Кіріспе

Мэриленд губернаторы (1779-1834)

Эдвард Ллойд V (22 шілде 1779 – 2 маусым 1834) – американдық саясаткер және құл иесі. Ол 1809-1811 жылдары Мэриленд штатының 13-ші губернаторы, ал 1819-1826 жылдары Мэриленд штатынан АҚШ сенаторы болып қызмет етті. Сонымен қатар, 1807-1809 жылдары Мэриленд штатының жетінші округінен АҚШ конгрессмені болды. Фредерик Дуглас оның плантациясында жұмыс істеуге мәжбүр болған құлдардың өмірін баяндады.

Өмір және мансап

1779 жылы Мэриленд штатының Талбот округіндегі "Уай Хаус" имениесінде дүниеге келген ол, 17-шы ғасырдың ортасынан бері Талбот округінде тұратын, Шығыс жағалаудың белгілі "Уайдың Ллойдтары" әулетінің мүшесі болды. Оның әкесі Эдвард Ллойд IV Континенталдық Конгресске қатысты, ал анасы Элизабет Тейлоэ – Джон Тейлоэ II-нің қызы еді. Алғашқы білімін жеке репетиторлардан алды. Ллойд 1800 жылдан 1805 жылға дейін Мэриленд штатының делегаттар палатасында қызмет етті. Жозеф Х. Николсонның отставкасынан соң туған бос орынды толтыру үшін Тоғызыншы Конгресске сайланды және Оныншы Конгресске қайта сайланды, 1806 жылдың 3 желтоқсанынан 1809 жылдың 3 наурызына дейін қызмет етті. 1808 жылы Ллойд Мэриленд штатының губернаторы болып сайланды және 1809 жылдан 1811 жылға дейін осы лауазымда болды. Осы кезеңде Ллойд "Сейлор" атты Ньюфаундленд тұқымды еркек иті үшін мерино қошқарымен айырбастады, бұл ит судан ойыншықтарды әкелуде ерекше ынтасымен көзге түсетін. Бұл ит Чесапик шығанағының шығыс жағалауындағы Ллойдтың имениесінде басқа ретриверлермен шағылыстырылды. Қазір Сейлор – Чесапик шығанағы ретриверлерінің "бабасы" саналады. Ллойд Мэриленд милициясының тоғызыншы полкінің подполковнигі болып тағайындалды, сондай-ақ 1811 жылдан 1815 жылға дейін Мэриленд штатының Сенатының мүшесі болды. 1819 жылы Демократиялық-Республикалық партиясынан (кейін Кроуфорд Республикалық, содан кейін Джексондық) АҚШ Сенатына сайланды, 1825 жылы қайта сайланды және 1819 жылдың 4 наурызынан 1826 жылдың 14 қаңтарында отставкаға шыққанға дейін қызмет етті. Сенатта Ллойд Колумбия округі жөніндегі комитеттің төрағасы болды (он сегізінші және он тоғызыншы Конгресс). Өмірінің соңында Ллойд 1826 жылдан 1831 жылға дейін Мэриленд штатының Сенатының мүшесі және 1826 жылы Сенаттың Президенті болды. Ол Мэриленд штатының Аннаполис қаласында қайтыс болды және Мэриленд штатының Истон қаласына жақын жердегі Уай Хаус отбасылық зиратына жерленді.

Фредерик Дугластың суреті

Ллойд өзінің саяси мансабында құлдықтың маңызды иесі және оның жақтаушысы болды. 1832 жылы оның 468 құлы болған. Ллойдтың плантацияларының бірінде құл ретінде өскен африкалық-американдық аболиционист Фредерик Дуглас, 1845 жылғы «Фредерик Дугластың өмірбаяны» атты автобиографиясында Ллойдты талқылаған. Кітапта Ллойдтың қарауылдары жасаған қатыгездіктер сипатталған, сондай-ақ Ллойдтың өзінің зұлымдыққа толы қарым-қатынасына, оның ішінде жылқыларын күткен екі құлға жасаған қамшы салмасына толыққанды тоқталады: Осы шағымдардың барлығына, қаншалықты әділетсіз болса да, құл ешқандай жауап қайтаруға құқылы емес еді. Полковник Ллойд құлдың қарсылығына шыдамады. Ол сөйлегенде құл тұрып, тыңдап, дірілдеуі керек еді, және бұл шынымен де солай болды. Мен полковник Ллойдты көрдім, елу мен алпыс жас аралығындағы ескі Барни атты адамды, шашы ақ, суық, ылғалды жерге тізе бүктіріп, жалаңаш және еңбекке толы иықтарына отыздан астам қамшы соқты.