Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз ғалымы (1827–1908)
French scientist (1827–1908)
Жан Альберт Гаудри (16 қыркүйек 1827 – 27 қараша 1908) – француз геологы және палеонтологы. Ол Сен-Жермен-ан-Лайе қаласында дүниеге келді және Париждегі Католик колледжі «Станислас»-та білім алды. Ол теистік эволюцияның көрнекті жақтаушысы болды.
Jean Albert Gaudry (16 September 1827 – 27 November 1908) was a French geologist and palaeontologist. He was born at St Germain en Laye, and was educated at the Catholic Collège Stanislas de Paris. He was a notable proponent of theistic evolution.
Мансап
Жиырма бес жасында ол Кипр мен Грекияда зерттеулер жүргізді, соңғы елде 1855 жылдан 1860 жылға дейін тұрды. Одан кейін ол Пикермидегі қазба омыртқалы жануарлардың бай кен орнын зерттеді және миоцен дәуіріне жататын, еуропалық, азиялық және африкалық типтер арасындағы аралық формаларға ие, сүтқоректілердің ерекше фаунасын жарыққа шығарды. Сондай-ақ, Кипр аралының геологиясы туралы есеп жариялады (Mém. Soc. Géol. de France, 1862). 1853 жылы, Кипрде болғанда, ол Париждегі табиғат тарихы мұражайында палеонтология кафедрасын алғаш рет басқарған А. д'Орбиньидің көмекшісі болып тағайындалды. 1872 жылы ол осы маңызды лауазымға ие болды; 1882 жылы ол Франция Ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. 1885 жылы Филипп Томас Годридің ұсынысымен Тунис ғылыми экспедициялық миссиясына тағайындалды. Кейін Годри Томасқа Тунис зерттеулерінің нәтижелерін баяндаған «Essai d'une description géologique de la Tunisie» еңбегін жазуға көмектесті. 1895 жылы Годри Лондон Корольдік қоғамының шетелдік мүшесі болып сайланды. 1900 жылы ол Парижде өткен сегізінші Халықаралық геологиялық конгресс отырыстарын төрағалық етті. 1900 жылы ол Швеция Корольдік Ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. Ол қазба сүтқоректілерді зерттеуімен және оның зерттеулері эволюция теориясын қолдауымен ерекшеленеді. Ол кейде басқа да тақырыптарды зерттейді. Мысалы, ол ерте пермдегі Haptodus baylei-ді сипаттады, оның туыстығын сол кезде анықтай алмады, бірақ қазір ол терапсидтерге жақын синапсид екені белгілі. Профессор Хаксли үшінші дәуірдегі сүтқоректілер туралы 1859 жылғы білімімізді қазіргі білімімізбен салыстырып, Годри, Марш және Филхолдың жаңалықтарын «зоологтар бұрын таныс емес елмен танысқандай, Бразилия немесе Оңтүстік Америка еуропалықтар үшін жаңа өмір формаларына толы болғандай» деді.
At the age of twenty five he made explorations in Cyprus and Greece, residing in the latter country from 1855 to 1860. He then investigated the rich deposit of fossil vertebrata at Pikermi and brought to light a remarkable mammalian fauna, Miocene in age, and intermediate in its forms between European, Asiatic and African types. He also published an account of the geology of the island of Cyprus (Mém. Soc. Géol. de France, 1862). In 1853, while still in Cyprus, he was appointed assistant to A d'Orbigny, who was the first to hold the chair of palaeontology in the museum of natural history at Paris. In 1872 he succeeded to this important post; in 1882 he was elected member of the French Academy of Sciences. In 1885 Philippe Thomas was assigned to the Tunisian Scientific Exploration Mission at Gaudry's recommendation. Later Gaudry helped Thomas write the Essai d'une description géologique de la Tunisie, which reported the results of the Tunisian research. In 1895 Gaudry was elected a foreign member of the Royal Society of London. In 1900 he presided over the meetings of the eighth International Congress of Geology then held in Paris. He was elected a member of the Royal Swedish Academy of Sciences in 1900. He is distinguished for his researches on fossil mammalia, and for the support which his studies have rendered to the theory of evolution. He has also occasionally studied other topics. Among others, he described Early Permian Haptodus baylei, whose affinities he could not determine at the time, but which is now known to be a synapsid closely related to therapsids. Professor Huxley, comparing our present knowledge of the mammals of the Tertiary era with that of 1859, states that the discoveries of Gaudry, Marsh, and Filhol, are "as if zoologists were to become acquainted with a country hitherto unknown, as rich in novel forms of life as Brazil or South America once were to Europeans."
Эволюция
Гаудри 1866 жылы қазба түрлері үшін филогенетикалық ағашты ойлап тапқан алғашқы ғалымдардың бірі болды. Гаудри теистік эволюцияны қолдады. Ол өзінің "Философиялық палеонтология" (1896) атты кітабында эволюцияны Құдай басқарған жоспар деп есептеді. Чарльз Дарвин Гаудридің Пикермидегі қазбаларынан алған палеонтологиялық зерттеулерін "Түрлердің шығу тегі" (1872) және "Адамның шығу тегі" (1871) еңбектерінің екінші басылымдарында сілтеме жасады. Оның зерттеулерін Альфред Рассел Уоллес та жоғары бағалады. Гаудри бірнеше жаңа сүтқоректілер түрін ашты және оларды қалпына келтірді, оларды аралық түрлер деп санады. Ол олардың эволюцияға дәлел екеніне сенді, бірақ Дарвиннен айырмашылығы, олардың Құдайдың жоспарымен туындағанын ойлады. Оның рухани сенімдеріне байланысты ол табиғи іріктеу және тіршілік үшін күрес идеясын қабылдамады. Палеонтолог Эрик Буфето былай деп жазды: "Гаудридің терең діни сезімі Дарвиннің кездейсоқтық пен табиғи іріктеуге негізделген эволюцияның механикалық тұжырымын қабылдауын қиындатты. Ол эволюцияны қабылдады, себебі ол органикалық әлемдегі бірлікті көрсетті, бұл – Құдайдың жаратылысының белгісі."
Gaudry was one of the first scientists to invent a phylogenetic tree for fossil forms in 1866. Gaudry was an advocate of theistic evolution. In his book Essai de paléontologie philosophique (1896) he considered evolution to be a divine plan guided by God. Charles Darwin cited Gaudry's palaeontological research from his excavations at Pikermi in the second edition of On Origin of Species, 1872 and The Descent of Man, 1871. His research was also positively cited by Alfred Russel Wallace. Gaudry discovered and reconstructed several new mammal species that he considered were intermediates, he believed these were evidence for evolution but differed from Darwin in believing they were the result of a plan by God. Because of his spiritual beliefs, he rejected the idea of natural selection and struggle for existence. Paleontologist Éric Buffetaut has written that "Gaudry's strong religious feelings made it difficult for him to accept Darwin's mechanistic vision of an evolution based on chance and natural selection. Evolution was acceptable to him because it revealed a unity in the organic world which was the mark of divine works."
Дәйексөздер
Егер ұйымдасқан тіршілік иелерінің біртіндеп өзгергенін мойындасақ, оларды суретшінің ғасырлар бойы қызыға-қызыға илеп, кей жерлерін ұзарта, кеңейте немесе тарылта білетін, икемді заттар ретінде қарастырамыз. Мүсінші балшықтан мың түрлі пішін жасағандай, олар да осылай өзгеріске ұшырайды, суретшінің шабытымен. Бірақ осы суретшінің өзі Жаратушы екендігіне күмәндануға болмайды, себебі әрбір өзгеріс Оның шексіз сұлулығының көрінісін береді.
If we recognise that organised beings have little by little been transformed, we shall regard them as plastic substances which an artist has been pleased to knead during the immense course of ages, lengthening here, broadening or diminishing there, as the sculptor, with a piece of clay, produces a thousand forms, following the impulse of his genius. But we shall not doubt that the artist was the Creator himself, for each transformation has borne a reflection of his infinite beauty.