1960 жылдарғы француздық 16 мм-лік түсті фильмдік музыка жұмыры: Скоптотон
Scopitone
1960-жылдарғы француз Scopitone: музыкалық видеоның алғашқы нұсқасы. 16мм түсті фильмдер, жоғары сапалы дыбыс, таңдау мүмкіндігі. Синебокс, Колорамадан ерекше.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француздық 1960-шы жылдарғы 16 мм түсті фильмдермен жұмыс істейтін видео жюкебокс.
French 16mm color film video jukebox of the 1960s
Scopitone – 16 мм фильмдік компоненті бар жюкебокс түрі. Scopitone фильмдері музыкалық бейнелердің алға басушысы болды. 1959 жылы итальяндық Cinebox/Colorama және Color Sonics Франциядағы Scopitone-нан бір жыл бұрын пайда болған, бірақ одан аз танымал бәсекелес технологиялар еді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жасалған Soundies технологиясына негізделген, магниттік дыбыс жолы бар 16 мм түсті қысқа фильмдер арнайы жасалған жюкебокста көрсету үшін арналған. Panoram және Scopitone жюкебоксының арасындағы айырмашылық – Panoram-да 16 мм фильмдер қара-ақ түсті, оптикалық дыбысы бар және жюкебокстағы 8 қысқа фильмнің ішінде таңдау мүмкіндігі болмаған, ал Scopitone түсті (АҚШ-та түсірілген Technicolor фильмдері) болған, Hi-Fi магниттік дыбыс жолымен жабдықталған және Scopitone жюкебоксындағы 36 Scopitone фильмінен таңдау жасауға мүмкіндік берген. Scopitone фильмдері, Soundies сияқты, әртістердің еріннің қозғалысына сәйкес келетін жазбаларды көрсеткен, бірақ бір ерекшелік болды: Билли Ли Райли өзінің Scopitone-де "High Heel Sneakers" әнін тікелей орындап жазды. 1940-1946 жылдар аралығында Нью-Йорк, Чикаго және Голливудта түсірілген үш минуттық музыкалық фильмдер, Soundies деп аталатын, алғашқы монетамен жұмыс істейтін фильмдік жюкебокс немесе музыка машинасы – Panoram-да көрсетілді. Олар түнгі клубтарда, барларда, мейрамханаларда және ойын-сауық орталықтарында орналастырылды. 2005 жылдан кейін «Scopitone» сөзі музыканттар, орындаушылар және композиторлар экранда көрсетілетін музыкалық бейне түрінің атауы ретінде бекітілді. Композитор және дирижер Джеймс Хорнер Scopitone жюкебоксын еске алу үшін алғаш рет өзінің бейнесінде Scopitone атауын қолданды.
Scopitone is a type of jukebox featuring a 16 mm film component. Scopitone films were a forerunner of music videos. The 1959 Italian Cinebox/Colorama and Color Sonics were competing, lesser known technologies of the time one year before the Scopitone in France. Based on Soundies technology developed during World War II, color 16 mm film shorts with a magnetic soundtrack were designed to be shown in a specially designed jukebox. The difference between the Panoram and the Scopitone jukebox was that with Panoram the 16mm films were black and white with optical sound and there was no selection among the 8 short films in the jukebox, whereas Scopitone featured color (in the US produced films Technicolor), with Hi Fi magnetic soundtracks, with selection available between all 36 Scopitone films in the Scopitone Jukebox. Scopitone films, like Soundies, featured recordings that performers lip synced to, with at least one exception; Billy Lee Riley was recorded live performing the song "High Heel Sneakers" in his Scopitone. Between 1940 and 1946, three minute musical films called Soundies (produced in New York City, Chicago and Hollywood) were displayed on a Panoram, the first coin operated film jukebox or machine music. These were set up in nightclubs, bars, restaurants and amusement centers. After 2005, the word 'Scopitone' was dedicated as a name for type of music video which is highlighted on musicians, playback artists, and composers on screen. Composer and conductor James Horner first used the Scopitone name for his video as a remembrance of the Scopitone jukebox.
Тарих
Бірінші Scopitones Францияда Куревоидегі Сен-Дени бульварындағы Cameca компаниясы жасаған, олардың ішінде Серж Гейнсбургтің "Le poinçonneur des Lilas" (1958 жылы Porte des Lilas Métro станциясында түсірілген), Джонни Холлидейдің "Noir c'est noir" (Los Bravos-тың "Black Is Black" француз нұсқасы) және "Hully Gully" (бассейннің айналасында би билеуді көрсетеді) бар. Скопитондар Батыс Германияға тарады, онда Кесслер әпкелері дюкобстың үстіндегі күңгірт экранда "Quando Quando" әнін айту үшін екі буға арналған сандықтардан шықты. Скопитон Англиядағы барларда, соның ішінде "Telstar" сүйікті болған Суанадждағы кофе барасында пайда болды. 1964 жылы АҚШ-та шамамен 500 машина орнатылды, олардың көпшілігі жасөспірімдер аудиториясы үшін музыкалық қораптар индустриясымен бәсекелесуден аулақ болу үшін әдейі коктейль салондары мен ересектер мекемелеріне бағытталған. 1966 жылы АҚШ-тағы барлар мен түнгі клубтарда 800 автомат орнатылған, олардың әрқайсысы 3500 долларға бағаланған. Бұл өз кезегінде американдық көрермендер үшін жаңа Scopitone фильмдерін шығаруды талап етті, олардың көбі Дебби Рейнольдстың продюсерлік компаниясымен келісімшарт бойынша шығарылды. 1960 жылдардағы бірнеше танымал әртістер Scopitone фильмдерінде пайда болады, мысалы, онжылдықтың алғашқы бөлігінде The Exciters ("Tell Him") және Нил Седака ("Calendar Girl"), Бобби Ви ("The Night Has a Thousand Eyes" және "Baby Face") және кейінірек 1960 жылдардағы Гарри Льюис ("Little Miss Go Go"), Джоди Миллер ("The Race Is On" және оның ең үлкен хиті "Queen of the House") және Procol Harum ("A Whiter Shade of Pale"). Scopitone компаниясының бір бейнежазбасында Дион Уорвик ақ кілемде жатқанда, сахнадан тыс күйші оны "Walk on By" әнін шырқауға шақырады. Тағы бірде Нэнси Синатра мен го-го қыздарының тобы "These Boots Are Made for Walkin'" әніне билейді. Бёрлескті еске түсіретін, жарқыраған Джой Лансинг "Web of Love" және "The Silencer" әндерін орындады, ал Джули Лондон стриптизерлердің фонында "Daddy" әнін шырқады. Дик пен Ди Дидің Мэри "Ди Ди" Фелпс 2006 жылы олардың ең танымал хиті емес, олардың ең қарапайым жазбаларының бірі үшін Scopitone-ды жаздыруды сұрағанын еске алды; дайын өнімді көргенде, ол оның үйлесімсіздігіне таң қалды. Мысалы, The Beatles 1965 жылы музыкалық бейне бизнесіне енгенде, Scopitone-ді айналып өтіп, жарнамалық фильмдерін теледидар арқылы таратуды жөн көрді. Басқа факторлардың ішінде өнімнің төмендеген талғамы мен нашар сапасы (әсіресе АҚШ-та жасалған), психоделикалық рокқа қарай талғамның өзгеруі және 1960 жылдардың аяғында Scopitone бизнесінің сицилиялық мафиямен тығыз байланыста екенін көрсеткен бір оқиға болды. 2006 жылы француз әншісі Марева Галантер Scopitone стилін еліктейтін бірнеше бейнеролик шығарды. Галентаның Ukuyéyé альбомында француз Yé yé стилінде бірнеше ән бар. Ол сондай-ақ жақында Париж Премьера арнасында "Do you do you Scopitone" деп аталатын апталық француз телебағдарламасын жүргізді. 2012 жылы АҚШ-тағы мұражайларда немесе жеке коллекцияларда сақталмаған бірнеше Scopitone-дардың бірі Теннесси штатының Нэшвилл қаласындағы Third Man Records-та орналасқан. Scopitone фильмдерінің көптегені DVD-де шығарылды немесе интернетте қолжетімді. Швейцарияның Enter технология мұражайында бір Scopitone қойылған.
The first Scopitones were made in France by a company called Cameca on Blvd Saint Denis in Courbevoie, among them Serge Gainsbourg's "Le poinçonneur des Lilas" (filmed in 1958 in the Porte des Lilas Métro station), Johnny Hallyday's "Noir c'est noir" a French version of Los Bravos' "Black Is Black") and the "Hully Gully" showing a dance around a swimming pool. Scopitones spread to West Germany, where the Kessler Sisters burst out of twin steamer trunks to sing "Quando Quando" on the dim screen that surmounted the jukebox. Scopitone went on to appear in bars in England, including a coffee bar in Swanage where "Telstar" was a favourite. By 1964, approximately 500 machines were installed in the United States, most of which were deliberately targeted at cocktail lounges and adult establishments, in part to avoid competition with the jukebox industry for the teen audience. By 1966, reportedly 800 machines were installed in bars and nightclubs in the US, at a cost of $3500 apiece. This, in turn, required production of new Scopitone films for the American audience, many of which were produced on contract with Debbie Reynolds's production company. Several well known acts of the 1960s appear in Scopitone films, ranging from the earlier part of the decade The Exciters ("Tell Him") and Neil Sedaka ("Calendar Girl") to Bobby Vee ("The Night Has a Thousand Eyes" and "Baby Face") and later 1960s acts such as Gary Lewis ("Little Miss Go Go"), Jody Miller ("The Race Is On" and her biggest hit "Queen of the House") and Procol Harum ("A Whiter Shade of Pale"). In one Scopitone recording, Dionne Warwick lay on a white shag rug with an offstage fan urging her to sing "Walk on By". Another had Nancy Sinatra and a troupe of go go girls shimmy to "These Boots Are Made for Walkin'". Inspired by burlesque, blonde bombshell Joi Lansing performed "Web of Love" and "The Silencer", and Julie London sang "Daddy" against a backdrop of strippers. Mary "Dee Dee" Phelps of Dick and Dee Dee recalled in 2006 being asked to record a Scopitone for one of their more obscure records and not their biggest hit; when she saw the finished product, she was appalled by its disjointed appearance. for example, when The Beatles decided to enter the music video business in 1965, they opted to bypass the Scopitone and distribute their promotional films via television. Other factors included the declining taste and poor quality of the productions (particularly those made in the United States), changing taste toward psychedelic rock and a late 1960s sting that revealed that the Scopitone business had deep ties to the Sicilian Mafia. In 2006, French singer Mareva Galanter released several videos which mimic the Scopitone style. Galenta's album Ukuyéyé features several songs in the French Yé yé style. She also recently hosted a weekly French television program called "Do you do you Scopitone" on the Paris Première channel. As of 2012, one of the few Scopitones not in a museum or private collection in the United States is at Third Man Records in Nashville, Tennessee. Many Scopitone films have been released on DVD or made available on the internet. The Swiss technology museum Enter has one Scopitone on display.