Николас Альтрок: Америкалық бейсболшы және жаттықтырушының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Америкалық бейсболшы және жаттықтырушы (1876–1965)

Николас Алтрок (15 қыркүйек 1876 – 20 қаңтар 1965) – американдық кәсіби бейсболшы және жаттықтырушы. Ол 1898 мен 1919 жылдар аралығында жоғары лигада сол қолмен тастайтын питчер ретінде ойнады. 1919 жылғы маусымнан кейін ол 57 жасқа дейін көп жылдар бойы резервтік ойыншы ретінде сирек-сирек қатысты. Ойыншы ретінде Алтрок екі рет Әлем сериясінде жеңіске жеткен команда құрамында болды, ал кейін жаттықтырушы ретінде үшінші Әлем сериясінде жеңіске жетті. Ол көп жылдар бойы «Вашингтон сенаторлары» командасының жаттықтырушысы болды.

Ерте өмір

Альтрок Цинциннати қаласында неміс иммигранттарының отбасында дүниеге келді.

Мансап

Олтрок «Чикаго Уайт Сокс» командасы сапында қысқа ғана уақытқа бейсболдағы ең жақсы питчерлердің біріне айналды. 1906 жылы «Уайт Сокс» командасының әлем чемпионатын жеңіп алуына зор үлес қосты, тұрақты маусымда 2.06 орташа көрсеткішпен 20-13 есебімен жеңіске жетті, ал «Чикаго Кабс» командасына қарсы өткен ойында 1.00 орташа көрсеткішпен 1-1 есебімен ойнады. 1906 жылдан кейін алған қол жарақаты оның мансабын қиын жағдайға түсірді, бірақ ол 1919 жылға дейін «Уайт Сокс» және «Вашингтон Сенаторс» командаларымен бірге болды. Одан кейін ол өте сирек ойнады және кейде соңғы минутта шабуылға шықты, соның ішінде 57 жасында «Филадельфия Атлетикс» командасының Руб Уолбергке қарсы (ойнады). Ол бес әртүрлі онжылдыққа созылған жоғары лига ойындарында өнер көрсетті, мұндай жетістікке қол жеткізген тек екі ойыншы бар (басқасы Минни Миносо); ол бейсбол тарихында төрт онжылдыққа созылған жоғары лига ойындарында ойнаған 29 ойыншының бірі. Олтрок «Сенаторлар» командасының жаттықтырушысы болды және 42 жыл бойы «Вашингтон» штабында қалды, бұл бейсбол тарихында бір франшизамен жаттықтырушының үздіксіз ең ұзақ қызмет ету мерзімін білдіреді. Кейбір «Сенаторлар» командасының тізімдерінде Олтрок ресми түрде зейнеткерлікке шыққаннан кейін де «коуч-эмеритус» деп көрсетілген. Сол кезде ол жаттықтырушылар алаңындағы әзіл-қалжыңдарымен танымал болды және ресми талисман пайда болғанға дейін он екі жыл бойы бейсбол алаңдарында комедиялық қойылымдарды орындау үшін «Бейсболдың клоун-принці» Аль Шахтпен бірлесіп жұмыс істеді. Шахт пен Олтрок өздерінің әзіл-қалжыңдарын водевиль сахнасына көшірді, онда олар комедиялық қойылымдарда өнер көрсетті. Ынтымақтастықтың шыңына жеткенде, Шахт пен Олтрок арасында жеке қарым-қатынаста суықшылық пайда болды және олар алаңнан тыс жерде бір-бірімен сөйлеспейтін болды. Олардың танымал комедиялық «Демпси-Танни» чемпионатының бокс матчын қайта орындауларында көптеген адамдар олардың бір-біріне соққы бергенде ешқандай соққы тартпағанын болжады. Кейбір бейсбол кітаптарында Олтроктың «Сенаторлар» командасымен жаттықтырушылық күндеріне қатысты анекдот жарияланған, мүмкін, шындыққа жатпайтын. Бір ойыншы допты трибунаға соқты, бірақ оның дұрыс соғылған-соғылмағаны белгісіз болды. Олтроктың әзілдеріне ұшыраған төреші шешім қабылдады, көп ұзамай трибунадан әйел төсекте көтеріліп шықты. Төреші Олтроктан доп әйелге тиіп қалған ба деп сұрады. Ник айқын дауыспен: «Жоқ. Сіз оны дұрыс деп атадыңыз, ол шоктан есінен айрылды». Ол 1933 жылы 57 жасында жоғары лига ойынында ойнаған екінші ең үлкен жастағы ойыншы болды.

Altrock was one of the better pitchers in baseball for a brief period from to with the Chicago White Sox. He was instrumental in the White Sox World Series championship in 1906, going 20–13 with a 2.06 earned run average in the regular season and 1–1 with a Series best 1.00 earned run average against the Chicago Cubs. An arm injury after 1906 ruined his career, but he hung on with the White Sox and Washington Senators until , though he pitched very little after and made sporadic pinch hitting appearances after that, including one in (facing Rube Walberg of the Philadelphia Athletics) at 57 years of age. He appeared in major league games in five different decades, one of only two players to do this (Minnie Miñoso is the other); he is one of only 29 players in baseball history to have appeared in major league games in four decades. Altrock became a coach for the Senators in and remained on the Washington staff through , a 42 year skein that represents the longest consecutive year tenure of a coach with the same franchise in baseball history. Some Senator scorecards continued to list Altrock as a "coach emeritus" even after his formal retirement. During that time, he was noted for his antics in the coaching box and teamed with Al Schacht, the "Clown Prince of Baseball", for a dozen years to perform comedy routines on baseball fields in the days before official mascots. Schacht and Altrock also took their antics to the vaudeville stage where they appeared in a comedy routine. At the height of their collaboration, Schacht and Altrock developed a deep personal animosity and stopped speaking with each other off the field. During their famous comic re enactments of the Dempsey–Tunney championship boxing match, many speculated that they pulled no punches as they rained blows on each other. An anecdote, probably apocryphal, has been printed in some baseball books about a quip by Altrock during his coaching days with the Senators. A batter had hit a ball into the stands and it was not known whether it was fair or foul. The umpire, who had been the target of Altrock's gibes, made the call and shortly afterward a woman was carried from the stands on a litter. The umpire asked Altrock if the ball had hit the woman. In his clear voice, Nick answered, "No. You called that one right and she passed out from shock." He was the second oldest position player to play in a major league game when he played in 1933 at the age of 57.

Кейінгі өмірі

Олтрок көп жылдар бойы Вашингтон қаласының Колумбия Хайтс ауданында өмір сүрді.