1972 жылғы Әдис-Абеба келісімі: Суданның бірінші азамат соғысын аяқтау
Addis Ababa Agreement (1972)
Аддис-Абеба келісімі: Судандағы бірінші азамат соғысын (1955-1972) аяқтаған 1972 жылғы маңызды келісім. Тарих, себептері, және конституциялық негіздері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1972 жылғы келісім, Бірінші Судандық Азамат соғысын аяқтаған.
1972 treaty that ended the First Sudanese Civil War
Аддис-Абеба келісімі, сондай-ақ Аддис-Абеба шарты деп те аталады, Судандағы Бірінші Судандық Азамат соғысын (1955–1972) аяқтаған 1972 жылғы келісім аясында жасалған ұсыныстар жиынтығы еді. Аддис-Абеба келісімдері Судан Конституциясына енгізілді.
The Addis Ababa Agreement, also known as the Addis Ababa Accord, was a set of compromises within a 1972 treaty that ended the First Sudanese Civil War (1955–1972) fighting in Sudan. The Addis Ababa accords were incorporated in the Constitution of Sudan.
Алдын ала және келіссөздер
Судан үкіметі мен Оңтүстік Судан Азаттық Қозғалысы (SSLM) арасындағы тікелей келіссөздер 1971 жылы Аддис-Абебада Бүкіл Африка шіркеулер конференциясы (AACC) және Дүниежүзілік шіркеулер кеңесі (WCC) көмегімен өткен бірқатар әңгімелерден кейін басталды. 1972 жылы Аддис-Абебада Абель Алиер Судан үкіметінің делегациясын, ал Езбони Мондири SSLM делегациясын басқарды. Келіссөздерді сол кезде Бүкіл Африка шіркеулер конференциясының бас хатшысы болған Бёрджесс Карр жүргізді.
Direct Negotiations between the Government of Sudan and the Southern Sudan Liberation Movement (SSLM) in Addis Ababa were preceded in 1971 by a series of discussions through the intermediation of the All Africa Conference of Churches (AACC) and World Council of Churches (WCC). In Addis Ababa, in 1972, Abel Alier led the delegation representing the Government of Sudan. Ezboni Mondiri led the delegation of the SSLM. The negotiations were moderated by Burgess Carr, who was then the Secretary General of the All Africa Conference of Churches.
Нәтижелер
Келісімнің мақсаты – Оңтүстік Суданның азаттық және тәуелсіздік қозғалысының алаңдаушылықтарын жою және оларды басу болды, себебі Бірінші Судандық азаматтық соғыс Солтүстік Судан үкіметі мен оңтүстік халқы үшін адам өмірі мен ресурстар тұрғысынан қымбатқа түсті. Аддис-Абеба келісімі Оңтүстік Суданның автономиялық аймағын құру арқасында оңтүстікке белгілі бір тәуелсіздік берді. Бұл Оңтүстік Судан енді Аль-Истиваия (Экватория), Бахр-аль-Газал және Аали-аль-Нил (Жоғарғы Нил) деп аталатын үш жеке аймаққа бөлінбейтін еді. Аймақ өздігінен, жеке заң шығару және атқару органы арқылы басқарылатын болды. Аня Нья сарбаздары Судан армиясы мен полициясына енгізілді. Аддис-Абеба келісімі Нимериге Судан ішінде де, сыртында да бедел мен танымалдылық әкелді. Он жылға жуық салыстырмалы бейбітшілік орнады, алайда Аддис-Абеба келісімі азаматтық соғыстың бастапқы себебі болған шиеленісті толығымен сейілте алмады. Аддис-Абеба келісімі тек уақытша демалысқа ұласты. Солтүстіктегі ресурстарды қолданудағы бұзушылықтар мен маргинализация 1970 жылдардың соңында оңтүстікте наразылықтың күшеюіне әкелді.
The Agreement had the goal to address and appease concerns of the southern Sudan liberation and secession movement, as the First Sudanese Civil War grew costly in lives and resources to the northern Sudanese government and southern population. The Addis Ababa Agreement's establishment of the Southern Sudan Autonomous Region gave a degree of autonomy to the south. It meant southern Sudan would no longer be divided into the three separate regions Al Istiwāʾiyyah (Equatoria), Baḥr al Ghazāl, and Aʿālī al Nīl (Upper Nile). The region would run itself through a separate legislative and executive body. The soldiers of the Anya Nya would be integrated into the Sudanese army and police force. The Addis Ababa Agreement gave Nimeri popularity and prestige both within Sudan and outside of the country. A decade of relative peace followed, though the Addis Ababa Agreement failed to dispel the tensions that had originally caused civil war. The Addis Ababa Agreement proved to be only temporary respite. Resource infringements and marginalisation by the north led to increased unrest in the south starting in the late 1970s.
Аяқтау
1983 жылы президент Гаафар Нимейри Суданның барлық аймағын, ислам дінін ұстанбаған көпшілік оңтүстік аймағын қоса алғанда, шариғат заңдарымен басқарылатын ислам мемлекеті деп жариялады. 1983 жылғы 5 маусымда Оңтүстік Суданның автономиялық аймағы таратылды, бұл Аддис-Абеба келісіміне нүкте қойды. Осыдан бастап Екінші Судандық азаматтық соғысы (1983–2005) басталды.
In 1983 President Gaafar Nimeiry declared all Sudan an Islamic state under Sharia law, including the non Islamic majority southern region. The Southern Sudan Autonomous Region was abolished on 5 June 1983, ending the Addis Ababa Agreement. This initiated the Second Sudanese Civil War (1983–2005).