Спорттық дауларды шешу жөніндегі халықаралық арбитраждық орган

Кіріспе

Спорттық даулар жөніндегі халықаралық төрелік органы

Спорттық төрелік соты (CAS; , TAS) – спортқа қатысты дауларды төрелік арқылы шешу үшін 1984 жылы құрылған халықаралық орган. Оның бас кеңсесі Швейцарияның Лозанна қаласында орналасқан, ал соттары Нью-Йорк, Сидней және Лозанна қалаларында жұмыс істейді. Олимпиада ойындарының қазіргі қабылдаушы қалаларында уақытша соттар құрылады. Спорттық төрелік жөніндегі халықаралық кеңес (ICAS) сол кезде бірдей құрылды, және екі органның да төрағасы бір адам. ICAS құрамына 20 адам кіреді, ол CAS-тың қаржыландырылуы мен қаржылық есеп беруіне жауапты, сондай-ақ CAS-тың бас директорын тағайындайды.

Құзыреті мен шағымдар

Жалпы алғанда, дауды тараптар арасындағы төрелік келісімде CAS-қа жүгіну қарастырылған жағдайда ғана CAS-қа беруге болады. Дегенмен, Олимпиада хартасының 61-бабына сәйкес, Олимпиада ойындарымен байланысты барлық даулар тек CAS-қа берілуі тиіс, ал барлық халықаралық олимпиада федерациялары (ХОФ) кем дегенде кейбір даулар бойынша CAS-тың құзыретін мойындаған. 2009 жылғы Әлемдік допингке қарсы кодекске сәйкес, барлық қол қоюшылар, оның ішінде барлық халықаралық олимпиада федерациялары мен Ұлттық олимпиада комитеттері допингке қарсы ережелерді бұзу туралы даулар бойынша CAS-тың құзыретін мойындады. 2016 жылдан бастап Олимпиада ойындарында допингке қатысты істерді қарауға маманданған CAS судьяларының допинг бөлімі ХОК-тың тәртіптік комиссиясының орнын басты. Бұл шешімдерге Олимпиада өткізілетін қаладағы CAS-тың арнайы сотына немесе, егер арнайы сот қолжетімді болмаса, тұрақты CAS-қа шағымдануға болады. Допингке қарсы бөлімнің алғашқы отырысында сегіз іс қарастырылды, оның жетісі оның құзыретіне жататын допингке қатысты істер болды. Швейцарияның төрелік ұйымы ретінде CAS шешімдеріне Швейцарияның Федералды Жоғарғы Сотына шағымдануға болады. Төрелік шешімдеріне шағымдану әдетте сәтті аяқталмайды, және істің мәні бойынша бағалау жүргізілмейді, бағалау негізінен рәсімдік талаптар орындалғандығына және шешімнің қоғамдық тәртіпке қайшы келмейтіндігіне негізделеді. 2012 жылға дейін жеті шағым қанағаттандырылды. Осы қанағаттандырылған шағымдардың алтауы рәсімдік сипатта болды. Тек бір рет Федералды Жоғарғы Сот бразилиялық футболшы Матузалемнің ісі бойынша CAS шешімін істің мәні бойынша жоққа шығарды. CAS шешімдеріне Адам құқықтары жөніндегі Еуропалық сотқа шағымдануға болады. Германиялық жылдам конькимен сырғанаушы Клаудия Пехштейн, CAS ісінде допингке байланысты дисквалификацияны алып тастауға сәтсіз тырысқаннан кейін, Германияның Федералды сотына шағымданды, бірақ сот оның ісін қайта қарауға құзыреті жоқ деп шешті. Федералды сот CAS-тың Германия заңнамасына сәйкес төрелік соттың талаптарына сай екенін және төрешілерді таңдау тәсілі мен Швейцарияның Федералды сотына шағымдану мүмкіндігі арқылы CAS-тың тараптардан тәуелсіздігі қамтамасыз етілгенін анықтады. Алайда, бұл шешім Германияның Федералды Конституциялық сотымен күшін жойды, ол істі қайта қарауға бұйырды, ол әлі де жалғасуда.

Generally speaking, a dispute may be submitted to the CAS only if an arbitration agreement between the parties specifies recourse to the CAS. However, according to rule 61 of the Olympic Charter, all disputes in connection with the Olympic Games can only be submitted to CAS, and all Olympic international federations (IF) have recognised the jurisdiction of CAS for at least some disputes. Through compliance with the 2009 World Anti Doping Code, all signatories, including all Olympic international federations and National Olympic Committees, have recognised the jurisdiction of CAS for anti doping rule violations. Starting in 2016, an anti doping division of CAS judges, who specialize in doping cases at the Olympic Games, replaced the IOC disciplinary commission. These decisions can be appealed to CAS's ad hoc court in the Olympic host city or, if the ad hoc court is no longer available, to the permanent CAS. The inaugural anti doping division handled eight cases, of which seven were doping cases within its jurisdiction. As a Swiss arbitration organization, decisions of the CAS can be appealed to the Federal Supreme Court of Switzerland. Appeals of arbitration decisions are generally not successful, and no evaluation of the merits takes place, with the evaluation mainly based on whether procedural requirements have been met, and whether the award is incompatible with public policy. as of 2012, there have been seven successful appeals. Six of the upheld appeals were procedural in nature. Only once has the Federal Supreme Court overruled a CAS decision on the case's merits, in the case of Matuzalém, a Brazilian football player. CAS decisions can be the subject of further appeal to the European Court of Human Rights. German speed skater Claudia Pechstein, who was unsuccessful in lifting a doping related suspension in her CAS case, appealed to the Federal Court of Justice of Germany, which however ruled against her, recognising a lack of jurisdiction to revisit her case. The Federal Court ruled that CAS met the requirements of a court of arbitration according to German law and that CAS's independence from the parties was secured by the method of selecting arbitrators and the possibility to appeal to the Swiss Federal Tribunal. However, this decision was in turn overturned by the Federal Constitutional Court of Germany, which ordered a re trial that is still pending.

Тарих

Спорт пен саясаттың өзара байланысы нәтижесінде, бұл орган бастапқыда Халықаралық Олимпиада комитеті (ХОК) президенті Хуан Антонио Самаранч Олимпиада кезінде туындайтын дауларды қарау үшін құрылған. Ол 1984 жылы ХОК құрамында орнатылды. Осыған байланысты, CAS ұйымдық және қаржылық тұрғыдан ХОК-тан тәуелсіздігін арттыру мақсатында реформалар жасады. Бұл реформаның ең маңызды нәтижесі – CAS-тің жұмысын және қаржыландыруын қамтамасыз ету үшін "Спорттық арбитраж жөніндегі халықаралық кеңес" (ICAS) құрылып, ХОК-тың орнын басты. 2004 жылдан бері CAS қараған көптеген жаңа істер кәсіби футбол ассоциацияларындағы трансферлік дауларға немесе допингке қатысты мәселелерге байланысты болды. Спорттық арбитраж соты өзінің бас кеңсесін Бетузи сарайынан Болие сарайының оңтүстік жағына (екі нысан да Лозанна қаласында орналасқан) көшіруді жоспарлап отыр.

ICAS Басқармасы

Тағайындама Аты Ел ICAS/CAS президенті Джон Д. Коутс AC ICAS вице-президенттері Майкл Б. Ленард OLY Тьяса Андре Просенк CAS-тың қарапайым бөлімінің президенті Кароль Малинво Кассациялық арбитраж бөлімінің президенті Корин Шмидхаузер OLY CAS бас директоры Маттье Риб

ICAS мүшелері

Аты Желсіз Абдулла әл-Хаян Тжаса Андре Просенк Антонио Аримани Джон Д. Коутс AC Моя Додд AO Иво Евсебио Моник Джаметти Майкл Б. Ленард ОЛИ Кароль Малинво Ивонн Мокгоро Джулио Наполитано Эллен Норфлиет Микаэль Ренч Дэвид В. Ривкин Патрик Робинсон Коррин Шмидхаузер ОЛИ Трисия С. М. Смит ОЛИ Элизабет Штайнер Ханкин Сюе

Допинг қолдану

2011 жылдың наурыз айында CAS спортшының биологиялық паспорты (ABP) бойынша алғашқы істі қарады, нәтижесінде екі итальяндық велошабандоз Франко Пелизотти мен Пьетро Кауччоли екі жылға жарыстардан шеттетілді. Бұл шешім олардың қан профильдерінен алынған мәліметтерге негізделді. Бұрын, 2009/A/1912 және 1913 нөмірімен тіркелген конькиші Клаудия Пехштейннің ісі де ұқсас негізде қаралып, шешім қабылданған болатын. 2011/2 CAS бюллетенінде АБП бағдарламасын енгізу туралы жазған CAS кеңесшісі Деспина Мавромати екі жағдайдың айырмашылығын былай түсіндірді: CAS, халықаралық федерациялар АБП-ны қабылдағанға дейін, биологиялық маркерлердің динамикалық сақталатын профилі негізінде спортшыны шеттету туралы шешім қабылдаған. 2009/A/1912 және 1913 нөмірімен тіркелген [Pechstein] ісінде, биологиялық деректердегі қанның қалыптан тыс мәндері анықталғаннан кейін, алқа олимпиадалық спортшыны жарыстардан шеттету туралы шешім қабылдады. CAS-тің мәлімдемесіне сәйкес, бұл қалыптан тыс мәндер спортшының айтуынша, зертханадағы қатеден емес, спортшының қанын заңсыз жолмен манипуляциялаудан туындаған. АБП бойынша қабылданған шешімдер мен 2009/A/1912 және 1913 нөмірімен тіркелген іс арасындағы басты айырмашылық – соңғы жағдайда спортшының қан деректері федерация чемпионаттарында алынған сынамадан алынған, ал спортшының одағы жүргізген ресми жүйелі бағдарламадан емес. Сот жарыс алаңындағы шешімдерді өзгертуге құлшынбайды, бірақ шенеуніктердің жаман ниетпен немесе еркіндікпен әрекет еткенін көрсететін нақты дәлелдер болған жағдайларда мұндай шешімдер қабылдануы мүмкін. CAS 2010/A/2090 ісінде CAS алқасы бұл мәселенің себебінің сот құзыретіне емес, төрелік өзін-өзі шектеуге байланысты екенін түсіндірді. 2011 жылдың қазанында 2012 жылғы жазғы Олимпиада ойындарына қатысты іс бойынша сот Олимпиада хартасының бір бөлігі Дүниежүзілік допингке қарсы кодексті бұзғанын мәлімдеді. "Осака ережесі" допингке қарсы ережелерді бұзғаны үшін кем дегенде алты айға шеттетілген спортшылардың Олимпиада ойындарына қатысуына кедергі келтірді. Кейіннен сот осы шешімді растап, Британдық Олимпиадалық қауымдастығының (BOA) допингке қарсы санкция алған спортшыларды іріктеуге кедергі келтіретін ұзақ жылдар бойы қолданылып келген заңын жойды. Халықаралық Олимпиада комитеті мен BOA да Дүниежүзілік допингке қарсы кодекске ұқсас ереже енгізуді талап етті. 2016 жылдың шілдесінде CAS Ресей Олимпиада комитетінің (ROC) 2016 жылғы жазғы Олимпиада ойындарына IAAF-тың жаңа бәсекелестік ережелері бойынша тазаланған спортшыларды қоспағанда, жеңіл атлетикадан қатысуға құқығы жоқ екенін растады. Халықаралық Олимпиада комитеті бұл іске қатыспағандықтан, комиссияның мұндай спортшыларға Ресей атынан жарысқа қатысуға рұқсат беруі, оларға тәуелсіз түрде бәсекеге қатысуға рұқсат беруі немесе қатысудан толығымен бас тартуы туралы шешім қабылдауға құқығы жоқ деп шешті. Арыз берушілер IAAF Competition ережесінің 22.1(a) ережесінің ұлттық федерацияны (RusAF, бұрынғы ARAF) тоқтата тұру туралы және 22.1A ережесінің спортшылардың спорттық федерациялардан шеттетілуіне қатысты жарамдылығы мен орындалуына дау көтерді. Комиссия бұл ережелердің екеуі де санкция ретінде қарастырылмайтынын анықтады және осы және басқа да себептер бойынша олар Дүниежүзілік допингке қарсы кодекске сәйкес келеді. Комиссия жаңа 22.1A ережесін сынға алудың нәтижесіз екенін атап өтті, өйткені ереже Ресейден келген спортшыларға қатысуға жаңа мүмкіндік бергендіктен, сәтті сын басқа спортшыларды емес, ереже бойынша жарамды спортшыларды шеттетуге әкелер еді. Комиссия спорттық дауларға эстоппл қағидатын қолдану мәселесін қарастырмады, өйткені бұл жағдайда талаптардың орындалмағанын анықтады. Сонымен қатар, жеке шешіммен, алқа 67 ресейлік спортшының 2016 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында "тарапсыз спортшылар" ретінде қатысуға өтініш беруден бас тартқан IAAF шешімдеріне қарсы шағымдарын қабылдамады. Халықаралық Паралимпиадалық Комитет (ХПК) Макларен баяндамасының қорытындыларына байланысты Ресейді 2016 жылғы жазғы Паралимпиада ойындарынан шеттету туралы шешім қабылдады. Ресей Паралимпиада Комитетінің (ҚХР) шеттетуге қарсы арызын CAS 23 тамызда қабылдамады. Сот бұл шеттету IPC ережелеріне негізделгенін анықтады және ол "жағдайға қарай тепе-тең" екенін мәлімдеді. Комиссия спортшылардың құқықтары туралы шешім қабылдамағанын атап өтті. Өзінің негізделген шешімінде комиссия бұл мәселені толық түсіндіріп, ҚХР-дан келген спортшыларға тигізетін зиянды салдарлар ұйымның заңды жауапкершілігінен босату үшін себеп бола алмайтынын мәлімдеді. Комиссия Халықаралық Олимпиада Комитетінің (ХОК) шешімі IPC шешіміне әсер етуі керек деген талапты қабылдамады, ұйымдардың жеке харталары мен ережелері бар екенін атап өтті. IPC сондай-ақ халықаралық федерация ретінде әрекет ететіндіктен, сот RWF мен IWF арасындағы іске сілтеме жасады, онда CAS ұқсас шеттетуді қолдады. 2017 жылдың соңында ХОК 2014 жылғы қысқы Олимпиада ойындарынан көптеген ресейлік спортшылардың нәтижелерін күштен шығарды. Спортшыларға болашақ ойындардан өмір бойына шеттетілу де берілді. CAS 42 шағымды тіркеді, олардың 39-ы 2018 жылғы қысқы Олимпиада ойындарына дейін қаралып бітті. 28 спортшы үшін комиссия ХОК ұсынған дәлелдер ереже бұзуларын анықтау үшін жеткіліксіз екенін анықтады. Қалған 11 істе шеттету күшінде қалды, бірақ тыйым 2018 жылғы Олимпиада ойындарымен шектелді. Комиссия өзінің мандаты жеке істермен шектелгенін нақтылады. Бұл іс Пхёнчханға қатысатын ресейлік спортшылардың мәртебесіне әсер етпеді. ХОК 28 спортшының шағымдары толығымен қанағаттандырылған шешімге қатысты өкініш білдірді, дәлелдеу деңгейі бұрынғы CAS шешімдерімен үйлеспейтінін мәлімдеді. ХОК санкциялардың алынуы 28 спортшыны 2018 жылғы Олимпиада ойындарына шақыруға жеткілікті себеп емес екенін де мәлімдеді. ХОК негізделген шешімді алғаннан кейін өзінің мүмкіндіктерін қарастыратынын айтты. CAS шешіміне жауап ретінде доктор Григорий Родченковтің адвокаты Джим Уолден бұл шешім Ресейге қарсы санкцияларды "қорлап" көрсеткенін мәлімдеді. 2018 жылы Дүниежүзілік допингке қарсы агенттік (WADA) ФИФА перулік құрама командасының капитаны Паоло Геррероға салған шеттетуді азайтқаннан кейін CAS-ке шағым түсірді. Герреро Аргентинаға қарсы Әлем Кубогының іріктеу ойынынан кейін, құрамында бұл зат бар шай ішкеннен кейін кокаинға оң сынақтан өтті. Герреро бастапқыда он екі айға шеттетілді, бірақ бұл ФИФА апелляциялық комитетімен кейіннен жартысына дейін азайтылды. WADA өз кезегінде CAS-ке шағым түсірді, және олар 2018 жылдың мамырында он төрт айлық тыйым салды, Геррероның 2018 жылғы ФИФА Әлем Кубогын өткізіп жіберуіне себеп болды. CAS допингке қарсы ережелерді бұзу фактісін растады, бірақ Геррероның затты қабылдау арқылы өнімділігін арттыруға тырысқан жоқ екенін де мойындады. Комиссия ойыншының кейбір кінәсі немесе салмағы болғанын ескерді, тіпті ол айтарлықтай болмаса да, және ол ADRV жасауына жол бермеу үшін шаралар қабылдауы мүмкін еді.

In March 2011, CAS decided its first case on athlete biological passports (ABP) when it suspended two Italian cyclists, Franco Pellizotti and Pietro Caucchioli, for two years based on evidence from their blood profiles. Prior to that, the case of skater Claudia Pechstein had been decided (2009/A/1912 & 1913) on similar grounds. Writing in the 2011/2 CAS Bulletin regarding the institution of the ABP program, CAS Counsel Despina Mavromati differentiated between the two types of cases and wrote:

It is noteworthy that CAS had already issued an award suspending an athlete based on the longitudinal profiling of the biological markers before the adoption of the ABP by the IFs [international federations]: in CAS 2009/A/1912 & 1913 [Pechstein], the Panel suspended an Olympic athlete after the biological data showed irregular blood values. According to CAS, those abnormal values were not caused by an error in a laboratory, as the athlete asserted, but due to the banned manipulation of the athlete’s blood. The essential difference between ABP judgments and the CAS 2009/A/1912 & 1913 consists in that in the latter case, the athlete's blood data was drawn from a sample the athlete gave at the federations championships and therefore not from data gathered by an official systematic program run by the athlete's union. The court is reluctant to overturn field of play decisions, though it may do so in cases where there is clear evidence that the officials acted in bad faith or with arbitrariness. In CAS 2010/A/2090, the CAS Panel explained that the reason for this is not a matter of jurisdiction but arbitral self restraint. In October 2011, in a case affecting the 2012 Summer Olympics, the court declared that a part of the Olympic Charter violated the World Anti Doping Code. The "Osaka rule" therein had prevented athletes suspended for at least six months for anti doping rule violations from competing at the Olympic Games following the suspension's expiration. The court later reaffirmed this decision, when it struck down a long standing by law of the British Olympic Association (BOA) preventing the selection of athletes sanctioned for doping. Both the IOC and BOA have responded by campaigning for adding a similar rule to the World Anti Doping Code. In July 2016, CAS confirmed that the Russian Olympic Committee (ROC) could not enter track and field athletes for the 2016 Summer Olympics, except for those cleared by the IAAF under the new competition rules regarding "neutral athletes". As the IOC was not a party to the case, the panel found it lacked jurisdiction to decide on whether the IOC could allow such cleared athletes to represent Russia, allow them to compete independently, or refuse their participation entirely. The claimants disputed the validity and enforceability of IAAF Competition rule 22.1(a), regarding the suspension of the national federation (RusAF, formerly ARAF), and rule 22.1A, regarding the eligibility of athletes from suspended federations. The panel found that neither rule could be construed as sanctions, and for this and other reasons, they were consistent with the World Anti Doping Code. The panels commented on the futility of the challenge to the new rule 22.1A, noting that as the rule provided athletes from Russia a new route to participation, a successful challenge would lead to the exclusion of athletes eligible under the rule, not the inclusion of other athletes. The panel decided against evaluating whether the principle of estoppel applies to sporting disputes, as it found the claims, in this case, would have failed. At the same time, in a separate decision, the panel rejected the appeals of 67 Russian athletes against the decisions of the IAAF denying their applications to appear as "neutral athletes" at the 2016 Summer Olympics. The International Paralympic Committee (IPC) decided to ban Russia from the 2016 Summer Paralympics due to the findings of the McLaren report. The appeal of the Russian Paralympic Committee (RPC) against the ban was dismissed by the CAS on 23 August. The court found that the suspension had a basis in the IPC rules and stated that it "was proportionate in the circumstances". The panel noted that it had not decided the rights of individual athletes. In its reasoned decision the panel elaborated on this point, stating that adverse consequences for the athletes represented by the RPC were not a reason to absolve the organisation from its legal responsibilities. The panel dismissed the claim that the IOC decision should have influenced the IPC decision, noting that the organisations have separate charters and rules. As the IPC also acts as an IF the court referred to the case between the RWF and the IWF where CAS upheld a similar suspension. In late 2017, the IOC disqualified a large number of Russian athletes' results from the 2014 Winter Olympics. The athletes were also given lifetime bans from future editions of the games. CAS registered 42 appeals, of which 39 were decided before the 2018 Winter Olympics. For 28 athletes, the panel found that the evidence presented by the IOC was not sufficient to establish rule violations. The disqualifications were upheld in the 11 remaining cases, but the ban was limited to the 2018 Games. The panel made clear that its mandate was limited to the individual cases. The case did not affect the status of Russian athletes participating in PyeongChang. The IOC expressed its regret with the decision regarding the 28 athletes whose appeals were fully upheld, stating that the level of proof required was inconsistent with earlier CAS decisions. The IOC also stated that the sanctions being lifted were not a sufficient reason for inviting the 28 athletes to compete at the 2018 Games. The IOC said it would consider its options after receiving the reasoned decision. In response to the ruling by CAS, Jim Walden, the attorney representing Dr. Grigory Rodchenkov, stated that the ruling made a "mockery" of the sanctions against Russia. In 2018, the World Anti Doping Agency appealed to the CAS after FIFA reduced a suspension of Peruvian national team captain Paolo Guerrero. Guerrero had tested positive for cocaine after a World Cup qualifier against Argentina after ingesting a tea containing the substance. Guerrero was initially suspended for twelve months, but this was later halved by FIFA's appeal committee. WADA, in turn, appealed to CAS, and they imposed the fourteen month ban in May 2018, which will cause Guerrero to miss the 2018 FIFA World Cup. CAS confirmed the existence of an anti doping rule violation (ADRV) but also accepted that Guerrero was not trying to enhance his performance by ingesting the substance. The panel had considered that the player did bear some fault or negligence, even if it was not significant, and that he could have taken some measures to prevent him from committing the ADRV.

2016 жылғы жазғы Олимпиада ойындары

2016 жылғы Олимпиада ойындары үшін арнайы құрылған сот 3 тамызға дейін 18 істі тіркеп, ашылу салтанатына екі күн қалғанда рекордты жаңартты. Істердің 11-і Макларен есебінде құжатталған, мемлекеттік демөөршілікпен допинг жасау туралы айыптауларға байланысты ресейлік спортшыларға қатысты түрлі шектеулермен байланысты болды. Ойындар аяқталған кездегі істердің жалпы саны 28-ге жетті, оның 16-сы ресейлік спортшылардың қатысу құқығына қатысты. Арнайы соттың жеке алқасы Халықаралық есу федерациясының (FISA) 17 спортшының қатысуын қабылдамауында 24 шілдедегі ХОК шешімінде белгіленген қатысу критерийлерін дұрыс қолданғанын анықтады. Алқа бұрынғы шешімдерге сілтеме жасап, «Осака ережесі» және BOA заңнамасын қарастырды. Алқа ХОК шешімін ресейлік спортшыларға қатысты ХААФ шешімімен салыстырып, ХОК-тің ХААФ-тан өзгешелігі, бұрын допингке қатысты айыпталған спортшыларды қатысуға жібермейтінін, бұл табиғи әділеттілік принциптерін бұзатынын атап өтті. Осыған ұқсас қорытынды жүзуші Юлия Ефимованың ісінде де болды, ол кейін Олимпиада ойындарында өнертапқыш болды және медаль жеңіп алды. Каноэшілер Наталья Подольская мен Александр Дьяченко және есуші Иван Баландиннің істері бойынша алқалар өтініштерін қабылдамады, 24 шілдедегі ХОК шешімінің ресейлік спортшылардың кінәсіздігіне қатысты презумпцияны жойған бөлігін қолдады. Баландин ХОК шешімінің заңдылығын, ал Подольская мен Дьяченко оның қолданылуын ғана даулады. Баландиннің ісін қараған алқа, ХОК шешімінің екінші параграфындағы, Макларен есебінде фигуралаған адамдардың Олимпиада ойындарына қатысуға құқығы жоқ екенін белгілейтін норманы жоюға негіз жоқ деп тапты. Алқа шешімнің кінәлілік презумпциясын орнататынын, бірақ бұл презумпцияны жеке спортшылар жоққа шығара алатынын атап өтті. Үш спортшының барлығы Макларен есебінде сипатталған «Жоғалып кететін оң әдістеме» арқасында пайда көргендігі анықталды және осылайша ХОК шешімінің қатысу критерийлерін орындамады. Алқалар спортшылардың бұл презумпцияны жоққа шығаруы үшін қандай дәлелдер қажет екені туралы әртүрлі пікірде болды.

The ad hoc court for the 2016 Olympics had registered 18 cases by 3 August, surpassing the record two days before the Opening Ceremony. 11 of the cases were related to the various bans on Russian athletes related to the allegations of state sponsored doping documented in the McLaren report. By the end of the Games the total number of cases was 28, 16 of which were related to the eligibility of Russian athletes. A separate panel of the ad hoc court found that the International Rowing Federation (FISA) had correctly applied the eligibility criteria outlined in the IOC decision of 24 July when it denied the entry of 17 athletes. The panel referred to previous decisions on the "Osaka rule" and the BOA by law. The panel compared the IOC decision with the IAAF decision on Russian athletes, and noted that the IOC, unlike the IAAF, had left athletes with a previous doping conviction without any path to participation, contravening principles of natural justice. The same conclusion was shortly thereafter reached in the case of swimmer Yulia Efimova, who subsequently competed and medalled at the Games. In the cases of canoeists Natalia Podolskaya and Alexander Dyachenko and rower Ivan Balandin the panels dismissed the applications, upholding the part of the IOC decision of 24 July that removed the presumption of innocence from Russian athletes. Balandin challenged the legality of the IOC decision, while Podolskaya and Dyachenko only challenged its application. The panel in Balandin's case found no reason to annul the second paragraph of the IOC decision, which, among other criteria, established that nobody implicated in the McLaren report was eligible for participation at the Games. The panel noted that while the decision establishes a presumption of guilt, this presumption is rebuttable by individual athletes. All three athletes were found to have benefitted from the "Disappearing Positive Methodology" described in the McLaren report and thus failed to meet the eligibility criteria of the IOC decision. The panels differed as to which standard of proof they required for the athletes' rebuttal of this presumption.

Басқа жағдайлар

2015 жылдың шілдесінде спорттағы жынысты анықтау мәселесіне қатысты іс бойынша CAS аралық төрелік шешім шығарды, ол IAAF қолданып келген, гиперандрогенизммен күресетін спортшылардың кәсіби әйелдер арасындағы жарыстарға қатысуға жарамдылығын анықтайтын ережелерді тоқтатты. Ережеде тестостерон деңгейі 10 нмоль/л-ден жоғары спортшылардың әйелдер санатында бәсекелесуге құқығы жоқ екендігі көрсетілген. Үндістандық спринтер Дюти Чанд осы ережеге наразылық білдірді. Төрелік алқа IAAF-қа аралық шешім шығарылғаннан кейін екі жыл ішінде спорттық көрсеткіштер мен жоғары тестостерон деңгейі арасындағы байланысты ғылыми тұрғыдан дәлелдеуді талап етті. Бұл мерзім тараптардың келісімімен CAS-пен екі айға ұзартылды. 2018 жылдың қаңтар айында CAS істі алты айға тоқтатты және IAAF-тан даулы ережелерді Чандтың жарыстарына әсер етпейтін жаңа ережелермен алмастыру ниеті бар-жоғын нақтылауды сұрады. Егер IAAF ережелерін өзгертетін болса, іс тоқтатылар еді. Алғашқы ереже күшін жойған күйде қалды. 2019 жылы CAS интерсекс спортшыларға қатысты IAAF-тың жаңа ережелерін бекітті, онда белгілі бір интерсекс ерекшеліктері бар спортшылар әйелдер арасындағы жарыстарға қатысу үшін тестостерон деңгейін төмендетуі керек. 2006 жылы сот Гибралтардың УЕФА-ға қосылу өтінімінің негізді екенін растады, осылайша ұйымды оған уақытша мүшелік беруге мәжбүр етті. Алайда, келесі УЕФА конгресінде Испанияның ықпалымен Гибралтар көп дауыспен қабылданбады, бұл CAS шешімін елемеді. Гибралтар 2013 жылы УЕФА-ның толыққанды мүшесі атанды. 2016 жылдың мамырында CAS Гибралтардың ФИФА-ға мүшелікке қабыл алынбауына қатысты шағымын ішінара қанағаттандырды. Сот ФИФА-ға мүшелік беруден бас тартты, бірақ ФИФА-ға мүмкіндігінше тезірек толық мүшелік беруі керек деп тапты. Гибралтар сол айдың соңында өткен ФИФА конгресінде мүшелікке қабылданды. 2010 жылы Ирландия Футбол қауымдастығы (IFA) (Солтүстік Ирландия қауымдастығы) FIFA Ирландия Футбол қауымдастығына (FAI) (Ирландия Республикасы қауымдастығы) Республикаға қандық байланысы жоқ Солтүстік Ирландияда туған ойыншыларды таңдауға кедергі келтірмегеніне наразылық білдіріп, ісін CAS-ке жүктеді. CAS FAI және FIFA-ның пайдасына шешім шығарды, олар ережелерді дұрыс қолданғанын растады. 2020 жылдың ақпан айында «Манчестер Сити» клубы Еуропалық жарыстардан екі жылға шеттету және қаржылық әділ ойын мен клубтық лицензиялау ережелерін бұзғаны үшін 30 миллион евро айыппұл салу туралы УЕФА шешіміне қарсы CAS-ке шағым түсірді. CAS 2020 жылдың 13 шілдесінде клубтың «акционерлік қаражатты демеушілік үлесі ретінде жасырмағанын» анықтағаннан кейін бұл шешімді жойды. Алайда, клуб УЕФА клубтық лицензиялау ережелерін бұзғаны үшін, алғашқы сатыда УЕФА тергеу органымен ынтымақтаспағаны үшін 10 миллион евро айыппұл төледі. 2015 жылы УЕФА өзінің бұрынғы президенті Мишель Платиниге футболмен байланысты қызметтен алты жылға тыйым салды. CAS бұл тыйымды төрт жылға қысқартты. Платини Швейцария соттарына және Еуропалық адам құқықтары сотына шағымданып, нәтижеге қол жеткізе алмады.

In July 2015, in a case involving the issue of sex verification in sports, the CAS issued an interim arbitral award suspending the regulations used by the IAAF to determine whether athletes with hyperandrogenism were eligible to compete in professional women's athletics. The regulations stated that athletes with testosterone levels above 10 nmol/L were not allowed to compete in the female category. The regulations were challenged by Indian sprinter Dutee Chand. The panel ordered the IAAF to file scientific evidence regarding the connection between athletic performance and elevated testosterone levels within two years of the issuance of the interim award. This deadline was extended by two months by the CAS after an agreement between the parties. In January 2018 the CAS suspended the case for six months, asking the IAAF to clarify whether it intended to replace the disputed regulations with new rules which would not affect Chand's events. If the IAAF were to modify its rules the case would terminate. The original regulations remain suspended. In 2019, the CAS upheld the new IAAF regulations regarding intersex athletes, which require athletes with certain specific intersex conditions to reduce their testosterone in order to participate in certain women's competitions. The court ruled in 2006 that Gibraltar had valid grounds for its application to join UEFA, forcing the organisation to hand it provisional membership. At the next UEFA Congress, however, Gibraltar was overwhelmingly rejected in a vote due to lobbying from Spain, in defiance of the CAS ruling. Gibraltar subsequently became a member of UEFA in 2013. In May 2016, CAS partially upheld Gibraltar's appeal against a decision by FIFA denying membership. The court did not grant FIFA membership but ruled that FIFA should grant a full membership as soon as possible. Gibraltar was granted membership at the FIFA Congress held later the same month. In 2010, the Irish Football Association (IFA) (the association of Northern Ireland) took its case to CAS after FIFA failed to prevent the Football Association of Ireland (FAI) (the association of the Republic of Ireland) from selecting Northern Irish born players who had no blood link to the Republic. The CAS ruled in favour of the FAI and FIFA by confirming that they were correctly applying the regulations. In February 2020, Manchester City lodged an appeal to CAS against UEFA's decision to ban the club from European competitions for two years and to fine it €30,000,000 for alleged breaches of Financial Fair Play and Club Licensing regulations. The ban was rescinded by CAS on 13 July 2020 after the panel decided that the club 'did not disguise equity funding as sponsorship contributions'. However, the club was fined 10 million Euros for failing to co operate with UEFA investigatory chamber in the first instance which breached UEFA Club Licensing Regulations. In 2015, UEFA banned its former president Michel Platini from football related activity for six years. CAS lowered the ban to four years. Platini's appeals to Swiss courts and the European Court of Human Rights were unsuccessful.