Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лаос округіне жататын қала, Ирландия.
Town in County Laois, Ireland
Маунтмеллик немесе Маунтмеллик – Ирландияның Лаос округінің солтүстігінде орналасқан қала. Ол N80 ұлттық екінші дәрежелі жолымен және R422 және R423 аймақтық жолдарымен қиылысады. Қала Маунтмеллик Рим-католик приходының құрамына кіреді.
Mountmellick or Mountmellic is a town in the north of County Laois, Ireland. It lies on the N80 national secondary road and the R422 and R423 regional roads. The town is part of Mountmellick Roman Catholic parish.
Атауы
Маунтмеллик, кейде Монтмеллик немесе Монтмеллик деп те жазылады, ирланд тіліндегі Móinteach Mílic атауының ағылшыншасы болып табылады, ол «өзенге жақын жатқан батпақты жер» дегенді білдіреді. Ескі ағылшынша жазылымдарына Моинтагмеэлик, Монтагмеэлик, Монтиагмеэлик және Монтеагмилик кіреді.
Mountmellick, sometimes spelt Montmellick or Montmellic, is an anglicisation of the Irish name Móinteach Mílic, which means "(the) bog of/by (the) land bordering a river". Older anglicisations include Mointaghmeelick, Montaghmelick, Montiaghmeelick and Monteaghmilick.
Елтаңбасы
Бұл ұран "серіктестік арқылы достық" деп аударылады. Өрнектің күрделі дизайны – қалаға тән Маунтмеллик өнемі, ерекше тігіс шеберлігін көрсетеді. Диагональды боймен өтетін толқын – қаланың көп бөлігін аралап жатқан Оуэнэс өзенін бейнелейді. Кресттер қаланың Достар қоғамы, яғни квакерлермен құрылуын көрсетеді. Бұл геральдикалық элементтер "молин крестері" деп аталады және олар диірмен тасының темір ортасы – диірмен қабығынан шыққан. Олар Маунтмеллик қаласының маңызды өнеркәсібін көрсетеді. Андромеда полифолиясының, немесе батпақ розмариінің бұтақтары бізге Моинтех Милич деген жер атауын еске түсіреді. Моинтех – "батпақты жер", мелиорацияланған батпақ, ал Милик – ылғалды жерді білдіреді. Ирландияның бас геральдисті 1998 жылдың 16 желтоқсанында Маунтмеллик қалалық комиссиясына қаланың елтаңбасын берді.
The motto translates as "friendship through partnership." The fretted design represents Mountmellick Work, an embroidery craft unique to the town. The diagonally running wave represents the Owenass river, which embraces much of the town. The crosses reflect the foundation of the town by the Society of Friends or Quakers. These heraldic elements are 'crosses moline', and derive from the mill rind, the iron centre of a millstone. They reflect an important Mountmellick industry. The sprigs of Andromeda polifolia, or bog rosemary, remind us of the name place, Mointech Milic. Mointeach means "mooreland," reclaimed bogland, and Milic means wetland. The chief herald of Ireland assigned a coat of arms to Mountmellick Town Commission on 16 December 1998.
Ирландияның Манчестері
Маунтмелликтегі өнеркәсіптік белсенділіктің деңгейі XVIII ғасырдың соңында қаланың "Ирландияның Манчестері" деп танылуына себеп болды. 1700-ші жылдардың ортасындағы өнеркәсіптік революция кезінде тоқыма өндірісіндегі жетекші рөлі, сол кездегі Англияның өнеркәсіптік орталығы – Манчестермен салыстыруға мүмкіндік берді. Лаоис аймағын бір кезде жапырақты ормандар жапқан, олар мал терісін былғауға қолданылатын тері өңдеу өнеркәсібі үшін қабықпен қамтамасыз еткен. Маунтмелликте алғашқы квакер болып қоныстанған Уильям Эдмундсон (1627–1712) былғау фабрикасының иесі болды, ал Гудбоди және Пим отбасылары да 19 ғасырда былғау фабрикаларына иелік еткен. XVIII ғасырдың соңына қарай тоқыма өнеркәсібі айтарлықтай өсті. 1780-ші жылдары бірнеше ірі фабрикалар ашылды. Олар тоқуды маңызды шағын өнеркәсіп ретінде дамыту үшін қажетті шикізатты өндірді, соның арқасында көптеген отбасылар ауыл шаруашылығынан түсетін табысқа қосымша кіріс көзіне ие болды. 1837 жылға қарай Маунтмеллик аймағындағы мақта және жүн өнеркәсібінде 4000-қа жуық адам жұмыс істегені естілді. Осы өнеркәсіптің үш негізгі орталығы Дринахтағы Нью-Миллс, Баллифинге жақын орналасқан Баркмиллс және Ирландтаундағы Ангроув қалаларында құрылды. Бастапқыда бұл фабрикалар сумен жұмыс істесе, 19 ғасырдың барысында бу машиналары біртіндеп енгізілді. 1801 жылы Маунтмелликте бес сыра қайнату зауыты болды, олар 25 миль радиустағы қалаларды сырамен қамтамасыз етті. Бұл сыра қайнату зауыттары басқа жерлердегі ірі сыра қайнату зауыттары теміржол және каналдар арқылы тарату желісін кеңейткен кезде құлдырады. 19 ғасырдың екінші жартысында сақтану қозғалысы күшейген кезде сыра қайнатудан сорт өндіруге көшу болды. 20-ғасырдың басында Ирландтауда Кодд отбасы екі сорт өндіру кәсіпорнын құрды, ал сорт өндірісі бүгінгі күнге дейін Маунтмелликте жалғасуда. Қаладағы алғашқы банк 1824 жылы ашылды, ал Ирландиядағы алғашқы заманауи қант зауыты 1852 жылы Маунтмелликте құрылды. Ол қазіргі MDA ғимаратының артында, Ирландтауда орналасқан. Үлкен үміттерге қарамастан, экономикалық факторлар 1862 жылы оның жабылуына әкелді.
Such was the level of industrial activity in Mountmellick in the late 18th century that Mountmellick became known as "The Manchester of Ireland". Its role as a leading textile producer during the industrial revolution of the mid 1700s brought favourable comparisons to Manchester, the industrial centre of England at the time. Deciduous woodlands, which once covered Laois, provided a ready source of bark for a tanning industry, which converted animal hides into leather. William Edmundson (1627–1712), the first Quaker to settle in Mountmellick, owned a tannery, and the Goodbodys and Pim families also owned tanneries in the 19th century. Towards the end of the 18th Century, the textile industry grew significantly. A number of large mills were opened in the 1780s. These produced the necessary raw materials to develop weaving as an important cottage industry, providing many households with a secondary source of income to supplement agricultural incomes. By 1837 it was estimated that 4,000 people were employed in the cotton and woollen industry in the Mountmellick area. The three main centres of this industry were established at New Mills in Drinagh, Barkmills, near Ballyfin and Anngrove in Irishtown. Initially these mills were powered by water, but steam engines were gradually introduced during the 19th Century. In 1801, there were five breweries in Mountmellick and these supplied beer to towns within a 25 mile radius. These breweries declined as larger breweries elsewhere developed their distribution on the railways and canals. As the temperance movement grew in the second half of the 19th Century, there was a shift from brewing to malting. Two malting enterprises in Irishtown were developed by the Codd family in the early 20th century and malt production still takes place in Mountmellick today. The first bank in the town was opened 1824 and the first modern sugar factory in Ireland was opened in Mountmellick in 1852. It was situated behind the present MDA building in Irishtown. Despite its huge aspirations, economic factors led to its closure in 1862.
Ұлы ашаршылық
Қала халқының саны 1845 және 1850 жылдар аралығында 35%-ға төмендеп, 4800-ден 3120-ға дейін жетті. 1841 жылы қаланың жанында тағы 3000 адам тұрды, олардың көпшілігі де қиындыққа тап болды. Осы кезге дейін Маунтмеллик өндіріспен белгілі қала болған, бірақ ашаршылық күшейгенде жұмыс орындары азайды және ақша тапшы болды. Азық-түлік бағасы 300%-ға өсті. Кедейлікке түскен адамдар аштық пен жандарға ұшырады. Тиф, холера сияқты аурулар тарады және Маунтмелликтегі адамдар аштықтың өзінен гөрі қызбадан көбірек қайтыс болды. Аштықтан зардап шеккен ирландтарға көмек көрсету үшін әлемнің түкпір-түкпірінен жәрдем жіберілді. Квакерлер ашаршылықпен күресте ең белсенді болып, ел бойынша көптеген дастарқан үйлерін ашты. 1839 жылы Маунтмелликте кедейлер үйі салынды. Бұл үй қазіргі Сент-Винсент ауруханасының орнында орналасқан. Ол 800 жандарды тамақтандыру және баптау үшін салынған, бірақ 1847 жылғы ашаршылықтың ең ауыр кезеңінде ("Қара '47" деп аталды) онда 1500 адам болды. Адамдарды ынталандырмау үшін кедейлер үйлері мүмкіндігінше жағымсыз етіп жасалды. Ерлер, әйелдер және балалар кірген кезде бір-бірінен бөлініп, көбінесе қайтадан көрмейтін болды. Құрбандарды жерлеу үшін үлкен қабірлер қазылды. Күн сайын аштықтан қаза тапқандардың арбасы кедейлер үйінен Маунтмелликтен бір шақырым қашықтықтағы Дерригил жеріне, ор қабірлерге жеткізілді. Граиге жеріндегі қазір "Рейлиг" (ирланд тілінде "қамба" деген мағынаны білдіреді) деп аталатын егістік те аштық кезінде жерленген орын болғандығы белгілі. Осы кезеңде немесе одан бұрын, 17 ғасырдың соңында кеткен белгілі отбасылардың ішінде Ньюлиндер (Пенсильвания штатының Честер округіне қоныс аударған), Пимдер, Бьюлилер және Деннилер болды. Көптеген квакерлер Маунтмелликтен Пенсильванияға эмиграциялады.
The population of the town declined by 35% from 4,800 to 3,120 between 1845 and 1850. A further 3,000 people lived in close proximity to the town in 1841, many of whom were also affected. Up to this time, Mountmellick had been an extensive manufacturing town, but as the famine took grip, employment plummeted and money became very scarce. Food prices increased by 300%. People caught in a poverty trap became hungry and destitute. Diseases such as typhus and cholera appeared and more people in Mountmellick died from a fever epidemic at the time than from the famine itself. Aid relief was sent from various parts of the world to help the starving Irish. The Quakers were among the most active in famine relief initiatives and they opened soup kitchens throughout the country. The Poor Law Union built a workhouse in Mountmellick in 1839. The workhouse was situated on the site where St. Vincent's Hospital now stands. It was built to feed and accommodate 800 paupers, but at the height of famine in 1847 (known as "Black '47") there were 1,500 people there. To deter people, the workhouses were designed to be as unattractive as possible. Husbands, wives and children were separated on entry and often never saw each other again. Mass burial sites were dug to bury the victims. A cart of famine victims was brought daily from the workhouse to pit graves in the townland of Derryguile, one mile outside Mountmellick. A field, now known as "Reilig" (the Irish language word for grave) in the townland of Graigue is also known to have been a famine burial site. Famous families who left during this time, or earlier, during the late 17th century, included the Newlins (who went to Chester County, Pennsylvania), Pims, Bewleys, and Dennys. Many of the earlier Quakers emigrated from Mountmellick to Pennsylvania.
Маунтмеллик түймешігі
1825 жылы Джоанна Картер есімді квакер әйелі Маунтмеллик кестесі деп кейіннен танымал болатын өнерді таныстырды. Осы тігіс бұйымдарының алғашқы сатылуы 1847 жылы Лимерик графына (Дунравен графына) жүзеге асты. Картер оны енгізгенімен, оның өмірі туралы көп мәлімет жоқ. Ол квакер болған деп дәстүрлі түрде есептеледі. Алайда, 1824 жылғы білім беру есебінде ол протестант ретінде сипатталған, бұл ол Ирландия шіркеуіне жататындығын білдіруі мүмкін. Ол сабаннан жасалған үйінде шағын мектеп ашып, 15 қызға сабақ берді, олардың сегізі Ирландия шіркеуінің мүшелері, ал жетісі католиктер еді. Оның жылдық табысы 9 фунт стерлинг құрады. Үйінің нақты орналасқан жері белгісіз болғанымен, 1850 жылы Джон Картер Маунтмелликтегі Понд көшесіндегі үйde тұрғаны «Тенденттік үйлердің бастапқы бағалауынан» белгілі болды. Бұл кезеңде қалада тіркелген жалғыз Картер осы есімді адам еді. 1853 жылғы Ирландия өнеркәсіптік көрмесі туралы есепте ол «Картер, Дж., Маунтмеллик, Квинс округі, дизайнер және өндіруші, кестеленген жамылғы, дәретхана төсегі және шүберектер» деп аталды. Сондай-ақ, Картер ханым Эглинтон графесі ұсынған бай кестеленген жамылғыны жобалап, тіккені айтылды. Оның Маунтмеллик қаласының тумасы болғаны белгісіз. Оның ерте дамуымен байланысты тағы бір әйел – Маргарет Бил (1809–1877), шебер тоқымашы, бастапқыда Уэксфорд графтығының Эннискорти қаласынан келген. Ол қаладағы көрнекті өндіруші Джозеф Билге үйленді. Маунтмеллик 19-ғасырдың ортасындағы ашаршылыққа дейін маңызды өнеркәсіптік орталық болды және «Ирландияның Манчестері» немесе «кішкентай Манчестер» деп аталды. Бұл, ішінара, қазір толықтырылған Маунтмеллик тармағы арқылы өтетін Үлкен каналдың арқасында мүмкін болды. Маунтмеллик кестесі, сондай-ақ Маунтмеллик тоқымасы деп те аталады, 19-ғасырдағы ең танымал тігіс түрлерінің бірі болды және оның алғашқы үлгілері халықаралық нарықта жоғары бағаға сатылады. Жергілікті мұражайда осы қолөнердің түпнұсқалық бөлшектері қойылған. Маунтмелликтегі тігіншіліктің тарихы 19-ғасырға дейін белгісіз. Алайда, 1786 жылы Достар қоғамы Маунтмелликте мектеп ашқанда, қыздар оқулықтарына ақша табу үшін тігінге үйретілді. Маунтмеллик кестесі мен қаладағы Квакер Лайнстер провинциялық мектебі арасында тығыз байланыс болды. Олар тігін өнерін оқыту арқылы және өздерінің дизайндарын бейімдеу арқылы осы дәстүрді дамытты. 1858 жылғы үкіметтік мектеп есебінде мектепте қарапайым және сәнді тігіншілік оқытылатыны айтылды. Сондай-ақ, есепте Ирландия шіркеуінің Маунтмеллик мектебінде қыздарға қарапайым және сәнді тігіншілікке үйретілгені көрсетілген. Презентация ордені осы қолөнерді насихаттауға белсенді қатысты. 1920 жылы квакерлер мектебі жабылғанда, Презентация бауырлары мектепке көшіп келіп, кестелеу дәстүрін жалғастырды. Маунтмеллик кестесінің пайда болуына әсер еткен төрт мүмкін көз ұсынылды. Ең ықтимал әсері – тігістерінің ұқсастығына байланысты кревель кестесі. (Кревел – кесте және гобелен жасау үшін қолданылатын жұқа тоқылған жіп.) Ол өзінің көптеген әртүрлі дизайндарына Оуэнасс өзенінің тікенектері мен жағалауларындағы өсімдіктердің көптігінен шабыттанған болуы мүмкін. Оның Франциядан шыққандығы және гугеноттардың оны Ирландияға әкелгені туралы болжамдар осылайша күмән тудырады. Шындығында, кейбір гугеноттар Портарлингтон қаласына қоныстанды. Үшінші теория бойынша, Джоанна Картер 1793 жылы Антрим графтығындағы Моравия қонысында кестелеуді оқытуды бастаған Англияның Фулнек қаласынан келген Картер әпкесімен байланыста болған немесе оның ықпалында болған болуы мүмкін. Олардың туысқандық байланысы болмағандықтарын айту қажет. Соңында, қаладағы мақта өнеркәсібінің болуы оның дамуына әсер еткен болуы керек. 1880 жылдары Мильнер ханым Маунтмелликте «қиын жағдайдағы ирланд әйелдеріне» өмір сүру құралы табу үшін өндірістік бірлестік құрды. 1890 жылға қарай, 50 әйелдің кестелеу өндірісіне қатысқаны белгілі болды. Бұл осы өнерге қызығушылықтың артуына себеп болды. Бұл өнерді елдің барлық айманындағы әйелдер қолға алды, нәтижесінде ол енді тек жергілікті қолөнер болып таралмады. Флоранс Паттерсон ханым, Даун графтығының Крейгвад қаласынан келген сәулетші, тігін өнерінде, соның ішінде Маунтмеллик кестесінде шебер болды. Осы кезде Маунтмеллик кестесі халықаралық деңгейде танымал бола бастады. Мысалы, 1885 жылы Уэльс ханшайымы Александра Ирландияға сапар шекті және өнеркәсіптік қауымдастық оған Маунтмеллик кестесімен тігілген үстел жабынын сыйлады. 1890 және 1898 жылдар аралығында Лондондық баспагер Уэлдон «Уэлдонның практикалық Маунтмеллик кестесі» атты төрт томдық кітап сериясын шығарды. Барлығы, Уэлдон осы тақырыпта сегіз томдық кітап шығарды және осы кестелеу өнерін өте танымал етуге көмектесті. 1890 жылдарда Бостон, АҚШ-та шығарылған Barour's Prize Needle Work сериясында Маунтмеллик кестесіне арналған бөлім болды. Оның үлкен танымалдылығының салдары ретінде, кедейлер үшін табыс көзі ретінде қарастырылатын оның маңызы төмендеді және орта таптың әлеуметтік ойын-сауығына айналды. 19-ғасырдың соңында Маунтмеллик кестесі және басқа да тігін түрлерінің өндірісі төмендеді. 1907 жылға қарай, кестелеу өндірісімен айналысатын адамдардың саны 50-ден 8-ге дейін азайды. Бұл кемітілгеніне қарамастан, оның сапасы, стилі және беріктігі үшін халықаралық беделі сақталды. 1963 жылы АҚШ президенті Джон Ф. Кеннедиге Ирландияның Соқырлар Ұлттық Кеңесі ақ Маунтмеллик кестесімен тігілген жамылғы сыйланды. Маунтмеллик кестесі дәстүрі бүгінгі күнге дейін сақталды, бұл Sr Teresa Margaret-тің еңбегінің арқасы, ол дәстүрлі техникаларды өзі үйреніп, содан бері Маунтмеллик Даму Орталығында апталық сабақтар өткізіп келеді.
According to tradition, in 1825 a Quaker named Joanna Carter introduced what later became known as Mountmellick embroidery. The first known sale of this type of lacework was to the Earl of Dunraven (Lord Adare) of Limerick in 1847. Although Carter is credited with its introduction little is known about her. It has been traditionally assumed that she had been a Quaker. However, an educational report of 1824 describes her as a Protestant, which may have meant that she belonged to the Church of Ireland. She ran a small school in a thatched house and had 15 girls, eight of whom were members of the Church of Ireland and seven Catholics. Her annual income was £9 per year. Although the precise location of her home is not known, we know from the 'Primary Valuation of Tenements' that a John Carter lived in a house in Pond Street, Mountmellick in 1850. This is the only recorded Carter for the town at this period. In the report on the Irish Industrial Exhibition of 1853, she was referred to as, 'Carter, J Mountmellick, Queen's County, Designer and Manufacturer, embroidered quilt, toilet cover and doileys.' The report also stated that Mrs Carter was responsible for the design and execution of a richly embroidered quilt exhibited by the Countess of Eglinton. It is not clear that she was a native of Mountmellick. Another woman associated with its early development was Margaret Beale (1809–1877), an accomplished lacemaker, originally from Enniscorthy, County Wexford. She was married to Joseph Beale, a prominent manufacturer in the town. Mountmellick was a significant industrial town before the Famine of the mid 19th century, when it was known as 'The Manchester of Ireland' or 'little Manchester'. This was partly thanks to the Grand Canal, the Mountmellick branch of which is now filled in. Mountmellick embroidery, also known as Mountmellick Lace, became one of the most popular forms of needlework during the 19th century, and early examples fetch high prices on the international market. The local museum displays original pieces of this craftwork. The history of needlework in Mountmellick before the 19th century is unclear. However, when the Society of Friends opened its school in Mountmellick in 1786, the girls were instructed in needlework to earn money for their textbooks. There appear to have been strong links between Mountmellick embroidery and the Quaker Leinster Provincial School in the town. They fostered the tradition of embroidery by both teaching it and adapting their own designs. A government school report of 1858 recorded that plain and fancy needlework was being taught at the school. The same report also noted that plain and fancy needlework was taught to girls at the Church of Ireland School Mountmellick. The Presentation order was heavily involved in the promotion of the craft. In 1920 when the Quaker school closed, the Presentation Sisters moved into the school and continued its embroidery tradition. Four possible sources of influence on the origins on Mountmellick embroidery have been suggested. The most likely influence was crewel embroidery, because of the similarity of the stitches. (Crewel is fine worsted yarn used for embroidery and tapestry.) She may have found inspiration for her many varied designs from the abundance of flora nestled in the hedgerows and riverbanks of the Owenass River. A less likely source was that the craft originated in France and was taken to Ireland by the Huguenots. Some Huguenots did in fact settle in the nearby town of Portarlington. The third theory is that Joanna Carter may have been connected with or influenced by a Sister Carter from Fulneck, England, who started teaching embroidery at a Moravian settlement in County Antrim in 1793. It is unlikely that the two were related. Finally the presence of the cotton industry in the town must have been an influence on its development. In about 1880, a Mrs Milner started an industrial association in Mountmellick to provide a livelihood 'for distressed Irish gentlewomen'. By 1890, it is known to have had 50 women employed in producing the embroidery. This seems to have led to an upsurge in interest in it. It was taken up by women throughout the country; as a consequence, it ceased to be just a local craft. A Mrs Florance Patterson, an architect from Craigivad, County Down, was an expert in needlework, including Mountmellick embroidery. At this time it seems that Mountmellick embroidery was gaining international recognition. For example, in 1885, Alexandra, Princess of Wales, visited Ireland and the industrial association presented her with a dressing table cover in Mountmellick embroidery. Between 1890 and 1898, Weldon, a London publisher, produced four volumes called 'Weldon's Practical Mountmellick embroidery'. Altogether, Weldon published eight volumes on the subject and helped to make the embroidery extremely popular. Barour's Prize Needle Work series, published in the 1890s Boston, USA, included a section on Mountmellick embroidery. One consequence of its increased popularity was that the emphasis changed from its being a source of income for the poor to being a middle class social pastime. The production of Mountmellick embroidery and other forms of needlework began to decline during the 19th century. By 1907, the number of people employed in the production of the embroidery had fallen from 50 to eight. Despite this, it maintained an international reputation for quality, style and durability. In 1963, US President John F. Kennedy was presented with a white Mountmellick embroidery quilt by the National Council for the Blind of Ireland. The tradition of Mountmellick embroidery lives on today due to the work of Sr Teresa Margaret, who taught herself the traditional techniques, and until recently held weekly classes in the Mountmellick Development Association building.
Білім
Маунтмелликте төрт бастауыш мектеп бар: 1973 жылы салынған Сент-Джозеф қыздар ұлттық мектебі мен Сент-Патрик ұлдар ұлттық мектебі, олар бір ғимаратты пайдаланады; Портлоуз жолындағы Сент-Пол ұлттық мектебі және Дублин жолындағы бір шақырым қашықтықтағы Рок ұлттық мектебі, Сент-Патрик ұлдар мектебі. Қала алаңында орта білім беретін жасөсперімдерге қызмет ететін қоғамдық мектеп бар. 21-ғасырдың басында жабылып қалғанға дейін, жақын орналасқан Баллифиндегі Патрициан колледжінің орта мектебіне Маунтмелликтен автобуспен күн сайын оқушылар баратын.
Mountmellick has four primary schools: St Joseph's Girls' National School and St Patrick's Boys' National School, built in 1973, which share a building; St Paul's National School on the Portlaoise Road, and The Rock National School, St Patrick's Boys School one mile out on the Dublin road. There is also a Community School in the town square, serving secondary age pupils. Until its closure in the early 21st century, the nearby Patrician College secondary school in Ballyfin, had a portion of its pupils travel from Mountmellick by bus each day.
Экономикалық қызмет
Қаланың негізгі салалары – ауыл шаруашылығы, жеңіл өнеркәсіп және сыра қайнату. Ол Портлауза мен Дублин қалаларының серіктес елді мекені болып табылады, М7 тас жолына және Дублин-Корк темір жолына ыңғайлы қол жеткізеді. Осының нәтижесінде 2004-2012 жылдар аралығында Маунтмеллик халқы қарқынды өсті, сондай-ақ «Кельт жолбарысы» дәуірінде және одан кейін Ирландияның қаржылық дағдарысына дейін жаңа үйлер мен бірнеше жаңа тұрғын үй кешендері пайда болды.
The town's main industries are agriculture, light manufacturing and brewing. It serves as a dormitory town for nearby Portlaoise and for Dublin, with easy access to the M7 motorway and the Dublin Cork railway line. This has led to the population of Mountmellick expanding rapidly in the years between 2004 and 2012 and also to an increase in new houses and several new housing estates during the Celtic Tiger era and beyond until the Irish financial crisis.
Спорт
Маунтмеллик – спорттық қызметке толы қала. Маунтмеллик ГАА қаланың гейл футбол және хёрлинг клубы, ал жақын жердегі басқа гейл ойындары клубтары – «Рок» ГАА және Килкаван.
Mountmellick is a town rich in sporting activity. Mountmellick GAA is the town's club for Gaelic football and hurling, while other nearby Gaelic games clubs are The Rock GAA and Kilcavan.
Автобус
Маунтмеллик Атлон мен Уотерфорд қалалары арасындағы Bus Éireann бағыты арқылы қызмет көрсетеді, әр бағытта күніне үш рейспен. Сонымен қатар, ол жергілікті Townlink бағытында жүреді, күніне Портлоуз және Тулламор қалаларымен байланысқан.
Mountmellick is served by Bus Éireann as part of its route between Athlone and Waterford, with three daily services in each direction. It is also on the local Townlink route, with daily connections to Portlaoise and Tullamore.
Темір жол
Маунтмеллик теміржол станциясы 1885 жылдың 2 наурызында Портлоаздан басталатын қысқа тармақтың соңында ашылды. Алғашқы жоспар бойынша, бұл желі Геашиллге дейін созылуы тиіс болған, бірақ ол ешқашан іске аспады, нәтижесінде станция соқпаққа тірелді. 1947 жылдың 27 қаңтарында жолаушылар тасымалы тоқтатылды, алайда қант қызылшасы және арнайы пойыз қатынасы 1963 жылдың 1 қаңтарына дейін сақталды. Қазір станция ғимараты жекеменшік үй ретінде пайдаланылуда.
Mountmellick railway station opened on 2 March 1885, at the end of a short branch from Portlaoise. It was originally planned that the line would be extended to Geashill but this never happened leaving it as a dead end. It closed to passengers on 27 January 1947, but the branch remained open for sugar beet and special trains until 1 January 1963. The station building is now a private residence.
Құбыр
Ұлы каналдың Маунтмеллик тармағы 1831 жылдың наурыз айында пайдалануға берілді және 1960 жылы жабылды.
The Mountmellick branch of the Grand Canal became operational in March 1831 and closed in 1960.