Кіріспе
Уайт-Маунтин ұлттық орман (WMNF) – АҚШ-тың солтүстік-шығысындағы Уайт-Маунтин тауларында орналасқан, федералды басқарудағы орман. Ол 1918 жылы 1911 жылғы Уикс заңының нәтижесінде құрылды, ал федералды жерді сатып алу 1914 жылы басталған. Оның жалпы ауданы 1225 шаршы мильді құрайды. Табиғатты қорғаушы және қоғамдық белсенді Кэтрин Слипер Уолден орман үшін қауіп төніп тұрған жерлерді, соның ішінде Воналансетке жақын жердегі жергілікті түрғындар арасында танымал Боул аймағының мыңдаған акр жерін сақтап қалуға үлкен үлес қосты. Көбінесе парк ретінде айтылғанымен, бұл ұлттық орман, ол жаяу серуендеу, кемпинг және шаңғы тебуге ғана емес, сонымен қатар ағаш кесу және басқа да шектеулі коммерциялық мақсаттарға да пайдаланылады. WMNF – Нью-Гэмпшир мен Мэн штаттарындағы жалғыз ұлттық орман және АҚШ-тың ең шығысқа орналасқан ұлттық орманы. Нью-Гэмпширдегі 4000 футтан (1219 метрден) жоғары биіктіктегі көптеген тау шыңдары осы ұлттық орманның ішінде орналасқан. Аппалачи жолының 161 шақырымы (100 милі) Уайт-Маунтин ұлттық орман арқылы өтеді. Жер ауданы бойынша төмендеу ретімен орман Нью-Гэмпширдегі Графтон, Кус және Кэрролл округтерінің және Мэндегі Оксфорд округінің аумақтарында жатыр. Орманды басқарушының кеңсесі Камптонда орналасқан және үш рейнджерлік округ бар: Пемигевасет округі, кеңсесі Камптонда; Андроскоггин округі, Горхамада орналасқан; және Сако округі, Конвейде орналасқан. Сонымен қатар, Линкольн, Камптонда (Interstate 93 трассасының бойында) және Линкольн Вудста (Канкамагус тас жолында) орналасқан бірнеше келушілер орталықтары бар. Уайт-Маунтин ұлттық орман екі тас жолымен – I 93 және US 2 – бөлінген үш жекелеген аймақтан тұрады. I 93 Франкония Ноч аңғары (негізінен мемлекеттік парк ішінде орналасқан тар солтүстік-оңтүстік аңғары) арқылы өтеді, ал трассаның батысында Канон тауы, Кинсман тауы және Моосилаук тауы (Моосилауктың көп бөлігі жеке меншікте болғанымен) орналасқан. I 93 трассасының шығысында орманның ең үлкен бөлігі орналасқан, оның ішінде Президенттік жота және көптеген басқа жоталар – ең танымалдары Франкония, Твин, Бонд, Сэндвич, Уилли және Картер Мория жоталары. US 2 тас жолының солтүстігінде орманның ең кішкентай бөлігі орналасқан, ол Пилот жотасы мен Кэбот тауын қамтиды. Сонымен қатар, орман арқылы бірнеше басқа АҚШ және Нью-Гэмпшир штаттық тас жолдары өтеді, оның ішінде US 3, US 302, NH 16 (Ақ тау тас жолы), NH 112 (Канкамагус тас жолы) және NH 118 (Сойер тас жолы). Орманның фаунасында бүркіт, егерше, суыр, аққұйрықты бұғы, қашар, қара аю, қойот, саябақ сұңқары, канадалық рысь, өзен суыры, қара мысық, сұр және қызыл түлкі, балықшы, норка және шошқақұйрық сияқты жануарлар мекендейді. Орман ішінде алты федералды жабайы аймақ белгіленген: Президенттік жота/Құрғақ өзен жабайы аймағы, Ұлы шығанақ жабайы аймағы, Пемигевасет жабайы аймағы, Сэндвич жотасы жабайы аймағы, Карибу/Тіпті таулар жабайы аймағы және Жабайы өзен жабайы аймағы. Бұл аумақтар ағаш кесу мен коммерциялық қызметтен қорғалған және тек демалыс және ғылыми мақсаттар үшін пайдаланылады. Олар 1984 жылғы Федералды жабайы табиғатты қорғау заңына және оған енгізілген түзетулерге сәйкес құрылды. 2006 жылғы Жаңа Англияның жабайы табиғатты қорғау заңы Сэндвич жотасының жабайы аймағын қазіргі көлеміне дейін ұлғайтып, Жабайы өзен жабайы аймағын құрды. Өзінің сұлулығы, ірі қалаларға жақын орналасуы, 1931 шақырымдық (1200 миль) жаяу серуендеу жолдары, 23 кемпинг және орманның шекарасында немесе жақын маңда орналасқан көптеген шаңғы курорттарының болуының арқасында WMNF Миссисипиден шығысқа қарайғы ең танымал демалыс орнының бірі болып табылады. Жаһандық жылынудың салдарынан WMNF-та қысқы маусымның ұзақтығы азаяды деп күтілуде, бұл тарихи шаңғы индустриясының қысқаруы мен консолидациялануын жалғастыруы және шаңғы туризміне тәуелді жеке шаңғы бизнесі мен қауымдастықтарға қауіп төндіруі мүмкін.
The White Mountain National Forest (WMNF) is a federally managed forest contained within the White Mountains in the northeastern United States. It was established in 1918 as a result of the Weeks Act of 1911; federal acquisition of land had already begun in 1914. It has a total area of (1,225 sq mi). Conservationist and community activist Katherine Sleeper Walden was instrumental in securing at risk land for the forest, including thousands of acres in the region surrounding the locally famous Bowl near Wonalancet. While often casually referred to as a park, this is a national forest, used not only for hiking, camping, and skiing but for logging and other limited commercial purposes. The WMNF is the only national forest located in either New Hampshire or Maine, and is the most eastern national forest in the United States. Most of the major peaks over 4,000 feet high in New Hampshire are located in the national forest. Over 100 mile (161 km) of the Appalachian Trail traverses the White Mountain National Forest. In descending order of land area the forest lies in parts of Grafton, Coos, and Carroll counties in New Hampshire, and Oxford County in Maine. The Forest Supervisor's office is located in Campton and there are three ranger districts: the Pemigewasset District, with offices in Campton; the Androscoggin District, based in Gorham; and the Saco District, based in Conway. Furthermore, there are several visitor centers, including those located at Lincoln, Campton (off Interstate 93), and Lincoln Woods (on the Kancamagus Highway). The White Mountain National Forest consists of three discontinuous areas, separated by two highways: I 93 and US 2. I 93 travels along Franconia Notch (a narrow north–south valley primarily within a state park), and west of the freeway includes Cannon Mountain, Kinsman Mountain and Mount Moosilauke (though the majority of Moosilauke is privately owned). East of I 93 is the largest section of the Forest, including the Presidential Range and many other ranges most notably, the Franconia, Twin, Bond, Sandwich, Willey, and Carter Moriah ranges. North of U. S. Route 2 is the smallest section of the National Forest, covering the Pilot Range and Mount Cabot. Additionally, several other U. S. and NH State highways cross the forest, including US 3, US 302, NH 16 (White Mountain Highway), NH 112 (Kancamagus Highway), and NH 118 (Sawyer Highway). It is home to wildlife species including bald eagle, raccoon, beaver, white tailed deer, moose, black bear, coyote, peregrine falcon, Canadian lynx, river otter, bobcat, gray and red foxes, fisher, mink and porcupine. Six designated Federal Wilderness Areas exist within the Forest: the Presidential Range/Dry River Wilderness, the Great Gulf Wilderness, the Pemigewasset Wilderness, the Sandwich Range Wilderness, the Caribou/Speckled Mountain Wilderness, and the Wild River Wilderness. These areas are protected from logging and commercial industries and are used solely for recreational and scientific purposes. They were formed under the Federal Wilderness Protection Act of 1984, and its amendments. The New England Wilderness Protection Act of 2006 increased the Sandwich Range Wilderness to its present size and created the Wild River Wilderness area. Because of its beauty, its proximity to major metropolitan areas, its 1200 mile (1931 km) of hiking trails, 23 campgrounds, and the presence of many ski areas within or near its boundaries, the WMNF is one of the most visited outdoor recreation sites east of the Mississippi. Winter season lengths are projected to decline across the WMNF due to the effects of global warming, however, which is likely to continue the historic contraction and consolidation of the ski industry and threaten individual ski businesses and communities that rely on ski tourism.
Ауа райы
АҚШ Орман шаруашылығы қызметі тау сызығындағы жаяу жолдарында орналасқан белгілерде таудың ең жоғары бөліктерінде "Американың ең қиын ауа райы" болады деп көрсетеді. Бұл мәлімдемені Вашингтон тауының шаңырағына жақын орналасқан обсерватория да қолданады, ол бір кезде жер бетіндегі желдің жылдамдығын тіркеген. 1849 жылдан бері кемінде 169 адам Вашингтон тауы мен Президенттік жотасында қаза тапқан.