Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канзастың 10-шы губернаторы Джон Александр Мартин (1839 жылдың 10 наурызы – 1889 жылдың 2 қазаны) Канзастың 10-шы губернаторы болған.
10th Governor of Kansas
John Alexander Martin (March 10, 1839 – October 2, 1889) was the 10th Governor of Kansas.
Шығу тегі
Мартин Пенсильвания штатының Браунсвилл қаласында Джеймс және Джейн Монтгомери (Кроуфорд) Мартиннің ұлы ретінде дүниеге келді. Оның әкесі Мэриленд штатында, ал анасы Пенсильвания штатында туған. Ол шотланд-ирланд тегінен шыққан және оның отбасы генерал Ричард Монтгомеримен туыс. Оның анасының әкесі, Томас Браун, Пенсильвания штатының Браунсвилл қаласын құрған адам. Мартин мемлекеттік мектептерде білім алды және он бес жасында баспагерлік шеберлікті үйренуге кірісті. Ол қысқа мерзімге Питтсбургке барып, «Commercial Journal» газетінің кеңсесінде типограф болып жұмыс істеді.
Martin was born in Brownsville, Pennsylvania, a son of James and Jane Montgomery (Crawford) Martin. His father was a native of Maryland, and his mother a native of Pennsylvania. He was of Scots Irish extraction, and the family was related to General Richard Montgomery. His maternal grandfather, Thomas Brown, was the founder of Brownsville, Pennsylvania. Martin was educated in the public schools and, at the age of fifteen, began learning the printer's trade. He spent a brief time in Pittsburgh, where he worked as a compositor in the office of the Commercial Journal.
Еркіндіктің қорғаушысы
1857 жылы 18 жасында ол Канзас территориясына келді, Атчисон қаласында шығатын «Скваттер суверен» газетін сатып алып, оның атын «Азаттықтың жақтасы» деп өзгертті. Ол өмірінің соңына дейін осы газетті шығарып тұрды. Ол еркін штаттың адал жақтасы болды және көп ұзамай аймақтың саяси өміріне белсенді қатысты. 1858 жылы ол аумақтық заң шығарушы жиналысқа кандидат болды, бірақ ол әлі толыққанды жасқа толмағандықтан ұсыныстан бас тартты. 1859 жылы ол Канзаста Республикалық партияны құрған Осаватоми конвенциясына делегат ретінде қатысты және өмірінің қалған бөлігінде осы партияның принциптері мен саясатын тұрақты түрде қолдады. Саяси істердегі зияткерлік белсенділігі оның түрлі сенімді және жауапты лауазымдарға сайлануына немесе тағайындалуына мүмкіндік берді. 1859 жылдың 5 шілдесінде ол Вайандотт конституциялық конвенциясының хатшысы болып сайланды; 1860 жылдың қазанында Топекада өткен теміржол конвенциясының хатшысы болды; сол жылы Республикалық партияның ұлттық конвенциясына делегат ретінде қатысты және 1861 жылы Канзас Сенатына сайланды.
In 1857, at the age of 18, he came to the Kansas Territory, bought the newspaper known as the Squatter Sovereign, published at Atchison, and changed the name to Freedom's Champion. He continued to publish this paper until his death. He was a firm free state man and soon became actively identified with the political affairs of the territory. In 1858 he was nominated for the territorial legislature, but declined because he was not yet of legal age. In 1859 he was a delegate to the Osawatomie convention which organized the Republican party in Kansas, and for the remainder of his life he was an unswerving supporter of the principles and policies of that organization. His intelligent activity in political affairs led to his being honored by election or appointment to various positions of trust and responsibility. On July 5, 1859, he was elected secretary of the Wyandotte constitutional convention; was secretary of the railroad convention at Topeka in October, 1860; was a delegate to the Republican national convention of that year, and was elected to the Kansas Senate in 1861.
Азамат соғысындағы қызмет
Сенаторлық мерзімінің аяқталуы алдында Азамат соғысы басталды, ал 1861 жылдың қазан айында ол 8-ші Канзас ерікті жаяу әскерінің подполковнигі ретінде АҚШ ерікті қызметіне шақырылды. 1862 жылдың басында ол Левенворттың провист-маршалы болып тағайындалды және оның полкі наурыз айында Миссисипи штатының Коринф қаласына жіберілгенге дейін осы лауазымда болды. Сол жерде 8-ші Канзас пехотасы генерал-майор Дон Карлос Бьюэлл армиясының құрамына кірді және ол соғыстың соңына дейін Камберленд армиясының құрамында болды. 1862 жылдың 1 қарашасында Мартин полковник болып жоғарылатылды, ал бірнеше аптадан кейін Нешвиллдің (Теннесси штаты) провист-маршалы ретінде тағайындалды, ол келесі маусымға дейін осы лауазымды атқарды. Оның командасымен ол Перривилл шайқасына, Туллахома науқанының әртүрлі шайқастарына, Чикамауга шайқасына қатысты, онда екінші күні ол үшінші бригаданың бірінші дивизиясының командасын қабылдады; қарашада Чаттануга қоршауында және Миссионерлік қырқа шайқасында болды. Майор генерал Уильям Текумсех Шерманның армиясымен бірге ол 1864 жылғы есте қаларлық науқанда Атлантаға қарай жорық жасады, жорық жолы Рокки Фейс Ридж, Далтон, Ресака, Кингстон, Кеннесо Маунтин және басқа да түрлі нүктелердегі шайқастармен белгіленді. Атланта түскеннен кейін Мартиннің полкі генерал-лейтенант Джон Белл Худты Теннесси штатына қарай жылжуымен қууға қосылды, онда ол өзінің қызметін аяқтады. Әскери мансабының соңғы кезеңдерінде Мартин 1864 жылдың 17 қарашасында Теннесси штатының Пуласки қаласында демобилизацияланғанға дейін бірінші бригаданың үшінші дивизиясының төртінші корпусының командасын басқарды. Кейін ол 1865 жылдың 13 наурызында "батылдығы мен еңбегі үшін" бригадир генерал шені алды.
Before the expiration of his term as senator the Civil War broke out, and in October 1861, he was mustered into the United States volunteer service as lieutenant colonel of the 8th Kansas Volunteer Infantry. Early in 1862 he was appointed provost marshal of Leavenworth and held the position until his regiment was ordered to Corinth, Mississippi in March. There the 8th Kansas Infantry became a part of Maj. Gen. Don Carlos Buell's army, and it remained in the Army of the Cumberland until the close of the war. On November 1, 1862, Martin was promoted to colonel, and a few weeks later was assigned to duty as provost marshal of Nashville, Tennessee, which position he filled until the following June. With his command he took part in the Battle of Perryville; the various engagements of the Tullahoma Campaign; the battle of Chickamauga, where on the second day he was assigned to the command of the Third Brigade, First Division, XX Corps; and in November was present at the siege of Chattanooga and the Battle of Missionary Ridge. With Maj. Gen. William Tecumseh Sherman's army he marched to Atlanta in the memorable campaign of 1864, the line of march being marked by engagements at Rocky Face Ridge, Dalton, Resaca, Kingston, Kennesaw Mountain and various other points. After the fall of Atlanta, Martin's regiment joined in the pursuit of Lt. Gen. John Bell Hood as he marched northward into Tennessee, where it closed its service. During the closing scenes of his military career Martin commanded the First Brigade, Third Division, IV Corps, until he was mustered out at Pulaski, Tennessee on November 17, 1864. He later received a brevet of brigadier general "for gallant and meritorious services", dated March 13, 1865.
Соғыстан кейін
Канзасқа оралған Мартин газетінің редакциялық басқаруын қайтадан қолға алды және саяси істерге қайтадан әсер етті. Ол 1859-1861 жылдары Канзас Сенатының мүшесі болды, ал 1865 және 1878-1880 жылдары Атчисон қаласының мэрі қызметін атқарды. Ол он екі жыл бойы Атчисонның үшінші пошта бастығы болып жұмыс істеді. Жиырма бес жыл қатарынан ол Атчисон округінің Республикалық орталық комитетінің төрағасы болды; 1868 жылдан 1884 жылға дейін Республикалық ұлттық комитетінің мүшесі болды және осы кезеңнің соңғы төрт жылы комитет хатшысы қызметін атқарды; 1860 жылы өткен алғашқы Республикалық конвенцияға делегат ретінде қатысты, сондай-ақ 1860, 1868, 1872 және 1880 жылғы Республикалық ұлттық конвенциялардың құрамына кірді; АҚШ-тың жүз жылдық комиссиясы вице-президенттерінің бірі болды; Канзас тарихи қоғамын құрушылардың бірі болды және 1878 жылы оның президенті болды; сол жылы Редакторлар мен Баспагерлер қауымдастығының президенті болып сайланды; ал 1878 жылдан өмірінің соңына дейін Ұлттық солдаттар үйінің Левенворт бөлімшесі басқару кеңесінің мүшесі болды. Азамат соғысынан кейінгі жылдардың барлығында ол Республиканың Ұлы армиясының жұмысына және әл-ауқатына үлкен қызығушылық танытты, ал Канзас департаменті құрылған кезде оның бірінші қолбасшысы болып сайлануымен құрметке ие болды.
Returning to Kansas, Martin resumed the editorial management of his paper, and again became a factor in political affairs. He served as a member of the Kansas Senate from 1859 to 1861, and was mayor of Atchison, serving in 1865 and 1878 to 1880. He served as the third Atchison postmaster for twelve years. For twenty five consecutive years he was chairman of the Atchison County Republican Central Committee; was a member of the Republican National Committee from 1868 to 1884, and secretary of the committee during the last four years of that period; served as a delegate to the first Republican Convention in 1860, and was a member of the 1860, 1868, 1872, and 1880 Republican National Conventions; was a member of one of the vice presidents of the United States Centennial commission; was one of the founders of the Kansas Historical Society, of which he was president in 1878; was president the same year of the Editors' and Publishers' Association; and from 1878 to the time of his death was one of the board of managers of the Leavenworth branch of the National Soldiers' Home. During all the years following the Civil War he manifested a keen interest in the work and welfare of the Grand Army of the Republic, and when the Department of Kansas was organized, he was honored by being elected its first commander.
Губернатор Мартин
Губернатор лауазымына сайланғанға дейін жылдар бойы Мартин өзінің қабылдаған штатының басшысы болу арманында болған, бірақ оны тағайындалған жағдайда лауазымның міндеттеріне дайындалуға және күтуге тура келетінін білген. Шақыру 1884 жылы келді, ол үміткер ретінде ұсынылып, сайланды. Оның басқарудың алғашқы кезеңдері өте қиын болды, ол лауазым іздеушілердің көптігінен қоршалды. Бұл бұрынғы демократиялық әкімшіліктің салдарынан болды. Бастапқыда Мартин тыйым салушы емес еді, бірақ уақыт өте келе тыйым салудың пайдалы нәтижелерін көрген соң, ол оның ынталы жақтастарының біріне айналды. Мартиннің басқару кезеңінде Канзаста алты білім беру мекемесі ашылды және 1887 жылы 182 мектеп салынды. Сонымен қатар, Хатчинсон қаласында Мемлекеттік түзету мекемесі орналастырылды және жас заң бұзушыларға түзету мүмкіндігі берілді. 1886 жылдың наурыз айында Миссури мен Канзастағы Миссури-Тынық мұхиты темір жолындағы ереуіл мен салдарынан туған ауыр тәртіпсіздіктер Мартиннің назарын аударды. Көтеріліс салдарынан ол Канзас милициясының бірінші полкін оқиға орнына жіберді. Ереуіл сәуір айында аяқталды, үлкен ыңғайсыздықтар мен қиындықтар тудырды. Оның алғашқы басқаруы оны халыққа ұсынып, 1886 жылы ол қайта сайланды. 1887 жылы Канзас штатының заң шығарушы органы Канзас әйелдеріне мектеп, облигациялар және муниципалдық сайлауларда дауыс беру құқығын беретін заңды қабылдады. Бұл штаттың бүгінгі күні иеленген толық сайлау құқығына жасалған алғашқы қадамдардың бірі болды. Канзас тұрақты түрде өркендеп, оның қалалары мен кең ауыл шаруашылығы жерлерінің құны күрт өсті. Бұл «бумға» әкелді, оның кезінде қалалар қағаз бетінде бой көтерді, ал нақты қалалар кеңейді. Канзастағы жылжымайтын мүлікпен айналысу үшін көптеген синдикаттар құрылды. Қажетсіз қалаларда ғимараттардың ұзын қатарлары салынды, ал далалар көп уақыттан кейін тот басқан құбырлар мен гидранттармен толып, осы пайдасыз қалалардың жалғыз нақты белгісі болды. 1888 жылдың соңында Канзастағы үлкен «бум» күйреп, осы жылы егін дақпысы болғандықтан Канзаста үрей туды. Бірақ осы өркендеудің тоқтауы салыстырмалы түрде қысқа болды. Бірнеше округтердегі қалалар арасында округ орталығы үшін күрес болды. Аса қатыгез бәсекелестік пен алауыздықтар туды, ең жамансы Стивенс округінде болды, онда бірнеше адам қаза тапты. Губернатордан көмек сұрағаннан кейін округке милиция полкі жіберілді. 1888 жылы Грили округі құрылды, осылайша Канзастың 105 округінің құрылысы аяқталды.
For years before his election to the office of Governor, Martin had an ambition to be the chief executive of his adopted state, but knew he had to wait and prepare himself for the duties of the office in case he should be called to fill it. The call came in 1884, when he was nominated and elected. The beginning of his administration was very difficult, and he was besieged by hordes of office seekers. This, on account of the previous Democratic administration. At first Martin was not a prohibitionist, but in time, as he saw the beneficial effects of prohibition, he became converted to be one of its most ardent champions. During Martin's administration six educational institutions were established in Kansas, and 182 school houses were built in 1887. Also, the State Reformatory was located at Hutchinson, and opportunities for reform were provided for young law breakers. In March 1886, a strike and serious disturbances on the Missouri Pacific Railroad, in Missouri and Kansas, demanded Martin's attentions. Rioting caused him to send the First Kansas Militia to the scene of action. After being the cause of great inconveniences and suffering, the strike was settled in April. His first administration commended him to the people, and in 1886 he was reelected. A bill was passed by the Kansas Legislature of 1887, conferring on women of Kansas the right to vote at school, bond, and municipal elections. This was one of the first steps toward the complete suffrage the State enjoys today. Kansas had steadily progressed in prosperity and her towns and broad farming lands had increased immensely in value. This led to a "boom" during which cities were erected on paper and real towns increased in size. Many syndicates were organized to deal in Kansas real estate. Long blocks of buildings were erected in unnecessary towns, and the prairie was long after dotted with rusting pipes and hydrants, the only tangible evidences of these useless towns. The end of 1888 saw the great Kansas "boom" collapse, and, as this year had also had a failure of crops, Kansas experienced a panic. But this check in prosperity was comparatively brief. There was a contest for the county seat between towns in several counties. Bitter rivalries and feuds resulted, the worst being the Stevens County, where several people were killed. On an appeal made to the Governor for help, and a militia regiment was sent to the county. In 1888 Greeley County was organized, thus completing the organization of Kansas' 105 present counties.
Неке және қайтыс болу
1871 жылдың 7 маусымында Мартин Ида Чаллисқа үйленді, және олардың жеті баласы болды. Мартин 1889 жылдың 2 қазанында Ачисон қаласында 50 жасында пневмониядан қайтыс етті және Ачисонның Маунт-Вернон зиратына жерленді.
On June 7, 1871, Martin married Ida Challiss, and together they had seven children. Martin died from pneumonia on October 2, 1889, in Atchison at the age of 50, and was interred in Atchison's Mount Vernon Cemetery.