Кіріспе

Доминикан бейсболшысы және менеджер

Матео "Мэти" Рохас Алу (22 желтоқсан 1938 – 3 қараша 2011) – доминикандық кәсіби бейсболшы және менеджер. Ол 1960 жылдан 1974 жылға дейін Басты лигада (Major League Baseball) аутфилдер ретінде ойнады. Сондай-ақ ол 1974 жылдан 1976 жылға дейін "Ниппон кәсіби бейсболында" (NPB) "Тайхеййо клуб Арыстандары" құрамында ойнады. Алу екі рет All-Star атанды және 1966 жылы Ұлттық лиганың үздік соққы шебері болды. Олар Басты лигада бір жартылай иннингте (10 қыркүйекте) соққы беруге шыққан үш бауырластың алғашқы тобы және 1963 жылы "Гиганттар" сапында бір аутфилде бірге ойнады (15 қыркүйекте). Соңғы жетістік Форбс Филдте "Питтсбург Пайретс" командасына қарсы өткен 13:5 есебімен аяқталған ойынның соңғы екі иннингінде орын алды. Ойынның жетінші иннингінде Хесус оң жаққа шығып, сегізінші иннингте Матти сол жаққа қосылғанда Фелипе оң жақтан сол жаққа ауысты. Матти алдыңғы үш маусымда Фелипемен бірге ойнады, ал келесі екеуінде Хесуспен бірге ойнады. Кейіннен Матти мен Фелипе 1973 жылы "Янкилерге" қайта қосылды. Алудың ойыншы ретіндегі ең жақсы жылдары "Пайретс" командасымен өтті, онда ол 1966 жылы Ұлттық лиганың (NL) үздік соққы титулын жеңіп алды және 1968 және 1969 жылдары екі рет All-Star атанды. Ол 1972 жылы "Атлетика" командасымен Әлем сериясінің чемпионы атанды және 1962 жылы "Гиганттар" командасымен NL жеңімпазы болды.

Ойын мансабы

Алу Доминикан Республикасындағы Хайна қаласында дүниеге келген. Ол бірнеше жыл бойы «Гигантс» командасының құрамында ойнады, бірақ көбінесе көзге түспейтін ойыншы болды. Сан-Францискодағы ең жарқын сәті 1962 жылы «Лос-Анджелес Доджерс» командасына қарсы үш ойындық плей-оффтың шешуші ойынындағы соққысы болды. Осы соққысы команданың жеңісіне және чемпионатты ұтып алуына мүмкіндік берді. 1962 жылғы әлем чемпионатында «Янкиз» командасына қарсы өткен ойында ол .333 орташа көрсеткішпен ойнады. Алу негізінен аутфилдер болғанымен, 1965 жылы бір ойында питчер ретінде де қатысып, екі иннинг бойы еш гол жібермеді. 1966 жылғы маусымға дейін «Питтсбург Пайрэтс» командасына ауысқаннан кейін, ол тәжірибелі соққылаушы Гарри «Шапка» Уокерден жаттығу алды, бұл оның жоғары орташа нәтежелі соққышыға айналуына көмектесті. Осының арқасында ол Роберто Клементе, Билл Мазероски және Вилли Старгелл сияқты болашақ Бейсбол Даңқы залының мүшелері бар «Пайрэтс» командасының негізгі ойыншысы болды. «Пайрэтс» командасы «Лос-Анджелес Доджерс» және «Сан-Франциско Гигантс» командаларымен шарапатты жарысқа қатысты және 10 қыркүйекте турнир кестесінде көшбасшы болды, бірақ екінші жыл қатарынан маусымды үшінші орында аяқтады. Алу 1966 жылы .342 орташа көрсеткішпен NL соққылау титулын жеңіп алды, ал оның інісі Фелипе екінші орынды иеленді. Ол сондай-ақ бірнеше рет үздік бес ойыншының қатарында болды. Оның келісімшарты 1973 жылғы 24 қазанда «Сент-Луис Кардиналс» командасынан «Сан-Диего Падрес» командасына сатылды. 1969 жылы Алу бас лигадағы соққылар (698), екіұралы соққылар (41) және жалпы соққылар (231) бойынша көшбасшы болды. 1969 жылы жасаған 231 соққысы 1937 жылы Джо Медвиктің 237 соққысынан бері Ұлттық лигадағы ең жоғары көрсеткіш болып табылады. Бас лигадан кеткеннен кейін ол Жапонияда үш маусым ойнады («Taiheiyo Club Lions») және Доминикан кәсіби бейсбол лигасының бас жаттықтырушысы болды. 23 маусымда, 2011 жылы, Hispanic Heritage Baseball Museum Hall of Fame Алуды өз Даңқ залына қабылдады. Алу Доминикан Республикасының Санто-Доминго қаласында қант диабетінің асқынуынан қайтыс болды. «Гигантс» командасы Алудың бірнеше жыл бойы денсаулық мәселелерімен күрескенін растады.