Карл Альфред фон Циттель: Неміс палеонтологының өмірі мен еңбектері

Кіріспе

Неміс палеонтологы Карл Альфред Риттер фон Зиттель (25 қыркүйек 1839 – 5 қаңтар 1904) – неміс палеонтологы, ең белгілі еңбегі – «Палеонтология туралы нұсқаулық» (1876–1880).

Өмірбаян

Карл Альфред фон Зиттел Баден Герцогтығының Бахлинген қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Карл Бадендегі жетекші либералдық дін қызметкері болған. Ол Гейдельберг, Париж және Вена университеттерінде білім алған. Біраз уақыт Австрияның геологиялық қызметінде және Венадағы минералогиялық мұражайда ассистент болып жұмыс істеген. 1863 жылы Карлсруэ политехникалық институтында геология және минералогия пәнінің оқытушысы болды, ал үш жылдан кейін Мюнхен университетінде Альберт Оппельден кейін палеонтология профессоры болып тағайындалды, сонымен қатар мемлекеттік қазба жәндіктерінің коллекциясын басқарды. 1880 жылы геология профессоры, ал ақырында Мюнхендегі табиғат тарихы мұражайының директоры болып тағайындалды. Оның ерте жұмыстарының ішінде Госаудың бор кезеңіне жататын екі жақтаулы моллюскалары туралы монографиясы (1863–1866) және Пурбек тобы мен Уэлден формацияларымен теңестірілетін Титондық қабаты туралы мақаласы (1870) бар. 1873–1874 жылдары ол Фридрих Герхард Ролфс жасаған Ливия шөліне сапарға қатысты, оның негізгі нәтижелері «Über den geologischen Bau der libyschen Wuste» (1880) және «Palaeontographica» (1883) басылымдарында жарияланды. Зиттел палеонтологиялық зерттеулерімен көзге түсті. 1869 жылдан өмірінің соңына дейін «Palaeontographica» журналының бас редакторы болды. 1876 жылы ол өзінің маңызды еңбегі «Handbuch der Palaeontologie» басылымын бастады, ол 1893 жылы бес томдық болып аяқталды, палеоботаникаға арналған бесінші томды В. П. Шимпер және А. Шенк дайындады. Еңбегінің сенімділігін арттыру үшін Зиттел әрбір маңызды топты жеке зерттеді, бастапқыда қазба губкалар туралы монография жариялады (1877–1879). 1895 жылы ол өзінің кең ауқымды еңбегінің «Grundzüge der Palaeontologie» атты қорытындысын шығарды. Ол «Aus der Urzeit» және «Die Sahara» (1883) кітаптарының авторы. 1899 жылы ол геологиялық ғылымның даму тарихына арналған монументалды еңбегі «Geschichte der Geologie und Palaeontologie bis Ende des 19. Jahrhunderts» жариялады. Зиттел 1899 жылдан Бавария Корольдік ғылым академиясының президенті болды, ал 1894 жылы Лондон геологиялық қоғамы оған Волластон медалін табыс етті. 1903 жылы ол Америка өнер және ғылым академиясының халықаралық құрметті мүшесі болып сайланды.

Karl Alfred von Zittel was born in Bahlingen in the Grand Duchy of Baden. His father, Karl was a leading liberal cleric in Baden. He was educated at the University of Heidelberg, the University of Paris and the University of Vienna. For a short period he served on the Geological Survey of Austria, and as assistant in the mineralogical museum at Vienna. In 1863, he became teacher of geology and mineralogy in the polytechnic at Karlsruhe, and three years later he succeeded Albert Oppel as professor of palaeontology in the University of Munich, with the charge of the state collection of fossils. In 1880, he was appointed to the geological professorship, and eventually to the directorship of the natural history museum of Munich. His earlier work comprised a monograph on the Cretaceous bivalve mollusca of Gosau (1863–1866); and an essay on the Tithonian stage (1870), regarded as equivalent to the Purbeck Group and Wealden formations. In 1873–1874, he accompanied the Friedrich Gerhard Rohlfs's expedition to the Libyan Desert, the primary results of which were published in Über den geologischen Bau der libyschen Wuste (1880), and further details in the Palaeontographica (1883). Zittel was distinguished for his palaeontological researches. From 1869 until the close of his life he was chief editor of the Palaeontographica. In 1876, he commenced the publication of his great work, Handbuch der Palaeontologie, which was completed in 1893 in five volumes, the fifth volume on palaeobotany being prepared by W. P. Schimper and A. Schenk. To make his work as trustworthy as possible Zittel made special studies of each great group, commencing with the fossil sponges, on which he published a monograph (1877–1879). In 1895, he issued a summary of his larger work entitled Grundzuge der Palaeontologie. He was author of Aus der Urzeit and Die Sahara (1883). In 1899, he published Geschichte der Geologie und Palaeontologie bis Ende des 19 Jahrhunderts, a monumental history of the progress of geological science. Zittel was president of the Royal Bavarian Academy of Sciences from 1899, and in 1894 he was awarded the Wollaston medal by the Geological Society of London. He was elected an international honorary member of the American Academy of Arts and Sciences in 1903.