Кіріспе
Бельгияның регенті 1944-1950 жылдар аралығында Фландрия графы Карл (Karel, Karl; 1903 жылдың 10 қазаны – 1983 жылдың 1 маусымы) – Бельгия корольдік отбасының мүшесі, 1944 жылдан 1950 жылға дейін Бельгияның регенті қызметін атқарды. Осы уақытта сот комиссиясы оның ағасы, Бельгия королі Леопольд III-ті 1940 жылы мерзімінен бұрын капитуляция жасады және Бельгияны оккупациялаған кезде нацистермен ынтымақтастық жасады деген айыппен, Екінші дүниежүзілік соғыстағы одақтастарға сатқындық жасады ма деген мәселені тергеді. Леопольд Бельгияға оралуға рұқсат алғанда Карлдың регенттік өкілеттігі аяқталды. Оралып келгеннен кейін көп ұзамай Леопольд монархиялық міндеттерін қайта бастады және ұлы Бадуиннің пайдасына тақтан бас тарды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Карл қауіпсіздік мақсатында өзінің кім екенін жасыру үшін генерал дю Бок деген атпен танылды. Ол RAF Hullavington әскери базасымен байланыста болды, онда одақтас елдердің көптеген жоғары шенді офицерлері орналасқан немесе сонда тасымалданатын.
Prince Charles, Count of Flanders (Karel, Karl; 10 October 1903 – 1 June 1983) was a member of the Belgian royal family who served as regent of Belgium from 1944 until 1950, while a judicial commission investigated his elder brother, King Leopold III of Belgium, as to whether he betrayed the Allies of World War II by an allegedly premature surrender in 1940 and collaboration with the Nazis during the occupation of Belgium. Charles' regency ended when Leopold was allowed to return to Belgium. Shortly after returning and resuming his monarchical duties, Leopold abdicated in favour of his son, Baudouin. During the Second World War Charles was known as General du Boc, in order to hide his identity for security reasons. He had an association with RAF Hullavington where many top officers from Allied nations were based or transported to and from.
Ерте өмір
Брюссельде дүниеге келген Карл, Бельгия королі Альберт I және Бавария герцогинясы Елизаветаның екінші ұлы болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Бельгия король отбасының балалары Ұлыбританияға жіберілді, ал король Альберт I Изер майданының артында Бельгияда қалды. 1915 жылы принц Карл Беркширдегі Уокингем қаласындағы Виксенфорд мектебіне оқуға түсті, 1917 жылы Осборндағы Корольдік теңіз академиясына, ал екі жылдан кейін Дартмутқа баруын жалғастырды. 1926 жылы ол Ұлыбритания Корольдік теңіз флотында подпоручик құрметті шеніне ие болды, келесі жылы құрметті лейтенант шеніне көтерілді. Кейін 1926 жылы ол Бельгияға оралып, Брюссельдегі Корольдік әскери мектепке оқуға түсті.
Регенттік
1944 жылы Германияның Бельгияны басып алуы аяқталғаннан кейін, Карл ханзада Бельгияның регенті болып тағайындалды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ағасы король Леопольд III-нің рөлі, сондай-ақ Леопольдтың Мэри Лилиан Бейлске үйленуі күмән тудырып, оны даулы монарх етті. Карлдың регенттік билігі неміс оккупациясының салдарынан туған оқиғалармен және оның ағасы Леопольд айналасындағы пікір таластармен өтті. Бұл кезең келесі онжылдықтардағы оқиғаларға маңызды әсер етті. Оның регенттігі тұсында маңызды экономикалық және саяси шешімдер қабылданды. Бельгия Маршалл жоспары аясындағы американдық көмек арқасында ұлттық экономикасын қайта жаңғыртуға қол жеткізді. Соғыстан зақымдалған ғимараттарды жөндеуге және әлеуметтік тұрғын үйлер салуға мемлекеттік гранттар бөлініп, құрылыс саласы дамыды. "Gutt операциясы" (оның авторы Камил Гатт) арқылы қаржы секторы тазартылды, осы операция соғыс кезінде заңсыз алынған табыстарды анықтауға бағытталған еді. Әлеуметтік әлеуетті қамтамасыз ету жүйесі енгізіліп, еңбек қатынастарын реттеу жүйесі құрылды. Сонымен қатар, 1948 жылы әйелдер парламенттік сайлауда дауыс беру құқығын алды. Карлдың регенттігі кезінде Бенилюкс кеден одағы құрылды, Бельгия Біріккен Ұлттар Ұйымының мүшесі болды және Солтүстік Атлантика шартына қол қойылды. 1950 жылы Леопольд III Бельгияға оралып, халықтың пікір білдіруінен кейін монархиялық міндеттерін қайта бастағанда Карлдың регенттігі аяқталды. Карл қоғамдық өмірден шеттесіп, Остендеде тұрып, өнермен айналысты. Ол сурет салуға бейімделді және туындыларына "Karel van Vlaanderen" (Фландриялық Карл) деп қол қойды. Ол Мұнара және Қылыш орденінің 377-ші Ұлы кресі болды. Карлдың 1938 жылы Брюссельдегі нан пісірушінің қызы Жаклин Верлиден туған қызы Изабель Уайбо болды. Оның өмір сүруі 2003 жылы ханзаданың өмірбаяны жарық көргенге дейін көпшілікке белгісіз болды. 2012 жылы Уайбо өзінің бірінші туысы, Принц Лоранмен бірге ресми түрде пайда болды. Ол 1983 жылдың 1 маусымында Остендеде қайтыс болды, ағасынан бірнеше ай бұрын дүниеден өтті және Брюссельдегі Лакен қасиетті ана шіркеуіне жерленді. Өсиетімен императрица Жозефинаның алмаз тиарасын әпкесі Мари Хосеге қалдырды.
Никеге тұрғаны туралы жалған мәліметтер
Белгілі болғандай, Фландрия графы, принц Чарльз Луиза Мари Жаклин Пейребрунге (16 ақпан 1921, Ла Реоль – 15 қыркүйек 2014, Сент-Иларе де-ла-Нойль), бұрынғы Жорж Шаактың әйелі, Альфред Пейребрун мен Мари Мадлен Триаттың қызы, 14 қыркүйек 1977 жылы Парижде діни рәсім арқылы үйленді. Бұл неке қайта жаңғыртылған "Готский альманахтың" әр басылымында еске алынған. Алайда, "L'Allemagne Dynastique" бұл мәлімдемеге күмән келтіріп, азаматтық неке ғана емес, діни неке де болмағанын айтады (француз заңына сәйкес, діни неке азаматтық некеден кейін ғана болуы мүмкін). Мұндай діни неке Сент-Пьер-де-Монтруж приходтық тіркелімінде тіркелмеген, бірақ күйеуі қайтыс болғаннан кейін сегіз айдан соң, әке Марселино Каррера берген жеке бата тіркелді: "Фландрия графы Чарльз Теодор мен Луиза Мари Жаклин Пейребрунге арналған Құдай алдындағы жеке бата 14 қыркүйек 1977 жылы Сент-Петрде Киелі Жүректің алтарында берілді. Өзара келісім Мәсіхтегі кішіпейіл бауырыңыз (әке Каррера) әке Келлер және куәгерлер (контесса Энни де Бержерет және мадам Мари Жаннетт Аурелия Менахес) қатысуында қабылданды. Бұл мәлімдемеге қатысушылар мен куәгерлер де қол қойған". Бұл Жакелин Пейребруннің жеке хаттары арқылы расталды. Ол екі кітаптағы естеліктерін жариялады: "Love in Shadow: The Secret Garden of Prince Charles of Belgium" (Editions Tarmeye, 1991) және "Carnets Intimes" (Editions Tarmeye, 1993).