Кавказ геологиясының әкесі Отто Абих өмірі мен еңбектері
Otto Wilhelm Hermann Abich
Отто Абих (1806-1886) – неміс минералогі және геологі, Кавказ геологиясының әкесі. Кавказ, Армения, Персия аймақтарындағы зерттеулері, минералдар жинағы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс минералогы және геологы (1806–1886)
German mineralogist and geologist (1806–1886)
Отто Вильгельм Герман Абих (11 желтоқсан 1806 – 1 шілде 1886) – неміс минералогы және геологы, Кавказ аймағында ғылыми зерттеулер жүргізген алғашқылардың бірі және «Кавказ геологиясының әкесі» деп аталады. Ол қысқа мерзімге Дорпат университетінде жұмыс істеді, содан кейін Ресей империясының тау-кен инженерлері корпусы құрамында саяхаттар жасады. Ол Армения, Парсы, Италия және Дагестан сияқты өңірлерде минералдар мен қазбаларды жинады.
Otto Wilhelm Hermann Abich (11 December 18061 July 1886) was a German mineralogist and geologist who was among the first to conduct scientific studies in the Caucasus region and has been called the Father of Caucasian Geology. He worked briefly at the University of Dorpat and then travelled as part of the Corps of Mining Engineers of the Russian Empire. He collected minerals and fossils across the regions in which he travelled including Armenia, Persia, Italy and Daghestan.
Өмірбаян
Абих – тау-кен офицері Генрих Карл Вильгельмнің және оның әйелі Иоганна Вильгеминнің, химияшы Мартин Клапроттың қызының ұлы. Ол Берлинде дүниеге келді және бастапқыда Гейдельберг университетінде құқық білімін алды, бірақ екі жылдан кейін оны тастап, Берлин университетінің табиғаттану ғылымдарына ауысты, онда оның ұстаздары Александр фон Гумбольдт, Кристиан Леопольд фон Бух және Карл Риттер болды. Сонымен қатар, Георг Гегельдің философиясын және Леопольд Ранкедің тарихын оқыды. 1831 жылы докторлық диссертациясын латын тілінде қорғады. Оның алғашқы ғылыми еңбектері спинельдер және басқа да минералдарға қатысты. Бухтың ұсынысымен ол фумарольдарды, жанартау теңіздері маңындағы минералды кен орындарын және жанартаулардың құрылымын зерттеді. 1833-1834 жылдары Везувий, Этна, Стромболи және Липариге сапар шекті. 1842 жылы Дорпат (Тарту) университетінің минералогия профессоры болып тағайындалды. Ол Ресей империясы үшін жұмыс істеді және 1853 жылы Петербург ғылым академиясының мүшесі болды. Дорпаттан кеткені үшін ол университеттен шығарылып, М.С. Воронцовтың басшылығымен Тау-кен инженерлері корпусына жіберілді. Ол Кавказ, Дагестан, Армения және Солтүстік Парсыға саяхат жасады. Біраз уақыт Тифлис қаласында тұрып, Армения таулы аймағының (осы терминді Әбих енгізген) және Кавказ геологиясын зерттеді. 1844 және 1845 жылдары бірнеше рет Арарат жанартауына көтерілді. 50 жасында химияшы Герман Генрих Гесстің қызы Аделаидаға (Адель) үйленді. 1877 жылы Венаға зейнеткерлікке шықты, онда Кавказ геологиялық зерттеулері туралы екі томдық еңбек жариялады. Осы еңбегі үшін Императорлық Ресей Географиялық қоғамының Константин алтын медалін алды, ал үшінші том Эдуард Сюсс өңдеген және оның өмірбаянымен бірге қайтысынан кейін жарық көрді. Ол Венада ішек қабынуынан (аппендициттен) қайтыс болды және өзінің тілегі бойынша кремацияланды, күлі анасының Кобленцтегі қабіріне жерленді. Абихит минералы оның құрметіне аталған.
Abich was the son of mining officer Heinrich Carl Wilhelm and his wife Johanna Wilhemine, daughter of the chemist Martin Klaproth. He was born in Berlin and initially went to study law at Heidelberg University but gave it up after two years and transferred to the natural sciences at Berlin university where his teachers included Alexander von Humboldt, Christian Leopold von Buch and Carl Ritter. He also studied philosophy under Georg Hegel and history under Leopold Ranke. His doctoral thesis in 1831 was in Latin. His earliest scientific work is related to spinels and other minerals. Following a recommendation by von Buch, he made special studies of fumaroles, of the mineral deposits around volcanic vents, and of the structure of volcanoes, travelling to Vesuvius, Aetna, Stromboli and Lipari around 1833 34. In 1842 he was appointed professor of mineralogy in the University of Dorpat (Tartu). He worked for the Russian Empire and became a member of the Petersburg Academy of Sciences in 1853. His absence from Dorpat led to his being removed from the university add being placed in the Corps of Mining Engineers under M. S. Vorontsov. He travelled to the Caucasus, Daghestan, Armenia and northern Persia. Residing for some time at Tiflis, he investigated the geology of the Armenian Highland (this term was introduced by Abich) and Caucasus. In 1844 and 1845 he ascended Ararat volcano several times, At the age of 50 he married Adelaide (Adele) daughter of chemist Hermann Heinrich Hess. In 1877 he retired to Vienna, where he published two volumes on his geological explorations in the Caucasus. He received the Constantine gold medal of the Imperial Russian Geographical Society for this, and a third volume was published posthumously, edited by Eduard Suess, with a biography. He died in Vienna from appendicitis and according to his wishes, he was cremated and the ashes buried in his mother's grave in Koblenz. The mineral Abichite was named after him.