«Магфорд» эсминец және оның тарихы — Мақалалармен ағылшынша

Кіріспе

Багли класының эсминеці
осы атпен аталған басқа кемелер

USS Mugford (DD 389) – Америка Құрама Штаттары Әскери-теңіз күштерінің Багли класындағы екінші кемесі. Ол 1775 жылға дейін Континенталдық әскери-теңіз күштерінде "Франклин" шхунасының капитаны болған Джеймс Магфордтың құрметіне аталған.

Құрылыс

Екінші "Магфорд" кемесі 1935 жылғы 28 қазанда Бостон теңіз кеме жасаушылығында қаланды; 1936 жылғы 31 қазанда суға түсірілді; Мэделин Орн қыздың демеушілігімен, 1937 жылғы 16 тамызда қолданысқа берілді.

Пайдалану тарихы

1937 жылдың соңында Тынық мұхиты флотына қосылған "Мугфорд" Батыс жағалауы мен Гавай аралдарында жергілікті операцияларды жүргізді, мерзімді жөндеулер мен күтімге уақыт бөлді. 1939 жылдың 5 маусымынан 1940 жылдың 30 шілдесіне дейін ол сол кездегі лейтенант-коммандер Арли Берктің алғашқы командасы болды және оның басшылығымен артиллериялық шеберлігі үшін "Е" ұрысы белгісімен марапатталды. 1941 жылдың 7 желтоқсанында "Мугфорд" Перл-Харборда Төртінші эскадрильяның сегізінші эсминецтер дивизиясының флагманы ретінде болды. Шабуыл басталғанда, кеме дайындық күйінде болды, жөндеу үшін Әскери-теңіз базасындағы B6 орнына тірелді. Жолға шығуға бу көтеріп, 10 минут ішінде зениттік артиллериясымен үш ұшақты құлатты. Шабуыл басталғаннан кейін бір сағаттан соң "кішкентай кеме" Перл-Харбордан атыс жүргізе отырып шықты. Келесі маңызды міндеті – Уэйк аралына көмек күшін сүйемелдеу болды. Осы міндетті орындағаннан кейін, ол Америка Құрама Штаттары мен Австралия арасындағы конвойлерді сүйемелдеді. Ол осы қызметте 1942 жылдың ортасына дейін болды. 7 тамызда "Мугфорд" Гуадалканалдың Лунга-Пойнтынан патрульдегенде, жапондықтардың ірі әуе шабуылы болды. Үш рет қашып құтылуға мүкіндік алғанмен, бір бомба тиді, бірақ "Мугфорд" екі шабуылдаушы ұшақты құлатып жіберді, бірақ сегіз адам қаза тауып, 17 жараланды және 10 адам хабарсыз жоғалып кетті. Келесі күні ол жаудың тағы бір ұшағын атып түсірді, зақымданудан қашып шықты және екі жапон ұшқышын судан құтқарып алды. 9 тамызда Саво аралының бірінші шайқасына қарай бет бұрып, "Винсеннес" (CA 44) және "Астория" (CA 34) кемелерінің 400 аман қалғандарын судан шығарды. Сиднейде шайқаста алған зақымдарын жөндеуден кейін, 16 қыркүйектен желтоқсанға дейін Коралл теңізінде және Австралияның солтүстік жағалауында патрульдік миссияларды орындады. Брисбен патрульдік қызметін жалғастыру үшін базасы болды, сондай-ақ Мильн-Бейге, Жаңа Гвинеяға сүйемелдеу миссияларын орындады, ол жаздың соңында Жаңа Гвинеядағы операциялар қарқынды болғанда базасына айналды. Шілдеде Вудларк аралына шабуылға қатысып, тамызда осы аймақта жағалауға бомбалау және патрульдік миссияларды жүргізді, ал қыркүйекте 4-те Лейге шабуылға LST кемелерін сүйемелдеді, содан кейін жаудың әуе шабуылы кезінде жағалауда патрульдік жасады. Сол айда Финшафеннің солтүстігінде шабуылға дейін бомбалау жүргізді, қазан айының соңына дейін онда қызмет етті. 20 қазанда ол және төрт серік эсминецке 60 жау ұшағы шабуыл жасады, бірақ "Мугфорд" зардап шекпеді. 1943 жылдың 15 мамырында "Мугфорд" австралиялық госпитальдық кеме "AHS Centaur" аман қалғандарын құтқарып алды. 14 және 15 желтоқсанда ол Жаңа Гвинея кампаниясындағы ең ірі операцияға, Жаңа Британиядағы Арауеге қонуға қатысты. Келесі кезек Буна мен Кейп-Глостерге шабуыл болды, онда Рождество күні жаудың әуе шабуылына ұшырады, бірінші шабуылда үш рет қашып құтылды, ал екінші шабуылда шабуылдаушыны атып түсірді. Бір адам қаза тауып, алтысы жараланды, ал кеме су астындағы бірнеше кішкентай тесіктермен шрапнельденіп зардап шекті. Мильн-Бейде жөндеу жұмыстарынан кейін "Мугфорд" Жаңа Гвинея операциясы үшін патрульдік, бомбалау және сүйемелдеу миссияларын орындауға оралды. 1944 жылдың 10 қаңтарында ол Сиднейге барып, содан кейін Жаңа Гвинеяға оралды және Хуон шығанағында сүйемелдеу және патрульдік қызмет атқарды. Тюлагиден Юнион аралдарына үш сауда кемесін сүйемелдегеннен кейін, "Мугфорд" 24 ақпанда Перл-Харборға келіп, "Мэриленд" (BB 46) кемесін Пьюгет-Саундқа сүйемелдеді, содан кейін 5 наурызда Маре аралына жөндеуге барып келді. "Мугфорд" 10 мамырда Мариана операциясына дайындық үшін Перл-Харборға оралды, ол Маджурода орналасты. Жылдам тасығыштарды тексеріп, 11 маусым күні таңертеңгі алғашқы шабуылды бақылады, содан кейін Сайпан мен Тинианды бомбалаушы линкерлерді тексерді, түнгі уақытта өздігінен миссияларды шабуылдап, түнгі зейнеткерлерді тексерді. Жаудың әуе кемелері жақындап келе жатқанын естігенде, кемеге қосылды, соның арқасында Филиппин теңізіндегі тарихи шайқаста жапондық әскери-теңіз авиациясы жойылды. Гуамға шабуылға дайындық кезінде Мариан және Маршалл аралдарында патрульдік және сүйемелдеу миссияларын жалғастырды, бұл іс-қимыл кезінде "Мугфорд" Гуам мен Рота арасындағы радарлық пикет ретінде қызмет етті. 28 тамызда TF 38-мен бірге Бонин, Яп және Палау аралдарындағы жау кемелері мен қондырғыларына жер бетінен бомбалау және әуе шабуылына шықты, қыркүйекте Палауға шабуыл жасауға қолдау көрсетті. Қазан айының басында TF 38 Окинаваға шабуыл жасады, ал кері жолда Формоза мен Лузонға шабуыл жасады. Жау 12 және 13 қазанда қолдан келгеннің бәрін жасап, күшті әуе шабуылына ұшырады, ал "Мугфорд" осал тасығыштарды қорғап, көптеген шабуылдаушыларды құлатуға қатысты. Лейтеге шабуыл басталғаннан кейін, TG 38.4, "Мугфордпен" бірге, жапондық флоттың ірі қозғалыстарынан туындаған қауіпке қарсы шығу үшін жылдамдықпен бет бұрды, ал 24 қазанда күштен шыққан ұшақтар Минданао теңізіндегі жапондық орталық күшін шабуылдады, содан кейін Солтүстік Лузон жанындағы жапондық әуе кемелері туралы хабарламалар алғаннан кейін солтүстікке бет бұрды. Келесі күні жапондықтарға қарсы шабуылдар жасалды, бұл Лейте шығанағындағы шайқастың америкалық жеңісінің "Кейп-Эньяно" фазасын ашты. 30 қазанда жапондық әуе шабуылы "Энтерпрайз" (CV 6), "Белло Вуд" (CVL 24) және "Франклин" (CV 13) кемелеріне зақым келтірді. "Мугфорд" және басқа эсминецтер зақымдалған кемелерді Улитиге қауіпсіз жеткізді, өздерінің зақымдарын жөндеді және Лейте шығанағында патрульдік міндеттерді орындауға оралды. 5 желтоқсанда "Мугфорд" Суригао бұғазындағы патрульдік аймағынан өтіп бара жатқан десанттық кемелерге шабуыл жасап жатқан жау ұшағын байқады. Оларды қорғау үшін жылдамдықпен бет бұрды, ал шайқастың соңында "Вал" шабуылдық бомбалаушысы құлап түсті. Кеме ауыр зақымдар алды, сегіз адам қаза тауып, 14 жараланды. Уақытша жөндеулер жасағаннан кейін, "Мугфорд" өзінің күшімен Сан-Педроға кірді. Ол 1945 жылдың 5 қаңтарынан 4 наурызына дейін Маре аралындағы жөндеу жұмыстары үшін Америка Құрама Штаттарына жіберілді. Батыс Тынық мұхитындағы жөндеу жұмыстарынан кейін, "Мугфорд" наурыздың ортасында радарлық пикет және суастына қарсы патрульдік миссияларын орындады, содан кейін соғыс аяқталғанға дейін Улити мен Сайпан арасындағы миссияларды орындады. Ол 55.7-топпен бірге қыркүйек айының басында Жапониядан Окинаваға одақтас әскери тұтқындарды қайтаруға қатысты, содан кейін Нагасаки-Сасебо аймағын басып алуға әуе қолдауын қамтамасыз ететін тасығыштарды сүйемелдеді. Ол оккупациялық міндеттерді орындауды жалғастырды, содан кейін 19 қарашада Сан-Диегоға оралды. Мұнда ол "Кроссроудс" операциясына қатысу үшін дайындалды, оның аясында 1946 жылдың 29 тамызында кеме декомиссияланды. Зақымды жою эксперименттері үшін сақталған ол 1948 жылдың 22 наурызында Кваджалейн жанында батып кетті.

Joining the Pacific Fleet in late 1937, Mugford conducted local operations along the West Coast and around the Hawaiian Islands, taking time out for periodic overhauls and upkeep. From 5 June 1939 to 30 July 1940 she was the first command of then Lieutenant Commander Arleigh Burke, and under his command was awarded a Battle "E" for gunnery excellence. 7 December 1941 found her at Pearl Harbor as flagship of Destroyer Division Eight of Destroyer Squadron Four. When the attack began, Mugford was on standby status, berthed at B6 in the Navy Yard for repairs, and while raising steam to get underway, downed three planes in 10 minutes with her antiaircraft guns. Within an hour after the attack began, the “little ship” was steaming out of Pearl Harbor firing as she went. Her next major duty was to screen the Wake Island relief force and after completion of this duty served as an escort for convoys traveling between the United States and Australia. She served in this capacity until mid‑1942. On 7 August Mugford was on patrol off Lunga Point, Guadalcanal, when a large Japanese airstrike came in; three near misses and one bomb hit couldn’t prevent Mugford from downing two of her attackers, but she suffered eight killed, 17 wounded, and 10 missing. Next day she shot down another enemy aircraft in a raid in which she suffered no damage, and rescued two enemy aviators from the water. On the 9th, she sped toward the action of the first Battle of Savo Island, arriving in time to pull 400 survivors of Vincennes (CA 44) and Astoria (CA 34) from the water. After battle damage repairs at Sydney, from 16 September through December, she operated on patrol in the Coral Sea and along Australia’s northern coast. Brisbane was her base for continued patrol, as well as escort missions to Milne Bay, New Guinea, which became her base later in the summer as New Guinea operations took on a faster pace. She joined in the assault on Woodlark Island in July, conducted shore bombardment and patrols in that general area in August, and in September escorted LSTs to the invasion of Lae on the 4th, after which she patrolled offshore while under enemy air attack. Later that month she conducted preinvasion bombardment north of Finschafen, off which she served until late in October. On 20 October, she and four companion destroyers were attacked by 60 enemy planes; Mugford suffered no damage. On 15 May 1943 the Mugford rescued the survivors of the Australian hospital ship AHS Centaur off Point Lookout, Queensland, after Centaur had been sunk by a Japanese submarine the previous day. On 14 and 15 December, she participated in the largest operation yet in the New Guinea campaign, the landings on Arawe, New Britain. Next was the assault on Buna and Cape Gloucester, where on Christmas Day she came under enemy air attack, taking three near misses in a first attack, and shooting down an attacker in a second assault later the same day. One man was killed, six wounded, and the ship riddled with shrapnel with some small holes below the waterline. After repairs at Milne Bay, Mugford returned to patrol, bombardment, and escort missions for the New Guinea operation, sailing off Saidor. On 10 January 1944 she sailed for Sydney, then returned to New Guinea and escort and patrol duty in Huon Gulf. After escorting three merchantmen from Tulagi to the Union Islands, Mugford arrived at Pearl Harbor 24 February to escort Maryland (BB 46) to Puget Sound, before continuing on to Mare Island for overhaul, arriving 5 March. Mugford returned to Pearl Harbor 10 May for training in preparation for the Marianas operation, for which she staged at Majuro. Screening the fast carriers, she observed the first strike the morning of 11 June, then screened battleships bombarding Saipan and Tinian, firing night harassing missions herself and screening night retirements. She rejoined the carrier screen as word came of the approach of an enemy carrier force, and thus played a role in the epic Battle of the Philippine Sea, when Japanese naval aviation was all but annihilated in a decisive victory. She continued patrol and escort missions in the Marianas and Marshalls as preparations were made to invade Guam, during which action Mugford served as radar picket between Guam and Rota. On 28 August, she sortied with TF 38 for surface bombardment and airstrikes on enemy shipping and installations in the Bonins, Yap, and Palau, covering the Palau invasion in September. Early in October, TF 38 struck at Okinawa, and on the return voyage hit at Formosa and Luzon. The enemy mustered as strong an air attack as it could on the 12th and 13 October, and Mugford shared in downing many of the attackers while protecting the vulnerable carriers. With the Leyte invasion now underway, TG 38.4, with Mugford, sped to meet the threat posed by major Japanese fleet movements, and on 24 October, planes from the force hit the Japanese Center Force in the Mindanao Sea, then headed north on receiving reports of a Japanese carrier force off northern Luzon. The next day strikes were flown against the Japanese, opening the Battle off Cape Engaño phase of the American victory in the Battle of Leyte Gulf. Further action came 30 October, when a Japanese airstrike damaged Enterprise (CV 6), Belleau Wood (CVL 24), and Franklin (CV 13). Mugford and other destroyers guarded the damaged ships to safety at Ulithi, repaired their own damage, and returned to patrol duty in Leyte Gulf. On 5 December, Mugford spotted enemy aircraft attacking amphibious craft passing through her patrol area in Surigao Strait. She sped to protect them, and late in the action was crashed by a “Val” dive bomber. She was badly damaged, and lost eight men killed, 14 wounded. Making temporary repairs, Mugford pulled into San Pedro under her own steam. She was ordered to the United States for permanent repairs at Mare Island 5 January 1945 to 4 March 1945. Returning to the western Pacific in mid‑March, Mugford served as radar picket and on antisubmarine patrol between Ulithi and Saipan until the close of the war. She served in TG 55.7 repatriating Allied prisoners of war from Japan to Okinawa early in September, then screened carriers providing air support for the occupation of the Nagasaki‑Sasebo area. She continued on occupation duty until returning to San Diego 19 November. Here she was stripped and prepared for participation in the Bikini atomic tests (see Operation Crossroads), during which she decommissioned 29 August 1946. Retained for experiments in decontamination, she was finally sunk off Kwajalein 22 March 1948.