Кіріспе
Голландиялық спортшы, 1948 жылғы Лондон Олимпиадасында төрт алтын медальді жеңіп алған Франсина Эльсье "Фанни" Бланкерс Коен (26 сәуір 1918 – 25 қаңтар 2004) – голландиялық жеңіл атлетика спортшысы, 1948 жылғы Жазғы Олимпиада ойындарында төрт алтын медальді жеңіп алған. Ол 30 жастағы екі баланың анасы ретінде жарысқа қатысып, "Ұшқыш үй шаруасындағы әйел" деген лақап атпен танылды және бұл жарыстың ең табысты спортшысы болды. Оның алғашқы жарысы көңіл көншітпеді, бірақ үшінші жарыста 800 метр қашықтықта ұлттық рекорд орнатты. Бірақ сол кезде 800 метр қашықтығы әйелдер үшін тым қиын деп есептелді және 1928 жылдан кейін Олимпиада бағдарламасынан алынып тасталды. Бірте-бірте Коен жеңіске жетті. 1938 жылы ол өзінің алғашқы әлемдік рекордын (100 метрге 11,0 секунд) көрсетті және алғашқы халықаралық медальдарын жеңіп алды. Венадағы Еуропа чемпионатында 100 және 200 метрде қола медальді жеңіп алды. 1942 жылы Бланкерс Коен алғашқы баласы Ян Джуниорды дүниеге әкелгенде, голландиялық БАҚ оның мансабы аяқталды деп ойлады. Соғыс кезінде Германия басып алған Голландияда спорттағы отандық жарыстар жалғасты, ал Бланкерс Коен 1942 және 1944 жылдар аралығында алты жаңа әлемдік рекорд орнатты. Алғашқысы 1942 жылы 80 метрлік кедергілерден жүгіруде әлемдік рекордты жақсартқанда болды. Келесі жылы ол одан да жақсы нәтиже көрсетті. Біріншіден, 30 мамырда Амстердамда арнайы ұйымдастырылған жарыста биіктікке секіру рекордын 5 см-ге, 1,66 м-ден 1,71 м-ге дейін жақсартты. Содан кейін ол 100 метр қашықтықтағы әлемдік рекордты теңестірді, бірақ ол ресми түрде мойындалмады, өйткені ол рекорд орнату кезінде ер адамдармен жарысты. Ол маусымды 1943 жылдың 19 қыркүйегінде 6,25 метр қашықтыққа секіруде жаңа әлемдік рекордпен аяқтады. Бұл рекорд 1954 жылға дейін сақталды. Жағдай оңай болған жоқ, әсіресе жаттығулар жасап жатқан спортшы үшін тамақ табу қиын болды. Соған қарамастан, Бланкерс Коен 1944 жылдың мамырында әлемдік рекордты жаңартты. Сол кездесуде ол 4 × 100 метр эстафетасында әлемдік рекордты жарып өтті. Бұрынғы рекордты ағылшын командасы орнатқандықтан, неміс баспасөзі қуанды. Бірнеше айдан кейін ол Германияда 4 × 200 метр қашықтықтағы рекордты жаңартты. Осы рекордты орнату кезінде әйелдер ұлттық рәміздерімен жазылған киім киді. 1944–1945 жылдардың қысы, "Аштық қысы" деп белгілі болды, ауыр болды және үлкен қалаларда, әсіресе тамақ жетіспеді. Ол 1945 жылы қызы Фаннекені дүниеге әкелді және бұрынғы босанғаннан кейінгі іс-әрекеттерінен өзгеше, спорттан жеті ай демалып, жаттығуларды шектеді. Ол Олимпиададан екі ай бұрын 80 метрлік кедергілерден жүгірудегі өзінің әлемдік рекордын жаңартты – сол кездегі алты әлемдік рекордының бірі. Күйеуімен ұзақ әңгімелескеннен кейін, ол бәрібір қатысуға шешім қабылдады және финалға оңай өтті. 6 тамызда өткен финалда да жаңбыр жауып тұрды, бірақ Бланкерс Коен әйелдер арасындағы Олимпиадалық 200 метрді 24,4 секундта аяқтады, екінші орын алған Одри Уильямсоннан жеті ондық үлесіне алдыда болды – бұл Олимпиадалық 200 метр финалындағы ең үлкен жеңіс. Одри Паттерсон үшінші орынға ие болып, Олимпиадада медаль алған алғашқы афроамерикандық әйел атанды. 4 × 100 метр финалы жеңіл атлетика жарысының соңғы күні өтті. Ксения Стад де Йонг, Нетти Витзиерс Тиммер, Герда ван дер Каде Кудиджс және Бланкерс Коеннен тұратын голландиялық команда финалға жолдама алды, бірақ финалға дейін Бланкерс Коен жоқ болды. Ол жаңбырдан қорғану үшін плащ іздеуге шығып, жарысқа уақтылы келді. Соңғы жүгірші ретінде ол эстафета жетегін австралиялық және канадалық жүгіршілерден бес метрдей қалып қойған күйде алды. Мұқият және баяу жетегіне қарамастан, ол көшбасшыларды қуып жеңіп, австралиялық әйелден оннан бір секундқа бұрын марапат сызығын кесті. Фанни Бланкерс Коен 1948 жылғы Олимпиада ойындарында әйелдер арасындағы тоғыз жарыстың төртеуінде жеңіске жетті, "ұшқыш үй шаруасындағы әйел" деп аталды. 1949 жылы ол әйелдер жеңіл атлетикасын насихаттау үшін шетелге сапар шегіп, Австралия мен АҚШ-қа ұшты. Бланкерс Коен 1948 жылы Еуропа үшін Хелмс Атлетик Фондының Әлемдік трофейінің жеңімпазы болып таңдалды және 1949 жылы Лос-Анджелес Колозей эстафетасында бәсекеге түсу үшін Лос-Анджелеске барды. 1950 жылы Бланкерс Коеннің бәсекелесі Фукье Дильемаға қатысты даулы оқиға болды. Бір жыл бұрын голландиялық жаңа талант Фукье Дильема өзінің жетістігін көрсетті. 1950 жылы ол 200 метр қашықтықтағы ұлттық рекордты жаңартты, ал кейбір журналистер оны "жаңа Фанни" деп атады. Сол жылы Дильма Халықаралық жеңіл атлетика федерациясының міндетті жынысты тексеру саясатының алғашқы субъектісі болды және оған "жыныстық тест" жасалды, оның егжей-тегжейі ешқашан ашылмады. Нәтижесінде ол Голландия Корольдік Жеңіл Атлетика Федерациясынан өмір бойына шеттетілді және ол Бланкерс Коеннен алған 200 метрлік рекорды жойылды. Өліміне дейінгі жылдары Бланкерс Коен Альцгеймер ауруынан зардап шекті және психиатриялық емханада тұрды. Ол соқыр болды. Куманның кітабы Бланкерс Коенді әуешайлылықты көрсетуге қиналатын және жеңіске ұмтылатын әйел ретінде бейнелейді. Оның 100 метрдегі 11,5 секундтік жеке рекорды 62 жыл бойы Phanos клубының Амстердам рекорды болып сақталды. 2010 жылдың мамырында Джамиле Самуэль бұл рекордты жаңартты.
Francina Elsje "Fanny" Blankers Koen (; 26 April 191825 January 2004) was a Dutch track and field athlete, best known for winning four gold medals at the 1948 Summer Olympics in London. She competed there as a 30 year old mother of two, earning her the nickname "the Flying Housewife", and was the most successful athlete at the event. Her first competition was a disappointment, but in her third race, she set a national record in the 800 m. Fanny Koen soon made the Dutch team, although as a sprinter, not a middle distance runner. At that time, 800 m was generally considered too physically demanding for female contestants, and had been removed from the Olympic programme after 1928. Slowly, Koen rose to the top. In 1938, she ran her first world record (11.0 seconds in the 100 yards), and she also won her first international medals. At the European Championships in Vienna, she won the bronze in both the 100 and 200 m,
When Blankers Koen gave birth to her first child, Jan Junior, in 1942, Dutch media automatically assumed her career would be over. During the war, domestic competition in sports continued in German occupied Holland, and Blankers Koen set six new world records between 1942 and 1944. The first came in 1942, when she improved the world mark in the 80 m hurdles. The following year, she did even better. First, she improved the high jump record by an unequalled 5 cm from 1.66 m to 1.71 m in a specially arranged competition in Amsterdam on 30 May. Then, she tied the 100 m world record, but this was never recognised officially, as she competed against men when setting the record. She closed out the season with a new world record in the long jump, 6.25 m on 19 September 1943. The latter record would stand until 1954. Circumstances were not easy, and it became harder to get enough food, especially for an athlete in training. Despite this, Blankers Koen managed to break the world record in May 1944. At the same meet, she ran with the relay team that broke the 4 × world record. The German press was excited, as the previous record had been set by an English team. Months later, she helped break the 4 × 200 m record, which was held by Germany. In an act of defiance, the women wore outfits with national symbols while setting the record. The winter of 1944–45, known as the Hongerwinter (hunger winter), was severe, and there was a great lack of food, especially in the big cities. She gave birth to a daughter, Fanneke, in 1945 and in contrast to her previous post birth activities she took seven months off from sport and only undertook limited training.). Although she displayed her form two months before the Games by beating her own 80 m hurdles world record – one of the six world records that she held at that time After a long talk with her husband, she decided to run anyway, and qualified for the final with great ease. The final, on 6 August, was again held in the pouring rain, but Blankers Koen completed the inaugural Olympic 200 m for women in 24.4, seven tenths of a second ahead of runner up Audrey Williamson – still the largest margin of victory in an Olympic 200 m final. Audrey Patterson placed in third, thereby becoming the first African American woman to win an Olympic medal. The 4 × 100 m final was held on the final day of the track and field competitions. The Dutch team, consisting of Xenia Stad de Jong, Netti Witziers Timmer, Gerda van der Kade Koudijs and Blankers Koen, qualified for the final, but just before the final, Blankers Koen was missing. She had gone out to shop for a raincoat, and arrived just in time for the race. As the last runner, she took over the baton in third place, some five meters behind the Australian and Canadian runners. In spite of a careful and slow exchange, she caught up with the leaders, crossing the line a tenth of a second before the Australian woman. Fanny Blankers Koen won four of the nine women's events at the 1948 Olympics, Dubbed "the flying housewife",
Also, in 1949, she travelled abroad to promote women's athletics, flying to Australia and the United States. Blankers Koen had been chosen the 1948 Helms Athletic Foundation World Trophy Winner for Europe, and in 1949 she travelled to Los Angeles to compete in the Los Angeles Coliseum Relays. In 1950, a controversial episode involving one of Blankers Koen's competitors occurred. A year earlier, a new Dutch sprint talent, Foekje Dillema had made her breakthrough. In 1950, she broke the national record in the 200 m, and some journalists already dubbed her as the "new Fanny". That year, Dillema was the first subject of the International Association of Athletics Federations's mandatory sex verification policy and was subjected to a "sex test", the details of which were never revealed. As a result, she was expelled by the Royal Dutch Athletics Federation from athletics for the rest of her life and the 200 m record she took from Blankers Koen was erased. In the years prior to her death, Blankers Koen suffered from Alzheimer's disease and lived in a psychiatric nursing home. She was also deaf. Kooman's book portrays Blankers Koen in a different light, as a woman who found it difficult to show affection and who was driven by a desire to win. Her personal record on the 100 m of 11.5 remained the Amsterdam club record of Phanos for 62 years. It was finally broken in May 2010 by Jamile Samuel.
Жекелеген жарыстар
Іс-шараКөрсеткіш күніОрныЕскермелер100 yd10.6 с5 шілде 1952Вассенаар100 м11.5 с16 маусым 1948Амстердам 1948–1952 1948–1969200 м23.9 с22 қыркүйек 1952Антверпен 1952–1967220 yd24.2 с29 маусым 1950Брессия 1950–1954800 м2:29.0 с22 қыркүйек 1935Амстердам 1935–195380 м кедергілер11.0 с20 маусым 1948Амстердам 1948–1952 1948–1963Ұзын секіру6.25 м19 қыркүйек 1943Лейден 1943–1954 1943–1960Жоғары секіру1.71 м30 мамыр 1943Амстердам 1943–1951 1943–1966Пентатлон4692 ұпай15–16 қыркүйек 1951Амстердам 1951–1953 1951–1968
Ұлттық деректер
Оқиғаның өтетін күніОрындалу күні800 м2:29.022 қыркүйек 1935Амстердам4 × 100 м клуб командасы51.014 маусым 1936Рижсвик10 × 100 м клуб командасы2:12.6 14 маусым 1936Рижсвик4 × 100 м клуб командасы50.327 маусым 1936АмстердамЭстафеталық жарыс (200–100–80–60 м)59.212 шілде 1936Харлем4 × 100 м ұлттық команда48.48 тамыз 1936Берлин4 × 100 м клуб командасы50.16 қыркүйек 1936Амстердам80 м10.029 тамыз 1937Дотинхем100 ярд11.229 тамыз 1937ДотинхемКөпқырлы (Pentathlon)335 ұпай 12 қыркүйек 1937Роттердам100 ярд11.019 маусым 1938Амстердам60 м7.531 шілде 1938АмстердамҰзық секіру5.80 м 3 маусым 1939Митчем, ЛондонҰзық секіру5.97 м 30 шілде 1939Берлин100 м11.920 тамыз 1939Амстердам100 м11.726 шілде 1942ЭйндховенҰзық секіру6.00 м 26 шілде 1942Эйндховен80 м кедергілер11.713 қыркүйек 1942Лейден80 м кедергілер11.320 қыркүйек 1942АмстердамБиік секіру1.71 м 30 мамыр 1943Амстердам200 м24.527 маусым 1943РоттердамҰзық секіру6.08 м 4 шілде 1943АмстердамКөпқырлы (Pentathlon)339 ұпай 28–29 тамыз 1943АмстердамҰзық секіру6.25 м 19 қыркүйек 1943Лейден100 ярд10.818 мамыр 1944Амстердам4 × 110 ярд ұлттық команда48.818 мамыр 1944Амстердам4 × 200 м ұлттық команда1:41.0 27 тамыз 1944Хилверсум4 × 100 м ұлттық команда47.825 тамыз 1946Осло200 м24.225 сәуір 1948Лион100 м11.5 †13 маусым 1948Амстердам4 × 100 м ұлттық команда47.713 маусым 1948Амстердам80 м кедергілер11.020 маусым 1948Амстердам4 × 100 м ұлттық команда47.525 шілде 1948Рижсвик4 × 100 м ұлттық команда47.425 шілде 1948Рижсвик4 × 110 ярд ұлттық команда47.425 шілде 1948Рижсвик100 ярд10.827 тамыз 1948Дублин4 × 200 м клуб командасы1:46.6 4 маусым 1950Амстердам200 м24.122 шілде 1950Роттердам4 × 100 м клуб командасы48.26 тамыз 1950Амстердам200 м24.027 тамыз 1950Брюссель4 × 100 м ұлттық команда47.427 тамыз 1950БрюссельКөпқырлы (Pentathlon)4692 ұпай15–16 қыркүйек 1951Амстердам10 × 100 м клуб командасы2:04.1 1 шілде 1952Амстердам100 ярд10.65 шілде 1952Гаага200 м23.9 †23 қыркүйек 1952Антверпен4 × 200 м клуб командасы1:41.2 26 шілде 1953Амстердам
† Бланкерс Коен 100 м және 200 м қашықтықтарында 11.4 және 23.7 секундтік ұлттық рекордтық уақыттарды көрсеткен, бірақ жақын маңдағы темір жолдың құлауы жүгіру жолағын тым төмен түсіргені анықталғаннан кейін бұл рекордтар кейіннен жойылды.
Халықаралық жарыстар
Егер басқаша көрсетілмесе, оның World Athletics профилінен алынған ақпарат. 1936 жылғы Олимпиада ойындарыБерлин, Германия6-орынБиік секіру1.55 м5-орын4 × 100 м48.8 1938 жылғы Еуропа чемпионатыВена, Австрия3-орын100 м12.0 3-орын200 м24.9 1946 жылғы Еуропа чемпионатыОсло, Норвегия – (жартылай финал)100 м4-орынБиік секіру1.57 м1-орын80 м кедергілер11.8 1-орын4 × 100 м47.8 1948 жылғы Олимпиада ойындарыЛондон, Ұлыбритания1-орын100 м11.9 1-орын80 м кедергілер11.2 1-орын200 м24.4 1-орын4 × 100 м47.5 1950 жылғы Еуропа чемпионатыБрюссель, Бельгия1-орын100 м11.7 1-орын80 м кедергілер11.1 1-орын200 м24.0 2-орын4 × 100 м47.4 1952 жылғы Олимпиада ойындарыХельсинки, Финляндия – (жартылай финал)100 м – (финал)80 м кедергілер