Кіріспе
Джордж Грэм Вест (1830-1904) – американдық саясаткер. 1830 жылдың 6 желтоқсанында Кентукки штатының Франкфорт қаласында дүниеге келген ол шеберлікпен сөйлеу және пікір таласу өнерімен танымал болды. Заңгер және саясаткер Вест Миссури штатының конгрессмені, Азамат соғысы кезінде Конфедерация конгрессмені, соңында АҚШ сенаторы қызметтерін атқарды. Вест өмірі бойы 1869 жылдың 18 қазанында Олд Драм есімді итті өлтіргені үшін өтемақы талап етілген соттағы "адамның ең жақсы досы" деген қорытынды сөзімен әйгілі болды.
George Graham Vest (December 6, 1830August 9, 1904) was an American politician. Born in Frankfort, Kentucky, he was known for his skills in oration and debate. Vest, a lawyer as well as a politician, served as a Missouri Congressman, a Confederate Congressman during the Civil War, and finally a U. S. Senator. Vest was best known during his lifetime for his "a man's best friend" closing arguments from the trial in which damages were sought for the killing of a dog named Old Drum on October 18, 1869.
Ерте өмір және мансап
Вест 1848 жылы Кентукки штатының Данвилл қаласындағы Центр колледжін және 1853 жылы Кентукки штатының Лексингтон қаласындағы Трансильвания университетінің құқық факультетін бітірді. Ол 1853 жылы адвокаттық практикамен айналыса бастады және Калифорнияға көшуді жоспарлады. Бірақ, саяхат барысында Миссури штатының Петтис округінде тоқтады, онда кісі өлтіруде айыпталған жас афроамерикалық ер адамды қорғады. Весттің клиенті ақталды, бірақ көп ұзамай ашулы халық оны тірідей өртеді. Весттің өміріне де қауіп төнді, бірақ ол осыған қарамастан Миссуриде тұрақты қоныстануға шешім қабылдады және Джорджтаунға қоныстанды. 1854 жылы ол Кентукки штатының Данвилл қаласынан Салли Снидке үйленді. Олардың үш баласы болды – екі ұл және бір қыз.
Бастапқы мемлекеттік қызмет
1860 жылы Боунвиллге (Миссури штаты) көшіп келгеннен кейін, ол Миссури штатының өкілдер палатасына сайланды және демократиялық президенттік сайлаушы болып қызмет етті. Миссури штатының өкілі ретінде ол Федералды қатынастар комитетінің төрағасы болды. Вест 1861 жылдың соңына дейін палатада қызмет етті, осы кезеңде Оңтүстікке күш көрсетуді айыптайтын Вест резолюцияларын жазды. Азамат соғысы басталғанда Вест Миссури штатының бөліну дағдарысы кезінде құлдықты сақтауды ынталандырды және ақырында Конфедерация тарапына қосылды. Ол 1861 жылдың қазан айында Миссури заң шығарушы органы қабылдаған Бөліну туралы жарлықты ұсынды. Келесі жылы ол қысқа мерзімге бұрынғы губернатор Стерлинг Прайс басқарған Миссури армиясының әскери судьясы болып қызмет етті. Ол 1862 жылдың ақпанынан 1865 жылдың 12 қаңтарына дейін Конфедерация Конгресінің Өкілдер палатасында қызмет етті, содан кейін Конфедерация Сенатындағы бос орынды толтыру үшін тағайындалғандықтан отставкаға шықты.
Ескі барабан
Соғыстан кейін ол Петис округіне оралып, Миссури штатының Седалия қаласына көшіп, заңгерлік тәжірибасын жаңадан бастады. 1869 жылы Вестке Чарльз Берден мен Олд Драмды сол кезде оны танымал ететін Берден мен Хорнсби ісі бойынша қорғауды ұсынды. Вест 1870 жылдың 23 қыркүйегінде өткен сот отырысына қатысты, онда ол аңшы иті, Драм (немесе Олд Драм) атты фоксхаунд иесін қорғады, оны қой шаруасы Леонидас Хорнсби өлтірген. Шаруа (Берденнің жекжаттысы) бұрын өзінің жеріне келген кез келген итті өлтіретінін жариялаған еді; ит иесі заң бойынша рұқсат етілген ең жоғары сома – 150 доллар (1870 жылғы 150 доллар қазіргі шақта <есептелген сомаға> тең) өтемақы талап етіп сотқа жүгінген. Сот барысында Вест «Мен бұл істі жеңем немесе Миссуридегі әрбір иттің алдында кешірім сұраймын» деді. Весттің қазылар алқасына айтқан соңғы сөзінде сотта берілген ешбір куәлікке сілтеме жасалмады, оның орнына ол түрлі мақтау сөздер айтты. Весттің «Итке арналған мақтау сөзі» американдық сот тарихындағы ең әсерлі сөздердің бірі болып саналады (тек толыққанды жазбасы сақталған жоқ):
$150 (150.0 in 1870 is equivalent to about <calculated amount> in recent years), the maximum allowed by law. During the trial, Vest stated that he would "win the case or apologize to every dog in Missouri." Vest's closing argument to the jury made no reference to any of the testimony offered during the trial, and instead offered a eulogy of sorts. Vest's "Eulogy of the Dog" is one of the most enduring passages of purple prose in American courtroom history (only a partial transcript has survived):
Вест істі жеңіп алды (қазылар алқасы ит иесіне 50 доллар төледі) және Миссури Жоғарғы сотына шағымдануын да жеңіп алды. Иттің бюсті Миссури штатының Джефферсон қаласындағы Миссури Жоғарғы сотының ғимаратында орналасқан. 1958 жылы Джонсон округі сотының ауласына Весттің соңғы сөзінен алынған «Адамның ең жақсы досы – иті» деген сөздері жазылған иттің мүсіні орнатылды.
АҚШ Сенаты
1877 жылы Вест Канзас-Ситиге (Миссури штаты) көшіп барды, онда екі жылдан кейін, 1879 жылы, ол АҚШ Сенатына сайланды. Ол қоғамдық ғимараттар мен жерлер жөніндегі комитеттің төрағасы болды (Елу үшінші конгресс) және эпидемиялық аурулар жөніндегі комитетте (Елу төртінші конгресс), сондай-ақ қоғамдық денсаулық және ұлттық карантин жөніндегі комитетте (Елу төртіншіден Елу жетінші конгресске дейін) қызмет етті. Ол 1885, 1891 және 1897 жылдары тағы үш мерзімге қайта сайланды және 1903 жылдың 4 наурызына дейін АҚШ сенаторы болып қалды, одан кейін денсаулығының нашарлауына байланысты қоғамдық өмірден зейнеткерлікке шықты.
Йеллоустоунды қорғаушы
1882 жылы Вест концессиялық құқықтардың бұзылуымен және Йеллоустоун ұлттық паркі концессиялары бойынша теміржолдар мен басқа да кәсіпкерлер ұсынған бақылаусыз монополия құру әрекеттерімен танысты. Ол ішкі істер министріне концессиялық және құрылыс келісімшарттарын Сенаттың қарауына ұсынуды талап ететін заң жобасын ұсынды және оның қабылдануына көмектесті, осылайша мүмкін болатын жемқорлық пен теріс пайдаланудың алдын алды. Сенаттағы қызметінің қалған бөлігінде Вест "Йеллоустоун ұлттық паркінің өзі тағайындаған қорғаушысы" деп есептелді.
Өлім
1904 жылғы 9 тамызда Вест Миссури штатының Свит-Спрингс қаласындағы жазғы үйінде, Конфедерация штаттарының соңғы тірі сенаторы болып қайтыс болды. Ол Миссури штатының Сент-Луис қаласындағы Беллефонтейн зиратына жерленді.