Кіріспе

1968 жылғы қысқы Олимпиада ойындары, ресми түрде X қысқы Олимпиада ойындары деп аталады, Францияның Гренобль қаласында 1968 жылдың 6-18 ақпаны аралығында өткізілді. 37 Ұлттық Олимпиадалық комитетінен (ҰОК) келген 1,158 спортшы, оның ішінде Марокконың алғашқы делегациясы, 10 түрлі спорт түрінен 35 жарысқа қатысты. Биатлон бойынша командалық эстафета (4 × 7,5 км) жарысы алғаш рет өткізілді. Он бес ҰОК кем дегенде бір медаль жеңіп алды, ал олардың он үшi кем дегенде бір алтын медальға ие болды. Қысқы Олимпиада ойындарының үш рет қатарынан өткеннен кейін Кеңес Одағы тұңғыш рет жалпы есепте және алтын медальдар саны бойынша бірінші орынға шықпады. Барлығы он үш медаль жеңіп, оның бесеуі алтын болғандықтан, Норвегиядан кейін екінші орын алды, оның спортшылары он төрт медаль (алты алтын, алты күміс және екі қола) жеңіп алды. Бұл 1952 жылғы қысқы Олимпиада ойындарынан кейін Норвегияның екі медальдық көрсеткіш бойынша жоғарғы орнына оралуы және 1924 жылғы қысқы Олимпиада ойындарында алғаш рет қатысқаннан бері алтыншы рет болды. Жарыс өткізген ел, Франция, 9 медальмен аяқтады: 4 алтын (Италиямен тең), 3 күміс және 2 қола. Олардың сегізін тау шаңғысы түрінде жеңіп алды, ал төрт француз Олимпиадалық титулының үшеуін ерлер арасында жеңіске жеткен Жан-Клод Килли жеңіп алды. Шығыс және Батыс Германия алғаш рет жеке командалармен қатысты, бұл 1956–1964 жылдар аралығында үш рет қатарынан неміс спортшыларының бір команда ретінде қатысқан кезеңіне нүке салды. Томас Кёлер мен Клаус Майкл Бонсактың (луж жұптығы) және Франц Келлердің (Скандинавиялық жарыс) жеңістері Шығыс және Батыс Германия үшін қысқы Олимпиаданың алғашқы алтын медальдарын әкелді. Чехословакия да қысқы ойындарда алғашқы алтын медалін жеңіп алды, бұл Жиржи Расканың 70 метрлік таудан секірудегі табысты көрсеткенінің арқасы болды. Рашка сондай-ақ үлкен төбеде (90 м) күміс медальді жеңіп алды. Гренобльде Румыния қысқы ойындарда өзінің алғашқы және қазірге дейінгі жалғыз медалін жеңіп алды, өйткені Ион Панчуру мен Николае Неаго бобслейдің екі адамдық жарысында қола медальді жеңіп алды. Швециялық шаңғышы Тоини Густафсон өзінің ҰОК-нің сегіз медалінің үшеуіне, оның ішінде екі алтын медальға үлес қосты, әйелдердің жеке жарыстарында жеңіске жетіп, командалық эстафетада екінші орын алды. Италияның төрт алтын медалінің жартысын бобслейден тоғыз дүркін әлем чемпионы Эухенио Монти жеңіп алды, ол 1956 жылғы Кортина-д'Ампеццода екі күміс және 1964 жылғы Инсбрукте екі қола медальдан кейін Олимпиадалық екі және төрт адамдық жарыста жеңіске жетті. Канада үш медаль жинады, оның екеуін альпий шаңғышысы Нэнси Грин (әйелдердің гигант слаломындағы алтын және әйелдердің слаломындағы күміс) жеңіп алды. Голландия делегациясының спортшылары жеңген барлық тоғыз медаль жылдам сырғанау түрінде болды. NOTOC

Медальдық кесте

Медальдық кесте Халықаралық Олимпиада Комитетінің (ХОК) ұсынған мәліметтеріне негізделген және ХОК-тың жарияланған медальдық кестелеріндегі қағидаларына сәйкес келеді. Әдепкі бойынша кесте Ұлттық Олимпиада Комитетінің (ҰОК) жеңіп алған алтын медальдар саны бойынша реттеледі. Содан кейін күміс медальдардың саны, одан соң қола медальдардың саны ескеріледі. Егер елдер тең түссе, оларға бірдей орын беріледі және әліпби бойынша тізімделеді. Жылдам конькиде ерлердің 500 м, 1500 м және әйелдердің 500 м жарыстарында екінші орынды бөлісу нәтижесінде қосымша төрт күміс медаль табылды; осының салдарынан үш қола медаль тапсырылмады. Бұл осы ойындарда алтын (35), күміс (39) және қола (32) медальдардың санының тең болмауына себеп болды.