«Түсіріліссіз Фред» фильмі туралы — Мақалалармен ағылшынша

Кіріспе

1991 жылы түсірілген Ате де Йонгтың фильмі

"Дроп дед Фред" – Ате де Йонг режиссерлік еткен, PolyGram және Working Title Films компаниялары түсірген, ал New Line Cinema компаниясы көрсетіп, таратқан 1991 жылғы қара комедиялық фантастикалық фильм. Фиби Кейтс Елизавета Кронин рөлінде, ал Рик Майолл оның ойдағы досы Дроп дед Фред рөлінде ойнаған. Марша Мейсон, Кэрри Фишер, Рон Элдард, Тим Мэтисон және Бриджит Фонда қосалқы рөлдерде сомдады. Фильм Елизаветаның ересек болғаннан кейін Фредтің оны мазалауы туралы айтады. Фильм сыншылар тарапынан жағымсыз баға алды.

Сюжет

Миннеаполис сотының бейтарап және басылып шыққан репортеры Элизабет Кронин өзінің күйеуі Чарльзға түскі үзіліс кезінде барады, ол екеуі проблемаларын шешеді деп үміттенеді. Ол ажырасуға деген ықыласын қайталап, Аннабелла есімді басқа әйелді сүйетінін айтады. Ол қоғамдық телефонға қоңырау шалып отырғанда, бірде бір кісі оның машинасына кіріп, әмиянін ұрлап алады. Сот ғимаратына жұмысқа оралуға мәжбүр болады, ол кеш келеді және жұмыстан шығарылады. Соттан шыққанда ол балалық шағындағы досы Микки Банске кездеседі, ол екеуінің ортақ естеліктерін, соның ішінде Элизабеттің елестетілген досы Фредтің есімін еске түсіреді. Микки оған басқалар оны қалайша ақылдан адасқан деп ойлағандығын еске салады. Бірнеше еске түсірулер көрсеткендей, ол апат туғызса да, оған бақыт сыйлады және оның қысымшы анасы Полиден босады. Досы Дженидің жігерлендіретін сөзінен кейін, Елизавета ажырасуы үшін өзін кінәлайтын анасымен бірге қайта тұрады және Чарльзға әсер ету үшін өзінің сыртқы түрін өзгертеді. Ол қорапта жабылатын жабық тұтқаны тауып, лентаны алып тастап, Фредті босатады. Ол оған өзін жақсы сезінуге көмектесуге келіседі, ол Чарльзды қайта жеңген кезде ғана болады деп санайды. Алайда оның балалық шағымы пайдадан гөрі зиян келтіреді. Ол Дженидің үй қайығын суға батырып, мейрамханада апат туғызады және Элизабетті сауда орталығында скрипкашыға шабуыл жасауға көндіреді. Элизабеттің соңғы кездегі ерекше мінез-құлқынан алаңдайтын Полли оны (балалар) психологына апарады. Күту бөлмесінде Фред басқа пациенттердің ойдағы достарымен кездеседі, олардың барлығы балалар. Дәрігер Фредтен құтылу үшін дәрі жазып береді, ол және Поли Фредті оның қиялынан шыққан деп санайды. Сондай-ақ, дәрілер Фредті баяу өлтіреді. Фред Елизаветаға бір күні олар ас үстелінде әуре-сарсар етіп жатқанда, ол анасының келе жатқанын естіп, оны қораптағы ұшқышқа жасырынғанын елестетті. Фредтің Елизаветамен ойнағанынан шаршаған Поли қораптың тұтқасын алып, оны жабық таспамен жауып, Фредті одан алып кетеді. Бұл оқиға Елизаветаны қатты күйзеліске ұшыратты, оның әкесі Найджел де көп ұзамай кетіп қалды. Содан кейін Елизавета Фредке бірге қашатынын айтып хат жазды. Елизавета мен Фред Полли мен медбикеден қашып, Чарльздің қонағына барады. Чарльз оны қайтарып алғысы келеді және Фред әлі де Аннабелламен алдап жүргенін біліп, оған айтқанға дейін қуаныштан арылмайды. Жүрегі жараланып, Фредке Чарльздан бөлек кете алмайтынын айтады, өйткені ол жалғыз қалудан қорқады. Содан кейін ол ұйқыға түседі. Олар түс сериясына қашып кетеді, онда ол Чарльздан бас тартып, Поллиге қарсы тұра алады, ол енді одан қорықпайтынын мәлімдейді. Ол өзінің балалық шақтағы құлдырауынан азат етеді. Фред оған енді керегі жоқ екенін айтады, сондықтан олар өбеседі және ол жоғалады. Оянғаннан кейін, Елизавета Чарльзды тастап, Поллиге қарсы шығады. Кетер алдында ол Поллимен татуласып, жалғыздықтан құтылу үшін досын табуға шақырады. Бірнеше күннен кейін ол Микки мен оның қызы Наталиге барады, ол Drop Dead Fred-ді бала күтіміне себеп болған жамандық үшін кінәлайды. Фред енді Наталимен бірге екенін Елизавета түсінеді, бірақ ол оны енді көре алмайды.

Unassertive and repressed Minneapolis court reporter Elizabeth Cronin visits her husband Charles, from whom she is separated, on her lunch break, hoping to sort out their problems. He reasserts his desire for a divorce and says that he is in love with another woman, named Annabella. While she is at a public phone, first a man breaks into her car to steal her purse, and another steals the car itself. Forced to run back to work at the courthouse, she arrives late and gets fired. As she leaves the courthouse, she runs into childhood friend Mickey Bunce, who brings up memories they shared, including those of Elizabeth's imaginary friend, Drop Dead Fred. Mickey reminds her how everybody else thought she was crazy. A series of flashbacks show that though he caused havoc, he also gave her happiness and a release from her oppressive mother, Polly. After a pep talk from her friend Janie, Elizabeth moves back in with her mother, who blames her for her divorce, and changes her appearance to impress Charles. She finds a taped shut jack in the box, and removes the tape, releasing Fred. He agrees to help her feel better, which she believes will only happen when she wins back Charles. However, his childish antics do more harm than good. He sinks Janie's houseboat, causes havoc at a restaurant, and tricks Elizabeth into attacking a violinist in a shopping mall. Worried by Elizabeth's recent odd behavior, Polly takes her to a (children's) psychologist. In the waiting room, Fred is seen meeting up with the imaginary friends of other patients, who are all children. The doctor prescribes medication to rid her of Fred, whom he and Polly believe is a figment of her imagination. The medication also has the effect of slowly killing Fred. Fred reminds Elizabeth that one day, while they were making a mess on the dinner table, she heard her mother coming and she imagined him hiding in a jack in the box. Polly, fed up with Elizabeth playing with Fred, took the jack in the box and taped it shut, essentially taking Fred away from her. The event left Elizabeth traumatized, and her father Nigel left not long after. Elizabeth then wrote a letter to Fred, saying they'd run away together. Elizabeth and Fred run away from Polly and a nurse to Charles' party. Charles now wants her back and she is overjoyed until Fred discovers he is still cheating with Annabella and tells her. Heartbroken, she tells Fred that she cannot leave Charles because she is scared of being alone. She then passes out. They escape to a dream sequence in which she is able to reject Charles and stand up to Polly, declaring she is no longer afraid of her. She frees her imprisoned childhood self. Fred tells her that she no longer needs him, so they kiss and he disappears. Upon awakening, Elizabeth dumps Charles and stands up to Polly. Before leaving, she reconciles with Polly and encourages her to find a friend to escape her own loneliness. Days later she visits Mickey and his daughter Natalie, who blames Drop Dead Fred for the mischief that just causes her nanny to quit. Elizabeth realizes Fred is now with Natalie, although she cannot see him anymore.

Өндіріс

Тим Бертон мен Робин Уильямсқа тиісінше режиссер мен Фред рөлдері ұсынылды. Олар олардан бас тартты. Фильмнің сценарийін режиссер Ате де Йонг және продюсер Пол Вебстер түсірілім алдында қайта жазды. Қайта жазу кезінде де Йонг бала кезінде үлкен ағасынан күш қолдануға ұшырағаннан шабыттанды. Ол: "Балалық зорлық-зомбылықтың қасіреті терең, ал оның тырнақтары уақыт бойынша алысқа жетеді. Бұл туралы түсірілім алаңында Рикпен немесе басқа біреумен айтылмады, бірақ мен үшін бұл болды" деді. Фильм Ұлыбританияда 1 794 121 фунт стерлинг, ал әлем бойынша 24 миллион доллар жинады. Rotten Tomatoes сайтында 36 рецензияға сүйене отырып, мақұлдау көрсету деңгейі 11% құрайды. Сайттың консенсусы: "Жас сезімталдықпен ересектердің тақырыптарын қарастырған Drop Dead Fred – қиялға емес, бас ауруына себеп болатын, дұрыс ойластырылмаған отбасылық комедия". Metacritic-те 19 сыншының пікірлеріне негізделген 25% балл бар, бұл "жалпы жағымсыз пікірлерді" көрсетеді. Джин Сискел фильмге нөл жұлдыз берді және "Бұл мен көрген ең нашар фильмдердің бірі" деді. Entertainment Weekly журналына жазған Маргарет Лайонс: "Бұл күлкілі болуы керек пе, әлде эмоционалды зорлық-зомбылықтың ұзақ мерзімді салдары туралы өте қайғылы оқима?" деп сұрады. Леонард Мальтин: "Феби Кейтстің тартымды ойыны осы шіріген дауылдан құтқара алмайды, оны тек мұрынды тырнауды күлкілі деп санайтындарға ғана ұсынамын" деді. Питер Фридман Radio Times журналында оны "көбінесе қызықты емес және күлкілі емес комедия" деп атады, сондай-ақ: "Бұл жақсы идея, бірақ ол барлық қол жетімді орындықтардың арасында құлап, нашар орындалудың нәтижесінде еденде дауыл ретінде аяқталады. Әсіресе, егер сіз Харвидің әлдеқайда жақсы екенін көрген болсаңыз, бұл қызықты". Empire журналының Энджи Эриго: "Егер сіз алты жаста болмасаңыз немесе ақ кілемге иттің нәжісін салу сияқты әдеттен тыс нәрселерді ұнатсаңыз, күлімдеуге мүмкіндік жоқ" деп жазды. Mystical Movie Guide журналына жазған Карл Шрёдер: "Қиялдағы дос бір себеппен әдепсіз; ол қыз баланы назар аудару үшін және көмек сұрап айқайлау үшін жамандық жасауға итермелеуге қызмет етті. Есейген әйел ұмытып, жанынан айырылып қалады, сондықтан оқиғалар оның ауыруын ашу үшін оның шайтанының қайтып келуін қажет етеді. Бұл психикалық дағдарыс өте шынайы – әйелге ғана көрінетін жаратылыс оның өзінің басқыншы энергиясы сияқты, оның өзіндік проблемалы эгосы, оның күш-қуаты мен шығармашылығы құйылған және сақталған". Ол фильмнің аяқталуын "таң қалдыратын әдемі" деп атады. The Telegraph журналына 2021 жылы жазған Александр Ларман фильмді "қобалжу мен депрессияны зерттейтін күрделі және заманнан бұрынғы қара комик" деп мақтады. Киносыншы Йоханна Штайнметц оның негізгі идеясы кейінірек диссоциативтік жекелік бұзылысын дамытатын қиялдағы достары бар балаларға негізделген деп болжады.

Tim Burton and Robin Williams were offered the roles of director and Fred, respectively. They turned them down. The film's screenplay was rewritten by director Ate de Jong and producer Paul Webster throughout pre production. For the rewrites, de Jong took inspiration from being molested as a child by his older half brother, stating, "The trauma of child abuse goes deep and its claws reach far in time. It was not something ever spoken about on the set, not with Rik or anyone, but for me it existed." It grossed £1,794,121 in the UK and $24 million worldwide. On Rotten Tomatoes it has an approval rating of 11% based on 36 reviews. The site's consensus states, "Tackling mature themes with an infantile sensibility, Drop Dead Fred is an ill conceived family comedy that is more likely to stir up a headache than the imagination." On Metacritic it has a score of 25% based on reviews from 19 critics, indicating "generally unfavorable reviews". Gene Siskel gave the film zero stars and said "This is easily one of the worst films I've ever seen." Writing for Entertainment Weekly, Margaret Lyons asked, "Is it supposed to be hilarious, or a really, really depressing story about the long term effects of emotional abuse?" Leonard Maltin stated, "Phoebe Cates' appealing performance can't salvage this putrid mess recommended only for people who think nose picking is funny." Peter Freedman of the Radio Times called it a "largely uninteresting and unfunny comedy", adding, "It's a nice idea, but it falls between all available stools and ends up as a mess on the floor thanks to the poor execution. It's particularly irritating if you've seen the much better Harvey." Angie Errigo of Empire magazine wrote, "There is scarcely a laugh to be had unless you are six years old or immoderately fond of such wheezes as depositing dog poop on a white carpet." Writing for Mystical Movie Guide, Carl Schroeder wrote, "The imaginary friend is cavortingly rude for a reason; he served to push the girlchild to do mischief for attention and as a cry for help. Now grown up, the woman has forgotten and is about to lose her soul, so events call for some kind of literal return of her demon to force the exposure of her pain. This psychic crisis is poignantly realistic the creature who is visible only to the woman is like a poltergeist energy of her repressed self, a problematic ego container into which her powers of assertion and creativity were poured and stored." He went on to call the movie's resolution "startlingly beautiful." Writing for The Telegraph in 2021, Alexander Larman praised the film, calling it "a sophisticated and ahead of its time black comic exploration of anxiety and depression." Film critic Johanna Steinmetz suggested that its premise was inspired by children with imaginary friends who later develop dissociative identity disorder.