атыс болып, оның салдарынан бір тлингит құлы қаза тауып, Колчика мен тағы төрт адам жарақат алды. Отряд тлингиттердің көптігіне байланысты шегінді, ал Дэвис Ситканы әскери кемелер мен форт артиллериясымен қоршап алып, Колчиканың қарсылық көрсетпеуін талап етті. Ситкадан каноэмен қашуға тырысқан бірнеше тлингиттер әскери кемелердің атысынан қаза тапты. Бірнеше күннен кейін Колчика әскерге бағынды, бірақ ертесі күні таңда күзетші каноэмен Ситкадан келе жатқан Каке тайпасынан екі қарусыз тлингитті өлтірді. 1870 жылы Үнді комиссарлар кеңесінің хатшысы Винсент Кольер мен Ситка мэрі Уильям С. Додж жасаған баяндамада алғашқы жанжалдың себебіне жергілікті тұрғындарға алкоголь беруі жатқаны айтылды, сонымен қатар Колчика сол кезде вискиге мас болған екен. Каке тайпасының басшысы Том, тлингит заңдарына сәйкес, генерал Дэвистен өлім үшін өтемақы талап етті, бірақ ол бас тартты. Ақшалай өтемақы алмағандықтан, Каке тайпасы кек қайтарды. Олар Әміршілік аралында төрт аңшыдан тұратын топты ұстады: екі ақ аңшы (Лудвиг Маджер және Уильям Уокер) Мүрдер Ковта өлтірілді, ал екі аралас нәсілді тлингит-орыс жетекшілері қасақана босатылды. Әскер тлингит заңдарын мойындамаса да, басқалары жергілікті әдет-ғұрыптарды құрметтеді. Ситкадағы саудагер Фрэнк К. Лоутанның айтуынша, "Шын немесе ойдағы жарақат үшін уақтылы төленбегені дереу кек алуға шақыру болып табылады. Каке тайпасы әдеттегідей "көзге көз, тіске тіс" принципін қолданды". 1940 жылдары Каке тайпасының бір тұрғыны ағаш діңіне кіріктірілген жарылмаған Parrott мылтығының снарядын тапты және оны көп жылдар бойы отбасылық мұра ретінде сақтап, 2011 жылы оны залалсыздандырып, Sealaska Heritage Institute мұражайында қойды.