Фолкленд соғысында батқан «Хенерал Бельграно» крейсері

Кіріспе

Аргентиналық крейсер, 1982 жылы батып кеткен, Фолкленд соғысы. ARA General Belgrano (C 4) – Аргентина Әскери-теңіз күштерінің 1951 жылдан 1982 жылға дейін қызмет еткен жеңіл крейсері. Алғашқыда АҚШ Әскери-теңіз күштерінің "Феникс" кемесі ретінде қолданылған, Аргентинаға сатылмас бұрын Екінші дүниежүзілік соғыстың Тынық мұхитындағы шайқастарға қатысқан. Бұл кеме Аргентинаның негізін қалаушысы Мануэль Белграноның (1770–1820) есімімен аталған екінші кеме болды. Алғашқы кеме – 7,069 тонналық бронекруизер, 1896 жылы құрастырылған. 1982 жылдың 2 мамырында Фолкленд соғысы кезінде Ұлыбритания Корольдік Әскери-теңіз күштерінің су асты кемесі салдарынан батып, 323 адамның қаза болуына себеп болды. "Генерал Белграно" кемесінен болған шығын соғыстағы Аргентина әскерилерінің жалпы қаза тағдырларының жартысына жуығын құрады. Бұл кеме – әскери операциялар кезінде ядролық қуатпен жұмыс істейтін су асты кемесімен батырылған жалғыз кеме және Екінші дүниежүзілік соғыстан бері кез келген су асты кемесімен батырылған екінші кеме (біріншісі – 1971 жылғы Үнді-Пакистан соғысы кезінде ПНС Хангор су асты кемесімен батырылған Үндістан фрегаты INS Khukri).

Ерте мансап

Кеме "Феникс" деп аталды, бұл жобаның алтыншы кемесі, және 1935 жылы Нью-Джерси штатының Камден қаласында "Нью-Йорк кеме құрылысы корпорациясы" компаниясымен салынып, 1938 жылдың наурыз айында суға жіберілді. 1941 жылы Жапонияның Перл-Харборға жасаған шабуылынан зардап көрмей аман қалды және Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін тоғыз шайқас жұлдызына ие болды. Соғыс аяқталғаннан кейін, 1946 жылдың 28 ақпанында Филадельфияда резервке қойылды, сол жылдың 3 шілдесінде қызметтен босатылды және Филадельфияда қалды. 1951 жылдың қазанында "Феникс" Аргентинаға сатылып, президент Хуан Перонның саяси партиясы үшін маңызды символдық күн болған "Адалдық күні" құрметіне "17 de Octubre" деп аталды. Осы кластағы тағы бір кеме, "Бойзе", де сатылды және "ARA Nueve de Julio" деп аталды, ол 1977 жылы қызметтен шығарылды. "17 de Octubre" 1955 жылы Перонды құлатқан төңкеріске қатысқан негізгі теңіз күштерінің бірі болды, содан кейін 1799 жылы "Escuela de Náutica" (Навигация мектебін) құрған және 1811 жылдан 1819 жылға дейін Аргентинаның тәуелсіздігі үшін генерал шенімен күрескен Мануэль Белграноның құрметіне "Генерал Белграно" деп аталды. 1956 жылы "Генерал Белграно" жаттығулар кезінде қарындас кемесі "Nueve de Julio" кемесімен соқтығысып, екі кемеге де зақым келтірді.

Суға бату

1982 жылдың 12 сәуірінде Фолкленд аралдарына жасалған шабуылдан кейін Ұлыбритания Фолкленд аралдарының айналасында Теңіздік қауіпсіздік аймағын (ТҚА) жариялады. Бұл аймаққа енген кез келген аргентиналық соғыс кемесі немесе әскери-теңіз көмекші кемесі британдық күштер тарапынан шабуылға ұшырауы мүмкін еді. 23 сәуірде британдық үкімет Буэнос-Айрестегі Швейцария елшілігі арқылы Аргентина үкіметіне жіберген хабарламасында, британдық күштерге қауіп төндіретін кез келген аргентиналық кеме немесе ұшақ шабуылға ұшырайтынын мәлімдеді. 30 сәуірде бұл аймақ толық теріс аймаққа жаңартылды, онда кез келген елдің теңіз немесе әуе кемесі ешқандай ескертусіз оққа ұшырауы мүмкін еді. Аймақ туралы мәлімдемеде: "Бұл Ұлыбританияның Біріккен Ұлттар Ұйымының Жарғысының 51-бабына сәйкес өзін-өзі қорғау құқығын жүзеге асыру үшін қажетті қосымша шараларды қабылдау құқығына кедері келтірмейді" делінген. Толық теріс аймақ тұжырымы теңіз құқығында бұрын-соңды болмаған жаңалық еді, Теңіз құқығы конвенциясында мұндай құрал туралы ережелер жоқ еді. Оның мақсаты аймақтағы кез келген кеменің дұшпандыққа қатысы бар-жоғын анықтау үшін уақытты ұзарту болды. Аймақтың құқықтық мәртебесіне қарамастан, бейтарап елдердің кемелері оны кеңінен құрметтеді. Аргентина әскери хунтасы сәуір айының соңында британдық әскери топтың оңтүстікке бет алғанын түсінгеннен кейін аралдарды нығайта бастады. Бұл әрекеттердің бір бөлігі ретінде Аргентинаның теңіз күштеріне аралдардың айналасында орналасуға бұйрық берілді. Екі әскери топ – 79.1 ( құрамында ARA Veinticinco de Mayo ұшақ тасушысы және екі Type 42 эсминеці) және 79.2 (құрамында үш Exocet зымыранымен жабдықталған Drummond класты корветтері) солтүстікке қарай жүзіп кетті. General Belgrano 26 сәуірде Ушуаядан (Отты Жер) шықты. Екі эсминец – ARA Piedra Buena және ARA Hipólito Bouchard (бұрынғы АҚШ әскери-теңіз кемелері) 79.2 әскери тобынан бөлініп, YPF Puerto Rosales танкерімен бірге General Belgrano-ға қосылып, 79.3 әскери тобын құрды. 29 сәуірде кемелер аралдардың оңтүстігіндегі Бёрдвуд жағалауында патрульдеді. 30 сәуірде General Belgrano британдық ядролық қуатпен жұмыс істейтін су асты кемесімен анықталды. Су асты кемесі келесі күні жақындады. 1982 жылдың 1 мамырында адмирал Хуан Ломбардо Аргентинаның барлық теңіз күштеріне Фолкленд аралдары маңындағы британдық әскери тобын іздеуге және келесі күні "үлкен шабуыл" жасауға бұйрық берді. General Belgrano, аймақтың оңтүстік-батысында және сыртында болды, оңтүстік-шығысқа бағытталды. Ломбардоның сигналы британдық барлау қызметі тарапынан ұсталды. Соның салдарынан премьер-министр Маргарет Тэтчер және оның соғыс кабинеті келесі күні Чекерсте өткен отырыста қорғаныс штабының бастығы адмирал Теренс Левиннің өтінішімен келісіп, ұрыс ережелерін өзгертіп, General Belgrano-ға тыйым салынған аймақтан тыс жерде шабуыл жасауға рұқсат берді. Бұл топ британдықтар жариялаған 370 км (200 теңіз милі) радиустағы толық теріс аймақтан тыс болғанымен, британдықтар оны қауіп деп санады. Кабинет деңгейінде кеңескеннен кейін Тэтчер командир Крис Врефорд Браунның General Belgrano-ға шабуыл жасауына келісті. 2 мамыр күні 14:57 (Фолкленд аралдары уақыты бойынша) Conqueror үш 21 дюймдік Mk 8 mod 4 торпедасын (дәстүрлі, басқарылмайтын, 1927 жылдан бері қолданылып келе жатқан) атты, олардың әрқайсысы 805 фунт (363 кг) Torpex оқ-дәрісімен жабдықталған. Conqueror жаңа Mark 24 Tigerfish торпедасымен де жабдықталған, бірақ оның сенімділігі күмәнді болды. Аргентинаның алғашқы хабарлауынша, Conqueror General Belgrano-ға екі Tigerfish торпедасын атқан. Торпедалардың екеуі General Belgrano-ға тиді. Аргентина үкіметінің мәліметінше, General Belgrano позициясы – торпедалардың бірі кеменің бауынан кейін соқты, кеменің борлық бронясы немесе ішкі торпедаға қарсы қорғаныс аймағынан тыс жерде. Бұл кеменің бауын қиратты, бірақ ішкі торпеда бөлімдері сақталды және 40 мм-лік зеңбілдің алдыңғы ұнтақ қоймасы жарылмады. Жарылыс кезінде кемедегі ешкім болмады деп есептеледі. Екінші торпеда кеменің үштен екі бөлігіне, борлық броняның артқы шегінен тыс жерге тиді. Торпеда кеменің жанынан өтіп, кейін машина бөлімінде жарылды. Жарылыс екі асханадан және "Сода фонтаны" деп аталатын демалыс алаңынан өтіп, ақырында басты палубада тесік жасады. Кейінгі хабарларға қарағанда, жарылыс болған жерде 275 адам қаза тапқан. Жарылыстан кейін кеме тез түтінмен толды. Жарылыс General Belgrano-ның электр қуат жүйесіне де зиян келтірді, радио арқылы сигнал беруге мүмкіндік бермеді. Бөлімдер сақталғанымен, екінші торпеда жасаған тесіктен су ағып кіріп, электр қуаты болмағандықтан тоқтату мүмкін болмады. Сонымен қатар, кеме "ұрысқа дайын" болуға тиіс болса да, су өткізбейтін есіктер ашық болды. Кеме сол жаққа қарай еңкейіп, бауға қарай батты. Шабуылдан жиырма минут өткен соң, 16:24-те капитан Бонзо экипажға кемені тастап кетуге бұйрық берді. Инфляциялық құтқару салдары орнатылды және паникасыз эвакуация басталды. Екі сүйемелдеуші кеме General Belgrano-ға не болып жатқанын білмеді, өйткені олар қараңғыда одан алыс болды және сигналдық ракеталар мен шамдарды көрмеді.

On 12 April 1982, following the 1982 invasion of the Falkland Islands, Britain declared a Maritime Exclusion Zone (MEZ) around the Falkland Islands within which any Argentine warship or naval auxiliary entering the MEZ might be attacked by British forces. On 23 April, the British Government clarified in a message that was passed via the Swiss Embassy in Buenos Aires to the Argentine government that any Argentine ship or aircraft that was considered to pose a threat to British forces would be attacked. On 30 April this was upgraded to the total exclusion zone, within which any sea vessel or aircraft from any country entering the zone might be fired upon without further warning. The zone was stated to be " without prejudice to the right of the United Kingdom to take whatever additional measures may be needed in exercise of its right of self defence, under Article 51 of the United Nations Charter." The concept of a total exclusion zone was a novelty in maritime law; the Law of the Sea Convention had no provision for such an instrument. Its purpose seems to have been to increase the time available to ascertain whether any vessel in the zone was hostile or not. Regardless of the uncertainty of the zone's legal status, it was widely respected by the shipping of neutral nations. The Argentine military junta began to reinforce the islands in late April when it was realised that the British Task Force was heading south. As part of these movements, Argentine naval units were ordered to take positions around the islands. Two Task Groups designated 79.1, which included the aircraft carrier ARA Veinticinco de Mayo plus two Type 42 destroyers, and 79.2, which included three Exocet missile armed Drummond class corvettes, sailed to the north. General Belgrano had left Ushuaia in Tierra del Fuego on 26 April. Two destroyers, ARA Piedra Buena and ARA Hipólito Bouchard (also ex USN vessels) were detached from Task Group 79.2 and together with the tanker YPF Puerto Rosales, joined General Belgrano to form Task Group 79.3. By 29 April, the ships were patrolling the Burdwood Bank, south of the islands. On 30 April, General Belgrano was detected by the British nuclear powered hunter killer submarine The submarine approached over the following day. On 1 May 1982, Admiral Juan Lombardo ordered all Argentine naval units to seek out the British task force around the Falklands and launch a "massive attack" the following day. General Belgrano, which was outside and to the south west of the exclusion zone, was ordered south east. Lombardo's signal was intercepted by British Intelligence. As a result, Prime Minister Margaret Thatcher and her War Cabinet, meeting at Chequers the following day, agreed to a request from Admiral Terence Lewin, the Chief of the Defence Staff, to alter the rules of engagement and allow an attack on General Belgrano outside the exclusion zone. Although the group was outside the British declared total exclusion zone of 370 km (200 nautical miles) radius from the islands, the British decided that it was a threat. After consultation at Cabinet level, Thatcher agreed that Commander Chris Wreford Brown should attack General Belgrano. At 14:57 (Falkland Islands Time) on 2 May, Conqueror fired three 21 inch Mk 8 mod 4 torpedoes (conventional, non guided, torpedoes in service from 1927), each with an 805 pound (363 kg) Torpex warhead. While Conqueror was also equipped with the newer Mark 24 Tigerfish homing torpedo, there were doubts about its reliability. Initial reports from Argentina claimed that Conqueror fired two Tigerfish torpedoes on General Belgrano. Two of the three torpedoes hit General Belgrano. According to the Argentine government, General Belgrano position was
One of the torpedoes struck aft of the bow, outside the area protected by either the ship's side armour or the internal anti torpedo bulge. This blew off the ship's bow, but the internal torpedo bulkheads held and the forward powder magazine for the 40 mm gun did not detonate. It is believed that none of the ship's company were in that part of the ship at the time of the explosion. The second torpedo struck about three quarters of the way along the ship, just outside the rear limit of the side armour plating. The torpedo punched through the side of the ship before exploding in the aft machine room. The explosion tore upward through two messes and a relaxation area called "the Soda Fountain" before finally ripping a hole in the main deck. Later reports put the number of deaths in the area around the explosion at 275 men. After the explosion, the ship rapidly filled with smoke. The explosion also damaged General Belgrano electrical power system, preventing her from putting out a radio distress call. Though the forward bulkheads held, water was rushing in through the hole created by the second torpedo and could not be pumped out because of the electrical power failure. In addition, although the ship should have been "at action stations", she was sailing with the water tight doors open. The ship began to list to port and to sink towards the bow. Twenty minutes after the attack, at 16:24, Captain Bonzo ordered the crew to abandon ship. Inflatable life rafts were deployed, and the evacuation began without panic. The two escort ships were unaware of what was happening to General Belgrano, as they were out of touch with her in the gloom and had not seen the distress rockets or lamp signals.

Теңіздегі нәтижелер

Генерал Белграноның қазасынан кейін Аргентина флоты өз базаларына қайтып келді және соғыстың қалған бөлігінде маңызды рөл атқармады. Британдық ядролық су асты қайықтары Аргентина мен Фолкленд аралдары арасындағы теңіз аймақтарында әрекет етуді жалғастырды, барлау ақпаратын жинады, әуе шабуылдары туралы алдын ала хабарлады және теңізде тиімді тоқтату режимін орнатты. Ұшақ тасымалдаушының қайтарылуымен, барлық аргентиналық ұшақтар өздерінің ұшу қашықтығының шегіндегі құрлықтағы базалардан жұмыс істеуге мәжбүр болды. Әскери-теңіз күштерінің соңғы науқандағы азын-ана ролі Хунта ішінде сенім мен ықпалдың айтарлықтай төмендеуіне әкелді.

Суға бату туралы дау

"General Belgrano" кемесінің батырылуының заңдылығы күмәнді болып келді, себебі Теңіздік шектеу аймағының (ТША) нақты мәні және "General Belgrano" кемесі батырылған кезде портына қайтып келе жатқан ба деген мәселеде келіспеушіліктер болды. Буэнос-Айрестегі Швейцария елшілігі арқылы Аргентина үкіметіне батырудан тоғыз күн бұрын жіберілген хабарламада Ұлыбритания 200 шақырымдық шектеу аймағын әскери әрекеттерінің лимиті деп санамайтынын нақты білдірді. 1982 жылдың 1 мамырында адмирал Хуан Ломбардо Аргентинаның барлық теңіз күштеріне Фолкленд аралдары маңындағы британдық күштерді іздеуге және келесі күні "үлкен шабуылға" көшуге бұйрық берді. Капитан Бонзо HMS Conqueror-дың іс-қимылының "сатқындық" екенін айтудың мүлдем қате екенін мәлімдеді; керісінше, су асты кемесі соғыс қағидаларына сәйкес өзінің міндеттерін орындады. Батыру британдық соғысқа қарсы науқаншылар үшін, мысалы, Лейбористік партиясының депутаты Там Дэлиелл үшін үлкен мәселеге айналды. Алғашқы хабарлар бойынша, батыру кезінде 1000-нан астам аргентиналық теңізші қаза болуы мүмкін еді; бірақ бұл көрсеткіш одан үш есе кем болды. Батыру Перу президенті Фернандо Белаунде жан-жақты бейбітшілік жоспарын ұсынғаннан және аймақтық біртүтастыққа шақырғаннан кейін 14 сағаттан соң орын алды, бірақ премьер-министр Маргарет Тэтчер және Лондондағы дипломаттар бұл құжатты "General Belgrano" батырылғаннан кейін ғана көрді. Осыған дейінгі дипломатиялық күш-жігерлер толығымен сәтсіз аяқталды. Батырудан кейін Аргентина жоспарды қабылдамады, бірақ Ұлыбритания 5 мамырда оны қабылдағанын мәлімдеді. Содан кейін жаңалықтарда әскери әрекеттер басым болды және британдықтар 1 маусымға дейін хунта тарапынан қабылданбаған, атысты тоқтату шарттарын ұсынуды жалғастырды.

Құқықтық жағдай

Ұлыбритания да, Аргентина да қақтығыс кезінде соғыс жарияламады. Жауынгерлік әрекеттер Фолкленд аралдары, Оңтүстік Джорджия және айналасындағы аймақтармен шектелді. Генерал Белграно кемесі Ұлыбритания белгілеген Фолкленд аралдары төңірегіндегі толық теріс аймақтан тыс жерде батты. 23 сәуірде Буэнос-Айрестегі Швейцария елшілігі арқылы Аргентина үкіметіне жіберілген хабарламада Ұлыбритания 200 мильдік (370 км) теріс аймақты әскери қимылдарының шегі деп санамайтынын нақты айтты. Хабарламада былай делінген:

«Фолкленд аралдары төңірегінде теңіздік теріс аймақ құрылғанын жариялағанда, Ұлыбритания үкіметі бұл шараның Біріккен Ұлттар Ұйымының Жарғысының 51-бабына сәйкес өзін-өзі қорғау құқығын жүзеге асыру үшін қажетті қосымша шараларды қабылдау құқығына кедергі келтірмейтінін нақтылады. Осыған байланысты Ұлыбритания үкіметі Аргентинаның әскери кемелерінің, оның ішінде су асты кемелерінің, әскери-теңіз көмекшілерінің немесе әскери ұшақтарының, британдық күштердің Оңтүстік Атлантикадағы миссиясына кедергі келтіру қаупі тудыруы мүмкін кез келген жақындауына тиісті жауап қайтарылатынын мәлімдейді. Оңтүстік Атлантикадағы британдық күштерді бақылауға қатысатын барлық аргентиналық әуе кемелері, соның ішінде азаматтық ұшақтар да жаушыл деп есептеледі және тиісінше қарастырылады». Аргентинаның контр-адмиралы Аллара, генерал Белграноның әскери тобының басшысы, былай деді: «23 сәуірдегі хабардан кейін бүкіл Оңтүстік Атлантика екі тарап үшін де операциялық аймаққа айналды. Біз, кәсіби мамандар, Белграно кемесінен айырылғанымызға өте қайғылы екенін айтамыз». Капитан Бонзо Миддлбрукке кемеге жасалған шабуылға ашуланбағанын және «теріс аймақтың шегі» қауіп-қатерді жоққа шығармайтынын айтты. «Мен 200 мильдік шектеу 1 мамырға дейін, яғни дипломатиялық келіссөздер жүргізілгенге дейін және/немесе нақты соғыс әрекеті болғанға дейін қолданылатынын нақты айтқым келеді, ал ол 1 мамырда болды». 1983 жылдың мамырында Тэтчер BBC1 телеарнасының тікелей эфиріндегі Nationwide бағдарламасында сұхбат берді. Мұғалім Диана Гулд оны кеменің батуы туралы сұрап, кеме Фолкленд аралдарының батысында және Аргентина материгіне қарай бет алғанын айтты. Гулд сондай-ақ Перудің бейбітшілік ұсынысы Лондонға оның жарияланғаннан кейін 14 сағат ішінде жеткен болуы мүмкін екенін және соғыстың улағуын болдырмауға болыпты деп мәлімдеді. Тэтчердің жауабында кеме британдық кемелерге және адамдардың өміріне қауіп төндіргенін, ал бейбітшілік ұсынысы оған жеткенін жоққа шығарды. Ол «Бір күні барлық фактілер, шамамен 30 жылдан кейін жарияланады» деп қосты, бұл оқиғадан кейін Тэтчер үшін барлау қызметінің офицері майор Дэвид Торп дайындаған құпия есепке сілтеме жасағаны болжамдалады. Бағдарламадан кейін Тэтчердің күйеуі Денис ойын-сауық бөлмесіндегі продюсерге шабуыл жасап, әйеліне «ВВС-тің қанды педиктері мен троттары тігілгенін» айтты. Тэтчер өзі сұхбат барысында: «Менің ойымша, премьер-министрді біздің теңіз флотымызға қауіп төндіретін жау кемесін батыруда айыптау тек Ұлыбританияда ғана мүмкін еді, ал менің басты мақсатым - біздің теңіз флотындағы жігіттерді қорғау еді» деді. Британдық тарихшы Лоренс Фридманның айтуынша, Тэтчер де, оның кабинеті де крейсерге шабуыл жасалмас бұрын генерал Белграноның бағытын өзгерткенін білген жоқ. Ұлыбританиядағы оқырмандардың көпшілігі бұл тақырыпты бірінші рет көрген жоқ, өйткені ол тек солтүстік басылымдарында қолданылды, ал оңтүстік басылымдары мен солтүстіктегі кейінгі басылымдар тонырақ тақырыпты жариялады, бірақ «Gotcha» тақырыбы кеңінен таралды.

Blockquote|In announcing the establishment of a Maritime Exclusion Zone around the Falkland Islands, Her Majesty's Government made it clear that this measure was without prejudice to the right of the United Kingdom to take whatever additional measures may be needed in the exercise of its right of self defence under Article 51 of the United Nations Charter. In this connection Her Majesty's Government now wishes to make clear that any approach on the part of Argentine warships, including submarines, naval auxiliaries or military aircraft, which could amount to a threat to interfere with the mission of British Forces in the South Atlantic will encounter the appropriate response. All Argentine aircraft, including civil aircraft engaged in surveillance of these British forces, will be regarded as hostile and are liable to be dealt with accordingly. Argentine Rear Admiral Allara, who was in charge of the task force of which General Belgrano was part, said: "After that message of 23 April, the entire South Atlantic was an operational theatre for both sides. We, as professionals, said it was just too bad that we lost the Belgrano". Captain Bonzo also told Middlebrook that he was not angry about the attack on his ship and that quote|The limit [exclusion zone] did not exclude danger or risks; it was all the same in or out. I would like to be quite precise that, as far as I was concerned, the 200 mile limit was valid until 1 May, that is while diplomatic negotiations were taking place and/or until a real act of war took place, and that had happened on 1 May. In May 1983, Thatcher appeared on Nationwide, a live television programme on BBC1, where a teacher, Diana Gould, questioned her about the sinking, saying that the ship was already west of the Falklands and heading towards the Argentine mainland to the west. Gould also said that the Peruvian peace proposal must have reached London in the 14 hours between its publication and the sinking of General Belgrano, and the escalation of the war could have thus been prevented. In the emotional exchange that followed, Thatcher answered that the vessel was a threat to British ships and lives and denied that the peace proposal had reached her. She added that "One day, all of the facts, in about 30 years time, will be published", apparently a reference to a classified report prepared by intelligence officer Major David Thorp for Thatcher after the incident. After the programme, Thatcher's husband Denis lashed out at its producer in the entertainment suite, saying that his wife had been "stitched up by bloody BBC poofs and Trots". Thatcher herself commented during the interview: "I think it could only be in Britain that a prime minister was accused of sinking an enemy ship that was a danger to our navy, when my main motive was to protect the boys in our navy." According to the British historian Sir Lawrence Freedman, neither Thatcher nor the Cabinet was aware of General Belgrano change of course before the cruiser was attacked. Few readers in the UK saw the headline at first hand as it was only used on copies of the first northern editions, while southern editions and later editions in the North carried the toned down headline, but the "Gotcha" headline was widely publicised.

Салдары

1994 жылдың тамызында Аргентина Қорғаныс министрлігінің қарулы күштер аудиторы Эухенио Миари жазған ресми есебі жарияланды, онда генерал Белграноның батуы "заңды соғыс әрекеті" деп сипатталды, түсіндірілінгендей, "соғыс әрекеттері жаудың барлық аумағында жүргізілуі мүмкін" және "олар сондай-ақ ешбір мемлекет егемендік алмайтын аймақтарда, яғни халықаралық суларда да орын алуы мүмкін". Аргентиналық ардагерлер генерал Белграно туралы қорытындыға көңілсіздік білдірді, ал Аргентиналық соғыс ардагерлері федерациясының президенті Луис Ибаньес суға бату соғыс қылмысы екенін көрсету үшін қосымша куәгерлер табуға үміттенді. 2003 жылы "Seacor Lenga" кемесімен жүрген аргентиналық және британдық ардагерлерден құралған іздеу тобы National Geographic ұйымының қолдауымен батқан крейсерді табуға тырысты, бірақ табысқа ие болмады. Генерал Белграно батқан аймақ, табылмай тұрса да, Аргентина Конгресінің 25.546 заңына сәйкес соғыс қабірі ретінде жіктеледі. 2000 жылы "Генерал Белграно" кемесінде қаза тапқан теңізшілердің отбасыларын өкілдік еткен адвокаттар британ үкіметін Еуропалық адам құқықтары сотына шабуыл шектеу аймағынан тыс жерде болғандықтан шағымдануға тырысты. Бұл Аргентина үкіметін Ұлыбританияға қарсы Халықаралық сотта іс қозғауға қысым жасауға бағытталған әрекет болды, бірақ Адам құқықтары жөніндегі сот оны мерзімі өткендіктен қабылдамады. 2005 жылы La Nación газеті 1990 жылдары Аргентина Әскери-теңіз күштерінің басшысы болған адмирал Энрике Молина Пиконың оқырман хатын жариялады. Ол генерал Белграно британдық күштеріне нақты қауіп төндіретін операцияға қатысқанын, бірақ тактикалық себептермен күшін сақтап отырғанын айтты. Молина Пико "Шектеу аймағынан шығу – қорғалған аймаққа кіру үшін ұрыс аймағынан шығу емес" деп қосты. Молина Пико суға бату соғыс қылмысы емес, соғыс әрекеті екенін нақты айтты. Генерал Белграноның капитаны Гектор Бонзо 2009 жылдың 22 сәуірінде 76 жасында қайтыс болды. Ол соңғы жылдарын "Amigos del Crucero General Belgrano" (Генерал Белграно крейсерінің достары) атты бірлестікте жұмыс істеуге арнады, оның мақсаты суға батудан зардап шеккендерге көмектесу болды. Капитан Бонзо 1992 жылы жарық көрген "1093 Tripulantes del Crucero ARA General Belgrano" кітабында суға бату туралы естеліктерін жазды. Бұл кітапта ол "HMS Conqueror шабуылының сатқындық болғанын қабылдау дұрыс емес" деп жазды. 2003 жылы берген сұхбатында ол генерал Белграно шабуыл кезінде тек уақытша батысқа қарай жүзіп бара жатқанын және оның бұйрығында қолқа түскен британдық кемелерге шабуыл жасау тапсырмасы болғанын айтты. 2011 жылдың соңында бұрынғы британдық әскери барлау офицері, Фолкленд соғысындағы барлаудың рөлін баяндаған "The Silent Listener" кітабын жариялады. Кітапта ол генерал Белграноның шабуыл кезінде Фолкленд аралдарынан қашып бара жатқаны байқалғанын, бірақ оған Шектеу аймағындағы кездесу орнына бару бұйрығы берілгенін айтты. Тхорптың оқиғадан кейін бірнеше айдан кейін Тэтчер үшін дайындаған есебінде кеме Аргентиналық хунта мәлімдегендей, үй портына емес, басқа бағытқа баруы керек екені көрсетілді; есеп жарияланбады, өйткені премьер-министр британдық сигналдық барлау мүмкіндіктеріне зиян келтіргісі келмеді. 2012 жылы Аргентина президенті Кристина Фернандес де Киршнер генерал Белграноның батуын "соғыс қылмысы" деп атады. Алайда Аргентина Әскери-теңіз күштері суға батуды заңды соғыс әрекеті деп санайды, бұл ұстанымды Аргентина Әскери-теңіз күштері 1995 жылы әртүрлі соттарда және кеме капитаны Гектор Бонзо 2003 жылы растады.

In August 1994, an official Argentine Defence Ministry report written by armed forces auditor Eugenio Miari was released which described the sinking of General Belgrano as "a legal act of war", explaining that "acts of war can be carried out in all of the enemy's territory" and "they can also take place in those areas over which no state can claim sovereignty, in international waters". Argentinian veterans were said to be dismayed at the conclusion about General Belgrano, and the President of the Federation of Argentine War Veterans Luis Ibáñez hoped to produce more witnesses to show that the sinking was a war crime. In 2003 a search team aboard Seacor Lenga, crewed by Argentine and British veterans, was sponsored by National Geographic to find the sunken cruiser but failed to locate it. The area where General Belgrano sank, though not found, is classified as a War Grave under Argentine Congress Law 25.546. In 2000, lawyers representing the families of the sailors killed onboard General Belgrano attempted to sue the British Government in the European Court of Human Rights on the grounds that the attack took place outside the exclusion zone. It was an attempt to pressure the Argentine government to lodge an action against the UK in the International Court of Justice, but was ruled inadmissible by the Court of Human Rights on the grounds that it had been submitted too late. La Nación in 2005 published a reader's letter from Admiral Enrique Molina Pico [es], who had been head of the Argentine Navy in the 1990s, saying that General Belgrano was part of an operation that posed a real threat to the British task force, but was holding off for tactical reasons. Molina Pico added that "To leave the exclusion zone was not to leave the combat zone to enter a protected area". Molina Pico explicitly stated that the sinking was not a war crime, but a combat action. General Belgranos captain, Héctor Bonzo, died on 22 April 2009, aged 76. He had spent his last years working for an association called Amigos del Crucero General Belgrano (Friends of the Cruiser General Belgrano) whose purpose was to help those affected by the sinking. Captain Bonzo also wrote his memories about the sinking in the book 1093 Tripulantes del Crucero ARA General Belgrano, published in 1992. In this book he wrote that it is "improper to accept that ( ) the attack by HMS Conqueror was a betrayal". During an interview in 2003 he had stated that General Belgrano was only temporarily sailing to the west at the time of the attack, and his orders were to attack any British ships that came within range. In late 2011, Major David Thorp, a former British military intelligence officer who led the signals interception team aboard , released the book The Silent Listener detailing the role of intelligence in the Falklands War. In the book he said that, although General Belgrano was observed by Conqueror to be sailing away from the Falklands at the time of the attack, she had actually been ordered to proceed to a rendezvous point within the Exclusion Zone. A report prepared by Thorp for Thatcher several months after the incident stated the destination of the vessel was not to her home port as the Argentine Junta stated; the report was not released because the Prime Minister did not want to compromise British signals intelligence capabilities. In 2012 the President of Argentina, Cristina Fernández de Kirchner, referred to the sinking of General Belgrano as a "war crime". However, the Argentine Navy has held the view that the sinking was a legitimate act of war, a position that was asserted by the Argentine Navy before various courts in 1995, and by the vessel's Captain Hector Bonzo in 2003.