Перри против Синдерманна: академиялық қызметкердің жұмыстан босатылуы және процессуалдық құқықтар
Perry v. Sindermann
Perry v. Sindermann ісі (1972) АҚШ Жоғарғы Сотының білім берудегі еңбекке орналасу және процессуалдық құқықтарға қатысты маңызды шешімі. Тенуре, келіспеушіліктер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Перри қарсы Синдерманн, 408 U. S. 593 (1972) – АҚШ Жоғарғы Сотының білім беру саласындағы сот практикасына, қызмет мерзімі мен заңды процедураға әсер еткен шешімі.
Perry v. Sindermann, 408 U. S. 593 (1972), was a United States Supreme Court decision affecting educational case law involving tenure and due process.
Фактілер
Синдерманн 1959 жылдан 1969 жылға дейін Техас штатының мемлекеттік колледждер жүйесіндегі бірнеше мектепте бір жылдық келісімшарттар негізінде мұғалім болып жұмыс істеді. 1965 жылы ол Одесса кіші колледжінде профессор болып кірісті, онда жетістіктерінің арқасында бір кезде кафедраның тең төрағасы болып тағайындалды. 1968-1969 оқу жылында Синдерманн Техас кіші колледждері оқытушылары қауымдастығының президенті ретінде Регенттер кеңесінің саясатымен ашық пікір келіспеушіліктеріне қатысты. 1969 жылдың мамыр айында оның бір жылдық келісімшарты бұзылды және жаңадан жасалмады. Регенттер бас иесіздік жасады деген айыптамамен баспасөз хабарламасын жариялады, бірақ Синдерманға келісімшартты жаңартудан бас тарту себебін жоққа шығару үшін ресми тыңдау өткізілмеді.
Sindermann was a teacher at several schools in the state college system of the State of Texas under a system of one year contracts from 1959 to 1969. In 1965, he became a professor at Odessa Junior College, where he was successful enough to be appointed department co chair for a time. During the 1968 1969 academic year, Sindermann became involved in public disagreements with the policies of the Board of Regents as president of the Texas Junior College Teachers Association. In May 1969, his one year contract was terminated and was not renewed. The Regents issued a press release alleging insubordination, but no official hearing was provided Sindermann to contest the basis for non renewal.
Шешім
Сот судьясы Стюарт жазған пікірде сот Синдерманның өзіне бір түрлі процеске құқылы екенін көрсету үшін жеткілікті фактілер келтіргенін және келісімшарттық немесе қызметтік құқығының болмауы оның келісімшартының жаңартылмауы Бірінші және Он төртінші түзетулерді бұзғаны туралы талабын жоққа шығармайды деп шешті. Синдерманның формалды түрде қызметтік мерзімі болмаса да, оның соңғы мекемедегі қызмет мерзімі (толық уақытты оқытушының «Саясат қағазы 1» нұсқаулықтарындағы сынақ мерзімі ретінде көрсетілген төрт жылдан астам болды) ол іс жүзінде қызметтік мерзімі бар екенін мәлімдеді. Сот «Регенттер кеңесіне қарсы Рот ісі», 408 АҚШ 564 (1972) ісін тұрақты емес оқытушының сот отырысын талап ету құқығы жоқ екенін көрсететін мысал ретінде келтірді. Бірақ Синдерман саясат қағазындағы талаптарға сәйкес, оның тұрақты қызметкер ретінде қарастырылуына үміттенгенін көрсетті, бұл үміт оған он төртінші түзетутің қорғауына кіретін жұмыс бойынша мүліктік құқығы бар екенін дәлелдеді. Сот «жауапкерге осындай құқыққа ие екенін институттың саясаты мен тәжірибесін ескере отырып, дәлелдеу мүмкіндігі берілуі керек. Мұндай мүліктік құқықты дәлелдеу, әрине, оны қызметке қайта орналастыруға құқық бермейді. Бірақ мұндай дәлелдеулер колледж басшыларын оның өтініші бойынша тыңдау өткізуге міндеттейді, онда оған қызметтен босатылу себептері туралы хабарлап, олардың дұрыстығын сынауға мүмкіндік беріледі» деп шешім шығарды. Соттың алдындағы мәселе мынада еді: Синдерманның келісімшартының жаңартылмауы туралы сот отырысының жазбасы болмағандықтан, сот оның сөз бостандығына қатысты Бірінші түзету құқығы бұзылған-бұзылмағанын анықтай алмады, себебі жаңартылмаудың нақты себебі көрсетілмеген еді. Сот Синдерманға оның қоғамдық сөздері үшін келісімшартының жаңартылмауы арқылы Бірінші түзетудегі құқықтары бұзылған-бұзылмағанын анықтауға мүмкіндік беретін тыңдау өткізуді талап етті. Судья Пауэлл шешім қабылдауға қатыспады. Судья Бреннан бұл пікірге қарсылық білдірді, оған судья Дуглас қосылды, ол жауапкерге тиісті сот процесінен айырылғандықтан, ол бұл мәселе бойынша жедел сот шешіміне құқылы екенін жазды. Судья Маршалл да қарсылық білдірді.
In an opinion written by Justice Stewart, the court decided that Sindermann had alleged enough facts to show that he was entitled to some kind of process and that the lack of a contractual or tenure right taken alone did not defeat his claim that the nonrenewal of his contract violated the First and Fourteenth Amendments. While Sindermann did not have tenure per se, his length of service at his last institution (more than the four years mentioned as the probationary period for a full time instructor in the “Policy Paper 1” guidelines), he had asserted that he had de facto tenure. The court pointed to Board of Regents v. Roth, 408 U. S. 564 (1972), as an example of a non tenured teacher not having a claim for a hearing. However, Sindermann was able to point to the policy paper as providing an expectancy of treatment as if being tenured, the expectancy gave him a viable claim that he had a property interest in the job such that it could fall under the protection of the Fourteenth Amendment. The court ruled that "the respondent must be given an opportunity to prove the legitimate of his claim of such entitlement in light of the policies and practices of the institution. Proof of such a property interest would not, of course, entitle him to reinstatement. But such proof would obligate college officials to grant a hearing at his request, where he could be informed of the grounds for his non retention and challenge their sufficiency." The problem that the court faced was that without having a record of a hearing of Sindermann’s non renewal, the court was unable to determine if Sindermann’s First Amendment right to free speech had been violated since there was no documented reason for the non renewal. The court required for Sindermann to be given a hearing at which it could be determined if his First Amendment rights had been violated by the Regents' refusal to renew his contract for his public utterances. Justice Powell took no part in the decision. Justice Brennan dissented in part, joined by Justice Douglas, place who wrote that since the respondent was denied due process, he should be entitled to summary judgment on that issue. Justice Marshall also dissented.