Танысқа қатысты әлеуметтік тартымдылық зерттелуде. Теңдес тартымдылыққа ие адамдардың қарым-қатынасы сәтті болуы мүмкін. Әртүрлі тартымдылықтағы жұптар да басқа факторлармен үйлеседі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Әлеуметтік тартымдылық бойынша серіктес таңдау
Mate selection by social desirability
Сәйкестік гипотезасы (немесе сәйкестік құбылысы) адамдардың әлеуметтік жағынан бірдей тартымды, әдетте физикалық тартымдылық арқылы, адаммен берік қарым-қатынас орнату және оны сақтау ықтималдығы жоғары екенін көрсетеді. Бұл гипотеза әлеуметтік психология ғылымынан туындаған және алғаш рет 1966 жылы американдық әлеуметтік психолог Элейн Хэтфилд және оның әріптестері ұсынған. Физикалық тартымдылығы әртүрлі сәтті жұптардың бірге болуына тартымдылықтағы айырмашылықты толықтыратын басқа да сәйкестік факторлары себеп болуы мүмкін. Мысалы, бай және мәртебелі еркектер жас және тартымды әйелдерге құштар болуы мүмкін. Кейбір әйелдер бай және мәртебелі еркектерде физикалық тартымдылыққа қарағанда басқа қасиеттерге көбірек мән беруі мүмкін. Бұл сондай-ақ коммуникация зерттеулеріндегі белгісіздікті азайту теориясындағы кейбір теоремаларға ұқсас, бұл теория постпозитивистік тәсілді қолданады. Аталған теоремаларға бейвербальдік экспрессия, қабылданатын ұқсастық, ұнату, ақпарат іздеу және жақындық сияқты ұғымдар, сондай-ақ олардың бір-бірімен байланысы жатады.
The matching hypothesis (also known as the matching phenomenon) argues that people are more likely to form and succeed in a committed relationship with someone who is equally socially desirable, typically in the form of physical attraction. The hypothesis is derived from the discipline of social psychology and was first proposed by American social psychologist Elaine Hatfield and her colleagues in 1966. Successful couples of differing physical attractiveness may be together due to other matching variables that compensate for the difference in attractiveness. For instance, some men with wealth and status desire younger, more attractive women. Some women are more likely to overlook physical attractiveness for men who possess wealth and status. It is also similar to some of the theorems outlined in uncertainty reduction theory, from the post positivist discipline of communication studies. These theorems include constructs of nonverbal expression, perceived similarity, liking, information seeking, and intimacy, and their correlations to one another.
Уолстер және басқалар (1966)
Уолстер «Компьютерлік кеш» деп жарнамалады. 752 студенттің дене тартымдылығына төрт тәуелсіз судья әлеуметтік қабылдау деңгейі ретінде баға берді. Қатысушылардан ұқсастық негізінде компьютерлік сәйкестік үшін сұрақнама толтыру сұралды. Бірақ, қатысушылар кездейсоқ жұптастырылды, алайда ешбір еркек бойы биік әйелмен жұптастырылмады. Кештің үзілісінде қатысушылар өздерінің серігін бағалауды сұрады. Жоғары баға алған адамдар серіктеріне қатысты қатал баға бергені анықталды. Бұдан әрі, тартымдылық деңгейі жоғары болғанда жұптасудан қанағаттану деңгейі төмен болды, тіпті екеуінің деңгейі бірдей болған жағдайда да. Сондай-ақ, ерлер мен әйелдердің екеуі де серіктерінің тартымдылығы жоғары болғанда олармен көбірек қанағаттанды. Дене тартымдылығы кездесуден ләззат алуда және ұсыныс жасалған кезде олармен жақындыққа барудағы ең маңызды фактор болып табылды. Бұл интеллект пен жеке тұлғадан да маңыздырақ болды.
Walster advertised a "Computer Match Dance". 752 student participants were rated on physical attractiveness by four independent judges, as a measure of social desirability. Participants were told to fill in a questionnaire for the purposes of computer matching based on similarity. Instead, participants were randomly paired, except no man was paired with a taller woman. During an intermission of the dance, participants were asked to assess their date. People with higher ratings were found to have more harsh judgment of their dates. Furthermore, higher levels of attractiveness indicated lower levels of satisfaction with their pairing, even when they were on the same level. It was also found that both men and women were more satisfied with their dates if their dates had high levels of attractiveness. Physical attractiveness was found to be the most important factor in enjoying the date and whether or not they would sleep with them when propositioned. It was more important than intelligence and personality.
Мюрштейн (1972)
Мюрштейн сондай-ақ сәйкес келу гипотезасын қолдайтын дәлелдер тапты. 197 жұптың суреттері, қарым-қатынас түрлі деңгейлерінде (көңіл көтеруден бастап некеге дейін), сегіз сарапшы тарапынан тартымдылығы бойынша бағаланды. Әр адам жеке-жеке суретке түсірілді. Сарапшылар романтикалық серіктестіктегі суреттердің қайсысы бірге екенін білмеді. Сарапшылардың бағалары сәйкес келу гипотезасын растады. Зерттеудің бірінші кезеңінде өзіне қатысты пікірлер мен серіктің қабылдауы да қарастырылды; алайда, кейінгі кезеңдерде олар алынып тасталды, себебі серіктестер өздерін ғана емес, сонымен қатар өз серіктерін де шынайыдан жоғары бағалады.
Murstein also found evidence that supported the matching hypothesis. Photos of 197 couples in various statuses of relationship (from casually dating to married), were rated in terms of attractiveness by eight judges. Each person was photographed separately. The judges did not know which photographs went together within romantic partnerships. The ratings from the judges supported the matching hypothesis. Self perception and perception of the partner were included in the first round of the study; however, in the later rounds they were removed, as partners not only rated themselves unrealistically high, but their partners even higher.
Ақ (1980)
Уайт Калифорния университетінде 123 жұпты зерттеу жүргізді. Ол, жақсы физикалық сәйкестік жақсы қарым-қатынастарға жағдай жасауы мүмкін екенін айтты. Зерттеу көрсеткендей, физикалық тартымдылығы жағынан ең ұқсас жұбайлар өздерін бақыттырақ санап, терең махаббат сезімін күштірек білдірген. Сондай-ақ зерттеу, кейбіреулердің, әсіресе ер адамдардың, қарым-қатынасты базар сияқты қарастыратынын растады. Егер серіктестік нашар болса, онда әйелдермен немесе ерлермен арадағы көптеген тартымды достары болған жағдайда, адам оны құнды санамайды. Олар өздеріне көбірек ұнайтын басқа да нұсқалар бар деп ойлауы мүмкін. Бірақ қарым-қатынас мықты болса, олар оны одан да жоғары бағалайды, себебі қарым-қатынаста қалу үшін осы мүмкіндіктерден бас тартады.
White conducted a study on 123 dating couples at UCLA. He stated that good physical matches may be conducive to good relationships. The study reported that partners most similar in physical attractiveness were found to rate themselves happier and report deeper feelings of love. The study also supported that some, especially men, view relationships as a marketplace. If the partnership is weak, an individual may devalue it if they have many friends of the opposite sex who are more attractive. They may look at the situation as having more options present that are more appealing. At the same time, if the relationship is strong, they may value the relationship more because they are passing up on these opportunities in order to remain in the relationship.
Гарсия және Херсонский (1996)
Гарсия мен Херсонский осы құбылысты және басқалар үйлесімді және үйлесімсіз жұптарды қалай бағалайтынын зерттеді. Қатысушылар физикалық тартымдылығы жағынан үйлесетін немесе үйлеспейтін жұптардың суреттерін қарап, сауалнаманы толтырды. Сауалнамаға жұптардың қазіргі қарым-қатынасынан қаншалықты қанағаттанғаны, болашақ некеден қаншалықты қанағаттанатыны, ажырасу мүмкіндігі және жақсы ата-ана бола алатындары туралы бағалаулар кірді. Нәтижелер көрсеткендей, тартымды жұп қазіргі уақытта үйлесімсіз жұптан, әсіресе еркек әйелден тартымдырақ болған жағдайда, қанағаттанарлық деп бағаланды. Сонымен қатар, үйлесімсіз жұптағы тартымды емес еркек, тартымды әйелге қарағанда (қазіргі уақытта да, некеде де) қанағаттануы жоғары деп бағаланды. Ал тартымды әйел тартымды жұпта қазіргі уақытта да, некеде де қанағатты екенін көрсетті.
Garcia and Khersonsky studied this effect and how others view matching and non matching couples. Participants viewed photos of couples who matched or did not match in physical attractiveness and completed a questionnaire. The questionnaire included ratings of how satisfied the couples appear in their current relationship, their potential marital satisfaction, how likely is it that they will break up and how likely it is that they will be good parents. Results showed that the attractive couple was rated as currently more satisfied than the non matching couple, where the male was more attractive than the female. Additionally, the unattractive male was rated as more satisfied (currently and marital) than the attractive female in the non matching couple. The attractive woman was also rated as more satisfied (currently and marital) in the attractive couple.
Шоу Тейлор және басқалар (2011)
Шоу Тейлор онлайн танысудағы үйлесімділік гипотезасын зерттейтін бірнеше зерттеу жүргізді. Ол зерттеулердің бірінде 60 ер және 60 әйелдің тартымдылығы бағаланып, олардың қарым-қатынасы қадағаланды. Олармен байланысқа түскен адамдар кімдермен сөйлескенін және кімдерге жауап бергенін анықтау үшін бақыланды. Зерттеу нәтижелері бастапқы гипотезадан өзгеше болды. Адамдар өздерінен әлдеқайда тартымдырақ адамдарға хабарласты. Дегенмен, егер адамдардың тартымдылығы шамалас болса, жауап алу мүмкіндігі артады деген қорытындыға келді. Бұл зерттеу үйлесімділік теориясын қолдайды, бірақ бұл әдейі жасалған нәрсе емес екенін көрсетті.
Shaw Taylor performed a series of studies involving the matching hypothesis in online dating. In one of the studies, the attractiveness of 60 males and 60 females were measured and their interactions were monitored. The people with whom they interacted were then monitored to see who they interacted with, and returned messages to. What they found was different from the original construct of matching. People contacted others who were significantly more attractive than they were. However it was found that the person was more likely to reply if they were closer to the same level of attractiveness. This study supported matching but not as something that is intentional.
Цитаталар
Прайс пен Ванденберг «ерлі-зайыптылардың дене тартымдылығының үйлесімділігі құбылысы ұрпақтар арасында да, ішінде де тұрақты» екенін мәлімдеді. «Махаббат көбінесе екі адамның жеке тұлғалық нарығындағы құндылықтарын ескере отырып, олар күтетін нәрсенің максималды мөлшерін алуға мүмкіндік беретін тиімді айырбас емес» — Эрих Фромм.
Price and Vandenberg stated that "the matching phenomenon [of physical attractiveness between marriage partners] is stable within and across generations". "Love is often nothing but a favorable exchange between two people who get the most of what they can expect, considering their value on the personality market." — Erich Fromm