Отто Скоцени: қарулы күштердегі өмірі мен әрекеттері

Кіріспе

Австриялық Waffen SS офицері (1908–1975)

Отто Иоганн Антон Скорзени (12 маусым 1908 – 5 шілде 1975) – екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Waffen SS-те неміс SS Obersturmbannführer (лейтенант-полковникі), Австрияда туған. Соғыс барысында ол бірнеше операцияға қатысты, оның ішінде Венгрия регенті Миклош Хортиді биліктен ығыстыру және Бенито Муссолиниді тұтқындықтан босату үшін жасалған Гран-Сассо шабуылы. Скорзени "Грейф" операциясын басқарды, онда неміс әскерлері одақтастардың формасын киіп, олардың қатарына еніп кірді. Осының салдарынан 1947 жылы ол Дахау әскери трибуналында 1907 жылғы Гаага конвенциясын бұзғаны үшін айыпталды, бірақ ақталуға ие болды. Скорзени 1948 жылы интернациялық лагерден қашып, Бавариядағы шаруа қожалығында, сондай-ақ Зальцбург пен Парижде жасырынды, соңында Франко Испаниясына қоныстанды. 1953 жылы ол Египет президенті Гамал Абдель Насердің әскери кеңесшісі қызметін атқарды. Ол Аргентина президенті Хуан Перонның кеңесшісі болды деген мәлімдемелер бар. Скорзени 1975 жылғы 5 шілдеде Мадридте 67 жасында өкпе рагынан қайтыс болды.

Соғысқа дейінгі жылдар

Отто Скорзени Венада, әскери қызметте ұзақ тарихы бар орта таптық австриялық отбасында дүниеге келді. Оның тегі поляк тегінен шыққан, ал Скорзенидің қашықтан келген ата-бабалары Ұлы Польша аймағындағы Скорзёциннен шығып, соңынан Шығыс Пруссияға қоныс аударған. Ана тілі неміс тілі болғанмен, ол француз тілінде де жақсы сөйлеп, ағылшын тілін де жетік білген. Жастығында Скорзени бірде әкесіне отбасының қатал өмір салтынан шағымданған; әкесі оған: "Бір нәрседен қағылудың зияны жоқ. Тіпті, жұмсақ өмірге үйренбеуің де жақсы болар" деп жауап берген. Вена Техникалық университетінде оқыған кезінде ол неміс ұлттық Burschenschaft мүшесі ретінде танымал фехтовальщик болды және 15 жеке ұрысқа қатысты. Оныншы ұрыс оның бетіне академиялық фехтованиеде "Шмисс" (немісше "соққы" немесе "ұру") деп аталатын айқын із қалдырған жарақат алып келді. 1932 жылдың мамырында Скорзени австриялық нацистік ұйымға қосылып, 1934 жылдың ақпанында нацистік Штурмбаттюленің (SA) австриялық бөлімшесінің мүшесі болды. Харизматикалық тұлға Скорзени 1938 жылдың 12 наурызындағы Аншлюсте белгілі бір рөл атқарды, өзінің айтуынша, ол австриялық нацистерден Австрия президенті Вильгельм Микласты атудан құтқарған.

Шығыс майданы

1939 жылы Польшаға жасалған шабуылдан кейін, сол кезде азаматтық инженер болып жұмыс істеген Скорзени, Германияның әуе күштеріне (Люфтваффе) өз еркімен қызмет етуге түсті, бірақ ол ұшақ экипажының оқуына тым биік бойлы және тым ересек (1939 жылы 31 жаста) болғандықтан қабылданбады. Содан кейін ол Вафен СС-ге қосылып, Гитлердің жеке күзетші полкі – Лейбстандарте СС Адольф Гитлер (LSSAH) қатарында жаттығудан өтті. Скорзени «Дас Райх» СС дивизиясымен бірге Кеңес Одағына шабуылға қатысып, кейін Шығыс майданында бірнеше шайқаста күресті. 1941 жылдың қазан айында Мәскеу шайқасы кезінде ол неміс күштерінің «техникалық бөлімін» басқарды. Оның міндеті – Коммунистік партияның маңызды ғимараттарын, соның ішінде Лубянкадағы НКВД штаб-пәтерін, орталық телеграф кеңсесін және басқа да жоғары маңызды нысандарды олардың жойылмас бұрын басып алу болды. Гитлер Мәскеуді үлкен жасанды көлге айналдыру үшін Волга каналының шлюздарын басып алуға бұйрық берді. Бірақ неміс әскері совет астанасын басып ала алмағандықтан, бұл миссиялар тоқтатылды. 1942 жылдың қаңтар айында Скорзениге шрапнель тиді, ол емделу үшін тылға эвакуацияланды. Ол бұрын Ельня көпір басындағы шайқаста екінші дәрежелі Темір крестімен марапатталған еді. Жарақаттарынан жазылғаннан кейін Берлинде штабтық қызметке тағайындалды, онда ол конвенциялық емес коммандо соғысы туралы идеяларын дамытты. Топтың алғашқы миссиясы 1943 жылдың ортасында «Франсуа» операциясы болды. Скорзени Иранға парашютпен бір топ жіберіп, олардың Транс-Иран темір жолы арқылы Кеңес Одағына жеткізілетін одақтас жүктерін саботаж жасауға шақыру үшін наразылық танытқан тау тайпаларымен байланыс орнатуын тапсырды. Алайда, көтерілісшіл тайпалардың адалдығы күмәнді болды және «Франсуа» операциясы сәтсіз аяқталды.

Скорзенидің операциялары

Франсуа операциясы – Ирандағы партизандық операцияларды үйлестіру. "Ок" операциясы (Unternehmen Eiche, 1943 жылдың қыркүйегі) – итальяндық диктатор Бенито Муссолиниді құтқару. Ұзақ секіру операциясы – 1943 жылғы Тегеран конференциясында "Үш үлкен" (Сталин, Черчилль және Рузвельт) саясатын жоюға бағытталған жоспарланған операция. Бұл жоспар іске асырылмас бұрын ашылды. Скорзени бұл операцияның ешқашан болмағанын жоққа шығарды. "Шыбайлы секіру" операциясы (Unternehmen Rösselsprung, 1944 жылдың мамыр айы) – Йосип Броз Титоны тірідей қолға түсіруге жасалған әрекет. "Қоралды муштум" операциясы (Unternehmen Panzerfaust a. k. a. Unternehmen Eisenfaust, 1944 жылдың қазаны) – Миклош Хорти кішіні ұрлап, оның әкесі, адмирал Миклош Хортиді, Жебелі крест партиясының про-нацистік көшбасшысы Ференц Саласидің пайдасына Венгрияның регенті лауазымынан кетуге мәжбүрлеу. "Гриффин" операциясы (Unternehmen Greif, 1944 жылдың желтоқсаны) – Арденн шайқасы кезінде дезинформация тарату мақсатымен жасалған жалған ту операциясы. "Вервольф" СС – Одақтастар басып алған Еуропадағы нацистік жер асты қарсылық қозғалысы.

Муссолиниді азат ету

1943 жылдың 24-25 шілдесі аралығындағы түнде, Сицилияға одақтастардың басып кіргенінен және Римді бомбалаудан кейін бірнеше апта өткен соң, Италияның Фашизмнің Үлкен Кеңесі Муссолиниге қарсы сенімсіздік білдірді (Ordine del Giorno Grandi). Сол күні король оның орнына маршал Пьетро Бадольйоны тағайындап, тұтқынға алды. Гитлер Муссолиниді босату үшін әскери операцияларға бұйрық берді және әдеттегідей, Германия әскерінің ішіндегі бәсекелес ұйымдарға да осындай тапсырма берді. Сондықтан ол Скорзениге Муссолиниді іздеуді тапсырды, сонымен бірге парашютші генерал Курт Студентке босату операциясын жүргізуді бұйырды. Муссолиниді ұстағандар оны Италия бойынша (алғаш Понцаға, содан кейін Тиррен теңізіндегі екі кішкентай арал – Ла Маддаленаға) тасымалдады. Кодталған итальяндық радиохабарламаны ұстап алған Скорзени, СС Obersturmbannführer Герберт Капплердің агенттері мен хабаршылар желісі арқылы алынған барлауды пайдаланды (Операция Бернхард аясында жасалған £100,000 номиналды жалған британдық банкноттармен көмектесті). Муссолини Апеннин тауларындағы Италияның Гран-Сассо массивінде орналасқан Кампо-Императоре тау шаңғысы курортындағы Кампо-Императоре қонақ үйінде тұтқындалғаны анықталды. 1943 жылдың 12 қыркүйегінде Скорзени мен 16 СС сарбазы Фалшширмхерге қосылып, Муссолиниді құтқару үшін жоғары тәуекелді планерлік миссияға қатысты. Он DFS 230 планеры, әрқайсысында тоғыз сарбаз және бір ұшқыш, Henschel Hs 126 ұшақтарымен сүйретіліп, 13:05 пен 13:10 аралығында Римге жақын Пратика ди Маре әуе базасынан ұшып кетті. Әуедегі операцияны басқарған парашютші-оберлейтенант Георг Фрайхерр фон Берлепш бірінші планерге кірді, Скорзени және оның СС сарбаздары төртінші және бесінші планерлерге отырды. Албан тауларының маңындағы әуе кемесінің ұшуын жеңілдету үшін алдыңғы үш планерді сүйрейтін ұшақтар қосымша айналым жасады. Барлық келесі бөлімшелер бұл маневрді қажетсіз деп санады және нысанаға уақытында жеткеніне қауіп келтіргісі келмеді. Осының салдарынан Скорзенидің екі тобы бірінші болып нысанаға жетті. Осы уақытта майор Отто Харальд Морс басқаратын екі парашютші ротасы 14:00-де Кампо Императореге апаратын фуникулер теміржолының төменгі станциясын басып алды, ол бүкіл рейдтің бас қолбасшысы болды. Олар барлық телефон желілерін де үзді. 14:05-те әуедегі коммандостар өзінің он DFS 230 планерін қонақ үйдің жанындағы тауға қондырды; тек біреуі құлап, жарақат алды. Фалшширмхерлер мен Скорзенидің арнайы жасағы Муссолиниді ұстап алғандарды (200 жақсы жабдықталған карабинер күзетшісі) бір оқ атпай-ақ жеңіп алды; бұл сонымен бірге Скорзенимен бірге келген Polizia dell' Africa Italiana генералы Фернандо Солетидің оларға қарсылық көрсетпеуді бұйырғанымен байланысты. Скорзени радиооператорға және оның жабдықтарына шабуыл жасап, қонақ үйге кірді, оның соңынан СС сарбаздары мен парашютшілер ерді. Рейд басталғаннан кейін он минут өткен соң Муссолини неміс сарбаздарымен бірге қонақ үйден шықты. 14:45-те майор Морс фуникулер арқылы қонақ үйге кіріп, Муссолинимен танысты. Кейін Муссолиниді Fieseler Fi 156 STOL ұшағымен эвакуациялау жоспарланған. Аталған жағдайларға байланысты ұшаққа артық жүк тигенімен, Скорзени Муссолиниге бірге ұшуға талап етті, осылайша миссияның сәттілігіне қауіп келтірді. Өте қауіпті, бірақ сәтті ұшып шыққаннан кейін олар Пратика ди Мареге ұшты. Мұнда олар дереу Heinkel He 111 ұшағымен Венаға ұшып, Муссолини Империал қонақ үйінде түндеді. Келесі күні ол Мюнхенге ұшып, 14 қыркүйекте Растенбургке жақын орналасқан Вольфс-Лайрдегі Фюрер штабында Гитлермен кездесті. Кампо Императореге қонуды іс жүзінде бірінші лейтенант Георг Фрайхерр фон Берлепш басқарды, майор Отто Харальд Морс басшылық етті және генерал Курт Студенттің бұйрығымен барлығы Fallschirmjäger (неміс әуе күштерінің парашютшілері) офицерлері қатысты; бірақ Скорзени итальяндық көшбасшыны камералардың алдында көрсетті. Рейхсфюрер СС Генрих Гиммлер мен үгіт-насихат министрі Иосиф Геббельстің тапсырмасы бойынша СС-тің үгіттік жеңісінен кейін Скорзени мен оның арнайы күштері (СС Sonderverband z. b. V. "Фриденталь") Ваффен СС-тің операцияға ең көп үлес қосканы үшін марапатталды.

On the night between 24 and 25 July 1943, a few weeks after the Allied invasion of Sicily and bombing of Rome, the Italian Grand Council of Fascism voted a motion of no confidence (Ordine del Giorno Grandi) against Mussolini. On the same day, the king replaced him with Marshal Pietro Badoglio and had him arrested. Hitler ordered military operations to liberate Mussolini, and, as was his common procedure, he issued similar orders to competing organisations within the German military. So he ordered Skorzeny to track Mussolini, and simultaneously ordered the paratroop General Kurt Student to execute the liberation. Mussolini was being transported around Italy by his captors (first to Ponza, then to La Maddalena, both small islands in the Tyrrhenian Sea). Intercepting a coded Italian radio message, Skorzeny used the reconnaissance provided by SS Obersturmbannführer Herbert Kappler's network of agents and informants (helped with counterfeit British bank notes with a face value of £100,000, forged under Operation Bernhard). It was determined that Mussolini was being imprisoned at Campo Imperatore Hotel, a ski resort at Campo Imperatore in Italy's Gran Sasso massif, high in the Apennine Mountains. On 12 September 1943, Skorzeny and 16 SS troopers joined the Fallschirmjäger to rescue Mussolini in a high risk glider mission. Ten DFS 230 gliders, each carrying nine soldiers and a pilot, towed by Henschel Hs 126 planes started between 13:05 and 13:10 from the Pratica di Mare Air Base near Rome. The leader of the airborne operation, paratrooper Oberleutnant Georg Freiherr von Berlepsch, entered the first glider, Skorzeny and his SS troopers sat in the fourth and fifth glider. To gain height before crossing the close by Alban Hills the leading three glider towing plane units flew an additional loop. All following units considered this maneuver unnecessary and preferred not to endanger the given time of arrival at the target. This led to the situation that Skorzeny's two units arrived first over the target. Meanwhile, the valley station of the funicular railway leading to the Campo Imperatore was captured at 14:00 in a ground attack by two paratrooper companies led by Major Otto Harald Mors, who was commander in chief of the whole raid. They also cut all telephone lines. At 14:05 the airborne commandos landed their ten DFS 230 gliders on the mountain near the hotel; only one crashed, causing injuries. The Fallschirmjäger and Skorzeny's special troopers overwhelmed Mussolini's captors (200 well equipped Carabinieri guards) without a single shot being fired; this was also due to the fact that General Fernando Soleti of the Polizia dell' Africa Italiana, who flew in with Skorzeny, told them to stand down. Skorzeny attacked the radio operator and his equipment and stormed into the hotel, being followed by his SS troopers and the paratroopers. Ten minutes after the beginning of the raid, Mussolini left the hotel, accompanied by the German soldiers. At 14:45 Major Mors accessed the Hotel via the funicular railway and introduced himself to Mussolini. Subsequently, Mussolini was to be flown out by a Fieseler Fi 156 STOL plane. Although under the given circumstances the small plane was overloaded, Skorzeny insisted on accompanying Mussolini, thus endangering the success of the mission. After an extremely dangerous but successful lift off, they flew to Pratica di Mare. There they continued immediately, flying in a Heinkel He 111 to Vienna, where Mussolini stayed overnight at the Hotel Imperial. The next day he was flown to Munich and on 14 September he met Hitler at the Wolf's Lair Führer Headquarters near Rastenburg. The landing at Campo Imperatore was in fact led by First Lieutenant Georg Freiherr von Berlepsch, commanded by Major Otto Harald Mors and under orders from General Kurt Student, all Fallschirmjäger (German air force paratroop) officers; but Skorzeny stewarded the Italian leader right in front of the cameras. After a pro SS propaganda coup at the behest of Reichsführer SS Heinrich Himmler and propaganda minister Joseph Goebbels, Skorzeny and his special forces (SS Sonderverband z. b. V. "Friedenthal") of the Waffen SS were granted the majority of the credit for the operation.

Ұзақ секіру операциясы

"Ұзақ секіру операциясы" 1943 жылы Тегеран конференциясында "Үш үлкенге" (Иосиф Сталин, Уинстон Черчилль және Франклин Рузвельт) жасалған қастандық жоспарына берілген кодовое атау болды. Гитлер операцияны РСХА басшысы Эрнст Калтенбруннерге тапсырды, ол өз кезегінде міндетті Скорзениге жүктеді. Осы мәліметтерді Тегеран конференциясында Сталиннің НКВД-сы Батыс одақтастарына ұсынды. Кеңес тарапы неміс тыңшылығына қарсы контр-эшкіру іс-қимылдары барысында оның бар екенін білгендерін мәлімдеді. Олардың агенттері нацистердің бұл кездесудің уақыты мен орнын білгенін анықтады, себебі олар АҚШ Әскери-теңіз күштерінің кодын бұзған еді. НКВД мәліметінше, қастандық жоспары Ирандағы неміс тыңшыларын анықтағаннан кейін олардың әрекетін тоқтатуға мәжбүр етті. Тегераннан кейін бұл оқиға британдықтар мен американдықтар тарапынан күмәнділікпен қабылданды, олар оны кеңес пропагандасы деп есептеді. Олар SS штурмбаннфюрері Ханс Ульрих фон Ортельдің совет тыңшысы Николай Кузнецовқа жоспарлар туралы ақпарат бергені туралы әңгіме советтік қиялдау екенін, ал Ханс Ульрих фон Ортель мүлде болмаған екенін айтты. Скорзени оның атын оқиғаға сенімділік қосу үшін ғана қолданғандарын мәлімдеді, себебі НКВД оның SS коммандосы ретіндегі танымал репутациясының мұндай операцияның болуын ықтимал ететінін білген. Гитлер Титоның одақтастардан қолдау алып жатқанын және британдық немесе американдық әскерлердің Адриатика теңізінің жағалауындағы Далмацияға партизандардың қолдауымен қонуы мүмкін екенін білді. Титоны өлтіру немесе тұтқындау осыған кедергі келтіріп қана қоймай, оккупацияланған Югославиядағы Осі күштерінің моральдық жағдайын жақсартуға көмектесер еді. Скорзени "Россельспрунг" операциясын жоспарлауға қатысты және оған басшылық етуі тиіс болды. Алайда, ол Загребке барғаннан кейін операцияның нацистік Хорватия мемлекетіндегі неміс агенттерінің салдарынан қауіпті екенін анықтаған соң, оны жүзеге асыруға қарсы болды. "Россельспрунг" операциясы іске асырылды, бірақ ол толық сәтсіздікке ұшырады. Люфтваффе жасаған ауыр бомбалаудан кейін десантшылардың бірінші тобы Титоның үңгірдегі жасырынған жері мен Дрвар қаласы арасында қонды; олар ашық жерге түсті және көптегені Титоның күзет батальонының әскери қызметкерлері тарапынан дереу атып тасталды, бұл батальонда жүзден аз сарбаз болды. Десантшылардың екінші тобы нысананы жіберіп алып, қаладан бірнеше шақырым қашықтықта қонды. Тито десантшылар үңгірге жеткенге дейін ұзақ бұрын кеткен еді; үңгірдің арт жағындағы жол Титоны теміржолға алып барды, онда ол Джайцеге қауіпсіз жеткізген пойызға отырды. Осы уақытта 6-шы Лика партизандық дивизиясының 1-ші партизандық бригадасы он екі шақырымдық (он тоғыз шақырымдық) күшпен марш жасап келді және Ваффен СС десантшыларына шабуыл жасап, оларға ауыр шығын келтірді.

"Operation Long Jump" was the alleged code name given to a plot to assassinate the "Big Three" (Joseph Stalin, Winston Churchill, and Franklin Roosevelt) at the 1943 Tehran Conference. Hitler supposedly gave the command of the operation to Ernst Kaltenbrunner, chief of the RSHA, who, in turn, ceded the mission to Skorzeny. Knowledge of the whole scheme was presented to the Western Allies by Stalin's NKVD at the Tehran Conference. The Soviets said they had learned about its existence from counter espionage activities against German intelligence. Their agents had found out the Nazis knew the time and place of this meeting because they had cracked a US naval code. According to the NKVD the assassination plot was foiled after they identified the German spies in Iran forcing Skorzeny to call off the mission due to inadequate intelligence. Following Tehran, the story was treated with incredulity by the British and Americans who dismissed it as Soviet propaganda. He said the story about the plans being leaked to Soviet spy Nikolai Kuznetsov by an SS Sturmbannführer named Hans Ulrich von Ortel was a Soviet invention; Hans Ulrich von Ortel never existed. Skorzeny claimed his name was used only to add credibility to the story because the NKVD knew his renowned record as an SS commando would make the existence of such an operation more plausible. Hitler knew Tito was receiving Allied support and was aware that either British or American troops might land in Dalmatia along the Adriatic coastline with support from the Partisans. Killing or capturing Tito would not only hinder this, it would give a badly needed boost to the morale of Axis forces engaged in occupied Yugoslavia. Skorzeny was involved in planning Rösselsprung and was intended to command it. However, he argued against implementation after he visited Zagreb and discovered that the operation had been compromised through the carelessness of German agents in the Nazi affiliated Independent State of Croatia in occupied Yugoslav territory. Rösselsprung was put into action nonetheless, but it was a complete disaster. The first wave of paratroopers, following heavy bombardment by the Luftwaffe, jumped between Tito's hideout in a cave and the town of Drvar; they landed on open ground and many were promptly shot by members of the Tito Escort Battalion, a unit numbering fewer than a hundred soldiers. The second wave of paratroopers missed their target and landed several miles out of town. Tito was long gone before paratroopers reached the cave; a trail at the back of the cave led to the railway tracks where Tito boarded a train that took him safely to Jajce. In the meantime, the Partisan 1st Brigade, from the 6th Lika Partisan Division, arrived after a twelve mile (nineteen kilometer) forced march and attacked the Waffen SS paratroopers, inflicting heavy casualties.

Венгрия және "Панцерфауст" операциясы

1944 жылдың қазан айында Гитлер Венгрияның регенті, адмирал Миклош Хортидің Қызыл Армиямен құпия келіссөздер жүргізіп жатқанын естіген соң Скорзениді Венгрияға жіберді. Венгрияның капитуляциясы Балқандағы миллиондаған неміс әскерлерінің жолын кесер еді. Скорзени "Панцерфауст" (Германияда "Айзенфауст" операциясы деп аталды) кодовый атымен жүргізілген батыл "ұрлау" операциясында Хортидің ұлы Миклош Хорти кішіні құрықтады және оның әкесін мемлекет басшысы қызметінен кетуге мәжбүр етті. Венгрияда диктатор Ференц Саласи басқаратын жаңа нацистік үкімет құрылды. 1945 жылдың сәуір айында неміс және венгр әскерлері Венгриядан қуылып шығарылғаннан кейін, Саласи және оның "Жебелі крест" партиясы күштері Австрия мен Словакияда күресін жалғастырды. Операцияның табысы Скорзениге Obersturmbannführer шені берді.

Грайф операциясы және неміс жеңілісі

1944 жылдың соңында Германияның Арденн шабуылында (Альбаз шайқасы) Скорзенидің ағылшын тілді әскерлеріне американдық форма киіп, американдық желілерге кіріп, неміс шабуылын қолдау үшін жағдайды шатастыру міндеті жүктелді. Бұл науқанда Скорзени 150-ші СС танк бригадасының біріктірілген бөлімшесінің командирі болды. Скорзени жоспарлағандай, "Гриф" операциясына екі ондаған неміс сарбаздары қатысты, олардың көпшілігі тұтқынға алынған американдық "Джип"терінде және американдық форма киіп, Альбаз шайқасының басында американдық шепке еніп, тәртіпсіздік пен шатастыру тудыруға тиіс болды. Скорзени 1907 жылғы Гаага конвенциясына сәйкес, американдық форма киген әскерилері тұтқынға түскен жағдайда тыңшы ретінде өлім жазасына кесілетінін жақсы білді, және бұл мүмкіндік генерал-оберст Альфред Йодльмен және фельдмаршал Герд фон Рундштедтпен көп пікірталас тудырды. Оның бірнеше адамы тұтқынға алынып, Скорзени жеке өзі генерал Эйзенхауэрді өлтіру немесе тұтқындау үшін Парижге шабуыл жасап, 1944 жылғы Рождествоны қауіпсіздік шараларына байланысты оқшауланған Эйзенхауэрге қиындық тудырды деген қауесет таратылды. Эйзенхауэр Скорзениді ұстауға бұйрық берді, соның салдарынан одақтас әскерлері бақылап отырған аумақтарда толық сипаттамасы мен суреті бар "Іздеуде" деген плакаттар таратылды. Барлығы 23 Скорзенидің әскері американдық шептің артында тұтқынға алынды, ал 16-сы жау формасын кигені үшін және соғыс ережелерін бұзғаны үшін тыңшы ретінде өлім жазасына кесілді. Скорзени 1945 жылдың ақпанында Одер өзеніндегі Шведт плацдармын қорғауда 5000-ға жуық әскерге, оның ішінде оның СС коммандостары мен парашютистеріне генерал-майор болып әрекет етті. 17 наурызда ол одақтастар басып алғаннан кейін Рейн өзеніндегі Ремагендегі соңғы қолданыстағы көпірді саботаж жасауға бұйрық алды, бірақ көпір сол күні құлап, оны жоюға дайындалған теңізшілердің қирату тобы Крипп пен Линц арасындағы одақтастардың понтондық көпіріне сәтсіз шабуыл жасады. Гитлер оған Германияның ең жоғары әскери наградаларының бірі – "Емен жапырақтарымен" безендірілген Рыцарь кресін берді.

As part of the German Ardennes offensive in late 1944 (Battle of the Bulge), Skorzeny's English speaking troops were charged with infiltrating American lines disguised in American uniforms in order to produce confusion to support the German attack. For the campaign, Skorzeny was the commander of a composite unit, the 150th SS Panzer Brigade. As planned by Skorzeny, Operation Greif involved about two dozen German soldiers, most of them in captured American Jeeps and disguised in American uniforms, who would penetrate American lines in the early hours of the Battle of the Bulge to cause disorder and confusion. Skorzeny was well aware that under the Hague Convention of 1907, any of his men captured while wearing American uniforms would be executed as spies and this possibility caused much discussion with Generaloberst Alfred Jodl and Field Marshal Gerd von Rundstedt. A handful of his men were captured and spread a rumor that Skorzeny personally was leading a raid on Paris to kill or capture General Eisenhower, who was not amused by having to spend Christmas 1944 isolated for security reasons. Eisenhower retaliated by ordering an all out manhunt for Skorzeny, with "Wanted" posters distributed throughout Allied controlled territories featuring a detailed description and a photograph. In all, twenty three of Skorzeny's men were captured behind American lines and sixteen were executed as spies for contravening the rules of war by wearing enemy uniforms. Skorzeny spent February 1945 as an acting major general commanding about 5,000 troops, only some of which were his SS commandos and paratroopers, during the defense of the Schwedt Bridgehead on the River Oder. On 17 March, he received orders to sabotage the last remaining intact bridge across the Rhine at Remagen following its capture by the Allies, but the bridge collapsed that same day, and the naval demolitions squad that had been preparing its destruction instead unsuccessfully attacked a nearby Allied pontoon bridge between Kripp and Linz. Hitler awarded him one of Germany's highest military honours, the Oak Leaves to the Knight's Cross.

Дахаудағы сот

Скорзени 1947 жылы Арденн шайқасында соғыс заңдарын бұзғаны үшін соғыс қылмыскері ретінде сотталғанға дейін екі жыл қамауда отырды. Ол және 150-панцербригаданың тоғыз офицері 1947 жылдың 18 тамызында Дахаудағы американдық әскери трибунал алдында сотталды. Оларға американдық әскери таңбаларды тиісінше пайдаланбаған, американдық формаларын ұрлаған және американдық тұтқындардан Қызыл Крест жөнелтімдерін ұрлаған деген айыптар тағылды. Сот үш аптадан астам уақытқа созылды. Дәлелдердің жетіспеуіне байланысты Қызыл Крест жөнелтімдерін ұрлағандық туралы айып алынып тасталды. Скорзени өзінің әскерлеріне американдық форма киюге бұйрық бергенін мойындады, бірақ оның қорғанысы, егер жау формалары шайқас басталғанға дейін тасталса, мұндай тактика заңды соғыс хитролығы болып саналады деп мәлімдеді. Соттың соңғы күні, 9 қыркүйекте, бұрынғы британдық SOE агенті Ф. Ф. Е. Йо Томас Скорзени мен оның американдық форма киген оперативтік қызметкерлерін жау территориясында қорғап, Батыс Одақтастары осындай "жалған ту" операцияларын жүзеге асыруды белсенді түрде қарастырғанын айтты; Трибунал кейін он айыпталушыны ақтады. Трибунал жау формаларын шайқас кезінде және басқа мақсаттарда, соның ішінде алдау үшін пайдалану арасындағы айырмашылықты көрсетті және Скорзенидің американдық форма киіп шайқасуға бұйрық бергенін дәлелдей алмады.

Түрмеден қашу

Скорзени Дармштадт лагерінде нацистік тазарту сотының шешімін күтіп отырды. 1948 жылғы 27 шілдеде ол американдық әскери полиция формасындағы үш бұрынғы СС офицерінің көмегімен лагерден қашып кетті. Олар лагерге кіріп, Скорзениді Нюрнбергке сотқа апаруға бұйрықталғанын мәлімдеді. Скорзени кейіннен американдық билік оның қашуына көмектескенін және формаларды бергенін айтты. Скорзени Хьяльмар Шахттың (Гитлердің бұрынғы қаржы министрі) немересі, графня Ильзе Лютье жалға алған Бавариядағы шаруашылықта шамамен 18 ай жасырынды. Осы уақытта ол Рейнхард Геленмен байланыста болды және Хартман Лаутербахермен (Гитлер жастарының бұрынғы орынбасары) бірге Гелен ұйымына жұмысқа алынды. Скорзени 1950 жылғы 13 ақпанда Париждегі Елисей даласындағы кафеде суретке түсірілді. Сурет келесі күні француз баспасөзінде жарияланды, одан кейін ол Зальцбургке көшіп, неміс ардагерлерімен кездесіп, Ильзе Лютьеге үйлену үшін ажырасуға өтініш берді. Біраз уақыттан кейін, Испания үкіметі берген Нансен паспортының көмегімен ол Мадридке көшіп, шағын инженерлік бизнес ашты. 1950 жылғы сәуірде француз газеті "Фигаро" Скорзенидің естеліктерін жариялағаннан кейін 1500 коммунист газет штаб-пәтерінің алдында тәртіпсіздік тудырды.

Әскери кеңесші

1952 жылы Мысыр генерал Мұхаммед Нагиб тарапынан басып алынды. Скорзени келесі жылы бұрынғы генерал Рейнхард Гелен (қазір ЦРУ үшін тікелей емес жұмыс істеді) тарапынан Нагибтің әскери кеңесшісі ретінде Мысырға жіберілді. Скорзени мысыр армиясын оқыту үшін бұрынғы SS және Вермахт офицерлерінен құралған штабты жинады. Олардың арасында бұрынғы Вермахт генералдары Вильгельм Фармбахер және Оскар Мюнцель, оккупацияланған Польшадағы еврейлер мәселелері жөніндегі Гестапо бөлімінің басшысы Леопольд Глейм және Дюссельдорфтағы Гестапоның бұрынғы бастығы Йоахим Демлинг болды. Армияны оқытумен қатар, Скорзени Суэц каналы аймағында орналасқан британдық әскерлеріне қарсы қолдануға болатын коммандос тактикасын араб еріктілеріне де үйретті. Бірнеше палестиналық босқындар да коммандостық дайындықтан өтті, ал Скорзени 1953-1954 жылдары Газа жолағы арқылы Израильге шабуыл жасауды жоспарлады. Осы палестиналықтардың бірі – Ясир Арафат еді. Ол Мысыр президенті Гамал Әбдел Насердің кеңесшісі қызметін атқару үшін қалды.

Басқа қызмет түрлері

Мыңдаған басқа бұрынғы нацистер сияқты, Скорзени 1952 жылы Батыс Германия үкіметінің төрелік алқасы тарапынан қатысусыз entnazifiziert (денацификацияланған) деп жарияланды, бұл оның Испаниядан басқа Батыс елдеріне, азаматтығы жоқ адамдарға арналған арнайы Нансен паспортымен саяхаттай алатынын білдірді. Ол 1957 және 1958 жылдары осы паспортпен Ирландияға барды. 1958 жылдың соңында ол австриялық паспорт алды және 1959 жылы Ирландияның Килдар графтығындағы Курраға жақын жердегі Мартинстаун Хаусты сатып алды. Скорзениге негізсіз себепсіз кіруден бас тартуға болмаса да, Ирландия үкіметі оған тұру визасын бермей, әр жолы алты аптадан аспайтын уақытқа ғана Ирландияда болуға мәжбүр етті, сонымен қатар оны G2 бақылап отырды. 1963 жылдан кейін ол сирек келді және 1971 жылы Мартинстаун Хаусты сатты. 193 см бойы мен салмағы және жарасының болуы оны оңай тануға мүмкіндік берді, бұл ағылшын және ирланд баспасөздерінде оның Ирландияда не істеп жүргені туралы әртүрлі болжамдарға себеп болды. Килдардың бір тұрғыны Скорзениді «әсіресе жақындық танытпаған және жергілікті халықпен көп араласпаған» адам ретінде еске алады. Скорзени Мальоркада да жылжымайтын мүлікке ие болды. 1960-шы жылдары Скорзени «Паладин» тобын құрды, ол оны «әскери форма киген әскерлер жүргізетін жарымәскери операциялар мен азаматтық агенттер жүргізетін саяси соғыс арасындағы шекараны кесіп өтетін стратегиялық шабуыл жасағының халықаралық директоры» ретінде көріп отырды. Испанияның Аликанте қаласының жанында орналасқан «Паладин» тобы партизандарды қаруландыру және оқытумен айналысты. Оның кейбір қызметкерлерін Испанияның Ішкі істер министрлігі сепаратистік ETA тобына қарсы жасырын соғыс жүргізу үшін жұмысқа алды. Скорзени 1966 жылы құрылған испандық неонацистік CEDADE тобының негізін қалаушысы және жетекшілеріне кеңесші болды. Роберт Штайнбахер және Отто Штайнбауэр деген жасырын аттармен, нацистік қаражат немесе (кейбір деректер бойынша) австриялық барлау қызметінің қолдауымен Скорзени «Die Spinne» («Қарақан») деп аталатын құпия ұйым құрды, ол 600-ға жуық бұрынғы СС офицерлерінің Германиядан Испанияға, Аргентинаға және одан басқа елдерге қашуына көмектесті.

Like thousands of other former Nazis, Skorzeny was declared entnazifiziert (denazified) in absentia in 1952 by a West German government arbitration board, which meant that he could now travel from Spain into other Western countries, on a special Nansen passport for stateless persons with which he visited Ireland in 1957 and 1958. In late 1958, he qualified for an Austrian passport and in 1959, he purchased Martinstown House, a farm near The Curragh in County Kildare, Ireland. Although Skorzeny could not be refused entry without due cause, he was refused a residency visa by the Irish government and had to limit his stays to six weeks at a time, and he was monitored by G2. He rarely visited after 1963 and sold Martinstown House in 1971. At 6 ft 4 in (193 cm) and weighing , along with his scar, he was easily recognizable and caused speculation among the English and Irish press as to why he was in Ireland. One Kildare resident recalled Skorzeny as someone who "wasn't particularly friendly and [who] didn't really mix with local people". Skorzeny also owned property on Majorca. In the 1960s, Skorzeny set up the Paladin Group, which he envisioned as "an international directorship of strategic assault personnel [that would] straddle the watershed between paramilitary operations carried out by troops in uniform and the political warfare which is conducted by civilian agents". Based near Alicante, Spain, the Paladin Group specialized in arming and training guerrillas. Some of its operatives were recruited by the Spanish Interior Ministry to wage a clandestine war against the separatist group ETA. Skorzeny was a founder and an advisor to the leadership of the Spanish neo Nazi group CEDADE, established in 1966. It was rumored that under the cover names Robert Steinbacher and Otto Steinbauer and supported by either Nazi funds or (according to some sources) by Austrian intelligence, Skorzeny set up a secret organization named Die Spinne (English: "The Spider"), which helped as many as 600 former SS men escape from Germany to Spain, Argentina, and from there to other countries.

Өлім

1970 жылы Скорзенидің омыртқасында қатерлі ісік табылды. Кейіннен Гамбургтегі ауруханада жатқанда екі ісік алынып тасталды, нәтижесінде ол уақытша паралич болды. Скорзени 1975 жылғы 5 шілдеде Мадридте өкпе рагынан қайтыс болды. Ол 67 жаста еді. Скорзени ешқашан нацизмді жамандаған жоқ. Оның Мадрид және Венадағы жерлеу рәсіміне бұрынғы SS әріптестері қатысып, Гитлер салютін жасады және Гитлердің сүйікті әндерінің бірнешеуін орындады.

Көркем шығармаларда

Екінші дүниежүзілік соғыстың көптеген көрнекті тұлғалары сияқты Скорзени де бірнеше көркем шығармаларда бейнеленген, мысалы Гарри Тюртлдоувтың «Дүниежүзілік соғыс тетралогиясы» және Ньют Гингрич пен Уильям Р. Форстченнің «1945» романдары. Джек Хиггинстің «Бүркіт қонды» романында Скорзенидің Муссолиниді құтқаруы Уинстон Черчилльді ұрлау жоспарына шабыттандырады. Скорзени «Муссолини: Айтылмаған тарих» және «Муссолини мен мен» теледрамалық сериалдарында, сондай-ақ «Дұшпанмен бірге жүру» (2014) драмалық фильмінде сомдалды.

Жалпы және келтірілген сілтемелер

Аннусек, Грег (2005). Гитлер Муссолиниді құтқаруға жасаған шабуылы, Da Capo Press, Durschmied, Erik (1990), Янкиді атпаңыз, Grafton Books, Durschmied, Erik (2001), Жыпылықтайтын қылыш, Coronet Books, Foley, Charles (1987), Ерекше коммандос, Arms & Armour, Infield, Glenn (1981), SS құпиялары, Stein and Day, Skorzeny, Otto, Дэвид Джонсон аудармасы (1995), Менің коммандос операцияларым: Гитлердің ең батыл коммандосының естеліктері, Schiffer Publishing, Skorzeny, Otto (1997), Скорзенидің арнайы тапсырмалары, Greenhill Books, Smith, Stuart (2018), Otto Skorzeny – Шайтанның шәкірті, Osprey/Bloomsbury, Tetens, T. H. (1961), Жаңа Германия және ескі нацистер, Random House/Marzani & Munsell; LCN 61–7240. Wechsberg, Joseph (1967), Біздің арамыздағы кісі өлтірушілер – Саймон Визентальдың естеліктері, McGraw Hill, LCN 67–13204. Whiting, Charles (1998), Скорзени: "Еуропадағы ең қауіпті адам", DaCapo Press; .